യാ കൌതുകം വിധത്തേ സാകൃതേനാവലോകനേന ഹരേഃ ॥ ൧॥
സാ മേ സമസ്തജനനീ സന്തതമുദയായ ഭൂയസേ ഭൂയാത് ॥ ൨॥
സ്വല്പോഽപി ഡിമ്ഭജല്പോ മാതുഃ പ്രീതിം കഥം ന സഞ്ജനയേത് ॥ ൩॥
ദിവിഷദമേയവിഭൂമ്നേ ലക്ഷ്മീനാമ്നേ പരം നമോ ഭുമ്നേ ॥ ൪॥
മയി ഭവമരണാശ്രാന്തേ കരുണാം ശരണാഗതേ കുരു പ്രഗുണാമ് ॥ ൫॥
ത്വദ്വര്ണനേ മദീയാം കാങ്ക്ഷാം സഫലാം കരോതു തേ കരുണാ ॥ ൬॥
ഭൃഗുനന്ദിനി മന്ദഗതേ രോമലതാഹേ ജയാബ്ധികുലകേതോ ! ॥ ൭॥
പ്രസവശരേണ ന്യസ്തം തൂണം ബാണൌഘപൂര്ണമര്ണവജേ ॥ ൮॥
ദേവി തടിദ്ഗുണവന്ധോ നോദനമനിലൈഃ പലായനം ദിക്ഷു ॥ ൯॥
അസ്യതി ബര്ഹം ന കഥം ഭുജങ്ഗവൃത്തിശ്ച പക്ഷപാതീ ച ॥ ൧൦॥
ത്വത്കാന്തസ്യ സപക്ഷം ഘനമപി കാന്ത്യാ കഥം പരാകുരുതേ ॥ ൧൧॥
മത്വാഭവന്മയൂരാ മന്ദാശാ ജീവിതേ വൃതവിഷാശാഃ ॥ ൧൨॥
ആരുഹ്യാദ്രിശ്രേഷ്ഠം കുരുതേ ത്രപയേവ ജീവനത്യാഗമ് ॥ ൧൩॥
വര്ഷാവലാഹകസ്ഥാ വിദ്യുല്ലേഖേവ വീതചാഞ്ചല്യാ ॥ ൧൪॥
ശമ്ബരവൈരികൃപാണീം ശങ്കേ മാനാപഹാരിണീം ശൌരേഃ ॥ ൧൫॥
അര്ധാകൃതിഃ കലാഭിഃ പൂര്ണോ ഭവതി ക്രിയാസമഭിഹാരാത് ॥ ൧൬॥
നീലോത്പലസ്യ കൃത്യം കിമിതി ശ്രുതിമൂലശാലിനീ ചിന്ത്യമ് ॥ ൧൭॥
ന്യസ്തം പുനഃ പുനസ്തന്നിത്യം ശങ്കീവ വീക്ഷതേ ചക്ഷുഃ ॥ ൧൮॥
ദേവി ത്വദാശ്രിതാനാം കര്ണമതിക്രവ്യ കാഇക്ഷിതം ദത്തേ ॥ ൧൯॥
ദ്വിജരാജപാദസേവാം ജീവഞ്ജീവഃ കരോതി സര്വോഽപി ॥ ൨൦॥
ശ്രുത്യന്തമേതി തത്തേ ദൃഷ്ടിഃ കാന്താവലോകനാസക്താ ॥ ൨൧॥
യേന തവേദം വ്യക്തം ശ്രുതിപഥമുല്ലങ്ഘ്യ ശോഭനം നയനമ് ॥ ൨൨॥
പരമാര്ഗദൃഷ്ടിസൃഷ്ടാം ദൃഷ്ടിരിയം വൈഷ്ണവീം ച ദൂഷയതി ॥ ൨൩॥
അനൃതമിതീദം വചനം യത്വദപാങ്ഗാദനങ്ഗസദ്ഭാവഃ ॥ ൨൪॥
നിരുപമസുഷമം കോ വാ ചക്ഷുസ്തവ ദേവി ! ദക്ഷിണഃ സ്തോതുമ് ॥ ൨൫॥
അസദൃശഭാവാദമുനാ നാമ പ്രാപ്തം ജലജമിത്യുചിതമ് ॥ ൨൬॥
കാന്തം നാസാവംശം കേതും മദനസ്യ കേ ന ശംസന്തി ॥ ൨൭॥
