Goddess Lakshmi

ಲಕ್ಷ್ಮೀಶತಕಮ್

(Lakshmi Shatakam (Yajna Varaha) in Kannada)

Yajna Varaha

Also known as lakshmi shatakam · perundevi thayar stotram · kanchi lakshmi shatakam

A hundred and seven verses in the arya metre to Perundevi, the consort of Varadaraja at Hastigiri in Kanchi, composed by Yajna Varaha of the Vadhula line, who names himself in the closing verse. May she who makes the wonder in Hari by a single deliberate glance, the giver of welfare on the hill of the elephant, always grant me joy. The second verse rests the whole hymn on a point of grammar: she whose name is to be sung as Shri at the head of the names of Hari — the syllable that opens every Vaishnava invocation is hers. The third is the poet's apology, and the loveliest thing in the poem: I wish to praise you as best I can; how should even the small babbling of an infant fail to make its mother glad?

#of 109
॥ ಲಕ್ಷ್ಮೀಶತಕಮ್ (ಯಜ್ಞವರಾಹ ಕೃತ) ॥
ಆನನ್ದಂ ದಿಶತು ಶ್ರೀಹಸ್ತಿಗಿರೌ ಸ್ವಸ್ತಿದಾ ಸದಾ ಮಹ್ಯಮ್ ।
ಯಾ ಕೌತುಕಂ ವಿಧತ್ತೇ ಸಾಕೃತೇನಾವಲೋಕನೇನ ಹರೇಃ ॥ ೧॥
ಯನ್ನಾಮ ಕೀರ್ತನೀಯಂ ಶ್ರೀರಿತ್ಯಾದೌ ಪ್ರಿಯಂ ಹರೇರ್ನಾಮ್ನಾಮ್ ।
ಸಾ ಮೇ ಸಮಸ್ತಜನನೀ ಸನ್ತತಮುದಯಾಯ ಭೂಯಸೇ ಭೂಯಾತ್ ॥ ೨॥
ಶ್ರೀವರದೇಶ್ವರದಯಿತೇ ವಾಞ್ಛಾಮಿ ತ್ವಾಂ ಯಥಾಮತಿ ಸ್ತೋತುಮ್ ।
ಸ್ವಲ್ಪೋಽಪಿ ಡಿಮ್ಭಜಲ್ಪೋ ಮಾತುಃ ಪ್ರೀತಿಂ ಕಥಂ ನ ಸಞ್ಜನಯೇತ್ ॥ ೩॥
ಮುರರಿಪುಮೋಹನಧಾಮ್ನೇ ಮೂರ್ತಿವಿನಿರ್ಧೂತವಿಷ್ಫುರದ್ಧೇಮ್ನೇ ।
ದಿವಿಷದಮೇಯವಿಭೂಮ್ನೇ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾಮ್ನೇ ಪರಂ ನಮೋ ಭುಮ್ನೇ ॥ ೪॥
ಕರಿಗಿರಿನಾಯಕಕಾನ್ತೇ ದಾನ್ತಜನಸ್ವಾನ್ತಪಙ್ಕಜನಿಶಾನ್ತೇ ।
ಮಯಿ ಭವಮರಣಾಶ್ರಾನ್ತೇ ಕರುಣಾಂ ಶರಣಾಗತೇ ಕುರು ಪ್ರಗುಣಾಮ್ ॥ ೫॥
ವಾಚಾಮಕೃತ್ರಿಮಾಣಾಮಪಿ ಮುನಿಮನಸಾಮಗೋಚರೇ ದೇವಿ! ।
ತ್ವದ್ವರ್ಣನೇ ಮದೀಯಾಂ ಕಾಙ್ಕ್ಷಾಂ ಸಫಲಾಂ ಕರೋತು ತೇ ಕರುಣಾ ॥ ೬॥
ಮಾಖದ್ವಿಧು ವಿಮ್ಬಾಸ್ಯೇ ಮಙ್ಗಲಸೌಮ್ಯಾಕೃತೇ ಗುರುಶ್ರೋಣಿ ! ।
ಭೃಗುನನ್ದಿನಿ ಮನ್ದಗತೇ ರೋಮಲತಾಹೇ ಜಯಾಬ್ಧಿಕುಲಕೇತೋ ! ॥ ೭॥
ಧನ್ಯಂ ಪ್ರಸೂನಗರ್ಭಂ ಧಮ್ಮಿಲ್ಲಂ ದೇವಿ ತಾವಕಂ ಮನ್ಯೇ ।
ಪ್ರಸವಶರೇಣ ನ್ಯಸ್ತಂ ತೂಣಂ ಬಾಣೌಘಪೂರ್ಣಮರ್ಣವಜೇ ॥ ೮॥
ತ್ವತ್ಕೇಶಪಾಶಶೋಭಾಪರಿಮೋಷಾಣಾಂ ಫಲಂ ಪಯೋದಾನಾಮ್ ।
ದೇವಿ ತಟಿದ್ಗುಣವನ್ಧೋ ನೋದನಮನಿಲೈಃ ಪಲಾಯನಂ ದಿಕ್ಷು ॥ ೯॥
ನಿನ್ದತಿ ನೀರಧಿಕನ್ಯೇ ! ಕಚನಿಚಯಸ್ತೇ ಕಲಾಪಿನಂ ಕಾನ್ತ್ಯಾ ।
ಅಸ್ಯತಿ ಬರ್ಹಂ ನ ಕಥಂ ಭುಜಙ್ಗವೃತ್ತಿಶ್ಚ ಪಕ್ಷಪಾತೀ ಚ ॥ ೧೦॥
ಜಯತು ವಿಪಕ್ಷಂ ಪದ್ಮೇ ! ಬರ್ಹಿಣವರ್ಹಂ ತ್ವದೀಯಕೇಶಭರಮ್ ।
ತ್ವತ್ಕಾನ್ತಸ್ಯ ಸಪಕ್ಷಂ ಘನಮಪಿ ಕಾನ್ತ್ಯಾ ಕಥಂ ಪರಾಕುರುತೇ ॥ ೧೧॥
ವರ್ಹಂ ವಿಗರ್ಹಿತಾಭಂ ಶಸ್ತೇನಾನೇನ ಕೇಶಹಸ್ತೇನ ।
ಮತ್ವಾಭವನ್ಮಯೂರಾ ಮನ್ದಾಶಾ ಜೀವಿತೇ ವೃತವಿಷಾಶಾಃ ॥ ೧೨॥
ದಿವ್ಯಾಮಮ್ಬುಧಿಕನ್ಯೇ! ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕೇಶಶ್ರಿಯಂ ತವಾಮ್ಭೋದಾಃ !
