Goddess Lakshmi

ലക്ഷ്മീശതകമ്

(Lakshmi Shatakam (Yajna Varaha) in Malayalam)

Yajna Varaha

Also known as lakshmi shatakam · perundevi thayar stotram · kanchi lakshmi shatakam

A hundred and seven verses in the arya metre to Perundevi, the consort of Varadaraja at Hastigiri in Kanchi, composed by Yajna Varaha of the Vadhula line, who names himself in the closing verse. May she who makes the wonder in Hari by a single deliberate glance, the giver of welfare on the hill of the elephant, always grant me joy. The second verse rests the whole hymn on a point of grammar: she whose name is to be sung as Shri at the head of the names of Hari — the syllable that opens every Vaishnava invocation is hers. The third is the poet's apology, and the loveliest thing in the poem: I wish to praise you as best I can; how should even the small babbling of an infant fail to make its mother glad?

#of 109
॥ ലക്ഷ്മീശതകമ് (യജ്ഞവരാഹ കൃത) ॥
ആനന്ദം ദിശതു ശ്രീഹസ്തിഗിരൌ സ്വസ്തിദാ സദാ മഹ്യമ് ।
യാ കൌതുകം വിധത്തേ സാകൃതേനാവലോകനേന ഹരേഃ ॥ ൧॥
യന്നാമ കീര്തനീയം ശ്രീരിത്യാദൌ പ്രിയം ഹരേര്നാമ്നാമ് ।
സാ മേ സമസ്തജനനീ സന്തതമുദയായ ഭൂയസേ ഭൂയാത് ॥ ൨॥
ശ്രീവരദേശ്വരദയിതേ വാഞ്ഛാമി ത്വാം യഥാമതി സ്തോതുമ് ।
സ്വല്പോഽപി ഡിമ്ഭജല്പോ മാതുഃ പ്രീതിം കഥം ന സഞ്ജനയേത് ॥ ൩॥
മുരരിപുമോഹനധാമ്നേ മൂര്തിവിനിര്ധൂതവിഷ്ഫുരദ്ധേമ്നേ ।
ദിവിഷദമേയവിഭൂമ്നേ ലക്ഷ്മീനാമ്നേ പരം നമോ ഭുമ്നേ ॥ ൪॥
കരിഗിരിനായകകാന്തേ ദാന്തജനസ്വാന്തപങ്കജനിശാന്തേ ।
മയി ഭവമരണാശ്രാന്തേ കരുണാം ശരണാഗതേ കുരു പ്രഗുണാമ് ॥ ൫॥
വാചാമകൃത്രിമാണാമപി മുനിമനസാമഗോചരേ ദേവി! ।
ത്വദ്വര്ണനേ മദീയാം കാങ്ക്ഷാം സഫലാം കരോതു തേ കരുണാ ॥ ൬॥
മാഖദ്വിധു വിമ്ബാസ്യേ മങ്ഗലസൌമ്യാകൃതേ ഗുരുശ്രോണി ! ।
ഭൃഗുനന്ദിനി മന്ദഗതേ രോമലതാഹേ ജയാബ്ധികുലകേതോ ! ॥ ൭॥
ധന്യം പ്രസൂനഗര്ഭം ധമ്മില്ലം ദേവി താവകം മന്യേ ।
പ്രസവശരേണ ന്യസ്തം തൂണം ബാണൌഘപൂര്ണമര്ണവജേ ॥ ൮॥
ത്വത്കേശപാശശോഭാപരിമോഷാണാം ഫലം പയോദാനാമ് ।
ദേവി തടിദ്ഗുണവന്ധോ നോദനമനിലൈഃ പലായനം ദിക്ഷു ॥ ൯॥
നിന്ദതി നീരധികന്യേ ! കചനിചയസ്തേ കലാപിനം കാന്ത്യാ ।
അസ്യതി ബര്ഹം ന കഥം ഭുജങ്ഗവൃത്തിശ്ച പക്ഷപാതീ ച ॥ ൧൦॥
ജയതു വിപക്ഷം പദ്മേ ! ബര്ഹിണവര്ഹം ത്വദീയകേശഭരമ് ।
ത്വത്കാന്തസ്യ സപക്ഷം ഘനമപി കാന്ത്യാ കഥം പരാകുരുതേ ॥ ൧൧॥
വര്ഹം വിഗര്ഹിതാഭം ശസ്തേനാനേന കേശഹസ്തേന ।
മത്വാഭവന്മയൂരാ മന്ദാശാ ജീവിതേ വൃതവിഷാശാഃ ॥ ൧൨॥
ദിവ്യാമമ്ബുധികന്യേ! ദൃഷ്ട്വാ കേശശ്രിയം തവാമ്ഭോദാഃ !