മുഹുരശ്രൂണി പ്രായോ മുഞ്ചതി മാതര്മരന്ദവിന്ദുമിഷാത് ॥ ൨൮॥
തവ മുഖതാരാധിപതേഃ കാമാദേകം കളഞമങ്ഗഗതമ് ॥ ൨൯॥
തദ്വയക്തീകരണം തേ നാസാമുക്താഫലസ്യ ദേവി ! ഫലമ് ॥ ൩൦॥
മുക്താഫലം മുരാരേര്മോഹനഗുഡികേവ മാന്മഥീ ഭാതി ॥ ൩൧॥
അമ്ബ ! തവാനനപദ്മേ സ്മിതരുചിഹംസീപ്രസൂതമണ്ഡമിവ ॥ ൩൨॥
നിത്യസുവൃത്തേന കഥം നാസാമണിനാ സതാം തിരസ്കാരഃ ॥ ൩൩॥
കര്ണസ്യ ഹി സ്വഭാവഃ ശ്രീമന്തം യത് സ്വമാശ്രയം കുരുതേ ॥ ൩൪॥
യദ്യേതദേഷ ന സ്യാത് കര്ണാസക്തിഃ കഥം ഭവേദസ്യ ॥ ൩൫॥
പ്രതിഫലിതതന്മുഖോഽയം ഹൃദ ഇവ സോഽധോവികസ്വരാമ്ബുരുഹഃ ॥ ൩൬॥
നൈവ ദ്വിതീയവാര്താ കോകിലവാദേ കുതോ നു പഞ്ചമതാ ॥ ൩൭॥
ചക്രേ പഞ്ചശരസ്തം ചാപാനമനാപദേശതഃ പ്രണതമ് ॥ ൩൮॥
ശുകപികവചനശ്രവണം ശ്രുതിപുടകടു ദേവി ! കസ്യ വാ ന ഭവേത് ॥ ൩൯॥
ന ഭവേന്മഹതീ പ്രീതിര്നാരദമേകം വിനാ മുനീശാനമ് ॥ ൪൦॥
വീണാഃ പരിവാദിന്യസ്തേന കിലാബ്ജേ ! തവോപമാ ന ഗിരാമ് ॥ ൪൧॥
അതിമര്ദനാസഹിഷ്ണുര്മുഷിതരസാനേഷ മുഞ്ചതീവേക്ഷുഃ ॥ ൪൨॥
സ്വാദിത ഏവ സുധായാഃ സ്വാദ്യേതി ഖ്യാതിരപി ന മാധുര്യാത് ॥ ൪൩॥
ദൂരീകരോഷി കിം വാ ദേവി ! ത്വം സര്വജീവകരുണാര്ദ്രാ ॥ ൪൪॥
അമ്ബ ! തവാധികമധരോ ബിമ്ബപ്രതിബിമ്ബയോഗ്യോഽഭൂത് ॥ ൪൫॥
ദേവി! തവാധര പല്ലവസംയോഗേഽധ്യമലാ ദ്വിജാ മുക്താഃ ॥ ൪൬॥
അതനുയശോബീജാനാമങ്കുരപങ്ക്തിഃ പരിസ്ഫുരന്തീവ ॥ ൪൭॥
വചനാപദേശമേതന്നോ ചേദമൃതം കഥം തതഃ പ്രഭവേത് ॥ ൪൮॥
ആരോപിതാക്ഷിബാണം കോദണ്ഡദ്വന്ദ്വമിതി മതിം ദത്തേ ॥ ൪൯॥
അമ്ബരമേകം ശരണം ശമ്ബരമപരം ച സത്വരം പ്രാപത് ॥ ൫൦॥
കുക്ഷിഗതം ഗരമസ്യ പ്രാഹുഃ പങ്കം കളങ്കമിത്യേകേ ॥ ൫൧॥
ഭൃഗുപതനം കുരുതേഽസാവസ്തമഥ വ്യാജതോഽന്വഹം തൂര്ണമ് ॥ ൫൨॥
ആതഃ കില തൃണബുദ്ധയാ മുഞ്ചതി നൈനം മൃഗഃ കദാചിദപി ॥ ൫൩॥