ಆರುಹ್ಯಾದ್ರಿಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಕುರುತೇ ತ್ರಪಯೇವ ಜೀವನತ್ಯಾಗಮ್ ॥ ೧೩॥
ಸಿನ್ದೂರಸುನ್ದರೀ ತೇ ಪದ್ಮೇ ! ಸೀಮನ್ತಪದ್ಧತಿರ್ಭಾತಿ ।
ವರ್ಷಾವಲಾಹಕಸ್ಥಾ ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಖೇವ ವೀತಚಾಞ್ಚಲ್ಯಾ ॥ ೧೪॥
ವೇಣೀಮಮ್ಬುಧಿಕನ್ಯೇ ! ಭೃಙ್ಗಶ್ರೇಣೀಮಿವ ಸ್ಫುರನ್ತೀ ತೇ ।
ಶಮ್ಬರವೈರಿಕೃಪಾಣೀಂ ಶಙ್ಕೇ ಮಾನಾಪಹಾರಿಣೀಂ ಶೌರೇಃ ॥ ೧೫॥
ಫಾಲೇನಾಭಿಮುಖೇನ ಪ್ರತಿಮಾಕಾಙ್ಕ್ಷೀ ತವೇನ್ದುರಮ್ಬುಧಿಜೇ ! ।
ಅರ್ಧಾಕೃತಿಃ ಕಲಾಭಿಃ ಪೂರ್ಣೋ ಭವತಿ ಕ್ರಿಯಾಸಮಭಿಹಾರಾತ್ ॥ ೧೬॥
ಕರ್ಣಾವತಂಸಲಕ್ಷ್ಮೀ ಕಲಯತಿ ಕಮಲೇ ! ವಿಶಾಲದೃಷ್ಟಿಸ್ತೇ ।
ನೀಲೋತ್ಪಲಸ್ಯ ಕೃತ್ಯಂ ಕಿಮಿತಿ ಶ್ರುತಿಮೂಲಶಾಲಿನೀ ಚಿನ್ತ್ಯಮ್ ॥ ೧೭॥
ವನ್ದೀಕೃತಂ ಕಟಾಕ್ಷೈರಿನ್ದೀವರಮೇತದಿನ್ದಿರೇ ! ಶ್ರವಸಿ ।
ನ್ಯಸ್ತಂ ಪುನಃ ಪುನಸ್ತನ್ನಿತ್ಯಂ ಶಙ್ಕೀವ ವೀಕ್ಷತೇ ಚಕ್ಷುಃ ॥ ೧೮॥
ನಯನಮುದಞ್ಚತ್ಕರುಣಂ ನಾನಾಶೃಙ್ಗಾರಮಙ್ಗಳಾಕಾರಮ್ ।
ದೇವಿ ತ್ವದಾಶ್ರಿತಾನಾಂ ಕರ್ಣಮತಿಕ್ರವ್ಯ ಕಾಇಕ್ಷಿತಂ ದತ್ತೇ ॥ ೧೯॥
ಕಲ್ಲೋಲಿನೀಶಕನ್ಯೇ ! ತ್ವಲ್ಲೋಚನಕಾನ್ತಿಲಿಪ್ಸಯಾ ಕಿಂ ವಾ ।
ದ್ವಿಜರಾಜಪಾದಸೇವಾಂ ಜೀವಞ್ಜೀವಃ ಕರೋತಿ ಸರ್ವೋಽಪಿ ॥ ೨೦॥
ಸ್ಫುರತಿ ತವ ಶ್ರುತ್ಯನ್ತೇ ಪತಿರಿತಿ ಯತ್ ಪ್ರಾಹುರಮ್ಬ ! ವೇದವಿದಃ ।
ಶ್ರುತ್ಯನ್ತಮೇತಿ ತತ್ತೇ ದೃಷ್ಟಿಃ ಕಾನ್ತಾವಲೋಕನಾಸಕ್ತಾ ॥ ೨೧॥
ಉಲ್ಲಙ್ಘಿತಶ್ರುತೀನಾಮುದಧಿಸುತೇ ! ಶೋಭನಂ ನಹೀತಿ ಮೃಷಾ ।
ಯೇನ ತವೇದಂ ವ್ಯಕ್ತಂ ಶ್ರುತಿಪಥಮುಲ್ಲಙ್ಘ್ಯ ಶೋಭನಂ ನಯನಮ್ ॥ ೨೨॥
ಶ್ರುತ್ಯನ್ತೇ ಕೃತವಸತಿಃ ಪಾದ್ಮರುಚಿಂ ತೇ ಪ್ರಕಾಶಯನ್ತ್ಯಬ್ಜೇ ! ।
ಪರಮಾರ್ಗದೃಷ್ಟಿಸೃಷ್ಟಾಂ ದೃಷ್ಟಿರಿಯಂ ವೈಷ್ಣವೀಂ ಚ ದೂಷಯತಿ ॥ ೨೩॥
ದೇವಿ ! ನಿಮಿತ್ತಗುಣಸ್ಯ ಕ್ವಾಪಿ ನ ದೃಷ್ಟಂ ಹಿ ಕಾರ್ಯಸಙ್ಕ್ರಮಣಮ್ ।
ಅನೃತಮಿತೀದಂ ವಚನಂ ಯತ್ವದಪಾಙ್ಗಾದನಙ್ಗಸದ್ಭಾವಃ ॥ ೨೪॥
ಆದ್ಯಾವತಾರಶೋಭಾಮಙ್ಗೀಕುರ್ವಾಣಸಾತ್ಮನಾಥಸ್ಯ ।
ನಿರುಪಮಸುಷಮಂ ಕೋ ವಾ ಚಕ್ಷುಸ್ತವ ದೇವಿ ! ದಕ್ಷಿಣಃ ಸ್ತೋತುಮ್ ॥ ೨೫॥
ಅಸೃಜತ್ ಕಮಲಂ ಧಾತಾ ತುಲನಾಂ ದೇವೀಕ್ಷಣಸ್ಯ ತೇ ವಾಞ್ಛನ್ ।
