હોઇ પ્રસન્ન સત કરહુ માઁ, જો મૈં કહૌં બખાનિ॥
દાત્રી સબ સુખ સિદ્ધિ ભવાની॥
કામરુપ હૈ વાસ તુમ્હારો।
જહઁ તે મન નહિં ટરત હૈ ટારો॥
પુરવહુ સદા ભગત મન આસા॥
ઋદ્ધિ સિદ્ધિ તુરતૈ મિલિ જાઈ।
જો જન ધ્યાન ધરૈ મનલાઈ॥
હદય બીચ યાહી અવગાહે॥
પ્રેમ સહિત પંડિત બુલવાવે।
શુભ મુહૂર્ત નિશ્ચિત વિચારવે॥
યાત્રા વિધાન કરે નિશ્ચય ધર॥
પૂજન ગૌરિ ગણેશ કરાવે।
નાન્દીમુખ ભી શ્રાદ્ધ જિમાવે॥
ગુરુ અરુ શુક્ર ઉચિત રહને પર॥
જબ સબ ગ્રહ હોવેં અનુકૂલા।
ગુરુ પિતુ માતુ આદિ સબ હૂલા॥
આશીર્વાદ જબ ઉનસે પાવે॥
સબહિં પ્રકાર શકુન શુભ હોઈ।
યાત્રા તબહિં કરે સુખ હોઈ॥
મંત્ર લેઇ દેવી કહઁ જાઈ॥
આદર પૂર્વક ગુરુ બુલાવે।
મન્ત્ર લેન હિત દિન ઠહરાવે॥
પ્રસન્ન હોઈ દક્ષિણા દેવૈ॥
ૐ કા નમઃ કરે ઉચ્ચારણ।
માતૃકા ન્યાસ કરે સિર ધારણ॥
માઁ કામાક્ષા ધર ઉર લાઈ॥
દેવી મન્ત્ર કરે મન સુમિરન।
સન્મુખ મુદ્રા કરે પ્રદર્શન॥
મન ચાહત વર દેવે આની॥
જબહિં ભગત દીક્ષિત હોઇ જાઈ।
દાન દેય ઋત્વિજ કહઁ જાઈ॥
વિપ્ર નારિ કન્યા જિમવાવે॥
દીન અનાથ દરિદ્ર બુલાવે।
ધન કી કૃપણતા નહીં દિખાવે॥
ગુરુ મન્ત્ર નિત જપ કર સોવે॥
દેવી ચરણ કા બને પુજારી।
એહિ તે ધરમ ન હૈ કોઈ ભારી॥
જો દેવી કા ધ્યાન લગાવે॥
તૂ હી દુર્ગા તૂ હી કાલી।
માઁગ મેં સોહે માતુ કે લાલી॥
માતુ કે સોહૈં સિર પર મૌરી॥
ક્ષુધા, દુરત્યયા, નિદ્રા તૃષ્ણા।
તન કા રંગ હૈ માતુ કા કૃષ્ણા॥
માતુ અઁગુલિયા મેં હૈ મુંદરી॥
કાલરાત્રિ વેદગર્ભા ધીશ્વરિ।
કંઠમાલ માતા ને લે ધરિ॥
દેહ તજી જાનુ રહી નશ્વરા॥
સ્વરા મહા શ્રી ચણ્ડી।
માતુ ન જાના જો રહે પાખણ્ડી॥
શિવજી કી ઓ રહીં ભાર્યા॥
પદ્મા, કમલા, લક્ષ્મી, શિવા।
તેજ માતુ તન જૈસે દિવા॥
પુર હિં ભગતન કી અભિલાષા॥
રજસ્વલા જબ રુપ દિખાવે।
દેવતા સકલ પર્વતહિં જાવેં॥
જબ લગ હોઇ ન તેજ પ્રકાશા॥
એહિ તે સિદ્ધ પીઠ કહલાઈ।
જઉન ચહૈ જન સો હોઈ જાઈ॥
સબ સુખ ભોગ દેવિ પદ પાવે॥
હોહિં પ્રસન્ન મહેશ ભવાની।
કૃપા કરહુ નિજ-જન અસવાની॥
જગ હિત માઁ પ્રગટત ભઈ, સકે ન કોઊ ખાનિ॥