മജ്ജനമപ്സു ച ബന്ധഃ ശൈവലപാശേന ഷട്പദൈഃ പ്രസൃതിഃ ॥ ൫൪॥
സമതാഭിലാഷദോഷാദ്ദോഷാകരതാ വിധോര്ദുരന്താഭൃത് ॥ ൫൫॥
അപഹൃത്യ രാജലക്ഷ്മീമപദോഷം യദ്വിഭാതി തേ വക്ത്രേമ് ॥ ൫൬॥
ആസനമാകലിതം തേ നൂനം പദ്മാസനാസി തേനൈവ ॥ ൫൭॥
അമ്ഭസി വാസം കുരുതേ നൂനം തസ്യാപനോദനായാബ്ജേ ! ॥ ൫൮॥
തവ വദനേന കഥം വാ കമലേ! കല്യാണഗുണഭുവാ തുല്യഃ ॥ ൫൯॥
പൂര്ണശ്ചന്ദ്രികയാഹോ ജീവഞ്ജീവസ്യ തൃപ്തിമാതനുതേ ॥ ൬൦॥
തല്ലാഭായ പയോധേരന്തം ഗത്വാ ചിരം തപസ്യന്തി ॥ ൬൧॥
ഘുമുഘുമുനിനദവ്യാജാത് ക്രോശതി രാജ്ഞാം പുരഃ സമയദര്ശീ ॥ ൬൨॥
വിസ്തൃതജനശബ്ദതയാ പദ്മിന്യാമ്രേഡയന്തി ഭം ഭമിതി ॥ ൬൩॥
പരിമൃശതി തേ കരാഭ്യാം പതിരതിദുര്ഭേദശങ്ഖചക്രാഭ്യാമ് ॥ ൬൪॥
സേതൂ സമഗ്രശോഭാസിന്ധോര്മന്യേ സമുദ്രകന്യേ ! തേ ॥ ൬൫॥
വാരിധിപുത്രി ! വദാന്യം കവിമുക്തം ദേവി! കല്പമാതനുതേ ॥ ൬൬॥
സ്പര്ശനദൂരീകരണം സോദരഗീര്വാണശാഖിനാമുചിതമ് ॥ ൬൭॥
തേന ഹി ശശ്വത് പരിധിവ്യാജപ്രാകാരമധ്യമധ്യാസ്തേ ॥ ൬൮॥
തത്പ്രേഷിതം സദൈകം ത്വത്പാണിം സേവതേ സരോജാതമ് ॥ ൬൯॥
തപ്ത്വാ തപോഽതിതീവ്രം പ്രാപത് ത്വത്പാണിപദ്മസാധര്മ്യമ് ॥ ൭൦॥
സേവാര്ഥമാഗതാനാം താരാണാമിവ ഗണാഃ പുരോഗാണാമ് ॥ ൭൧॥
ക്രീഡാമൃണാളഡോളാശങ്കാം നാങ്ക്രൂരയത്യസൌ കസ്യ ॥ ൭൨॥
കശ്ചന മുക്താഹാരോ യോഗീവാഭാതി നിത്യശുദ്ധാത്മാ ॥ ൭൩॥
ഉദധൌ ചിരം നിലീനാ ഭീത്യാ ശക്രാദിതി പ്രഥാമാത്രമ് ॥ ൭൪॥
തുലനാഹീനാഃ കീരാസ്തുണ്ഡൈരേതാനി ഖണ്ഡയന്ത്യബ്ജേ ! ॥ ൭൫॥
കബളീകുരുതേ മാനം പുഗളീ കുചയോസ്തവേന്ദിരേ ! യുഗപത് ॥ ൭൬॥
തേന കഥം പീനത്വം ദേവി ! ഭവേദ്രാത്രിഭോജനേ മാനമ് ॥ ൭൭॥
മുക്താഹാരവദാസ്തേ സ്തനയുഗലം ദേവി ! താവകം ചിത്രമ് ॥ ൭൮॥
ദേവി! തവ സ്തനകുമ്ഭൌ ചക്രാഭിന്നൌ കഥം ന ദൃശ്യേതേ ॥ ൭൯॥
ജനനി ! തവ സ്തനകലശോ ജനയതി മധുവൈരിമാനദണ്ഡമഹോ ! ॥ ൮൦॥
