Lord Prajapati

3.5 - ഇഷ്ടിഹൌത്രമ് - കൃഷ്ണ യജുര്വേദ തൈത്തിരീയ ബ്രാഹ്മണ പാഠഃ - സത്യം പ്രപദ്യേ

(Ishtihautram in Malayalam)

From Krishna Yajurveda Taittiriya Brahmana

Ishtihautram is a profound section originating from the third ashtaka, fifth prapathaka of the Taittiriya Brahmana of the Krishna Yajurveda. It serves as a liturgical guide for the hota priest during Vedic sacrifices. By invoking the essence of Satyam (Truth), Ritam (Cosmic Order), and Amritam (Immortality), the devotee seeks to align their consciousness with the primordial creative power of Prajapati. Chanting these mantras is believed to bestow inner strength, remove obstacles, and provide spiritual protection, effectively acting as a vajra or weapon to overcome internal and external negativity while fostering harmony with the cosmic law.

കൃഷ്ണ യജുര്വേദീയ തൈത്തിരീയ ബ്രാഹ്മണേ തൃതീയാഷ്ടകേ പഞ്ചമഃ പ്രപാഠകഃ - ഇഷ്ടിഹൌത്രമ്
ഓ-ന്നമഃ പരമാത്മനേ, ശ്രീ മഹാഗണപതയേ നമഃ,
ശ്രീ ഗുരുഭ്യോ നമഃ । ഹരിഃ ഓമ് ॥
അനുവാകം 1 - ഹോതുര്ജപഃ പുരസ്താ-ഥ്സാമിധേനീനാമ്
സത്യ-മ്പ്രപദ്യേ । ഋത-മ്പ്രപദ്യേ ।
അമൃത-മ്പ്രപദ്യേ ।
പ്രജാപതേഃ പ്രിയാ-ന്തനുവമനാര്താ-മ്പ്രപദ്യേ ।
ഇദമഹ-മ്പഞ്ചദശേന വജ്രേണ ।
ദ്വിഷന്ത-മ്ഭ്രാതൃവ്യമവക്രാമാമി ।
യോ-ഽസ്മാ-ന്ദ്വേഷ്ടി । യ-ഞ്ച വയ-ന്ദ്വിഷ്മഃ ।
ഭൂര്ഭുവ-സ്സുവഃ । ഹിമ് ॥ 1 ॥
(സത്യ-ന്ദശ) (അ. 1)
അനുവാകം 2 - സാമിധേനീമ്രന്വാഹ
പ്ര വോ വാജാ അഭിദ്യവഃ । ഹവിഷ്മന്തോ ഘൃതാച്യാ ।