ಅಸದೃಶಭಾವಾದಮುನಾ ನಾಮ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಜಲಜಮಿತ್ಯುಚಿತಮ್ ॥ ೨೬॥
ಲೋಕಜನನ್ಯತಿಭಾಸ್ವಲ್ಲೋಚನಶಫರೀವಿರಾಜಮಾನಂ ತೇ ।
ಕಾನ್ತಂ ನಾಸಾವಂಶಂ ಕೇತುಂ ಮದನಸ್ಯ ಕೇ ನ ಶಂಸನ್ತಿ ॥ ೨೭॥
ತ್ವನಾಸಿಕಾತ್ತಗನ್ಧಸ್ತ್ರಪಯೇವಾಘೋಮುಖಸ್ತಿಲಪ್ರಸವಃ ।
ಮುಹುರಶ್ರೂಣಿ ಪ್ರಾಯೋ ಮುಞ್ಚತಿ ಮಾತರ್ಮರನ್ದವಿನ್ದುಮಿಷಾತ್ ॥ ೨೮॥
ನಾಸಾಮೌಕ್ತಿಕಮೇತನ್ಮನ್ಯೇ ವಾರಾಶಿಕನ್ಯಕೇ! ಧನ್ಯಮ್ ।
ತವ ಮುಖತಾರಾಧಿಪತೇಃ ಕಾಮಾದೇಕಂ ಕಳಞಮಙ್ಗಗತಮ್ ॥ ೨೯॥
ಮುಕ್ತೋತ್ಪತ್ತಿಸ್ಥಾನಂ ಸರಸಿಜಮಿತಿ ಯತ್ ಸಮಸ್ತಕವಿಸಿದ್ಧಮ್ ।
ತದ್ವಯಕ್ತೀಕರಣಂ ತೇ ನಾಸಾಮುಕ್ತಾಫಲಸ್ಯ ದೇವಿ ! ಫಲಮ್ ॥ ೩೦॥
ಪರಿಭೂತಕುನ್ದಕುಸುಮಂ ಭಾಸಾ ನಾಸಾಗ್ರಭಾಸ್ವರಂ ಪದ್ಮೇ ! ।
ಮುಕ್ತಾಫಲಂ ಮುರಾರೇರ್ಮೋಹನಗುಡಿಕೇವ ಮಾನ್ಮಥೀ ಭಾತಿ ॥ ೩೧॥
ಭಾಸಾ ವಿರಾಜಮಾನಂ ನಾಸಾಮುಕ್ತಾಫಲಂ ಮಮ ಸ್ಫುರತಿ ।
ಅಮ್ಬ ! ತವಾನನಪದ್ಮೇ ಸ್ಮಿತರುಚಿಹಂಸೀಪ್ರಸೂತಮಣ್ಡಮಿವ ॥ ೩೨॥
ದುರ್ವೃತ್ತಃ ಖಲು ಲೋಕೇ ಕಮಲೇ ! ಕುರ್ಯಾತ್ ಸತಾಂ ತಿರಸ್ಕಾರಮ್ ।
ನಿತ್ಯಸುವೃತ್ತೇನ ಕಥಂ ನಾಸಾಮಣಿನಾ ಸತಾಂ ತಿರಸ್ಕಾರಃ ॥ ೩೩॥
ಕರ್ಣೇನ ತೇಽಬ್ಧಿಕನ್ಯೇ! ತಾಟಙ್ಕಾದೇಃ ಪ್ರತೀಯತೇ ಶೋಭಾ ।
ಕರ್ಣಸ್ಯ ಹಿ ಸ್ವಭಾವಃ ಶ್ರೀಮನ್ತಂ ಯತ್ ಸ್ವಮಾಶ್ರಯಂ ಕುರುತೇ ॥ ೩೪॥
ತರ್ಕೋ ಮಮಾಬ್ಧಿಕನ್ಯೇ! ಹಾಟಕತಾಟಙ್ಕಚಕ್ರಮರ್ಕ ಇತಿ ।
ಯದ್ಯೇತದೇಷ ನ ಸ್ಯಾತ್ ಕರ್ಣಾಸಕ್ತಿಃ ಕಥಂ ಭವೇದಸ್ಯ ॥ ೩೫॥
ಭಾತಿ ಕಪೋಲಃ ಕಮಲೇ! ಪತ್ಯುಃ ಶೃಙ್ಗಾರಮಣಿಮಯಾದರ್ಶಃ ।
ಪ್ರತಿಫಲಿತತನ್ಮುಖೋಽಯಂ ಹೃದ ಇವ ಸೋಽಧೋವಿಕಸ್ವರಾಮ್ಬುರುಹಃ ॥ ೩೬॥
ಮಧುರವಚೋಗಣನಾಯಾಂ ಮಾತಸ್ತ್ವದ್ಗೀರಭೂದಿಯಂ ಪ್ರಥಮಾ ।
ನೈವ ದ್ವಿತೀಯವಾರ್ತಾ ಕೋಕಿಲವಾದೇ ಕುತೋ ನು ಪಞ್ಚಮತಾ ॥ ೩೭॥
ಸಾಮ್ಯಾಭಿಲಾಷದೋಷಂ ಸಮ್ಮಾರ್ಷ್ಟುಂ ತ್ವದ್ವಿರಾ ಚಿರಾದಿಕ್ಷೋಃ ।
ಚಕ್ರೇ ಪಞ್ಚಶರಸ್ತಂ ಚಾಪಾನಮನಾಪದೇಶತಃ ಪ್ರಣತಮ್ ॥ ೩೮॥
ಅರ್ಣವಕನ್ಯೇ ! ಧನ್ಯಾಮಾಕರ್ಣಯತಸ್ತ್ವದೀರಿತಾಂ ವಾಚಮ್ ।
ಶುಕಪಿಕವಚನಶ್ರವಣಂ ಶ್ರುತಿಪುಟಕಟು ದೇವಿ ! ಕಸ್ಯ ವಾ ನ ಭವೇತ್ ॥ ೩೯॥
ಕಸ್ಯ ಗಿರಸ್ತೇ ಶ್ರೋತುಃ ಕಮಲೇ ವದನಾರವಿನ್ದಕನ್ದಳಿತಾಃ ।
ನ ಭವೇನ್ಮಹತೀ ಪ್ರೀತಿರ್ನಾರದಮೇಕಂ ವಿನಾ ಮುನೀಶಾನಮ್ ॥ ೪೦॥