ആരുഹ്യാദ്രിശ്രേഷ്ഠം കുരുതേ ത്രപയേവ ജീവനത്യാഗമ് ॥ ൧൩॥
സിന്ദൂരസുന്ദരീ തേ പദ്മേ ! സീമന്തപദ്ധതിര്ഭാതി ।
വര്ഷാവലാഹകസ്ഥാ വിദ്യുല്ലേഖേവ വീതചാഞ്ചല്യാ ॥ ൧൪॥
വേണീമമ്ബുധികന്യേ ! ഭൃങ്ഗശ്രേണീമിവ സ്ഫുരന്തീ തേ ।
ശമ്ബരവൈരികൃപാണീം ശങ്കേ മാനാപഹാരിണീം ശൌരേഃ ॥ ൧൫॥
ഫാലേനാഭിമുഖേന പ്രതിമാകാങ്ക്ഷീ തവേന്ദുരമ്ബുധിജേ ! ।
അര്ധാകൃതിഃ കലാഭിഃ പൂര്ണോ ഭവതി ക്രിയാസമഭിഹാരാത് ॥ ൧൬॥
കര്ണാവതംസലക്ഷ്മീ കലയതി കമലേ ! വിശാലദൃഷ്ടിസ്തേ ।
നീലോത്പലസ്യ കൃത്യം കിമിതി ശ്രുതിമൂലശാലിനീ ചിന്ത്യമ് ॥ ൧൭॥
വന്ദീകൃതം കടാക്ഷൈരിന്ദീവരമേതദിന്ദിരേ ! ശ്രവസി ।
ന്യസ്തം പുനഃ പുനസ്തന്നിത്യം ശങ്കീവ വീക്ഷതേ ചക്ഷുഃ ॥ ൧൮॥
നയനമുദഞ്ചത്കരുണം നാനാശൃങ്ഗാരമങ്ഗളാകാരമ് ।
ദേവി ത്വദാശ്രിതാനാം കര്ണമതിക്രവ്യ കാഇക്ഷിതം ദത്തേ ॥ ൧൯॥
കല്ലോലിനീശകന്യേ ! ത്വല്ലോചനകാന്തിലിപ്സയാ കിം വാ ।
ദ്വിജരാജപാദസേവാം ജീവഞ്ജീവഃ കരോതി സര്വോഽപി ॥ ൨൦॥
സ്ഫുരതി തവ ശ്രുത്യന്തേ പതിരിതി യത് പ്രാഹുരമ്ബ ! വേദവിദഃ ।
ശ്രുത്യന്തമേതി തത്തേ ദൃഷ്ടിഃ കാന്താവലോകനാസക്താ ॥ ൨൧॥
ഉല്ലങ്ഘിതശ്രുതീനാമുദധിസുതേ ! ശോഭനം നഹീതി മൃഷാ ।
യേന തവേദം വ്യക്തം ശ്രുതിപഥമുല്ലങ്ഘ്യ ശോഭനം നയനമ് ॥ ൨൨॥
ശ്രുത്യന്തേ കൃതവസതിഃ പാദ്മരുചിം തേ പ്രകാശയന്ത്യബ്ജേ ! ।
പരമാര്ഗദൃഷ്ടിസൃഷ്ടാം ദൃഷ്ടിരിയം വൈഷ്ണവീം ച ദൂഷയതി ॥ ൨൩॥
ദേവി ! നിമിത്തഗുണസ്യ ക്വാപി ന ദൃഷ്ടം ഹി കാര്യസങ്ക്രമണമ് ।
അനൃതമിതീദം വചനം യത്വദപാങ്ഗാദനങ്ഗസദ്ഭാവഃ ॥ ൨൪॥
ആദ്യാവതാരശോഭാമങ്ഗീകുര്വാണസാത്മനാഥസ്യ ।
നിരുപമസുഷമം കോ വാ ചക്ഷുസ്തവ ദേവി ! ദക്ഷിണഃ സ്തോതുമ് ॥ ൨൫॥
അസൃജത് കമലം ധാതാ തുലനാം ദേവീക്ഷണസ്യ തേ വാഞ്ഛന് ।
