Goddess Lakshmi

లక్ష్మీశతకమ్

(Lakshmi Shatakam (Yajna Varaha) in Telugu)

Yajna Varaha

Also known as lakshmi shatakam · perundevi thayar stotram · kanchi lakshmi shatakam

A hundred and seven verses in the arya metre to Perundevi, the consort of Varadaraja at Hastigiri in Kanchi, composed by Yajna Varaha of the Vadhula line, who names himself in the closing verse. May she who makes the wonder in Hari by a single deliberate glance, the giver of welfare on the hill of the elephant, always grant me joy. The second verse rests the whole hymn on a point of grammar: she whose name is to be sung as Shri at the head of the names of Hari — the syllable that opens every Vaishnava invocation is hers. The third is the poet's apology, and the loveliest thing in the poem: I wish to praise you as best I can; how should even the small babbling of an infant fail to make its mother glad?

#of 109
॥ లక్ష్మీశతకమ్ (యజ్ఞవరాహ కృత) ॥
ఆనన్దం దిశతు శ్రీహస్తిగిరౌ స్వస్తిదా సదా మహ్యమ్ ।
యా కౌతుకం విధత్తే సాకృతేనావలోకనేన హరేః ॥ ౧॥
యన్నామ కీర్తనీయం శ్రీరిత్యాదౌ ప్రియం హరేర్నామ్నామ్ ।
సా మే సమస్తజననీ సన్తతముదయాయ భూయసే భూయాత్ ॥ ౨॥
శ్రీవరదేశ్వరదయితే వాఞ్ఛామి త్వాం యథామతి స్తోతుమ్ ।
స్వల్పోఽపి డిమ్భజల్పో మాతుః ప్రీతిం కథం న సఞ్జనయేత్ ॥ ౩॥
మురరిపుమోహనధామ్నే మూర్తివినిర్ధూతవిష్ఫురద్ధేమ్నే ।
దివిషదమేయవిభూమ్నే లక్ష్మీనామ్నే పరం నమో భుమ్నే ॥ ౪॥
కరిగిరినాయకకాన్తే దాన్తజనస్వాన్తపఙ్కజనిశాన్తే ।
మయి భవమరణాశ్రాన్తే కరుణాం శరణాగతే కురు ప్రగుణామ్ ॥ ౫॥
వాచామకృత్రిమాణామపి మునిమనసామగోచరే దేవి! ।
త్వద్వర్ణనే మదీయాం కాఙ్క్షాం సఫలాం కరోతు తే కరుణా ॥ ౬॥
మాఖద్విధు విమ్బాస్యే మఙ్గలసౌమ్యాకృతే గురుశ్రోణి ! ।
భృగునన్దిని మన్దగతే రోమలతాహే జయాబ్ధికులకేతో ! ॥ ౭॥
ధన్యం ప్రసూనగర్భం ధమ్మిల్లం దేవి తావకం మన్యే ।
ప్రసవశరేణ న్యస్తం తూణం బాణౌఘపూర్ణమర్ణవజే ॥ ౮॥
త్వత్కేశపాశశోభాపరిమోషాణాం ఫలం పయోదానామ్ ।
దేవి తటిద్గుణవన్ధో నోదనమనిలైః పలాయనం దిక్షు ॥ ౯॥
నిన్దతి నీరధికన్యే ! కచనిచయస్తే కలాపినం కాన్త్యా ।
అస్యతి బర్హం న కథం భుజఙ్గవృత్తిశ్చ పక్షపాతీ చ ॥ ౧౦॥
జయతు విపక్షం పద్మే ! బర్హిణవర్హం త్వదీయకేశభరమ్ ।
త్వత్కాన్తస్య సపక్షం ఘనమపి కాన్త్యా కథం పరాకురుతే ॥ ౧౧॥
వర్హం విగర్హితాభం శస్తేనానేన కేశహస్తేన ।
మత్వాభవన్మయూరా మన్దాశా జీవితే వృతవిషాశాః ॥ ౧౨॥
దివ్యామమ్బుధికన్యే! దృష్ట్వా కేశశ్రియం తవామ్భోదాః !
