Goddess Devi

কামাখ্যা চালীসা

(Kamakhya Chalisa in Assamese)

Also known as sumirana kamakhya karu sakala siddhi ki

Forty verses in Hindi to Kamakhya, whose shrine on the Nilachala hill above the Brahmaputra is the most important of the seats of the Goddess in the east, and where what is worshipped is a cleft in the rock rather than an image. The opening doha calls her the mine of every accomplishment and asks her to be pleased and to make true what the poet is about to describe. The verses keep to her power and to the pilgrimage rather than to any story of hers. The closing doha gives the poet's name as Gopal and states the claim the shrine makes for itself: she became manifest for the good of the world, and no one can fathom her.

॥ দোহা ॥
সুমিৰন কামাখ্যা কৰুঁ, সকল সিদ্ধি কী খানি।
হোই প্ৰসন্ন সত কৰহু মাঁ, জো মৈং কহৌং বখানি॥
॥ চৌপাঈ ॥
জৈ জৈ কামাখ্যা মহাৰানী।
দাত্ৰী সব সুখ সিদ্ধি ভৱানী॥
কামৰুপ হৈ ৱাস তুম্হাৰো।
জহঁ তে মন নহিং টৰত হৈ টাৰো॥
ঊঁচে গিৰি পৰ কৰহুঁ নিৱাসা।
পুৰৱহু সদা ভগত মন আসা॥
ঋদ্ধি সিদ্ধি তুৰতৈ মিলি জাঈ।
জো জন ধ্যান ধৰৈ মনলাঈ॥
জো দেৱী কা দৰ্শন চাহে।
হদয বীচ যাহী অৱগাহে॥
প্ৰেম সহিত পংডিত বুলৱাৱে।
শুভ মুহূৰ্ত নিশ্চিত ৱিচাৰৱে॥
অপনে গুৰু সে আজ্ঞা লেকৰ।
যাত্ৰা ৱিধান কৰে নিশ্চয ধৰ॥
পূজন গৌৰি গণেশ কৰাৱে।
নান্দীমুখ ভী শ্ৰাদ্ধ জিমাৱে॥
শুক্ৰ কো বাঁযেং ৱ পাছে কৰ।
গুৰু অৰু শুক্ৰ উচিত ৰহনে পৰ॥
জব সব গ্ৰহ হোৱেং অনুকূলা।
গুৰু পিতু মাতু আদি সব হূলা॥
নৌ ব্ৰাহ্মণ বুলৱায জিমাৱে।
আশীৰ্ৱাদ জব উনসে পাৱে॥
সবহিং প্ৰকাৰ শকুন শুভ হোঈ।
যাত্ৰা তবহিং কৰে সুখ হোঈ॥
জো চহ সিদ্ধি কৰন কছু ভাঈ।
মংত্ৰ লেই দেৱী কহঁ জাঈ॥
আদৰ পূৰ্ৱক গুৰু বুলাৱে।
মন্ত্ৰ লেন হিত দিন ঠহৰাৱে॥
শুভ মুহূৰ্ত মেং দীক্ষা লেৱে।
প্ৰসন্ন হোঈ দক্ষিণা দেৱৈ॥
ওঁ কা নমঃ কৰে উচ্চাৰণ।
মাতৃকা ন্যাস কৰে সিৰ ধাৰণ॥
ষডঙ্গ ন্যাস কৰে সো ভাঈ।
মাঁ কামাক্ষা ধৰ উৰ লাঈ॥
দেৱী মন্ত্ৰ কৰে মন সুমিৰন।
সন্মুখ মুদ্ৰা কৰে প্ৰদৰ্শন॥
জিসসে হোঈ প্ৰসন্ন ভৱানী।
মন চাহত ৱৰ দেৱে আনী॥
জবহিং ভগত দীক্ষিত হোই জাঈ।
দান দেয ঋত্ৱিজ কহঁ জাঈ॥
ৱিপ্ৰবংধু ভোজন কৰৱাৱে।
ৱিপ্ৰ নাৰি কন্যা জিমৱাৱে॥
দীন অনাথ দৰিদ্ৰ বুলাৱে।
ধন কী কৃপণতা নহীং দিখাৱে॥
এহি ৱিধি সমঝ কৃতাৰথ হোৱে।
গুৰু মন্ত্ৰ নিত জপ কৰ সোৱে॥
দেৱী চৰণ কা বনে পুজাৰী।
এহি তে ধৰম ন হৈ কোঈ ভাৰী॥
সকল ঋদ্ধি-সিদ্ধি মিল জাৱে।
জো দেৱী কা ধ্যান লগাৱে॥
তূ হী দুৰ্গা তূ হী কালী।
মাঁগ মেং সোহে মাতু কে লালী॥
ৱাক্ সৰস্ৱতী ৱিদ্যা গৌৰী।
মাতু কে সোহৈং সিৰ পৰ মৌৰী॥
ক্ষুধা, দুৰত্যযা, নিদ্ৰা তৃষ্ণা।
তন কা ৰংগ হৈ মাতু কা কৃষ্ণা॥
কামধেনু সুভগা ঔৰ সুন্দৰী।
মাতু অঁগুলিযা মেং হৈ মুংদৰী॥
কালৰাত্ৰি ৱেদগৰ্ভা ধীশ্ৱৰি।
কংঠমাল মাতা নে লে ধৰি॥
তৃষা সতী এক ৱীৰা অক্ষৰা।
দেহ তজী জানু ৰহী নশ্ৱৰা॥
স্ৱৰা মহা শ্ৰী চণ্ডী।
মাতু ন জানা জো ৰহে পাখণ্ডী॥
মহামাৰী ভাৰতী আৰ্যা।
শিৱজী কী ও ৰহীং ভাৰ্যা॥
পদ্মা, কমলা, লক্ষ্মী, শিৱা।
তেজ মাতু তন জৈসে দিৱা॥
উমা, জযী, ব্ৰাহ্মী ভাষা।
পুৰ হিং ভগতন কী অভিলাষা॥
ৰজস্ৱলা জব ৰুপ দিখাৱে।
দেৱতা সকল পৰ্ৱতহিং জাৱেং॥
ৰুপ গৌৰি ধৰি কৰহিং নিৱাসা।
জব লগ হোই ন তেজ প্ৰকাশা॥
এহি তে সিদ্ধ পীঠ কহলাঈ।
জউন চহৈ জন সো হোঈ জাঈ॥
জো জন যহ চালীসা গাৱে।
সব সুখ ভোগ দেৱি পদ পাৱে॥
হোহিং প্ৰসন্ন মহেশ ভৱানী।
কৃপা কৰহু নিজ-জন অসৱানী॥
॥ দোহা ॥
কৰ্হে গোপাল সুমিৰ মন, কামাখ্যা সুখ খানি।
জগ হিত মাঁ প্ৰগটত ভঈ, সকে ন কোঊ খানি॥

Explore More