ಮಕರನ್ದಾಃ ಸುನರಸಾಃ ಶುಕಪಿಕವಾಚೋಽಪಿ ವಿಸ್ವರಾ ಯೇನ ।
ವೀಣಾಃ ಪರಿವಾದಿನ್ಯಸ್ತೇನ ಕಿಲಾಬ್ಜೇ ! ತವೋಪಮಾ ನ ಗಿರಾಮ್ ॥ ೪೧॥
ಅಮ್ಬಾಭಿಜಾತವಾಣೀಧನರಸಮಾಧುರ್ಯಚೌರ್ಯಕಾರೀ ತೇ ।
ಅತಿಮರ್ದನಾಸಹಿಷ್ಣುರ್ಮುಷಿತರಸಾನೇಷ ಮುಞ್ಚತೀವೇಕ್ಷುಃ ॥ ೪೨॥
ನೀರತಯೇವ ಮರನ್ದೋ ಭಾವ್ಯಶ್ಶ್ರವಣೇ ತವಾಬ್ಧಿಜೇ ! ವಾಚಾಮ್ ।
ಸ್ವಾದಿತ ಏವ ಸುಧಾಯಾಃ ಸ್ವಾದ್ಯೇತಿ ಖ್ಯಾತಿರಪಿ ನ ಮಾಧುರ್ಯಾತ್ ॥ ೪೩॥
ಅಧರೇಣ ಬನ್ಧುಜೀವಂ ಮುಖತಃ ಪ್ರಾಭಾತಿಕಂ ಚ ರಾಜೀವಮ್ ।
ದೂರೀಕರೋಷಿ ಕಿಂ ವಾ ದೇವಿ ! ತ್ವಂ ಸರ್ವಜೀವಕರುಣಾರ್ದ್ರಾ ॥ ೪೪॥
ಅನ್ತೇ ವಸನ್ ದ್ವಿಜಾನಾಮವದಾತಾನಾಮತಿಸ್ಫುರದ್ರೂಪಃ ।
ಅಮ್ಬ ! ತವಾಧಿಕಮಧರೋ ಬಿಮ್ಬಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಯೋಗ್ಯೋಽಭೂತ್ ॥ ೪೫॥
ಸನ್ತತಪಲ್ಲವಯೋಗೇ ಮುಕ್ತಿರ್ನ ಶುಚೇರಪೀತಿ ವಾಙ್ ಮಿಥ್ಯಾ ।
ದೇವಿ! ತವಾಧರ ಪಲ್ಲವಸಂಯೋಗೇಽಧ್ಯಮಲಾ ದ್ವಿಜಾ ಮುಕ್ತಾಃ ॥ ೪೬॥
ತವ ತಟಿನೀಪತಿಕನ್ಥೇ ! ದ್ವಿಜಪಟಲೀ ವದನಶುಕ್ತಿಮುಕ್ತಾಶ್ರೀಃ ।
ಅತನುಯಶೋಬೀಜಾನಾಮಙ್ಕುರಪಙ್ಕ್ತಿಃ ಪರಿಸ್ಫುರನ್ತೀವ ॥ ೪೭॥
ವದನಂ ಸುಧಾಕರಸ್ತೇ ವಾರಿಧಿಕನ್ಯೇ ! ನ ತತ್ರ ಸನ್ದೇಹಃ ।
ವಚನಾಪದೇಶಮೇತನ್ನೋ ಚೇದಮೃತಂ ಕಥಂ ತತಃ ಪ್ರಭವೇತ್ ॥ ೪೮॥
ಭ್ರೂಯುಗಳಂ ಭೃಗುತನಯೇ ! ಕುಸುಮಶರಸ್ಯೇವ ಸವ್ಯಸಾಚಿತಯಾ ।
ಆರೋಪಿತಾಕ್ಷಿಬಾಣಂ ಕೋದಣ್ಡದ್ವನ್ದ್ವಮಿತಿ ಮತಿಂ ದತ್ತೇ ॥ ೪೯॥
ಅಬ್ಜದ್ವಯಮಪಿ ವಿಜಿತಂ ತವ ಕಮಲೇ! ವಕ್ತ್ರಶೋಭಯಾ ತತ್ರ ।
ಅಮ್ಬರಮೇಕಂ ಶರಣಂ ಶಮ್ಬರಮಪರಂ ಚ ಸತ್ವರಂ ಪ್ರಾಪತ್ ॥ ೫೦॥
ಚನ್ದ್ರೋಽಭವದ್ ವಿಷಾದೀ ಚಾರು ಮುಖಂ ದೇವಿ! ತಾವಕಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ।
ಕುಕ್ಷಿಗತಂ ಗರಮಸ್ಯ ಪ್ರಾಹುಃ ಪಙ್ಕಂ ಕಳಙ್ಕಮಿತ್ಯೇಕೇ ॥ ೫೧॥
ವಿಜಿತಸ್ತ್ವನ್ಮುಖಕಾನ್ತ್ಯಾ ದೇವಿ ! ನಿರಾಶೋ ನಿಶಾಕರೋ ಜೀವೇ ।
ಭೃಗುಪತನಂ ಕುರುತೇಽಸಾವಸ್ತಮಥ ವ್ಯಾಜತೋಽನ್ವಹಂ ತೂರ್ಣಮ್ ॥ ೫೨॥
ಅಮ್ಬ ! ಯತಸ್ತೇ ನಿತರಾಮಾನನಕಾನ್ತ್ಯಾ ತೃಣೀಕೃತಶ್ಚನ್ದ್ರಃ ।
ಆತಃ ಕಿಲ ತೃಣಬುದ್ಧಯಾ ಮುಞ್ಚತಿ ನೈನಂ ಮೃಗಃ ಕದಾಚಿದಪಿ ॥ ೫೩॥
ದೇವಿ ! ತವಾನನತುಲನಾಮಭಿಲಷತಾಂ ಸಾಗಸಾಂ ಸರೋಜಾನಾಮ್ ।