ఆరుహ్యాద్రిశ్రేష్ఠం కురుతే త్రపయేవ జీవనత్యాగమ్ ॥ ౧౩॥
సిన్దూరసున్దరీ తే పద్మే ! సీమన్తపద్ధతిర్భాతి ।
వర్షావలాహకస్థా విద్యుల్లేఖేవ వీతచాఞ్చల్యా ॥ ౧౪॥
వేణీమమ్బుధికన్యే ! భృఙ్గశ్రేణీమివ స్ఫురన్తీ తే ।
శమ్బరవైరికృపాణీం శఙ్కే మానాపహారిణీం శౌరేః ॥ ౧౫॥
ఫాలేనాభిముఖేన ప్రతిమాకాఙ్క్షీ తవేన్దురమ్బుధిజే ! ।
అర్ధాకృతిః కలాభిః పూర్ణో భవతి క్రియాసమభిహారాత్ ॥ ౧౬॥
కర్ణావతంసలక్ష్మీ కలయతి కమలే ! విశాలదృష్టిస్తే ।
నీలోత్పలస్య కృత్యం కిమితి శ్రుతిమూలశాలినీ చిన్త్యమ్ ॥ ౧౭॥
వన్దీకృతం కటాక్షైరిన్దీవరమేతదిన్దిరే ! శ్రవసి ।
న్యస్తం పునః పునస్తన్నిత్యం శఙ్కీవ వీక్షతే చక్షుః ॥ ౧౮॥
నయనముదఞ్చత్కరుణం నానాశృఙ్గారమఙ్గళాకారమ్ ।
దేవి త్వదాశ్రితానాం కర్ణమతిక్రవ్య కాఇక్షితం దత్తే ॥ ౧౯॥
కల్లోలినీశకన్యే ! త్వల్లోచనకాన్తిలిప్సయా కిం వా ।
ద్విజరాజపాదసేవాం జీవఞ్జీవః కరోతి సర్వోఽపి ॥ ౨౦॥
స్ఫురతి తవ శ్రుత్యన్తే పతిరితి యత్ ప్రాహురమ్బ ! వేదవిదః ।
శ్రుత్యన్తమేతి తత్తే దృష్టిః కాన్తావలోకనాసక్తా ॥ ౨౧॥
ఉల్లఙ్ఘితశ్రుతీనాముదధిసుతే ! శోభనం నహీతి మృషా ।
యేన తవేదం వ్యక్తం శ్రుతిపథముల్లఙ్ఘ్య శోభనం నయనమ్ ॥ ౨౨॥
శ్రుత్యన్తే కృతవసతిః పాద్మరుచిం తే ప్రకాశయన్త్యబ్జే ! ।
పరమార్గదృష్టిసృష్టాం దృష్టిరియం వైష్ణవీం చ దూషయతి ॥ ౨౩॥
దేవి ! నిమిత్తగుణస్య క్వాపి న దృష్టం హి కార్యసఙ్క్రమణమ్ ।
అనృతమితీదం వచనం యత్వదపాఙ్గాదనఙ్గసద్భావః ॥ ౨౪॥
ఆద్యావతారశోభామఙ్గీకుర్వాణసాత్మనాథస్య ।
నిరుపమసుషమం కో వా చక్షుస్తవ దేవి ! దక్షిణః స్తోతుమ్ ॥ ౨౫॥
అసృజత్ కమలం ధాతా తులనాం దేవీక్షణస్య తే వాఞ్ఛన్ ।
అసదృశభావాదమునా నామ ప్రాప్తం జలజమిత్యుచితమ్ ॥ ౨౬॥
లోకజనన్యతిభాస్వల్లోచనశఫరీవిరాజమానం తే ।
కాన్తం నాసావంశం కేతుం మదనస్య కే న శంసన్తి ॥ ౨౭॥
త్వనాసికాత్తగన్ధస్త్రపయేవాఘోముఖస్తిలప్రసవః ।
ముహురశ్రూణి ప్రాయో ముఞ్చతి మాతర్మరన్దవిన్దుమిషాత్ ॥ ౨౮॥