അസദൃശഭാവാദമുനാ നാമ പ്രാപ്തം ജലജമിത്യുചിതമ് ॥ ൨൬॥
ലോകജനന്യതിഭാസ്വല്ലോചനശഫരീവിരാജമാനം തേ ।
കാന്തം നാസാവംശം കേതും മദനസ്യ കേ ന ശംസന്തി ॥ ൨൭॥
ത്വനാസികാത്തഗന്ധസ്ത്രപയേവാഘോമുഖസ്തിലപ്രസവഃ ।
മുഹുരശ്രൂണി പ്രായോ മുഞ്ചതി മാതര്മരന്ദവിന്ദുമിഷാത് ॥ ൨൮॥
നാസാമൌക്തികമേതന്മന്യേ വാരാശികന്യകേ! ധന്യമ് ।
തവ മുഖതാരാധിപതേഃ കാമാദേകം കളഞമങ്ഗഗതമ് ॥ ൨൯॥
മുക്തോത്പത്തിസ്ഥാനം സരസിജമിതി യത് സമസ്തകവിസിദ്ധമ് ।
തദ്വയക്തീകരണം തേ നാസാമുക്താഫലസ്യ ദേവി ! ഫലമ് ॥ ൩൦॥
പരിഭൂതകുന്ദകുസുമം ഭാസാ നാസാഗ്രഭാസ്വരം പദ്മേ ! ।
മുക്താഫലം മുരാരേര്മോഹനഗുഡികേവ മാന്മഥീ ഭാതി ॥ ൩൧॥
ഭാസാ വിരാജമാനം നാസാമുക്താഫലം മമ സ്ഫുരതി ।
അമ്ബ ! തവാനനപദ്മേ സ്മിതരുചിഹംസീപ്രസൂതമണ്ഡമിവ ॥ ൩൨॥
ദുര്വൃത്തഃ ഖലു ലോകേ കമലേ ! കുര്യാത് സതാം തിരസ്കാരമ് ।
നിത്യസുവൃത്തേന കഥം നാസാമണിനാ സതാം തിരസ്കാരഃ ॥ ൩൩॥
കര്ണേന തേഽബ്ധികന്യേ! താടങ്കാദേഃ പ്രതീയതേ ശോഭാ ।
കര്ണസ്യ ഹി സ്വഭാവഃ ശ്രീമന്തം യത് സ്വമാശ്രയം കുരുതേ ॥ ൩൪॥
തര്കോ മമാബ്ധികന്യേ! ഹാടകതാടങ്കചക്രമര്ക ഇതി ।
യദ്യേതദേഷ ന സ്യാത് കര്ണാസക്തിഃ കഥം ഭവേദസ്യ ॥ ൩൫॥
ഭാതി കപോലഃ കമലേ! പത്യുഃ ശൃങ്ഗാരമണിമയാദര്ശഃ ।
പ്രതിഫലിതതന്മുഖോഽയം ഹൃദ ഇവ സോഽധോവികസ്വരാമ്ബുരുഹഃ ॥ ൩൬॥
മധുരവചോഗണനായാം മാതസ്ത്വദ്ഗീരഭൂദിയം പ്രഥമാ ।
നൈവ ദ്വിതീയവാര്താ കോകിലവാദേ കുതോ നു പഞ്ചമതാ ॥ ൩൭॥
സാമ്യാഭിലാഷദോഷം സമ്മാര്ഷ്ടും ത്വദ്വിരാ ചിരാദിക്ഷോഃ ।
ചക്രേ പഞ്ചശരസ്തം ചാപാനമനാപദേശതഃ പ്രണതമ് ॥ ൩൮॥
അര്ണവകന്യേ ! ധന്യാമാകര്ണയതസ്ത്വദീരിതാം വാചമ് ।
ശുകപികവചനശ്രവണം ശ്രുതിപുടകടു ദേവി ! കസ്യ വാ ന ഭവേത് ॥ ൩൯॥
കസ്യ ഗിരസ്തേ ശ്രോതുഃ കമലേ വദനാരവിന്ദകന്ദളിതാഃ ।
