भगवन् हिरण्यनाभः कौसल्यो राजपुत्रो मामुपेत्यैत-म्प्रश्नमपृच्छत -
षोडशकल-म्भारद्वाज पुरुषं-वेँत्थ। तमह-ङ्कुमारमब्रुव-न्नाहमिमं-वेँद यद्यहमिममवेदिष-ङ्कथ-न्ते नावक्ष्यमिति ।
समूलो वा एष परिशुष्यति यो-ऽनृतमभिवदति। तस्मान्नार्हम्यनृतं-वँक्तुम्। स तूष्णीं रथमारुह्य प्रवव्राज। त-न्त्वा पृच्छामि क्वासौ पुरुष इति ॥1॥
इहैवान्तस्शरीरे सोम्य स पुरुषो यस्मिन्नेता-ष्षोडश कलाः प्रभवन्तीति ॥2॥
एवमेवास्य परिद्रष्टुरिमा-ष्षोडश कलाः पुरुषायणाः पुरुष-म्प्राप्यास्त-ङ्गच्छन्ति भिद्येते चासा-न्नामरूपे पुरुष इत्येव-म्प्रोच्यते स एषो-ऽकलो-ऽमृतो भवति तदेष श्लोकः ॥5॥
तं-वेँद्य-म्पुरुषं-वेँद यथा मा वो मृत्युः परिव्यथा इति ॥6॥
नमः परमऋषिभ्यो नमः परमऋषिभ्यः ॥8॥