నాసామౌక్తికమేతన్మన్యే వారాశికన్యకే! ధన్యమ్ ।
తవ ముఖతారాధిపతేః కామాదేకం కళఞమఙ్గగతమ్ ॥ ౨౯॥
ముక్తోత్పత్తిస్థానం సరసిజమితి యత్ సమస్తకవిసిద్ధమ్ ।
తద్వయక్తీకరణం తే నాసాముక్తాఫలస్య దేవి ! ఫలమ్ ॥ ౩౦॥
పరిభూతకున్దకుసుమం భాసా నాసాగ్రభాస్వరం పద్మే ! ।
ముక్తాఫలం మురారేర్మోహనగుడికేవ మాన్మథీ భాతి ॥ ౩౧॥
భాసా విరాజమానం నాసాముక్తాఫలం మమ స్ఫురతి ।
అమ్బ ! తవాననపద్మే స్మితరుచిహంసీప్రసూతమణ్డమివ ॥ ౩౨॥
దుర్వృత్తః ఖలు లోకే కమలే ! కుర్యాత్ సతాం తిరస్కారమ్ ।
నిత్యసువృత్తేన కథం నాసామణినా సతాం తిరస్కారః ॥ ౩౩॥
కర్ణేన తేఽబ్ధికన్యే! తాటఙ్కాదేః ప్రతీయతే శోభా ।
కర్ణస్య హి స్వభావః శ్రీమన్తం యత్ స్వమాశ్రయం కురుతే ॥ ౩౪॥
తర్కో మమాబ్ధికన్యే! హాటకతాటఙ్కచక్రమర్క ఇతి ।
యద్యేతదేష న స్యాత్ కర్ణాసక్తిః కథం భవేదస్య ॥ ౩౫॥
భాతి కపోలః కమలే! పత్యుః శృఙ్గారమణిమయాదర్శః ।
ప్రతిఫలితతన్ముఖోఽయం హృద ఇవ సోఽధోవికస్వరామ్బురుహః ॥ ౩౬॥
మధురవచోగణనాయాం మాతస్త్వద్గీరభూదియం ప్రథమా ।
నైవ ద్వితీయవార్తా కోకిలవాదే కుతో ను పఞ్చమతా ॥ ౩౭॥
సామ్యాభిలాషదోషం సమ్మార్ష్టుం త్వద్విరా చిరాదిక్షోః ।
చక్రే పఞ్చశరస్తం చాపానమనాపదేశతః ప్రణతమ్ ॥ ౩౮॥
అర్ణవకన్యే ! ధన్యామాకర్ణయతస్త్వదీరితాం వాచమ్ ।
శుకపికవచనశ్రవణం శ్రుతిపుటకటు దేవి ! కస్య వా న భవేత్ ॥ ౩౯॥
కస్య గిరస్తే శ్రోతుః కమలే వదనారవిన్దకన్దళితాః ।
న భవేన్మహతీ ప్రీతిర్నారదమేకం వినా మునీశానమ్ ॥ ౪౦॥
మకరన్దాః సునరసాః శుకపికవాచోఽపి విస్వరా యేన ।
వీణాః పరివాదిన్యస్తేన కిలాబ్జే ! తవోపమా న గిరామ్ ॥ ౪౧॥
అమ్బాభిజాతవాణీధనరసమాధుర్యచౌర్యకారీ తే ।
అతిమర్దనాసహిష్ణుర్ముషితరసానేష ముఞ్చతీవేక్షుః ॥ ౪౨॥
నీరతయేవ మరన్దో భావ్యశ్శ్రవణే తవాబ్ధిజే ! వాచామ్ ।
స్వాదిత ఏవ సుధాయాః స్వాద్యేతి ఖ్యాతిరపి న మాధుర్యాత్ ॥ ౪౩॥
అధరేణ బన్ధుజీవం ముఖతః ప్రాభాతికం చ రాజీవమ్ ।
దూరీకరోషి కిం వా దేవి ! త్వం సర్వజీవకరుణార్ద్రా ॥ ౪౪॥