ദേവാഞ്ജിഗാതി സുമ്നയുഃ ॥ അഗ്ന ആയാഹി വീതയേ । ഗൃണാനോ ഹവ്യദാതയേ । നി ഹോതാ സഥ്സി ബരഃഇഷി ॥ ത-ന്ത്വാ സമിദ്ഭിരങ്ഗിരഃ । ഘൃതേന വര്ധയാമസി । ബൃഹച്ഛോചാ യവിഷ്ഠ്യ ॥ സ നഃ പൃഥു ശ്രവായ്യമ് ॥ 2 ॥
അച്ഛാ ദേവ വിവാസസി । ബൃഹദഗ്നേ സുവീര്യമ് ॥
ഈഡേന്യോ നമസ്യസ്തിരഃ । തമാഗ്ംസി ദര്ശതഃ । സമഗ്നിരിദ്ധ്യതേ വൃഷാ ॥ വൃഷോ അഗ്നി-സ്സമിദ്ധ്യതേ । അശ്വോ ന ദേവവാഹനഃ ।
തഗ്ം ഹവിഷ്മന്ത ഈഡതേ ॥ വൃഷണ-ന്ത്വാ വയം-വൃഁഷന്ന് । വൃഷാണ-സ്സമിധീമഹി ॥ 3 ॥
അഗ്നേ ദീദ്യത-മ്ബൃഹത് ॥ അഗ്നി-ന്ദൂതം-വൃഁണീമഹേ ।
ഹോതാരം-വിഁശ്വവേദസമ് । അസ്യ യജ്ഞസ്യ സുക്രതുമ് ॥ സമിദ്ധ്യമാനോ അദ്ധ്വരേ । അഗ്നിഃ പാവക ഈഡ്യഃ । ശോചിഷ്കേശസ്തമീമഹേ ॥ സമിദ്ധോ അഗ്ന ആഹുത । ദേവാന്. യക്ഷി സ്വദ്ധ്വര । ത്വഗ്ം ഹി ഹവ്യവാഡസി ॥
ആജുഹോത ദുവസ്യത । അഗ്നി-മ്പ്രയത്യദ്ധ്വരേ ।
വൃണീദ്ധ്വഗ്ം ഹവ്യവാഹനമ് ॥
ത്വം-വഁരുണ ഉത മിത്രോ അഗ്നേ । ത്വാം-വഁര്ധന്തി മതിഭിര്വസിഷ്ഠാഃ । ത്വേ വസു സുഷണനാനി സന്തു । യൂയ-മ്പാത സ്വസ്തിഭി-സ്സദാ നഃ ॥ 4 ॥
(ശ്രവായ്യ - മിധീമ - ഹ്യസി സപ്ത ച) (അ. 2)
അനുവാകം 3 - പ്രരമുക്ത്വാ നിവിദോ-ഽനൂച്യ ദേവതാ ആവാഹയതി
അഗ്നേ മഹാഗ്ം അസി ബ്രാഹ്മണ ഭാരത । അസാവസൌ ॥
ദേവേദ്ധോ മന്വിദ്ധഃ । ഋഷിഷ്ടുതോ വിപ്രാനുമദിതഃ । കവിശസ്തോ ബ്രഹ്മസഗ്ംശിതോ ഘൃതാഹവനഃ ।
പ്രണീ-ര്യജ്ഞാനാമ് । രഥീരദ്ധ്വരാണാമ് ।
അതൂര്തോ ഹോതാ । തൂര്ണിര്ഹവ്യവാട് ।
ആസ്പാത്ര-ഞ്ജുഹൂ-ര്ദേവാനാമ് ॥ 5 ॥
ചമസോ ദേവപാനഃ । അരാഗ്ം ഇവാഗ്നേ നേമിര്ദേവാഗ്സ്ത്വ-മ്പരിഭൂരസി । ആവഹ ദേവാന്. യജമാനായ ॥ അഗ്നിമഗ്ന ആവഹ । സോമമാവഹ ।
അഗ്നിമാവഹ । പ്രജാപതിമാവഹ । അഗ്നീഷോമാവാവഹ । ഇന്ദ്രാഗ്നീ ആവഹ । ഇന്ദ്രമാവഹ । മഹേന്ദ്രമാവഹ । ദേവാഗ്ം ആജ്യപാഗ്ം ആവഹ ।
അഗ്നിഗ്ം ഹോത്രായാവഹ । സ്വ-മ്മഹിമാനമാവഹ । ആ ചാഗ്നേ ദേവാന്. വഹ । സുയജാ ച യജ ജാതവേദഃ ॥ 6 ॥
(ദേവാനാ-മിന്ദ്രമാവഹ ഷട്ച) (അ. 3)