ಮಜ್ಜನಮಪ್ಸು ಚ ಬನ್ಧಃ ಶೈವಲಪಾಶೇನ ಷಟ್ಪದೈಃ ಪ್ರಸೃತಿಃ ॥ ೫೪॥
ದ್ವಿಜರಾಜಸ್ಯಾಪ್ಯಬ್ಜೇ ! ತ್ವದ್ವಕ್ತ್ರೇಣೋಪಮಾನರಹಿತೇನ ।
ಸಮತಾಭಿಲಾಷದೋಷಾದ್ದೋಷಾಕರತಾ ವಿಧೋರ್ದುರನ್ತಾಭೃತ್ ॥ ೫೫॥
ಪದ್ಮೇ ! ಪರಸ್ವಹರಣಂ ದೋಷಾಯೇತಿ ಪ್ರಭಾಷಣಂ ಮಿಥ್ಯಾ ।
ಅಪಹೃತ್ಯ ರಾಜಲಕ್ಷ್ಮೀಮಪದೋಷಂ ಯದ್ವಿಭಾತಿ ತೇ ವಕ್ತ್ರೇಮ್ ॥ ೫೬॥
ನಿರ್ಜಿತ್ಯ ನೀರಜಾತಂ ನಿಖಿಲಂ ಮುರವೈರಿಸುನ್ದರಿ ! ಮುಖೇನ ।
ಆಸನಮಾಕಲಿತಂ ತೇ ನೂನಂ ಪದ್ಮಾಸನಾಸಿ ತೇನೈವ ॥ ೫೭॥
ತ್ವದ್ವದನಾಭಿಭವೋದ್ಯತ್ತಾಪಾತಿಶಯಂ ದಿವಾನಿಶಂ ಪದ್ಮಮ್ ।
ಅಮ್ಭಸಿ ವಾಸಂ ಕುರುತೇ ನೂನಂ ತಸ್ಯಾಪನೋದನಾಯಾಬ್ಜೇ ! ॥ ೫೮॥
ಸನ್ತತಮಿತ್ರವಿರೋಧೀ ದೋಷಾಸಕ್ತಃ ಕಲಙ್ಕವಾನಿನ್ದುಃ ।
ತವ ವದನೇನ ಕಥಂ ವಾ ಕಮಲೇ! ಕಲ್ಯಾಣಗುಣಭುವಾ ತುಲ್ಯಃ ॥ ೫೯॥
ದೇವಿ! ತವಾನನಚನ್ದ್ರಪ್ರಸಾದಭಿಕ್ಷಾಟನೇನ ರಾಜಾಪಿ ।
ಪೂರ್ಣಶ್ಚನ್ದ್ರಿಕಯಾಹೋ ಜೀವಞ್ಜೀವಸ್ಯ ತೃಪ್ತಿಮಾತನುತೇ ॥ ೬೦॥
ತ್ವತ್ಕಣ್ಠಕಾನ್ತಿಭಾಗ್ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶಙ್ಖಾಸ್ಸಹಸ್ರಶೋ ದೇವಿ ! ।
ತಲ್ಲಾಭಾಯ ಪಯೋಧೇರನ್ತಂ ಗತ್ವಾ ಚಿರಂ ತಪಸ್ಯನ್ತಿ ॥ ೬೧॥
ಕಣ್ಠೇನ ತೇ ಹೃತಶ್ರೀಃ ಕಮಲೇ ! ವಿಮಲೋಽಪಿ ಸನ್ತತಂ ಕಮ್ಬುಃ ।
ಘುಮುಘುಮುನಿನದವ್ಯಾಜಾತ್ ಕ್ರೋಶತಿ ರಾಜ್ಞಾಂ ಪುರಃ ಸಮಯದರ್ಶೀ ॥ ೬೨॥
ತ್ವತ್ಕಣ್ಠಕಾನ್ತಿಜನಿತಂ ಭಞ್ಜನಮಾಖ್ಯಾತುಮುದ್ಯತಾ ಜಲಜಾಃ ।
ವಿಸ್ತೃತಜನಶಬ್ದತಯಾ ಪದ್ಮಿನ್ಯಾಮ್ರೇಡಯನ್ತಿ ಭಂ ಭಮಿತಿ ॥ ೬೩॥
ಕಮ್ಬುಭ್ರಮೇಣ ಕಣ್ಠಂ ಚಕ್ರಭ್ರಾನ್ತ್ಯಾ ನಿತಮ್ಬಬಿಮ್ಬಮಪಿ ।
ಪರಿಮೃಶತಿ ತೇ ಕರಾಭ್ಯಾಂ ಪತಿರತಿದುರ್ಭೇದಶಙ್ಖಚಕ್ರಾಭ್ಯಾಮ್ ॥ ೬೪॥
ಬಾಹೂ ಶಿರೀಷಮಾಲಾಮಾರ್ದವಕೀತನ್ದುಮರ್ದನೇ ರಾಹೂ ।
ಸೇತೂ ಸಮಗ್ರಶೋಭಾಸಿನ್ಧೋರ್ಮನ್ಯೇ ಸಮುದ್ರಕನ್ಯೇ ! ತೇ ॥ ೬೫॥
ಅತಿಸುರಭಿಃ ಕರಪದ್ಮೋ ವಾಞ್ಛಿತದಾನೈರ್ನ ಕೇವಲಂ ಗನ್ಧೈಃ ।
ವಾರಿಧಿಪುತ್ರಿ ! ವದಾನ್ಯಂ ಕವಿಮುಕ್ತಂ ದೇವಿ! ಕಲ್ಪಮಾತನುತೇ ॥ ೬೬॥
ದೇವಿ ! ಕರೇಣ ಭವತ್ಯಾ ದತ್ತಸಮಸ್ತೇಪ್ಸಿತೇನ ಭಕ್ತಾನಾಮ್ ।
ಸ್ಪರ್ಶನದೂರೀಕರಣಂ ಸೋದರಗೀರ್ವಾಣಶಾಖಿನಾಮುಚಿತಮ್ ॥ ೬೭॥
ದೇವಿ ! ತವಾನನಭಾಸಾ ಪರಿಭೂತಃ ಪರ್ವಚನ್ದ್ರಮಾ ನೂನಮ್ ।