అన్తే వసన్ ద్విజానామవదాతానామతిస్ఫురద్రూపః ।
అమ్బ ! తవాధికమధరో బిమ్బప్రతిబిమ్బయోగ్యోఽభూత్ ॥ ౪౫॥
సన్తతపల్లవయోగే ముక్తిర్న శుచేరపీతి వాఙ్ మిథ్యా ।
దేవి! తవాధర పల్లవసంయోగేఽధ్యమలా ద్విజా ముక్తాః ॥ ౪౬॥
తవ తటినీపతికన్థే ! ద్విజపటలీ వదనశుక్తిముక్తాశ్రీః ।
అతనుయశోబీజానామఙ్కురపఙ్క్తిః పరిస్ఫురన్తీవ ॥ ౪౭॥
వదనం సుధాకరస్తే వారిధికన్యే ! న తత్ర సన్దేహః ।
వచనాపదేశమేతన్నో చేదమృతం కథం తతః ప్రభవేత్ ॥ ౪౮॥
భ్రూయుగళం భృగుతనయే ! కుసుమశరస్యేవ సవ్యసాచితయా ।
ఆరోపితాక్షిబాణం కోదణ్డద్వన్ద్వమితి మతిం దత్తే ॥ ౪౯॥
అబ్జద్వయమపి విజితం తవ కమలే! వక్త్రశోభయా తత్ర ।
అమ్బరమేకం శరణం శమ్బరమపరం చ సత్వరం ప్రాపత్ ॥ ౫౦॥
చన్ద్రోఽభవద్ విషాదీ చారు ముఖం దేవి! తావకం వీక్ష్య ।
కుక్షిగతం గరమస్య ప్రాహుః పఙ్కం కళఙ్కమిత్యేకే ॥ ౫౧॥
విజితస్త్వన్ముఖకాన్త్యా దేవి ! నిరాశో నిశాకరో జీవే ।
భృగుపతనం కురుతేఽసావస్తమథ వ్యాజతోఽన్వహం తూర్ణమ్ ॥ ౫౨॥
అమ్బ ! యతస్తే నితరామాననకాన్త్యా తృణీకృతశ్చన్ద్రః ।
ఆతః కిల తృణబుద్ధయా ముఞ్చతి నైనం మృగః కదాచిదపి ॥ ౫౩॥
దేవి ! తవాననతులనామభిలషతాం సాగసాం సరోజానామ్ ।
మజ్జనమప్సు చ బన్ధః శైవలపాశేన షట్పదైః ప్రసృతిః ॥ ౫౪॥
ద్విజరాజస్యాప్యబ్జే ! త్వద్వక్త్రేణోపమానరహితేన ।
సమతాభిలాషదోషాద్దోషాకరతా విధోర్దురన్తాభృత్ ॥ ౫౫॥
పద్మే ! పరస్వహరణం దోషాయేతి ప్రభాషణం మిథ్యా ।
అపహృత్య రాజలక్ష్మీమపదోషం యద్విభాతి తే వక్త్రేమ్ ॥ ౫౬॥
నిర్జిత్య నీరజాతం నిఖిలం మురవైరిసున్దరి ! ముఖేన ।
ఆసనమాకలితం తే నూనం పద్మాసనాసి తేనైవ ॥ ౫౭॥
త్వద్వదనాభిభవోద్యత్తాపాతిశయం దివానిశం పద్మమ్ ।
అమ్భసి వాసం కురుతే నూనం తస్యాపనోదనాయాబ్జే ! ॥ ౫౮॥
సన్తతమిత్రవిరోధీ దోషాసక్తః కలఙ్కవానిన్దుః ।
తవ వదనేన కథం వా కమలే! కల్యాణగుణభువా తుల్యః ॥ ౫౯॥
దేవి! తవాననచన్ద్రప్రసాదభిక్షాటనేన రాజాపి ।
పూర్ణశ్చన్ద్రికయాహో జీవఞ్జీవస్య తృప్తిమాతనుతే ॥ ౬౦॥