അനുവാകം 4 - സ്രുചാവാദാപയതി
അഗ്നിര്-ഹോതാ വേത്വഗ്നിഃ । ഹോത്രം-വേഁത്തു പ്രാവിത്രമ് । സ്മോ വയമ് । സാധു തേ യജമാന ദേവതാ । ഘൃതവതീ-മദ്ധ്വര്യോ സ്രുചമാ-ഽസ്യസ്വ । ദേവായുവം-വിഁശ്വവാരാമ് । ഈഡാമഹൈ ദേവാഗ്ം ഈഡേന്യാന് ।
നമസ്യാമ നമസ്യാന് । യജാമ യജ്ഞിയാന് ॥ 7 ॥
(അഗ്നിര്-ഹോതാ നവ) (അ. 4)
അനുവാകം 5 - പ്രയാജാഃ
സമിധോ അഗ്ന ആജ്യസ്യ വിയന്തു । തനൂനപാദഗ്ന ആജ്യസ്യ വേതു । ഇഡോ അഗ്ന ആജ്യസ്യ വിയന്തു । ബര്ഹിരഗ്ന ആജ്യസ്യ വേതു । സ്വാഹാ-ഽഗ്നിമ് । സ്വാഹാ സോമമ് । സ്വാഹാ-ഽഗ്നിമ് । സ്വാഹാ പ്രജാപതിമ് ।
സ്വാഹാ-ഽഗ്നീഷോമൌ । സ്വാഹേന്ദ്രാഗ്നീ । സ്വാഹേന്ദ്രമ് ।
സ്വാഹാ മഹേന്ദ്രമ് । സ്വാഹാ ദേവാഗ്ം ആജ്യപാന് । സ്വാഹാ-ഽഗ്നിഗ്ം ഹോത്രാജ്ജുഷാണാഃ ।
അഗ്ന ആജ്യസ്യ വിയന്തു ॥ 8 ॥
(ഇന്ദ്രാഗ്നീ പഞ്ച ച) (അ. 5)
അനുവാകം 6 - അജ്യഭാഗയോഃ പുരോനുവാക്യേ
അഗ്നി-ര്വൃത്രാണി ജങ്ഘനത് । ദ്രവിണസ്യു-ര്വിപന്യയാ ।
സമിദ്ധ-ശ്ശുക്ര ആഹുതഃ । ജുഷാണോ അഗ്നിരാജ്യസ്യ വേതു । ത്വഗ്ം സോമാസി സത്പതിഃ । ത്വഗ്ം രാജോത വൃത്രഹാ ।
ത്വ-മ്ഭദ്രോ അസി ക്രതുഃ । ജുഷാണ-സ്സോമ ആജ്യസ്യ ഹവിഷോ വേതു । അഗ്നിഃ പ്രത്നേന ജന്മനാ । ശുമ്ഭാനസ്തനുവഗ്ഗ് സ്വാമ് ।
കവി-ര്വിപ്രേണ വാവൃധേ । ജുഷാണോ അഗ്നിരാജ്യസ്യ വേതു ।
സോമ ഗീര്ഭിഷ്ട്വാ വയമ് । വര്ധയാമോ വചോവിദഃ । സുമൃഡീകോ ന ആവിശ ।
ജുഷാണ-സ്സോമ ആജ്യസ്യ ഹവിഷോ വേതു ॥ 9 ॥
(സ്വാഗ്ം ഷട്ച) (അ. 6)
അനുവാകം 7 - ഹവിഷാം-യാഁജ്യാനുവാക്യാഃ
അഗ്നി-ര്മൂര്ധാ ദിവഃ കകുത് । പതിഃ പൃഥിവ്യാ അയമ് ।
അപാഗ്ം രേതാഗ്ംസി ജിന്വതി । ഭുവോ യജ്ഞസ്യ രജസശ്ച നേതാ । യത്രാ നിയുദ്ഭി-സ്സചസേ ശിവാഭിഃ । ദിവി മൂര്ധാന-ന്ദധിഷേ സുവര്ഷാമ് ।
ജിഹ്വാമഗ്നേ ചകൃഷേ ഹവ്യവാഹമ് । പ്രജാപതേ ന ത്വദേതാന്യന്യഃ । വിശ്വാ ജാതാനി പരി താ ബഭൂവ ।