ന ഭവേന്മഹതീ പ്രീതിര്നാരദമേകം വിനാ മുനീശാനമ് ॥ ൪൦॥
മകരന്ദാഃ സുനരസാഃ ശുകപികവാചോഽപി വിസ്വരാ യേന ।
വീണാഃ പരിവാദിന്യസ്തേന കിലാബ്ജേ ! തവോപമാ ന ഗിരാമ് ॥ ൪൧॥
അമ്ബാഭിജാതവാണീധനരസമാധുര്യചൌര്യകാരീ തേ ।
അതിമര്ദനാസഹിഷ്ണുര്മുഷിതരസാനേഷ മുഞ്ചതീവേക്ഷുഃ ॥ ൪൨॥
നീരതയേവ മരന്ദോ ഭാവ്യശ്ശ്രവണേ തവാബ്ധിജേ ! വാചാമ് ।
സ്വാദിത ഏവ സുധായാഃ സ്വാദ്യേതി ഖ്യാതിരപി ന മാധുര്യാത് ॥ ൪൩॥
അധരേണ ബന്ധുജീവം മുഖതഃ പ്രാഭാതികം ച രാജീവമ് ।
ദൂരീകരോഷി കിം വാ ദേവി ! ത്വം സര്വജീവകരുണാര്ദ്രാ ॥ ൪൪॥
അന്തേ വസന് ദ്വിജാനാമവദാതാനാമതിസ്ഫുരദ്രൂപഃ ।
അമ്ബ ! തവാധികമധരോ ബിമ്ബപ്രതിബിമ്ബയോഗ്യോഽഭൂത് ॥ ൪൫॥
സന്തതപല്ലവയോഗേ മുക്തിര്ന ശുചേരപീതി വാങ് മിഥ്യാ ।
ദേവി! തവാധര പല്ലവസംയോഗേഽധ്യമലാ ദ്വിജാ മുക്താഃ ॥ ൪൬॥
തവ തടിനീപതികന്ഥേ ! ദ്വിജപടലീ വദനശുക്തിമുക്താശ്രീഃ ।
അതനുയശോബീജാനാമങ്കുരപങ്ക്തിഃ പരിസ്ഫുരന്തീവ ॥ ൪൭॥
വദനം സുധാകരസ്തേ വാരിധികന്യേ ! ന തത്ര സന്ദേഹഃ ।
വചനാപദേശമേതന്നോ ചേദമൃതം കഥം തതഃ പ്രഭവേത് ॥ ൪൮॥
ഭ്രൂയുഗളം ഭൃഗുതനയേ ! കുസുമശരസ്യേവ സവ്യസാചിതയാ ।
ആരോപിതാക്ഷിബാണം കോദണ്ഡദ്വന്ദ്വമിതി മതിം ദത്തേ ॥ ൪൯॥
അബ്ജദ്വയമപി വിജിതം തവ കമലേ! വക്ത്രശോഭയാ തത്ര ।
അമ്ബരമേകം ശരണം ശമ്ബരമപരം ച സത്വരം പ്രാപത് ॥ ൫൦॥
ചന്ദ്രോഽഭവദ് വിഷാദീ ചാരു മുഖം ദേവി! താവകം വീക്ഷ്യ ।
കുക്ഷിഗതം ഗരമസ്യ പ്രാഹുഃ പങ്കം കളങ്കമിത്യേകേ ॥ ൫൧॥
വിജിതസ്ത്വന്മുഖകാന്ത്യാ ദേവി ! നിരാശോ നിശാകരോ ജീവേ ।
ഭൃഗുപതനം കുരുതേഽസാവസ്തമഥ വ്യാജതോഽന്വഹം തൂര്ണമ് ॥ ൫൨॥
അമ്ബ ! യതസ്തേ നിതരാമാനനകാന്ത്യാ തൃണീകൃതശ്ചന്ദ്രഃ ।
ആതഃ കില തൃണബുദ്ധയാ മുഞ്ചതി നൈനം മൃഗഃ കദാചിദപി ॥ ൫൩॥