త్వత్కణ్ఠకాన్తిభాగ్యం దృష్ట్వా శఙ్ఖాస్సహస్రశో దేవి ! ।
తల్లాభాయ పయోధేరన్తం గత్వా చిరం తపస్యన్తి ॥ ౬౧॥
కణ్ఠేన తే హృతశ్రీః కమలే ! విమలోఽపి సన్తతం కమ్బుః ।
ఘుముఘుమునినదవ్యాజాత్ క్రోశతి రాజ్ఞాం పురః సమయదర్శీ ॥ ౬౨॥
త్వత్కణ్ఠకాన్తిజనితం భఞ్జనమాఖ్యాతుముద్యతా జలజాః ।
విస్తృతజనశబ్దతయా పద్మిన్యామ్రేడయన్తి భం భమితి ॥ ౬౩॥
కమ్బుభ్రమేణ కణ్ఠం చక్రభ్రాన్త్యా నితమ్బబిమ్బమపి ।
పరిమృశతి తే కరాభ్యాం పతిరతిదుర్భేదశఙ్ఖచక్రాభ్యామ్ ॥ ౬౪॥
బాహూ శిరీషమాలామార్దవకీతన్దుమర్దనే రాహూ ।
సేతూ సమగ్రశోభాసిన్ధోర్మన్యే సముద్రకన్యే ! తే ॥ ౬౫॥
అతిసురభిః కరపద్మో వాఞ్ఛితదానైర్న కేవలం గన్ధైః ।
వారిధిపుత్రి ! వదాన్యం కవిముక్తం దేవి! కల్పమాతనుతే ॥ ౬౬॥
దేవి ! కరేణ భవత్యా దత్తసమస్తేప్సితేన భక్తానామ్ ।
స్పర్శనదూరీకరణం సోదరగీర్వాణశాఖినాముచితమ్ ॥ ౬౭॥
దేవి ! తవాననభాసా పరిభూతః పర్వచన్ద్రమా నూనమ్ ।
తేన హి శశ్వత్ పరిధివ్యాజప్రాకారమధ్యమధ్యాస్తే ॥ ౬౮॥
పద్మకులం పరిభూతం పద్మే ! త్వత్పాణిపద్మరాగేణ ।
తత్ప్రేషితం సదైకం త్వత్పాణిం సేవతే సరోజాతమ్ ॥ ౬౯॥
అనుదినమర్కాభిముఖం వనభువి శైవాలవల్కలం కమలమ్ ।
తప్త్వా తపోఽతితీవ్రం ప్రాపత్ త్వత్పాణిపద్మసాధర్మ్యమ్ ॥ ౭౦॥
హారా విభాన్తి గౌరా హరిదయితే ! తే ముఖోడురాజస్య ।
సేవార్థమాగతానాం తారాణామివ గణాః పురోగాణామ్ ॥ ౭౧॥
హారలతా తబ పద్మే ! సుకుమారస్యాఙ్గభూకుమారస్య ।
క్రీడామృణాళడోళాశఙ్కాం నాఙ్క్రూరయత్యసౌ కస్య ॥ ౭౨॥
తవ కుచగిరితటవాసీ కృతరోమాళీనకన్యకాస్నానః ।
కశ్చన ముక్తాహారో యోగీవాభాతి నిత్యశుద్ధాత్మా ॥ ౭౩॥
ఉన్నతిమురోజయుగ్మే ! పద్మే దృష్టైవ పర్వతాస్త్రపయా ।
ఉదధౌ చిరం నిలీనా భీత్యా శక్రాదితి ప్రథామాత్రమ్ ॥ ౭౪॥
తవ కుచకుమ్భద్వన్ద్వే బద్ధస్పర్ధాని డాడిమఫలాని ।
తులనాహీనాః కీరాస్తుణ్డైరేతాని ఖణ్డయన్త్యబ్జే ! ॥ ౭౫॥
కోదణ్డస్య పురారేరుద్దణ్డస్యాపి హన్త బాణస్య ।