യത്-കാമാസ്തേ ജുഹുമസ്തന്നോ അസ്തു ॥ 10 ॥
വയഗ്ഗ് സ്യാമ പതയോ രയീണാമ് । സ വേദ പുത്രഃ പിതരഗ്ം സ മാതരമ് । സ സൂനുര്ഭുവഥ്സ ഭുവത്പുനര്മഘഃ । സ ദ്യാമൌര്ണോദന്തരിക്ഷഗ്ം സ സുവഃ । സ വിശ്വാ ഭുവോ അഭവഥ്സ ആ-ഽഭവത് । അഗ്നീഷോമാ സവേദസാ । സഹൂതീ വനത-ങ്ഗിരഃ । സ-ന്ദേവത്രാ ബഭൂവഥുഃ । യുവമേതാനി ദിവി രോചനാനി ।
അഗ്നിശ്ച സോമ സക്രതൂ അധത്തമ് ॥ 11 ॥
യുവഗ്ം സിന്ധൂഗ്ം രഭിശസ്തേ-രവദ്യാത് । അഗ്നീഷോമാ-വമുഞ്ചത-ങ്ഗൃഭീതാന് ।
ഇന്ദ്രാഗ്നീ രോചനാ ദിവഃ । പരി വാജേഷു ഭൂഷഥഃ ।
തദ്വാ-ഞ്ചേതി പ്രവീര്യമ് । ശ്നഥദ്വൃത്രമുത സനോതി വാജമ് । ഇന്ദ്രാ യോ അഗ്നീ സഹുരീ സപര്യാത് ।
ഇരജ്യന്താ വസവ്യസ്യ ഭൂരേഃ । സഹസ്തമാ സഹസാ വാജയന്താ । ഏന്ദ്ര സാനസിഗ്ം രയിമ് ॥ 12 ॥
സജിത്വാനഗ്ം സദാസഹമ് । വര്ഷിഷ്ഠമൂതയേ ഭര । പ്രസസാഹിഷേ പുരുഹൂത ശത്രൂന് । ജ്യേഷ്ഠസ്തേ ശുഷ്മ ഇഹ രാതിരസ്തു । ഇന്ദ്രാഭര ദക്ഷിണേനാ വസൂനി । പതി-സ്സിന്ധൂനാമസി രേവതീനാമ് । മഹാഗ്ം ഇന്ദ്രോ യ ഓജസാ । പര്ജന്യോ വൃഷ്ടിമാഗ്ം ഇവ ।
സ്തോമൈര്വഥ്സസ്യ വാവൃധേ ।
മഹാ ഇന്ദ്രോഗ്ം നൃവദാചര്ഷണിപ്രാഃ ॥ 13 ॥
ഉത ദ്വിബര്ഹാ അമിന-സ്സഹോഭിഃ । അസ്മദ്രിയഗ്വാവൃധേ വീര്യായ ।
ഉരുഃ പൃഥു-സ്സുകൃതഃ കര്തൃഭിര്ഭൂത് ।
പിപ്രീഹി ദേവാഗ്ം ഉശതോ യവിഷ്ഠ ।
വിദ്വാഗ്ം ഋതൂഗ്ംര്-ഋതുപതേ യജേഹ ।
യേ ദൈവ്യാ ഋത്വിജസ്തേഭിരഗ്നേ ।
ത്വഗ്ം ഹോതൄണാമസ്യായജിഷ്ഠഃ ॥
അഗ്നിഗ്ഗ് സ്വിഷ്ടകൃതമ് । അയാഡഗ്നിരഗ്നേഃ പ്രിയാ ധാമാനി । അയാട്ഥ്സോമസ്യ പ്രിയാ ധാമാനി ॥ 14 ॥
അയാഡഗ്നേഃ പ്രിയാ ധാമാനി । അയാട്പ്രജാപതേഃ പ്രിയാ ധാമാനി । അയാഡഗ്നീഷോമയോഃ പ്രിയാ ധാമാനി । അയാഡിന്ദ്രാഗ്നിയോഃ പ്രിയാ ധാമാനി ।
അയാഡിന്ദ്രസ്യ പ്രിയാ ധാമാനി । അയാണ്മഹേന്ദ്രസ്യ പ്രിയാ ധാമാനി । അയാഡ്ദേവാനാ-മാജ്യപാനാ-മ്പ്രിയാ ധാമാനി । യക്ഷദഗ്നേര്-ഹോതുഃ പ്രിയാ ധാമാനി । യക്ഷഥ്സ്വ-മ്മഹിമാനമ് । ആയജതാമേജ്യാ ഇഷഃ । കൃണോതു സോ അദ്ധ്വരാ ജാതവേദാഃ । ജുഷതാഗ്ം ഹവിഃ । അഗ്നേ യദദ്യ വിശോ അദ്ധ്വരസ്യ ഹോതഃ ।
