Goddess Narmada

નર્મદા ચાલીસા

(Narmada Chalisa in Gujarati)

Also known as devi pujita narmada mahima bari apara

A Hindi chalisa to the Narmada which is precise about where and when she began. She came out at Amarkantak; her mount is the makara and she sits on a lotus flower; and her birth is dated as a birthday would be — the seventh of the bright fortnight of Magha, a Sunday, with the sun in Capricorn and the moon in Ashvini. That is Narmada Jayanti, and the verse is the reason the day is kept. What it promises is the ordinary river theology, that sins fall away at the sight of her, and that recitation and giving performed on her bank bring knowledge; but the Narmada's own claim, that seeing her does what bathing in the Ganga does, is what the whole poem is arranged around.

॥ દોહા ॥
દેવિ પૂજિતા નર્મદા, મહિમા બડી અપાર।
ચાલીસા વર્ણન કરત, કવિ અરુ ભક્ત ઉદાર॥
ઇનકી સેવા સે સદા, મિટતે પાપ મહાન।
તટ પર કર જપ દાન નર, પાતે હૈં નિત જ્ઞાન॥
॥ ચૌપાઈ ॥
જય-જય-જય નર્મદા ભવાની।
તુમ્હરી મહિમા સબ જગ જાની॥
અમરકણ્ઠ સે નિકલીં માતા।
સર્વ સિદ્ધિ નવ નિધિ કી દાતા॥
કન્યા રૂપ સકલ ગુણ ખાની।
જબ પ્રકટીં નર્મદા ભવાની॥
સપ્તમી સૂર્ય મકર રવિવારા।
અશ્વની માઘ માસ અવતારા॥
વાહન મકર આપકો સાજૈં।
કમલ પુષ્પ પર આપ વિરાજૈં॥
બ્રહ્મા હરિ હર તુમકો ધ્યાવૈં।
તબ હી મનવાંછિત ફલ પાવૈં॥
દર્શન કરત પાપ કટિ જાતે।
કોટિ ભક્ત ગણ નિત્ય નહાતે॥
જો નર તુમકો નિત હી ધ્યાવૈ।
વહ નર રુદ્ર લોક કો જાવૈં॥
મગરમચ્છ તુમ મેં સુખ પાવૈં।
અન્તિમ સમય પરમપદ પાવૈં॥
મસ્તક મુકુટ સદા હી સાજૈં।
પાંવ પૈંજની નિત હી રાજૈં॥
કલ-કલ ધ્વનિ કરતી હો માતા।
પાપ તાપ હરતી હો માતા॥
પૂરબ સે પશ્ચિમ કી ઓરા।
બહતીં માતા નાચત મોરા॥
શૌનક ઋષિ તુમ્હરૌ ગુણ ગાવૈ।
સૂત આદિ તુમ્હરૌ યશ ગાવૈ॥
શિવ ગણેશ ભી તેરે ગુણ ગાવૈં।
સકલ દેવ ગણ તુમકો ધ્યાવૈં॥
કોટિ તીર્થ નર્મદા કિનારે।
યે સબ કહલાતે દુઃખ હારે॥
મનોકામના પૂરણ કરતી।
સર્વ દુઃખ માઁ નિત હી હરતીં॥
કનખલ મેં ગંગા કી મહિમા।
કુરુક્ષેત્ર મેં સરસ્વતી મહિમા॥
પર નર્મદા ગ્રામ જંગલ મેં।
નિત રહતી માતા મંગલ મેં॥
એક બાર કરકે અસનાના।
તરત પીઢી હૈ નર નારા॥
મેકલ કન્યા તુમ હી રેવા।
તુમ્હરી ભજન કરેં નિત દેવા॥
જટા શંકરી નામ તુમ્હારા।
તુમને કોટિ જનોં કો તારા॥
સમોદ્ભવા નર્મદા તુમ હો।
પાપ મોચની રેવા તુમ હો॥
તુમ મહિમા કહિ નહિં જાઈ।
કરત ન બનતી માતુ બડાઈ॥
જલ પ્રતાપ તુમમેં અતિ માતા।
જો રમણીય તથા સુખ દાતા॥
ચાલ સર્પિણી સમ હૈ તુમ્હારી।
મહિમા અતિ અપાર હૈ તુમ્હારી॥
તુમ મેં પડી અસ્થિ ભી ભારી।
છુવત પાષાણ હોત વર વારી॥
યમુના મેં જો મનુજ નહાતા।
સાત દિનોં મેં વહ ફલ પાતા॥
સરસુતિ તીન દિનોં મેં દેતીં।
ગંગા તુરત બાદ હી દેતીં॥
પર રેવા કા દર્શન કરકે।
માનવ ફલ પાતા મન ભર કે॥
તુમ્હરી મહિમા હૈ અતિ ભારી।
જિસકો ગાતે હૈં નર-નારી॥
જો નર તુમ મેં નિત્ય નહાતે।
રુદ્ર લોક મે પૂજા જાતે॥
જડી બૂટિયાં તટ પર રાજેં।
મોહક દૃશ્ય સદા હી સાજેં॥
વાયુ સુગન્ધિત ચલતી તીરા।
જો હરતી નર તન કી પીરા॥
ઘાટ-ઘાટ કી મહિમા ભારી।
કવિ ભી ગા નહિં સકતે સારી॥
નહિં જાનૂઁ મૈં તુમ્હરી પૂજા।
ઔર સહારા નહીં મમ દૂજા॥
હો પ્રસન્ન ઊપર મમ માતા।
તુમ હી માતુ મોક્ષ કી દાતા॥
જો માનવ યહ નિત હૈ પઢતા।
ઉસકા માન સદા હી બઢતા॥
જો શત બાર ઇસે હૈ ગાતા।
વહ વિદ્યા ધન દૌલત પાતા॥
અગણિત બાર પઢૈ જો કોઈ।
પૂરણ મનોકામના હોઈ॥
સબકે ઉર મેં બસત નર્મદા।
યહાં વહાં સર્વત્ર નર્મદા॥
॥ દોહા ॥
ભક્તિ ભાવ ઉર આનિ કે, જો કરતા હૈ જાપ।
માતા જી કી કૃપા સે, દૂર હોત સન્તાપ॥

Explore More