ദേവി ! തവാനനതുലനാമഭിലഷതാം സാഗസാം സരോജാനാമ് ।
മജ്ജനമപ്സു ച ബന്ധഃ ശൈവലപാശേന ഷട്പദൈഃ പ്രസൃതിഃ ॥ ൫൪॥
ദ്വിജരാജസ്യാപ്യബ്ജേ ! ത്വദ്വക്ത്രേണോപമാനരഹിതേന ।
സമതാഭിലാഷദോഷാദ്ദോഷാകരതാ വിധോര്ദുരന്താഭൃത് ॥ ൫൫॥
പദ്മേ ! പരസ്വഹരണം ദോഷായേതി പ്രഭാഷണം മിഥ്യാ ।
അപഹൃത്യ രാജലക്ഷ്മീമപദോഷം യദ്വിഭാതി തേ വക്ത്രേമ് ॥ ൫൬॥
നിര്ജിത്യ നീരജാതം നിഖിലം മുരവൈരിസുന്ദരി ! മുഖേന ।
ആസനമാകലിതം തേ നൂനം പദ്മാസനാസി തേനൈവ ॥ ൫൭॥
ത്വദ്വദനാഭിഭവോദ്യത്താപാതിശയം ദിവാനിശം പദ്മമ് ।
അമ്ഭസി വാസം കുരുതേ നൂനം തസ്യാപനോദനായാബ്ജേ ! ॥ ൫൮॥
സന്തതമിത്രവിരോധീ ദോഷാസക്തഃ കലങ്കവാനിന്ദുഃ ।
തവ വദനേന കഥം വാ കമലേ! കല്യാണഗുണഭുവാ തുല്യഃ ॥ ൫൯॥
ദേവി! തവാനനചന്ദ്രപ്രസാദഭിക്ഷാടനേന രാജാപി ।
പൂര്ണശ്ചന്ദ്രികയാഹോ ജീവഞ്ജീവസ്യ തൃപ്തിമാതനുതേ ॥ ൬൦॥
ത്വത്കണ്ഠകാന്തിഭാഗ്യം ദൃഷ്ട്വാ ശങ്ഖാസ്സഹസ്രശോ ദേവി ! ।
തല്ലാഭായ പയോധേരന്തം ഗത്വാ ചിരം തപസ്യന്തി ॥ ൬൧॥
കണ്ഠേന തേ ഹൃതശ്രീഃ കമലേ ! വിമലോഽപി സന്തതം കമ്ബുഃ ।
ഘുമുഘുമുനിനദവ്യാജാത് ക്രോശതി രാജ്ഞാം പുരഃ സമയദര്ശീ ॥ ൬൨॥
ത്വത്കണ്ഠകാന്തിജനിതം ഭഞ്ജനമാഖ്യാതുമുദ്യതാ ജലജാഃ ।
വിസ്തൃതജനശബ്ദതയാ പദ്മിന്യാമ്രേഡയന്തി ഭം ഭമിതി ॥ ൬൩॥
കമ്ബുഭ്രമേണ കണ്ഠം ചക്രഭ്രാന്ത്യാ നിതമ്ബബിമ്ബമപി ।
പരിമൃശതി തേ കരാഭ്യാം പതിരതിദുര്ഭേദശങ്ഖചക്രാഭ്യാമ് ॥ ൬൪॥
ബാഹൂ ശിരീഷമാലാമാര്ദവകീതന്ദുമര്ദനേ രാഹൂ ।
സേതൂ സമഗ്രശോഭാസിന്ധോര്മന്യേ സമുദ്രകന്യേ ! തേ ॥ ൬൫॥
അതിസുരഭിഃ കരപദ്മോ വാഞ്ഛിതദാനൈര്ന കേവലം ഗന്ധൈഃ ।
വാരിധിപുത്രി ! വദാന്യം കവിമുക്തം ദേവി! കല്പമാതനുതേ ॥ ൬൬॥
ദേവി ! കരേണ ഭവത്യാ ദത്തസമസ്തേപ്സിതേന ഭക്താനാമ് ।