പാവക ശോചേ വേഷ്ട്വഗ്ം ഹി യജ്വാ । ഋതാ യജാസി മഹിനാ വി യദ്ഭൂഃ ।
ഹവ്യാ വഹ യവിഷ്ഠ യാ തേ അദ്യ ॥ 15 ॥
(അസ്ത്വ - ധത്തഗ്ം - രയിം - ചര്ഷണിപ്രാഃ - സോമസ്യ പ്രിയാ ധാമാ - നീഷ-ഷ്ഷട്ച) (അ. 7)
അനുവാകം 8 - ഇഡോപാഹ്വാനാമ്
ഉപഹൂതഗ്ം രഥന്തരഗ്ം സഹ പൃഥിവ്യാ ।
ഉപ മാ രഥന്തരഗ്ം സഹ പൃഥിവ്യാ ഹ്വയതാമ് ।
ഉപഹൂതം-വാഁമദേവ്യഗ്ം സഹാന്തരിക്ഷേണ ।
ഉപ മാ വാമദേവ്യഗ്ം സഹാന്തരിക്ഷേണ ഹ്വയതാമ് ।
ഉപ ഹൂത-മ്ബൃഹഥ്സഹ ദിവാ । ഉപ മാ ബൃഹഥ്സഹ ദിവാ ഹ്വയതാമ് । ഉപഹൂതാ-സ്സപ്ത ഹോത്രാഃ ।
ഉപ മാ സപ്ത ഹോത്രാ ഹ്വയന്താമ് । ഉപഹൂതാ ധേനു-സ്സഹര്ഷഭാ । ഉപ മാ ധേനു-സ്സഹര്ഷഭാ ഹ്വയതാമ് ॥ 16 ॥
ഉപഹൂതോ ഭക്ഷ-സ്സഖാ । ഉപ മാ ഭക്ഷ-സ്സഖാ ഹ്വയതാമ് । ഉപഹൂതാഁ(4) ഹോ । ഇഡോപഹൂതാ । ഉപഹൂതേഡാ । ഉപോ അസ്മാഗ്ം ഇഡാ ഹ്വയതാമ് । ഇഡോപഹൂതാ । ഉപഹൂതേഡാ । മാനവീ ഘൃതപദീ മൈത്രാവരുണീ ।
ബ്രഹ്മ ദേവകൃതമുപഹൂതമ് ॥ 17 ॥
ദൈവ്യാ അദ്ധ്വര്യവ ഉപഹൂതാഃ । ഉപഹൂതാ മനുഷ്യാഃ । യ ഇമം-യഁജ്ഞമവാന് । യേ യജ്ഞപതിം-വഁര്ധാന് । ഉപഹൂതേ ദ്യാവാപൃഥിവീ ।
പൂര്വജേ ഋതാവരീ । ദേവീ ദേവപുത്രേ । ഉപഹൂതോ-ഽയം-യഁജമാനഃ । ഉത്തരസ്യാ-ന്ദേവയജ്യായാ-മുപഹൂതഃ । ഭൂയസി ഹവിഷ്കരണ ഉപഹൂതഃ ।
ദിവ്യേ ധാമന്നുപഹൂതഃ ।
ഇദ-മ്മേ ദേവാ ഹവിര്ജുഷന്താമിതി തസ്മിന്നുപഹൂതഃ ।
വിശ്വമസ്യ പ്രിയമുപഹൂതമ് ।
വിശ്വസ്യ പ്രിയസ്യോപഹൂതസ്യോപഹൂതഃ ॥ 18 ॥
(സഹര്ഷഭാ ഹ്വയതാ - മുപഹൂതഗ്ം - ഹവിഷ്കരണ ഉപഹൂതശ്ചത്വാരി ച) (അ. 8)
അനുവാകം 9 - അനൂയാജാഃ