కబళీకురుతే మానం పుగళీ కుచయోస్తవేన్దిరే ! యుగపత్ ॥ ౭౬॥
సన్తతముక్తాహారావపి తవ పీనౌ పయోధరౌ భాతః ।
తేన కథం పీనత్వం దేవి ! భవేద్రాత్రిభోజనే మానమ్ ॥ ౭౭॥
కనకమహీఘరగౌరవకబలీకరణాదివాతిపీనమపి ।
ముక్తాహారవదాస్తే స్తనయుగలం దేవి ! తావకం చిత్రమ్ ॥ ౭౮॥
ఇతి కిల దర్శనరీతిః కార్యముపాదానకారణాభిత్రమ్ ।
దేవి! తవ స్తనకుమ్భౌ చక్రాభిన్నౌ కథం న దృశ్యేతే ॥ ౭౯॥
కలయతి దణ్డః కలశం సర్వైర్బహుశః శ్రుతం చ దృష్టం చ ।
జనని ! తవ స్తనకలశో జనయతి మధువైరిమానదణ్డమహో ! ॥ ౮౦॥
సర్వారీణాం జేతా దుర్వారేణైవ దేవి! చక్రేణ ।
హన్త కథం తే విజితః కాన్తో వక్షోరుహాత్మచక్రేణ ॥ ౮౧॥
కల్లోలినీశకన్యే ! కలయే రోమావలిప్రభేదేన ।
తవ కాన్తివార్ధిమధ్యే నవజలదశ్యామకో హరిః శేతే ॥ ౮౨॥
నామీసరోవనాన్తః క్రీడన్మదనద్విపాధిపోత్క్షితామ్ ।
శైవాలవల్లరీం తే రోమలతాం దేవి ! కథయన్తి ॥ ౮౩॥
మధ్యః ప్రథమం మానం మహితగుణౌఘస్తవానుమానమపి ।
వపురప్యుపమితిశబ్దం దూరీకురుతేఽమ్బ ! కేన వర్ణ్యాసి ॥ ౮౪॥
తవ కుచకుమ్భస్య గురోరన్తేవాసీ వివేకహీనస్య ।
దర్శనయోగ్యో నాభూన్మధ్యస్తే దేవి ! నాస్తివాదరతః ॥ ౮౫॥
ప్రత్యక్షావిషయత్వాదతిరిక్తత్వాదనఙ్గజనకత్వాత్ ।
దేవి ! వలిశ్రీభజనాన్మధ్యస్తే కాన్తవిభ్రమం తనుతే ॥ ౮౬॥
చిన్తామణివాదస్తే కరయోర్ద్దశి కామశాస్త్రవాదోఽబ్జే ! ।
మధ్యే మాయావాదో గౌరవవాదః పయోధరద్వన్ద్వే ॥ ౮౭॥
మహదణుపరిమాణగతం విశ్రాన్తం దేవి తారతమ్యం తే ।
వక్షోరుహే చ మధ్యే న వ్యోమాదౌ న చాపి పరమాణౌ ॥ ౮౮॥
కఠినాత్మాఘః కురుతే సర్వం కమలే! కృథం సనామిగతమ్ ।
దృష్టమితీదమురోజే మధ్యం కృశమేవ కుర్వతి స్పష్టమ్ ॥ ౮౯॥
తుఙ్గపయోధరశైలద్వన్ద్వోద్వహనేన సన్తతం దేవి ! ।
పశ్యామి కార్యముచితం మధ్యస్య శ్రీమతోఽపి తే మాతః ! ॥ ౯౦॥
తవ రోమరాజియమునానిత్యస్ఫీతేఽపి మధ్యదేశేఽస్మిన్ ।
క్షామకథా కథమబ్జే ! నాభీసరసీపరిష్కృతేఽపి సదా ॥ ౯౧॥
రోమాళియూపదణ్డే చితపశుం బద్ధుమమ్బ ! తే పత్యుః ।
సమ్పాదితేవ రశనా త్రివలిమిషేణాఙ్గజన్మనాధ్వరిణా ॥ ౯౨॥