സ്പര്ശനദൂരീകരണം സോദരഗീര്വാണശാഖിനാമുചിതമ് ॥ ൬൭॥
ദേവി ! തവാനനഭാസാ പരിഭൂതഃ പര്വചന്ദ്രമാ നൂനമ് ।
തേന ഹി ശശ്വത് പരിധിവ്യാജപ്രാകാരമധ്യമധ്യാസ്തേ ॥ ൬൮॥
പദ്മകുലം പരിഭൂതം പദ്മേ ! ത്വത്പാണിപദ്മരാഗേണ ।
തത്പ്രേഷിതം സദൈകം ത്വത്പാണിം സേവതേ സരോജാതമ് ॥ ൬൯॥
അനുദിനമര്കാഭിമുഖം വനഭുവി ശൈവാലവല്കലം കമലമ് ।
തപ്ത്വാ തപോഽതിതീവ്രം പ്രാപത് ത്വത്പാണിപദ്മസാധര്മ്യമ് ॥ ൭൦॥
ഹാരാ വിഭാന്തി ഗൌരാ ഹരിദയിതേ ! തേ മുഖോഡുരാജസ്യ ।
സേവാര്ഥമാഗതാനാം താരാണാമിവ ഗണാഃ പുരോഗാണാമ് ॥ ൭൧॥
ഹാരലതാ തബ പദ്മേ ! സുകുമാരസ്യാങ്ഗഭൂകുമാരസ്യ ।
ക്രീഡാമൃണാളഡോളാശങ്കാം നാങ്ക്രൂരയത്യസൌ കസ്യ ॥ ൭൨॥
തവ കുചഗിരിതടവാസീ കൃതരോമാളീനകന്യകാസ്നാനഃ ।
കശ്ചന മുക്താഹാരോ യോഗീവാഭാതി നിത്യശുദ്ധാത്മാ ॥ ൭൩॥
ഉന്നതിമുരോജയുഗ്മേ ! പദ്മേ ദൃഷ്ടൈവ പര്വതാസ്ത്രപയാ ।
ഉദധൌ ചിരം നിലീനാ ഭീത്യാ ശക്രാദിതി പ്രഥാമാത്രമ് ॥ ൭൪॥
തവ കുചകുമ്ഭദ്വന്ദ്വേ ബദ്ധസ്പര്ധാനി ഡാഡിമഫലാനി ।
തുലനാഹീനാഃ കീരാസ്തുണ്ഡൈരേതാനി ഖണ്ഡയന്ത്യബ്ജേ ! ॥ ൭൫॥
കോദണ്ഡസ്യ പുരാരേരുദ്ദണ്ഡസ്യാപി ഹന്ത ബാണസ്യ ।
കബളീകുരുതേ മാനം പുഗളീ കുചയോസ്തവേന്ദിരേ ! യുഗപത് ॥ ൭൬॥
സന്തതമുക്താഹാരാവപി തവ പീനൌ പയോധരൌ ഭാതഃ ।
തേന കഥം പീനത്വം ദേവി ! ഭവേദ്രാത്രിഭോജനേ മാനമ് ॥ ൭൭॥
കനകമഹീഘരഗൌരവകബലീകരണാദിവാതിപീനമപി ।
മുക്താഹാരവദാസ്തേ സ്തനയുഗലം ദേവി ! താവകം ചിത്രമ് ॥ ൭൮॥
ഇതി കില ദര്ശനരീതിഃ കാര്യമുപാദാനകാരണാഭിത്രമ് ।
ദേവി! തവ സ്തനകുമ്ഭൌ ചക്രാഭിന്നൌ കഥം ന ദൃശ്യേതേ ॥ ൭൯॥
കലയതി ദണ്ഡഃ കലശം സര്വൈര്ബഹുശഃ ശ്രുതം ച ദൃഷ്ടം ച ।
ജനനി ! തവ സ്തനകലശോ ജനയതി മധുവൈരിമാനദണ്ഡമഹോ ! ॥ ൮൦॥
സര്വാരീണാം ജേതാ ദുര്വാരേണൈവ ദേവി! ചക്രേണ ।