ദേവ-മ്ബര്ഹിഃ । വസുവനേ വസുധേയസ്യ വേതു । ദേവോ നരാശഗ്ം സഃ । വസുവനേ വസുധേയസ്യ വേതു । ദേവോ അഗ്നി-സ്സ്വിഷ്ടകൃത് । സുദ്രവിണാ മന്ദ്രഃ കവിഃ । സത്യമന്മാ-ഽഽയജീ ഹോതാ । ഹോതുര്-ഹോതുരായജീയാന് । അഗ്നേ യാന്-ദേവാനയാട് । യാഗ്ം അപിപ്രേഃ । യേ തേ ഹോത്രേ അമഥ്സത । താഗ്ം സസനുഷീഗ്ം ഹോത്രാ-ന്ദേവ-ങ്ഗമാമ് । ദിവി ദേവേഷു യജ്ഞമേരയേമമ് । സ്വിഷ്ടകൃച്ചാഗ്നേ ഹോതാ-ഽഭൂഃ ।
വസുവനേ വസുധേയസ്യ നമോവാകേ വീഹി ॥ 19 ॥
(അപിപ്രേഃ പഞ്ച ച) (അ. 9)
അനുവാകം 10 - സൂക്താവാകഃ
ഇദ-ന്ദ്യാവാപൃഥിവീ ഭദ്രമഭൂത് ।
ആര്ധ്മ സൂക്തവാകമ് । ഉത നമോവാകമ് ।
ഋദ്ധ്യാസ്മ സൂക്തോച്യമഗ്നേ । ത്വഗ്ം സൂക്തവാഗസി ।
ഉപശ്രിതോ ദിവഃ പൃഥിവ്യോഃ । ഓമന്വതീ തേ-ഽസ്മിന്. യജ്ഞേ യജമാന ദ്യാവാപൃഥിവീ സ്താമ് ।
ശഗംയേ ജീരദാനൂ । അത്രസ്നൂ അപ്രവേദേ ।
ഉരുഗവ്യൂതീ അഭയ-ങ്കൃതൌ ॥ 20 ॥
വൃഷ്ടിദ്യാവാ രീത്യാപാ । ശമ്ഭുവൌ മയോഭുവൌ ।
ഊര്ജസ്വതീ ച പയസ്വതീ ച । സൂപചരണാ ച സ്വധിചരണാ ച । തയോരാവിദി ॥
അഗ്നിരിദഗ്ം ഹവിരജുഷത । അവീവൃധത മഹോ ജ്യായോ-ഽകൃത । സോമ ഇദഗ്ം ഹവിരജുഷത । അവീവൃധത മഹോ ജ്യായോ-ഽകൃത ।
അഗ്നിരിദഗ്ം ഹവിരജുഷത ॥ 21 ॥
അവീവൃധത മഹോ ജ്യായോ-ഽകൃത । പ്രജാപതിരിദഗ്ം ഹവിരജുഷത । അവീവൃധത മഹോ ജ്യായോ-ഽകൃത । അഗ്നീഷോമാവിദഗ്ം ഹവിരജുഷേതാമ് ।
അവീവൃധേതാ-മ്മഹോ ജ്യായോ-ഽക്രാതാമ് ।
ഇന്ദ്രാഗ്നീ ഇദഗ്ം ഹവിരജുഷേതാമ് ।
അവീവൃധേതാ-മ്മഹോ ജ്യായോ-ഽക്രാതാമ് । ഇന്ദ്ര ഇദഗ്ം ഹവിരജുഷത । അവീവൃധത മഹോ ജ്യായോ-ഽകൃത । മഹേന്ദ്ര ഇദഗ്ം ഹവിരജുഷത ॥ 22 ॥
അവീവൃധത മഹോ ജ്യായോ-ഽകൃത । ദേവാ ആജ്യപാ ആജ്യമജുഷന്ത । അവീവൃധന്ത മഹോ ജ്യായോ-ഽക്രത । അഗ്നിര്ഹോത്രേണേദഗ്ം ഹവിരജുഷത ।
അവീവൃധത മഹോ ജ്യായോ-ഽകൃത ।
അസ്യാമൃധ-ദ്ധോത്രായാ-ന്ദേവങ്ഗമായാമ് ।
ആശാസ്തേ-ഽയം-യഁജമാനോ-ഽസൌ ॥
ആയുരാശാസ്തേ । സുപ്രജാസ്ത്വ-മാശാസ്തേ ।
സജാതവനസ്യാ-മാശാസ്തേ ॥ 23 ॥