ഹന്ത കഥം തേ വിജിതഃ കാന്തോ വക്ഷോരുഹാത്മചക്രേണ ॥ ൮൧॥
തവ കാന്തിവാര്ധിമധ്യേ നവജലദശ്യാമകോ ഹരിഃ ശേതേ ॥ ൮൨॥
ശൈവാലവല്ലരീം തേ രോമലതാം ദേവി ! കഥയന്തി ॥ ൮൩॥
വപുരപ്യുപമിതിശബ്ദം ദൂരീകുരുതേഽമ്ബ ! കേന വര്ണ്യാസി ॥ ൮൪॥
ദര്ശനയോഗ്യോ നാഭൂന്മധ്യസ്തേ ദേവി ! നാസ്തിവാദരതഃ ॥ ൮൫॥
ദേവി ! വലിശ്രീഭജനാന്മധ്യസ്തേ കാന്തവിഭ്രമം തനുതേ ॥ ൮൬॥
മധ്യേ മായാവാദോ ഗൌരവവാദഃ പയോധരദ്വന്ദ്വേ ॥ ൮൭॥
വക്ഷോരുഹേ ച മധ്യേ ന വ്യോമാദൌ ന ചാപി പരമാണൌ ॥ ൮൮॥
ദൃഷ്ടമിതീദമുരോജേ മധ്യം കൃശമേവ കുര്വതി സ്പഷ്ടമ് ॥ ൮൯॥
പശ്യാമി കാര്യമുചിതം മധ്യസ്യ ശ്രീമതോഽപി തേ മാതഃ ! ॥ ൯൦॥
ക്ഷാമകഥാ കഥമബ്ജേ ! നാഭീസരസീപരിഷ്കൃതേഽപി സദാ ॥ ൯൧॥
സമ്പാദിതേവ രശനാ ത്രിവലിമിഷേണാങ്ഗജന്മനാധ്വരിണാ ॥ ൯൨॥
പാതയിതും ഹരിചിത്തം മത്തഭം സമ്ഭൃതോ യഥാ ഗര്തഃ ॥ ൯൩॥
രോമാളിനീലരത്നസ്തമ്ഭനിഖാതായ സമ്ഭൃതം വഭ്രമ് ॥ ൯൪॥
ഇതി മണിരശനാംവികസന്മുക്താവല്യാമ്ബ ! ദര്ശയസ്യദ്ധാ ॥ ൯൫॥
രമ്ഭാ തവോരുവിജിതാ സമ്ഭാവയതീതി മേ തര്കഃ ॥ ൯൬॥
ഹന്ത ഹരേരപി ധൈര്യം ഹരതേ ദുര്ധര്ഷമബ്ധിരാജസുതേ ! ॥ ൯൭॥
തത് ഖലു തദഗ്രഭാഗേ പശ്ചശരസ്ഫൂര്തിമങ്ഗുലിവ്യാജാത് ॥ ൯൮॥
കഥമന്യഥാ സ യോഗോ ഭാവീ കാന്തേന ഹംസകേനാബ്ജേ ! ॥ ൯൯॥
തവ ചരണശ്രീമിക്ഷാചരണം വിദധാതി സജ്യമമ്ബുരുഹമ് ॥ ൧൦൦॥
പദ്മം കഥം നു തുലനാമര്ഹതി പാദേന താവകേനാബ്ജേ ! ॥ ൧൦൧॥
മാനിതമധുപം ശിരസാ കഥമധിരോഹേത് പദേന തേ തുലനാമ് ॥ ൧൦൨॥
ജാനുസ്മൃതാം ജനാനാം ഹേതുഃ സഞ്ചിന്തിതാര്ഥസിദ്ധീനാമ് ॥ ൧൦൩॥
പാതു പരാകൃതപദ്മം മാതുര്ജഗതാം പദാമ്ബുജാതം മാമ് ॥ ൧൦൪॥
ദേവി സഹസ്വ ദയാലോ ! ദേഹി മമ ശ്രീപതൌ പരാം ഭക്തിമ് ॥ ൧൦൫॥
ജനനി കഥം തേ ഖ്യാതേരുത്പത്തിഃ ശ്രൂയതേ പുരാണാദൌ ॥ ൧൦൬॥
ലക്ഷ്മീ ശതകമതാനീദക്ഷീണാനന്ദകന്ദളീകന്ദമ് ॥ ൧൦൭॥