ഹന്ത കഥം തേ വിജിതഃ കാന്തോ വക്ഷോരുഹാത്മചക്രേണ ॥ ൮൧॥
കല്ലോലിനീശകന്യേ ! കലയേ രോമാവലിപ്രഭേദേന ।
തവ കാന്തിവാര്ധിമധ്യേ നവജലദശ്യാമകോ ഹരിഃ ശേതേ ॥ ൮൨॥
നാമീസരോവനാന്തഃ ക്രീഡന്മദനദ്വിപാധിപോത്ക്ഷിതാമ് ।
ശൈവാലവല്ലരീം തേ രോമലതാം ദേവി ! കഥയന്തി ॥ ൮൩॥
മധ്യഃ പ്രഥമം മാനം മഹിതഗുണൌഘസ്തവാനുമാനമപി ।
വപുരപ്യുപമിതിശബ്ദം ദൂരീകുരുതേഽമ്ബ ! കേന വര്ണ്യാസി ॥ ൮൪॥
തവ കുചകുമ്ഭസ്യ ഗുരോരന്തേവാസീ വിവേകഹീനസ്യ ।
ദര്ശനയോഗ്യോ നാഭൂന്മധ്യസ്തേ ദേവി ! നാസ്തിവാദരതഃ ॥ ൮൫॥
പ്രത്യക്ഷാവിഷയത്വാദതിരിക്തത്വാദനങ്ഗജനകത്വാത് ।
ദേവി ! വലിശ്രീഭജനാന്മധ്യസ്തേ കാന്തവിഭ്രമം തനുതേ ॥ ൮൬॥
ചിന്താമണിവാദസ്തേ കരയോര്ദ്ദശി കാമശാസ്ത്രവാദോഽബ്ജേ ! ।
മധ്യേ മായാവാദോ ഗൌരവവാദഃ പയോധരദ്വന്ദ്വേ ॥ ൮൭॥
മഹദണുപരിമാണഗതം വിശ്രാന്തം ദേവി താരതമ്യം തേ ।
വക്ഷോരുഹേ ച മധ്യേ ന വ്യോമാദൌ ന ചാപി പരമാണൌ ॥ ൮൮॥
കഠിനാത്മാഘഃ കുരുതേ സര്വം കമലേ! കൃഥം സനാമിഗതമ് ।
ദൃഷ്ടമിതീദമുരോജേ മധ്യം കൃശമേവ കുര്വതി സ്പഷ്ടമ് ॥ ൮൯॥
തുങ്ഗപയോധരശൈലദ്വന്ദ്വോദ്വഹനേന സന്തതം ദേവി ! ।
പശ്യാമി കാര്യമുചിതം മധ്യസ്യ ശ്രീമതോഽപി തേ മാതഃ ! ॥ ൯൦॥
തവ രോമരാജിയമുനാനിത്യസ്ഫീതേഽപി മധ്യദേശേഽസ്മിന് ।
ക്ഷാമകഥാ കഥമബ്ജേ ! നാഭീസരസീപരിഷ്കൃതേഽപി സദാ ॥ ൯൧॥
രോമാളിയൂപദണ്ഡേ ചിതപശും ബദ്ധുമമ്ബ ! തേ പത്യുഃ ।
സമ്പാദിതേവ രശനാ ത്രിവലിമിഷേണാങ്ഗജന്മനാധ്വരിണാ ॥ ൯൨॥
ആഭാതി നാഭിരബ്ജേ ! തവ തനുജനുഷാ നിഷാദവീരേണ ।
പാതയിതും ഹരിചിത്തം മത്തഭം സമ്ഭൃതോ യഥാ ഗര്തഃ ॥ ൯൩॥
ശങ്കേ തവാമ്ബ ! നാഭിം ശമ്ബരരിപുണാ വിജിത്യ ദൈത്യാരിമ് ।
രോമാളിനീലരത്നസ്തമ്ഭനിഖാതായ സമ്ഭൃതം വഭ്രമ് ॥ ൯൪॥