ഉത്തരാ-ന്ദേവയജ്യാ-മാശാസ്തേ । ഭൂയോ ഹവിഷ്കരണ-മാശാസ്തേ । ദിവ്യ-ന്ധാമാശാസ്തേ । വിശ്വ-മ്പ്രിയമാശാസ്തേ । യദനേന ഹവിഷാ ഽഽശാസ്തേ । തദശ്യാത്-തദൃദ്ധ്യാത് । തദസ്മൈ ദേവാ രാസന്താമ് । തദഗ്നി-ര്ദേവോ ദേവേഭ്യോ വനതേ । വയമഗ്നേ-ര്മാനുഷാഃ । ഇഷ്ട-ഞ്ച വീത-ഞ്ച । ഉഭേ ച നോ ദ്യാവാപൃഥിവീ അഗ്ംഹസസ്പാതാമ് ।
ഇഹ ഗതി-ര്വാമസ്യേദ-ഞ്ച । നമോ ദേവേഭ്യഃ ॥ 24 ॥
(അഭയങ്കൃതാവകൃ - താഗ്നിരിദഗ്ം ഹവിരജുഷത - മഹേന്ദ്ര ഇദഗ്ം ഹവിരജുഷത - സജാതവനസ്യാമാശാസ്തേ - വീത-ഞ്ച ത്രീണി ച) (അ. 10)
അനുവാകം 11 - ശംയുഁവാകഃ
തച്ഛം-യോഁരാ വൃണീമഹേ । ഗാതും-യഁജ്ഞായ । ഗാതും-യഁജ്ഞപതയേ । ദൈവീ സ്വസ്തിരസ്തു നഃ । സ്വസ്തി-ര്മാനുഷേഭ്യഃ । ഊര്ധ്വ-ഞ്ജിഗാതു ഭേഷജമ് ।
ശ-ന്നോ അസ്തു ദ്വിപദേ । ശ-ഞ്ചതുഷ്പദേ ॥ 25 ॥
(തച്ഛം-യോഁരഷ്ടൌ) (അ. 11)
അനുവാകം 12 - പത്നീസംയാഁജാനാം-യാഁജ്യാനുവാക്യാഃ
ആ പ്യായസ്വ സമേതു തേ വിശ്വതഃ സോമ വൃഷ്ണിയമ് । ഭവാ വാജസ്യ സങ്ഗഥേ ॥ സ-ന്തേ പയാഗ്ം സി സമു യന്തു വാജാ-സ്സം-വൃഁഷ്ണിയാ-ന്യഭിമാതിഷാഹഃ । ആപ്യായമാനോ അമൃതായ സോമ ദിവി ശ്രവാഗ്സ്യുത്തമാനി ധിഷ്വ ॥ ॥
ഇഹ ത്വഷ്ടാരമഗ്രിയം-വിഁശ്വരൂപമുപ ഹ്വയേ । അസ്മാകമസ്തു കേവലഃ ॥ തന്നസ്തുരീപമധ പോഷയിത്നു ദേവ ത്വഷ്ടര്വി രരാണ-സ്സ്യസ്വ । യതോ വീരഃ കര്മണ്യഃ സുദക്ഷോ യുക്തഗ്രാവാ ജായതേ ദേവകാമഃ ॥ ॥
ദേവാനാ-മ്പത്നീരുശതീരവന്തു നഃ । പ്രാവന്തു നസ്തുജയേ വാജസാതയേ । യാഃ പാര്ഥിവാസോ യാ അപാമപി വ്രതേ । താ നോ ദേവീ-സ്സുഹവാ-ശ്ശര്മ യച്ഛത ॥ ഉത ഗ്നാ വിയന്തു ദേവപത്നീഃ । ഇന്ദ്രാണ്യഗ്നായ്യശ്വിനീ രാട് । ആ രോദസീ വരുണാനീ ശൃണോതു ।
വിയന്തു ദേവീര്യ ഋതുര്ജനീനാമ് ॥ 26 ॥
അഗ്നിര്-ഹോതാ ഗൃഹപതി-സ്സ രാജാ । വിശ്വാ വേദ ജനിമാ ജാതവേദാഃ । ദേവാനാമുത യോ മര്ത്യാനാമ് । യജിഷ്ഠ-സ്സ പ്രയജതാമൃതാവാ ॥
വയമു ത്വാ ഗൃഹപതേ ജനാനാമ് । അഗ്നേ അകര്മ സമിധാ ബൃഹന്തമ് । അസ്ഥൂരിണോ ഗാര്ഹപത്യാനി സന്തു । തിഗ്മേന നസ്തേജസാ സഗ്ംശിശാധി ॥ 27 ॥