ತೇನ ಹಿ ಶಶ್ವತ್ ಪರಿಧಿವ್ಯಾಜಪ್ರಾಕಾರಮಧ್ಯಮಧ್ಯಾಸ್ತೇ ॥ ೬೮॥
ಪದ್ಮಕುಲಂ ಪರಿಭೂತಂ ಪದ್ಮೇ ! ತ್ವತ್ಪಾಣಿಪದ್ಮರಾಗೇಣ ।
ತತ್ಪ್ರೇಷಿತಂ ಸದೈಕಂ ತ್ವತ್ಪಾಣಿಂ ಸೇವತೇ ಸರೋಜಾತಮ್ ॥ ೬೯॥
ಅನುದಿನಮರ್ಕಾಭಿಮುಖಂ ವನಭುವಿ ಶೈವಾಲವಲ್ಕಲಂ ಕಮಲಮ್ ।
ತಪ್ತ್ವಾ ತಪೋಽತಿತೀವ್ರಂ ಪ್ರಾಪತ್ ತ್ವತ್ಪಾಣಿಪದ್ಮಸಾಧರ್ಮ್ಯಮ್ ॥ ೭೦॥
ಹಾರಾ ವಿಭಾನ್ತಿ ಗೌರಾ ಹರಿದಯಿತೇ ! ತೇ ಮುಖೋಡುರಾಜಸ್ಯ ।
ಸೇವಾರ್ಥಮಾಗತಾನಾಂ ತಾರಾಣಾಮಿವ ಗಣಾಃ ಪುರೋಗಾಣಾಮ್ ॥ ೭೧॥
ಹಾರಲತಾ ತಬ ಪದ್ಮೇ ! ಸುಕುಮಾರಸ್ಯಾಙ್ಗಭೂಕುಮಾರಸ್ಯ ।
ಕ್ರೀಡಾಮೃಣಾಳಡೋಳಾಶಙ್ಕಾಂ ನಾಙ್ಕ್ರೂರಯತ್ಯಸೌ ಕಸ್ಯ ॥ ೭೨॥
ತವ ಕುಚಗಿರಿತಟವಾಸೀ ಕೃತರೋಮಾಳೀನಕನ್ಯಕಾಸ್ನಾನಃ ।
ಕಶ್ಚನ ಮುಕ್ತಾಹಾರೋ ಯೋಗೀವಾಭಾತಿ ನಿತ್ಯಶುದ್ಧಾತ್ಮಾ ॥ ೭೩॥
ಉನ್ನತಿಮುರೋಜಯುಗ್ಮೇ ! ಪದ್ಮೇ ದೃಷ್ಟೈವ ಪರ್ವತಾಸ್ತ್ರಪಯಾ ।
ಉದಧೌ ಚಿರಂ ನಿಲೀನಾ ಭೀತ್ಯಾ ಶಕ್ರಾದಿತಿ ಪ್ರಥಾಮಾತ್ರಮ್ ॥ ೭೪॥
ತವ ಕುಚಕುಮ್ಭದ್ವನ್ದ್ವೇ ಬದ್ಧಸ್ಪರ್ಧಾನಿ ಡಾಡಿಮಫಲಾನಿ ।
ತುಲನಾಹೀನಾಃ ಕೀರಾಸ್ತುಣ್ಡೈರೇತಾನಿ ಖಣ್ಡಯನ್ತ್ಯಬ್ಜೇ ! ॥ ೭೫॥
ಕೋದಣ್ಡಸ್ಯ ಪುರಾರೇರುದ್ದಣ್ಡಸ್ಯಾಪಿ ಹನ್ತ ಬಾಣಸ್ಯ ।
ಕಬಳೀಕುರುತೇ ಮಾನಂ ಪುಗಳೀ ಕುಚಯೋಸ್ತವೇನ್ದಿರೇ ! ಯುಗಪತ್ ॥ ೭೬॥
ಸನ್ತತಮುಕ್ತಾಹಾರಾವಪಿ ತವ ಪೀನೌ ಪಯೋಧರೌ ಭಾತಃ ।
ತೇನ ಕಥಂ ಪೀನತ್ವಂ ದೇವಿ ! ಭವೇದ್ರಾತ್ರಿಭೋಜನೇ ಮಾನಮ್ ॥ ೭೭॥
ಕನಕಮಹೀಘರಗೌರವಕಬಲೀಕರಣಾದಿವಾತಿಪೀನಮಪಿ ।
ಮುಕ್ತಾಹಾರವದಾಸ್ತೇ ಸ್ತನಯುಗಲಂ ದೇವಿ ! ತಾವಕಂ ಚಿತ್ರಮ್ ॥ ೭೮॥
ಇತಿ ಕಿಲ ದರ್ಶನರೀತಿಃ ಕಾರ್ಯಮುಪಾದಾನಕಾರಣಾಭಿತ್ರಮ್ ।
ದೇವಿ! ತವ ಸ್ತನಕುಮ್ಭೌ ಚಕ್ರಾಭಿನ್ನೌ ಕಥಂ ನ ದೃಶ್ಯೇತೇ ॥ ೭೯॥
ಕಲಯತಿ ದಣ್ಡಃ ಕಲಶಂ ಸರ್ವೈರ್ಬಹುಶಃ ಶ್ರುತಂ ಚ ದೃಷ್ಟಂ ಚ ।
ಜನನಿ ! ತವ ಸ್ತನಕಲಶೋ ಜನಯತಿ ಮಧುವೈರಿಮಾನದಣ್ಡಮಹೋ ! ॥ ೮೦॥
ಸರ್ವಾರೀಣಾಂ ಜೇತಾ ದುರ್ವಾರೇಣೈವ ದೇವಿ! ಚಕ್ರೇಣ ।
ಹನ್ತ ಕಥಂ ತೇ ವಿಜಿತಃ ಕಾನ್ತೋ ವಕ್ಷೋರುಹಾತ್ಮಚಕ್ರೇಣ ॥ ೮೧॥
ಕಲ್ಲೋಲಿನೀಶಕನ್ಯೇ ! ಕಲಯೇ ರೋಮಾವಲಿಪ್ರಭೇದೇನ ।
ತವ ಕಾನ್ತಿವಾರ್ಧಿಮಧ್ಯೇ ನವಜಲದಶ್ಯಾಮಕೋ ಹರಿಃ ಶೇತೇ ॥ ೮೨॥