നിവസന്തി യേഽധികാഞ്ചി പ്രായഃ ശുദ്ധാ ഭവന്തി തേ മുക്താഃ ।
ഇതി മണിരശനാംവികസന്മുക്താവല്യാമ്ബ ! ദര്ശയസ്യദ്ധാ ॥ ൯൫॥
അവനതമൌലിരിയം ത്വാമഞ്ജലിമഭിനീയ കുസുമകോശമിഷാത് ।
രമ്ഭാ തവോരുവിജിതാ സമ്ഭാവയതീതി മേ തര്കഃ ॥ ൯൬॥
കുമ്ഭീന്ദ്രകുമ്ഭവൃത്തം ജാനുദ്വന്ദ്വം തവാപ്രതിദ്വന്ദ്വമ് ।
ഹന്ത ഹരേരപി ധൈര്യം ഹരതേ ദുര്ധര്ഷമബ്ധിരാജസുതേ ! ॥ ൯൭॥
ജങ്ഘാ നിഷങ്ഗശങ്കാമങ്കൂരയത്യങ്ഗജേന്മനോ ദേവി ! ।
തത് ഖലു തദഗ്രഭാഗേ പശ്ചശരസ്ഫൂര്തിമങ്ഗുലിവ്യാജാത് ॥ ൯൮॥
തവ പദഭാവഃ പ്രാപ്തസ്താമരസേനേതി നാത്ര സന്ദേഹഃ ।
കഥമന്യഥാ സ യോഗോ ഭാവീ കാന്തേന ഹംസകേനാബ്ജേ ! ॥ ൯൯॥
പാദതലേ പരിദൃശ്യം പദ്മേ ! രേഖാത്മനാ സ്വയം ഗൂഢമ് ।
തവ ചരണശ്രീമിക്ഷാചരണം വിദധാതി സജ്യമമ്ബുരുഹമ് ॥ ൧൦൦॥
അര്കോഽപി യസ്യ ഭജനാദജനി ശ്രീമാനനേന ജനിതശ്രീഃ ।
പദ്മം കഥം നു തുലനാമര്ഹതി പാദേന താവകേനാബ്ജേ ! ॥ ൧൦൧॥
ജലജം കൃതസങ്കോചം ദ്വിജരാജസ്ഥാപി ദര്ശനേ ദേവി ! ।
മാനിതമധുപം ശിരസാ കഥമധിരോഹേത് പദേന തേ തുലനാമ് ॥ ൧൦൨॥
സാമ്രാജ്യേഽമ്ബുരുഹാണാം തവ പദമീഡേഽഭിഷിച്യമാനമിവ ।
ജാനുസ്മൃതാം ജനാനാം ഹേതുഃ സഞ്ചിന്തിതാര്ഥസിദ്ധീനാമ് ॥ ൧൦൩॥
മദനദരീജനകബരീനലിനൈരുദ്യന്മരന്ദസംസാരേ ।
പാതു പരാകൃതപദ്മം മാതുര്ജഗതാം പദാമ്ബുജാതം മാമ് ॥ ൧൦൪॥
സമ്ഭാവിതാപചാരം ജ്ഞാനാജ്ഞാനാത്തവ സ്തുതിവ്യാജാത് ।
ദേവി സഹസ്വ ദയാലോ ! ദേഹി മമ ശ്രീപതൌ പരാം ഭക്തിമ് ॥ ൧൦൫॥
ജഗതി ഖ്യാതിരശേഷാത്ത്വകുലേയേതി സര്വസിദ്ധാന്തമ് ।
ജനനി കഥം തേ ഖ്യാതേരുത്പത്തിഃ ശ്രൂയതേ പുരാണാദൌ ॥ ൧൦൬॥
യജ്ഞവരാഹഃ ശ്രീമാന് വാധൂലമ്ബാലജോ ധീമാന് ।
ലക്ഷ്മീ ശതകമതാനീദക്ഷീണാനന്ദകന്ദളീകന്ദമ് ॥ ൧൦൭॥
॥ ഇതി യജ്ഞവരാഹകൃതം ലക്ഷ്മീശതകം സമ്പൂര്ണമ് ॥

Explore More