చాలీసా వర్ణన కరత, కవి అరు భక్త ఉదార॥
ఇనకీ సేవా సే సదా, మిటతే పాప మహాన।
తట పర కర జప దాన నర, పాతే హైం నిత జ్ఞాన॥
తుమ్హరీ మహిమా సబ జగ జానీ॥
అమరకణ్ఠ సే నికలీం మాతా।
సర్వ సిద్ధి నవ నిధి కీ దాతా॥
జబ ప్రకటీం నర్మదా భవానీ॥
సప్తమీ సూర్య మకర రవివారా।
అశ్వనీ మాఘ మాస అవతారా॥
కమల పుష్ప పర ఆప విరాజైం॥
బ్రహ్మా హరి హర తుమకో ధ్యావైం।
తబ హీ మనవాంఛిత ఫల పావైం॥
కోటి భక్త గణ నిత్య నహాతే॥
జో నర తుమకో నిత హీ ధ్యావై।
వహ నర రుద్ర లోక కో జావైం॥
అన్తిమ సమయ పరమపద పావైం॥
మస్తక ముకుట సదా హీ సాజైం।
పాంవ పైంజనీ నిత హీ రాజైం॥
పాప తాప హరతీ హో మాతా॥
పూరబ సే పశ్చిమ కీ ఓరా।
బహతీం మాతా నాచత మోరా॥
సూత ఆది తుమ్హరౌ యశ గావై॥
శివ గణేశ భీ తేరే గుణ గావైం।
సకల దేవ గణ తుమకో ధ్యావైం॥
యే సబ కహలాతే దుఃఖ హారే॥
మనోకామనా పూరణ కరతీ।
సర్వ దుఃఖ మాఁ నిత హీ హరతీం॥
కురుక్షేత్ర మేం సరస్వతీ మహిమా॥
పర నర్మదా గ్రామ జంగల మేం।
నిత రహతీ మాతా మంగల మేం॥
తరత పీఢీ హై నర నారా॥
మేకల కన్యా తుమ హీ రేవా।
తుమ్హరీ భజన కరేం నిత దేవా॥
తుమనే కోటి జనోం కో తారా॥
సమోద్భవా నర్మదా తుమ హో।
పాప మోచనీ రేవా తుమ హో॥
కరత న బనతీ మాతు బడాఈ॥
జల ప్రతాప తుమమేం అతి మాతా।
జో రమణీయ తథా సుఖ దాతా॥
మహిమా అతి అపార హై తుమ్హారీ॥
తుమ మేం పడీ అస్థి భీ భారీ।
ఛువత పాషాణ హోత వర వారీ॥
సాత దినోం మేం వహ ఫల పాతా॥
సరసుతి తీన దినోం మేం దేతీం।
గంగా తురత బాద హీ దేతీం॥
మానవ ఫల పాతా మన భర కే॥
తుమ్హరీ మహిమా హై అతి భారీ।
జిసకో గాతే హైం నర-నారీ॥
రుద్ర లోక మే పూజా జాతే॥
జడీ బూటియాం తట పర రాజేం।
మోహక దృశ్య సదా హీ సాజేం॥
జో హరతీ నర తన కీ పీరా॥
ఘాట-ఘాట కీ మహిమా భారీ।
కవి భీ గా నహిం సకతే సారీ॥
ఔర సహారా నహీం మమ దూజా॥
హో ప్రసన్న ఊపర మమ మాతా।
తుమ హీ మాతు మోక్ష కీ దాతా॥
ఉసకా మాన సదా హీ బఢతా॥
జో శత బార ఇసే హై గాతా।
వహ విద్యా ధన దౌలత పాతా॥
పూరణ మనోకామనా హోఈ॥
సబకే ఉర మేం బసత నర్మదా।
యహాం వహాం సర్వత్ర నర్మదా॥
మాతా జీ కీ కృపా సే, దూర హోత సన్తాప॥