(ജനീനാ - +മഷ്ടൌ ച) (അ. 12)
അനുവാകം 13 - പത്നീസംയാഁജേ സോമാഹ്വാനമ്
ഉപഹൂതഗ്ം രഥന്തരഗ്ം സഹ പൃഥിവ്യാ ।
ഉപ മാ രഥന്തരഗ്ം സഹ പൃഥിവ്യാ ഹ്വയതാമ് ।
ഉപഹൂതം-വാഁമദേവ്യഗ്ം സഹാന്തരിക്ഷേണ ।
ഉപ മാ വാമദേവ്യഗ്ം സഹാന്തരിക്ഷേണ ഹ്വയതാമ് । ഉപഹൂത-മ്ബൃഹഥ്സഹ ദിവാ । ഉപ മാ ബൃഹഥ്സഹ ദിവാ ഹ്വയതാമ് । ഉപഹൂതാ-സ്സപ്ത ഹോത്രാഃ ।
ഉപ മാ സപ്ത ഹോത്രാ ഹ്വയന്താമ് । ഉപഹൂതാ ധേനു-സ്സഹര്ഷഭാ । ഉപ മാ ധേനു-സ്സഹര്ഷഭാ ഹ്വയതാമ് ॥ 28 ॥
ഉപഹൂതോ ഭക്ഷ-സ്സഖാ । ഉപ മാ ഭക്ഷ-സ്സഖാ ഹ്വയതാമ് । ഉപഹൂതാഁ(4) ഹോ । ഇഡോപഹൂതാ । ഉപഹൂതേഡാ । ഉപോ അസ്മാഗ്ം ഇഡാ ഹ്വയതാമ് । ഇഡോപഹൂതാ । ഉപഹൂതേഡാ । മാനവീ ഘൃതപദീ മൈത്രാവരുണീ ।
ബ്രഹ്മ ദേവകൃതമുപഹൂതമ് ॥ 29 ॥
ദൈവ്യാ അദ്ധ്വര്യവ ഉപഹൂതാഃ । ഉപഹൂതാ മനുഷ്യാഃ । യ ഇമം-യഁജ്ഞമവാന് । യേ യജ്ഞപത്നീം-വഁര്ധാന് । ഉപഹൂതേ ദ്യാവാപൃഥിവീ । പൂര്വജേ ഋതാവരീ । ദേവീ ദേവപുത്രേ । ഉപഹൂതേയം-യഁജമാനാ । ഇന്ദ്രാണീവാവിധവാ । അദിതിരിവ സുപുത്രാ । ഉത്തരസ്യാ-ന്ദേവയജ്യായാ-മുപഹൂതാ ।
ഭൂയസി ഹവിഷ്കരണ ഉപഹൂതാ । ദിവ്യേ ധാമന്നുപഹൂതാ । ഇദ-മ്മേ ദേവാ ഹവി-ര്ജുഷന്താമിതി തസ്മി-ന്നുപഹൂതാ । വിശ്വമസ്യാഃ പ്രിയമുപഹൂതമ് ।
വിശ്വസ്യ പ്രിയസ്യോപഹൂതസ്യോപഹൂതാ ॥ 30 ॥
(സഹര്ഷഭാ ഹ്വയതാ - മുപഹൂതഗ്ം - സുപുത്രാ ഷട്ച) (അ. 13)
(സത്യം - പ്രവോ - ഽഗ്നേ മഹാ - നഗ്നിര്-ഹോതാ - സമിധോ - ഽഗ്നി-ര്വൃത്രാണ്യ - ഗ്നി-ര്മൂര്ധോ - പഹൂതം - ദേവ-മ്ബര്ഹി - രിദ-ന്ദ്യാവാപൃഥിവീ -തച്ഛംയോഁ- രാ പ്യായസ്വോ - പഹൂത-ന്ത്രയോദശ)
(സത്യം - ഁവയഗ്ഗ് സ്യാമ - വൃഷ്ടിദ്യാവാ ത്രിഗ്ംശത്)
(സത്യ-മുപഹൂതാ)
॥ ഹരിഃ ഓമ് ॥
॥ കൃഷ്ണ യജുര്വേദീയ തൈത്തിരീയ ബ്രാഹ്മണേ തൃതീയാഷ്ടകേ പഞ്ചമ പ്രപാഠക-സ്സമാപ്തഃ ॥

Explore More