ఆభాతి నాభిరబ్జే ! తవ తనుజనుషా నిషాదవీరేణ ।
పాతయితుం హరిచిత్తం మత్తభం సమ్భృతో యథా గర్తః ॥ ౯౩॥
శఙ్కే తవామ్బ ! నాభిం శమ్బరరిపుణా విజిత్య దైత్యారిమ్ ।
రోమాళినీలరత్నస్తమ్భనిఖాతాయ సమ్భృతం వభ్రమ్ ॥ ౯౪॥
నివసన్తి యేఽధికాఞ్చి ప్రాయః శుద్ధా భవన్తి తే ముక్తాః ।
ఇతి మణిరశనాంవికసన్ముక్తావల్యామ్బ ! దర్శయస్యద్ధా ॥ ౯౫॥
అవనతమౌలిరియం త్వామఞ్జలిమభినీయ కుసుమకోశమిషాత్ ।
రమ్భా తవోరువిజితా సమ్భావయతీతి మే తర్కః ॥ ౯౬॥
కుమ్భీన్ద్రకుమ్భవృత్తం జానుద్వన్ద్వం తవాప్రతిద్వన్ద్వమ్ ।
హన్త హరేరపి ధైర్యం హరతే దుర్ధర్షమబ్ధిరాజసుతే ! ॥ ౯౭॥
జఙ్ఘా నిషఙ్గశఙ్కామఙ్కూరయత్యఙ్గజేన్మనో దేవి ! ।
తత్ ఖలు తదగ్రభాగే పశ్చశరస్ఫూర్తిమఙ్గులివ్యాజాత్ ॥ ౯౮॥
తవ పదభావః ప్రాప్తస్తామరసేనేతి నాత్ర సన్దేహః ।
కథమన్యథా స యోగో భావీ కాన్తేన హంసకేనాబ్జే ! ॥ ౯౯॥
పాదతలే పరిదృశ్యం పద్మే ! రేఖాత్మనా స్వయం గూఢమ్ ।
తవ చరణశ్రీమిక్షాచరణం విదధాతి సజ్యమమ్బురుహమ్ ॥ ౧౦౦॥
అర్కోఽపి యస్య భజనాదజని శ్రీమాననేన జనితశ్రీః ।
పద్మం కథం ను తులనామర్హతి పాదేన తావకేనాబ్జే ! ॥ ౧౦౧॥
జలజం కృతసఙ్కోచం ద్విజరాజస్థాపి దర్శనే దేవి ! ।
మానితమధుపం శిరసా కథమధిరోహేత్ పదేన తే తులనామ్ ॥ ౧౦౨॥
సామ్రాజ్యేఽమ్బురుహాణాం తవ పదమీడేఽభిషిచ్యమానమివ ।
జానుస్మృతాం జనానాం హేతుః సఞ్చిన్తితార్థసిద్ధీనామ్ ॥ ౧౦౩॥
మదనదరీజనకబరీనలినైరుద్యన్మరన్దసంసారే ।
పాతు పరాకృతపద్మం మాతుర్జగతాం పదామ్బుజాతం మామ్ ॥ ౧౦౪॥
సమ్భావితాపచారం జ్ఞానాజ్ఞానాత్తవ స్తుతివ్యాజాత్ ।
దేవి సహస్వ దయాలో ! దేహి మమ శ్రీపతౌ పరాం భక్తిమ్ ॥ ౧౦౫॥
జగతి ఖ్యాతిరశేషాత్త్వకులేయేతి సర్వసిద్ధాన్తమ్ ।
జనని కథం తే ఖ్యాతేరుత్పత్తిః శ్రూయతే పురాణాదౌ ॥ ౧౦౬॥
యజ్ఞవరాహః శ్రీమాన్ వాధూలమ్బాలజో ధీమాన్ ।
లక్ష్మీ శతకమతానీదక్షీణానన్దకన్దళీకన్దమ్ ॥ ౧౦౭॥
॥ ఇతి యజ్ఞవరాహకృతం లక్ష్మీశతకం సమ్పూర్ణమ్ ॥

Explore More