ನಾಮೀಸರೋವನಾನ್ತಃ ಕ್ರೀಡನ್ಮದನದ್ವಿಪಾಧಿಪೋತ್ಕ್ಷಿತಾಮ್ ।
ಶೈವಾಲವಲ್ಲರೀಂ ತೇ ರೋಮಲತಾಂ ದೇವಿ ! ಕಥಯನ್ತಿ ॥ ೮೩॥
ಮಧ್ಯಃ ಪ್ರಥಮಂ ಮಾನಂ ಮಹಿತಗುಣೌಘಸ್ತವಾನುಮಾನಮಪಿ ।
ವಪುರಪ್ಯುಪಮಿತಿಶಬ್ದಂ ದೂರೀಕುರುತೇಽಮ್ಬ ! ಕೇನ ವರ್ಣ್ಯಾಸಿ ॥ ೮೪॥
ತವ ಕುಚಕುಮ್ಭಸ್ಯ ಗುರೋರನ್ತೇವಾಸೀ ವಿವೇಕಹೀನಸ್ಯ ।
ದರ್ಶನಯೋಗ್ಯೋ ನಾಭೂನ್ಮಧ್ಯಸ್ತೇ ದೇವಿ ! ನಾಸ್ತಿವಾದರತಃ ॥ ೮೫॥
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಾವಿಷಯತ್ವಾದತಿರಿಕ್ತತ್ವಾದನಙ್ಗಜನಕತ್ವಾತ್ ।
ದೇವಿ ! ವಲಿಶ್ರೀಭಜನಾನ್ಮಧ್ಯಸ್ತೇ ಕಾನ್ತವಿಭ್ರಮಂ ತನುತೇ ॥ ೮೬॥
ಚಿನ್ತಾಮಣಿವಾದಸ್ತೇ ಕರಯೋರ್ದ್ದಶಿ ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರವಾದೋಽಬ್ಜೇ ! ।
ಮಧ್ಯೇ ಮಾಯಾವಾದೋ ಗೌರವವಾದಃ ಪಯೋಧರದ್ವನ್ದ್ವೇ ॥ ೮೭॥
ಮಹದಣುಪರಿಮಾಣಗತಂ ವಿಶ್ರಾನ್ತಂ ದೇವಿ ತಾರತಮ್ಯಂ ತೇ ।
ವಕ್ಷೋರುಹೇ ಚ ಮಧ್ಯೇ ನ ವ್ಯೋಮಾದೌ ನ ಚಾಪಿ ಪರಮಾಣೌ ॥ ೮೮॥
ಕಠಿನಾತ್ಮಾಘಃ ಕುರುತೇ ಸರ್ವಂ ಕಮಲೇ! ಕೃಥಂ ಸನಾಮಿಗತಮ್ ।
ದೃಷ್ಟಮಿತೀದಮುರೋಜೇ ಮಧ್ಯಂ ಕೃಶಮೇವ ಕುರ್ವತಿ ಸ್ಪಷ್ಟಮ್ ॥ ೮೯॥
ತುಙ್ಗಪಯೋಧರಶೈಲದ್ವನ್ದ್ವೋದ್ವಹನೇನ ಸನ್ತತಂ ದೇವಿ ! ।
ಪಶ್ಯಾಮಿ ಕಾರ್ಯಮುಚಿತಂ ಮಧ್ಯಸ್ಯ ಶ್ರೀಮತೋಽಪಿ ತೇ ಮಾತಃ ! ॥ ೯೦॥
ತವ ರೋಮರಾಜಿಯಮುನಾನಿತ್ಯಸ್ಫೀತೇಽಪಿ ಮಧ್ಯದೇಶೇಽಸ್ಮಿನ್ ।
ಕ್ಷಾಮಕಥಾ ಕಥಮಬ್ಜೇ ! ನಾಭೀಸರಸೀಪರಿಷ್ಕೃತೇಽಪಿ ಸದಾ ॥ ೯೧॥
ರೋಮಾಳಿಯೂಪದಣ್ಡೇ ಚಿತಪಶುಂ ಬದ್ಧುಮಮ್ಬ ! ತೇ ಪತ್ಯುಃ ।
ಸಮ್ಪಾದಿತೇವ ರಶನಾ ತ್ರಿವಲಿಮಿಷೇಣಾಙ್ಗಜನ್ಮನಾಧ್ವರಿಣಾ ॥ ೯೨॥
ಆಭಾತಿ ನಾಭಿರಬ್ಜೇ ! ತವ ತನುಜನುಷಾ ನಿಷಾದವೀರೇಣ ।
ಪಾತಯಿತುಂ ಹರಿಚಿತ್ತಂ ಮತ್ತಭಂ ಸಮ್ಭೃತೋ ಯಥಾ ಗರ್ತಃ ॥ ೯೩॥
ಶಙ್ಕೇ ತವಾಮ್ಬ ! ನಾಭಿಂ ಶಮ್ಬರರಿಪುಣಾ ವಿಜಿತ್ಯ ದೈತ್ಯಾರಿಮ್ ।
ರೋಮಾಳಿನೀಲರತ್ನಸ್ತಮ್ಭನಿಖಾತಾಯ ಸಮ್ಭೃತಂ ವಭ್ರಮ್ ॥ ೯೪॥
ನಿವಸನ್ತಿ ಯೇಽಧಿಕಾಞ್ಚಿ ಪ್ರಾಯಃ ಶುದ್ಧಾ ಭವನ್ತಿ ತೇ ಮುಕ್ತಾಃ ।
ಇತಿ ಮಣಿರಶನಾಂವಿಕಸನ್ಮುಕ್ತಾವಲ್ಯಾಮ್ಬ ! ದರ್ಶಯಸ್ಯದ್ಧಾ ॥ ೯೫॥
ಅವನತಮೌಲಿರಿಯಂ ತ್ವಾಮಞ್ಜಲಿಮಭಿನೀಯ ಕುಸುಮಕೋಶಮಿಷಾತ್ ।
ರಮ್ಭಾ ತವೋರುವಿಜಿತಾ ಸಮ್ಭಾವಯತೀತಿ ಮೇ ತರ್ಕಃ ॥ ೯೬॥
