ହୋଇ ପ୍ରସନ୍ନ ସତ କରହୁ ମାଁ, ଜୋ ମୈଂ କହୌଂ ବଖାନି॥
ଦାତ୍ରୀ ସବ ସୁଖ ସିଦ୍ଧି ଭଵାନୀ॥
କାମରୁପ ହୈ ଵାସ ତୁମ୍ହାରୋ।
ଜହଁ ତେ ମନ ନହିଂ ଟରତ ହୈ ଟାରୋ॥
ପୁରଵହୁ ସଦା ଭଗତ ମନ ଆସା॥
ଋଦ୍ଧି ସିଦ୍ଧି ତୁରତୈ ମିଲି ଜାଈ।
ଜୋ ଜନ ଧ୍ଯାନ ଧରୈ ମନଲାଈ॥
ହଦଯ ବୀଚ ଯାହୀ ଅଵଗାହେ॥
ପ୍ରେମ ସହିତ ପଂଡିତ ବୁଲଵାଵେ।
ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ ନିଶ୍ଚିତ ଵିଚାରଵେ॥
ଯାତ୍ରା ଵିଧାନ କରେ ନିଶ୍ଚଯ ଧର॥
ପୂଜନ ଗୌରି ଗଣେଶ କରାଵେ।
ନାନ୍ଦୀମୁଖ ଭୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଜିମାଵେ॥
ଗୁରୁ ଅରୁ ଶୁକ୍ର ଉଚିତ ରହନେ ପର॥
ଜବ ସବ ଗ୍ରହ ହୋଵେଂ ଅନୁକୂଲା।
ଗୁରୁ ପିତୁ ମାତୁ ଆଦି ସବ ହୂଲା॥
ଆଶୀର୍ଵାଦ ଜବ ଉନସେ ପାଵେ॥
ସବହିଂ ପ୍ରକାର ଶକୁନ ଶୁଭ ହୋଈ।
ଯାତ୍ରା ତବହିଂ କରେ ସୁଖ ହୋଈ॥
ମଂତ୍ର ଲେଇ ଦେଵୀ କହଁ ଜାଈ॥
ଆଦର ପୂର୍ଵକ ଗୁରୁ ବୁଲାଵେ।
ମନ୍ତ୍ର ଲେନ ହିତ ଦିନ ଠହରାଵେ॥
ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଈ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଵୈ॥
ଓଁ କା ନମଃ କରେ ଉଚ୍ଚାରଣ।
ମାତୃକା ନ୍ଯାସ କରେ ସିର ଧାରଣ॥
ମାଁ କାମାକ୍ଷା ଧର ଉର ଲାଈ॥
ଦେଵୀ ମନ୍ତ୍ର କରେ ମନ ସୁମିରନ।
ସନ୍ମୁଖ ମୁଦ୍ରା କରେ ପ୍ରଦର୍ଶନ॥
ମନ ଚାହତ ଵର ଦେଵେ ଆନୀ॥
ଜବହିଂ ଭଗତ ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇ ଜାଈ।
ଦାନ ଦେଯ ଋତ୍ଵିଜ କହଁ ଜାଈ॥
ଵିପ୍ର ନାରି କନ୍ଯା ଜିମଵାଵେ॥
ଦୀନ ଅନାଥ ଦରିଦ୍ର ବୁଲାଵେ।
ଧନ କୀ କୃପଣତା ନହୀଂ ଦିଖାଵେ॥
ଗୁରୁ ମନ୍ତ୍ର ନିତ ଜପ କର ସୋଵେ॥
ଦେଵୀ ଚରଣ କା ବନେ ପୁଜାରୀ।
ଏହି ତେ ଧରମ ନ ହୈ କୋଈ ଭାରୀ॥
ଜୋ ଦେଵୀ କା ଧ୍ଯାନ ଲଗାଵେ॥
ତୂ ହୀ ଦୁର୍ଗା ତୂ ହୀ କାଲୀ।
ମାଁଗ ମେଂ ସୋହେ ମାତୁ କେ ଲାଲୀ॥
ମାତୁ କେ ସୋହୈଂ ସିର ପର ମୌରୀ॥
କ୍ଷୁଧା, ଦୁରତ୍ଯଯା, ନିଦ୍ରା ତୃଷ୍ଣା।
ତନ କା ରଂଗ ହୈ ମାତୁ କା କୃଷ୍ଣା॥
ମାତୁ ଅଁଗୁଲିଯା ମେଂ ହୈ ମୁଂଦରୀ॥
କାଲରାତ୍ରି ଵେଦଗର୍ଭା ଧୀଶ୍ଵରି।
କଂଠମାଲ ମାତା ନେ ଲେ ଧରି॥
ଦେହ ତଜୀ ଜାନୁ ରହୀ ନଶ୍ଵରା॥
ସ୍ଵରା ମହା ଶ୍ରୀ ଚଣ୍ଡୀ।
ମାତୁ ନ ଜାନା ଜୋ ରହେ ପାଖଣ୍ଡୀ॥
ଶିଵଜୀ କୀ ଓ ରହୀଂ ଭାର୍ଯା॥
ପଦ୍ମା, କମଲା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଶିଵା।
ତେଜ ମାତୁ ତନ ଜୈସେ ଦିଵା॥
ପୁର ହିଂ ଭଗତନ କୀ ଅଭିଲାଷା॥
ରଜସ୍ଵଲା ଜବ ରୁପ ଦିଖାଵେ।
ଦେଵତା ସକଲ ପର୍ଵତହିଂ ଜାଵେଂ॥
ଜବ ଲଗ ହୋଇ ନ ତେଜ ପ୍ରକାଶା॥
ଏହି ତେ ସିଦ୍ଧ ପୀଠ କହଲାଈ।
ଜଉନ ଚହୈ ଜନ ସୋ ହୋଈ ଜାଈ॥
ସବ ସୁଖ ଭୋଗ ଦେଵି ପଦ ପାଵେ॥
ହୋହିଂ ପ୍ରସନ୍ନ ମହେଶ ଭଵାନୀ।
କୃପା କରହୁ ନିଜ-ଜନ ଅସଵାନୀ॥
ଜଗ ହିତ ମାଁ ପ୍ରଗଟତ ଭଈ, ସକେ ନ କୋଊ ଖାନି॥