ಕುಮ್ಭೀನ್ದ್ರಕುಮ್ಭವೃತ್ತಂ ಜಾನುದ್ವನ್ದ್ವಂ ತವಾಪ್ರತಿದ್ವನ್ದ್ವಮ್ ।
ಹನ್ತ ಹರೇರಪಿ ಧೈರ್ಯಂ ಹರತೇ ದುರ್ಧರ್ಷಮಬ್ಧಿರಾಜಸುತೇ ! ॥ ೯೭॥
ಜಙ್ಘಾ ನಿಷಙ್ಗಶಙ್ಕಾಮಙ್ಕೂರಯತ್ಯಙ್ಗಜೇನ್ಮನೋ ದೇವಿ ! ।
ತತ್ ಖಲು ತದಗ್ರಭಾಗೇ ಪಶ್ಚಶರಸ್ಫೂರ್ತಿಮಙ್ಗುಲಿವ್ಯಾಜಾತ್ ॥ ೯೮॥
ತವ ಪದಭಾವಃ ಪ್ರಾಪ್ತಸ್ತಾಮರಸೇನೇತಿ ನಾತ್ರ ಸನ್ದೇಹಃ ।
ಕಥಮನ್ಯಥಾ ಸ ಯೋಗೋ ಭಾವೀ ಕಾನ್ತೇನ ಹಂಸಕೇನಾಬ್ಜೇ ! ॥ ೯೯॥
ಪಾದತಲೇ ಪರಿದೃಶ್ಯಂ ಪದ್ಮೇ ! ರೇಖಾತ್ಮನಾ ಸ್ವಯಂ ಗೂಢಮ್ ।
ತವ ಚರಣಶ್ರೀಮಿಕ್ಷಾಚರಣಂ ವಿದಧಾತಿ ಸಜ್ಯಮಮ್ಬುರುಹಮ್ ॥ ೧೦೦॥
ಅರ್ಕೋಽಪಿ ಯಸ್ಯ ಭಜನಾದಜನಿ ಶ್ರೀಮಾನನೇನ ಜನಿತಶ್ರೀಃ ।
ಪದ್ಮಂ ಕಥಂ ನು ತುಲನಾಮರ್ಹತಿ ಪಾದೇನ ತಾವಕೇನಾಬ್ಜೇ ! ॥ ೧೦೧॥
ಜಲಜಂ ಕೃತಸಙ್ಕೋಚಂ ದ್ವಿಜರಾಜಸ್ಥಾಪಿ ದರ್ಶನೇ ದೇವಿ ! ।
ಮಾನಿತಮಧುಪಂ ಶಿರಸಾ ಕಥಮಧಿರೋಹೇತ್ ಪದೇನ ತೇ ತುಲನಾಮ್ ॥ ೧೦೨॥
ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯೇಽಮ್ಬುರುಹಾಣಾಂ ತವ ಪದಮೀಡೇಽಭಿಷಿಚ್ಯಮಾನಮಿವ ।
ಜಾನುಸ್ಮೃತಾಂ ಜನಾನಾಂ ಹೇತುಃ ಸಞ್ಚಿನ್ತಿತಾರ್ಥಸಿದ್ಧೀನಾಮ್ ॥ ೧೦೩॥
ಮದನದರೀಜನಕಬರೀನಲಿನೈರುದ್ಯನ್ಮರನ್ದಸಂಸಾರೇ ।
ಪಾತು ಪರಾಕೃತಪದ್ಮಂ ಮಾತುರ್ಜಗತಾಂ ಪದಾಮ್ಬುಜಾತಂ ಮಾಮ್ ॥ ೧೦೪॥
ಸಮ್ಭಾವಿತಾಪಚಾರಂ ಜ್ಞಾನಾಜ್ಞಾನಾತ್ತವ ಸ್ತುತಿವ್ಯಾಜಾತ್ ।
ದೇವಿ ಸಹಸ್ವ ದಯಾಲೋ ! ದೇಹಿ ಮಮ ಶ್ರೀಪತೌ ಪರಾಂ ಭಕ್ತಿಮ್ ॥ ೧೦೫॥
ಜಗತಿ ಖ್ಯಾತಿರಶೇಷಾತ್ತ್ವಕುಲೇಯೇತಿ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಾನ್ತಮ್ ।
ಜನನಿ ಕಥಂ ತೇ ಖ್ಯಾತೇರುತ್ಪತ್ತಿಃ ಶ್ರೂಯತೇ ಪುರಾಣಾದೌ ॥ ೧೦೬॥
ಯಜ್ಞವರಾಹಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ವಾಧೂಲಮ್ಬಾಲಜೋ ಧೀಮಾನ್ ।
ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಶತಕಮತಾನೀದಕ್ಷೀಣಾನನ್ದಕನ್ದಳೀಕನ್ದಮ್ ॥ ೧೦೭॥
॥ ಇತಿ ಯಜ್ಞವರಾಹಕೃತಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀಶತಕಂ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಮ್ ॥

Explore More