आरती साईंबाबा । सौख्यदातार जीवा ।
चरणरजातलीं । द्यावा दासां विसांवा,
भक्तां विसावा ॥ आ० ॥ धृ० ॥
जाळुनियां अनंग । स्वस्वरूपीं राहे दंग ।
मुमुक्षुजनां दावी । निज डोळां श्रीरंग ॥ आ० ॥ १ ॥
जया मनी जैसा भाव । तया तैसा अनुभव ।
दाविसी दयाघना । ऐसी तुझी ही माव ॥ आ० ॥ २ ॥
तुमचे नाम ध्याता । हरे संसृती व्यथा ।
अगाध तव करणी मार्ग दाविसी अनाथा ॥ आ० ॥ ३ ॥
कलियुगीं अवतार । सगुणब्रह्म साचार ।
अवतीर्ण झालासे । स्वामी दत्त दिगंबर ॥ द० ॥ आ० ॥ ४ ॥
आठां दिवसां गुरूवारीं । भक्त करिती वारी ।
प्रभुपद पहावया । भवभय निवारी ॥ आ० ॥ ५ ॥
माझा निजद्रव्यठेवा । तव चरणरजसेवा ।
मागणें हेंचि आतां । तुम्हां देवाधिदेवा ॥ आ० ॥ ६ ॥
इच्छित दीन चातक । निर्मल तोय निजसुख ।
पाजावें माधवा या । सांभाळ आपुली भाक ॥ आ० ॥ ७ ॥
शिरडी माझें पंढरपूर । साईबाबा रमावर ॥ १ ॥
शुद्ध भक्ती चंद्रभागा । भाव पुंडलिक जागा ॥ २ ॥
या हो या हो अवघे जन । करा बाबांसी वंदन ॥ ३ ॥
गणू म्हणे बाबा साई । धांव पाव माझे आई ॥ ४ ॥
घालीन लोटांगण, वंदीन चरण,
डोळ्यांनीं पाहिन रूप तुझें ॥
प्रेमें आलिंगिन, आनंदें पूजिन,
भावें ओवाळिन म्हणे नामा ॥ १ ॥
त्वमेव माता च पिता त्वमेव,
त्वमेव बंधुश्च सखा त्वमेव ।
त्वमेव विद्या द्रविणं त्वमेव,
त्वमेव सर्वं मम देवदेव ॥ २ ॥
कायेन वाचा मनसेंद्रियैर्वा
बुध्द्यात्मना वा प्रकृतीस्वभावात् ।
करोमि यद्यत्सकलं परस्मै,
नारायणायेति समर्पयामि ॥ ३ ॥
अच्युतं केशवं रामनारायणं,
कृष्णदामोदरं वासुदेवं हरिम् ।
श्रीधरं माधवं गोपिकावल्लभं,
जानकीनायकं रामचंद्रं भजे ॥ ४ ॥
हरे राम हरे राम राम राम हरे हरे ।
हरे कृष्ण हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण हर हरे ॥
(इति त्रिवार)
अनंता तुला तें कसें रे स्तवावें ।
अनंता तुला तें कसें रे नमावें ॥
अनंत मुखांचा शिणे शेष गातां ।
नमस्कार साष्टांग श्रीसाईनाथा ॥ १ ॥
स्मरावें मनीं त्वत्पदां नित्य भावें ।
उरावें तरी भक्तिसाठी स्वभावें ॥
तरावें जगा तारूनी मायतांता ॥ नमस्कार० ॥ २ ॥
वसे जो सदा दावया संतलीला ।
दिसे अज्ञ लोकांपरी जो जनांला ॥
परी अंतरीं ज्ञान कैवल्यदाता ॥ नमस्कार० ॥ ३ ॥
बरा लाधला जन्म हा मानवाचा ।
नरा सार्थका साधनीभूत साचा ॥
धरूं साइदप्रेमा गळाया अहंता ॥ नमस्कार० ॥ ४ ॥
धरावें करीं सान अल्पज्ञ बाळा ।
करावें आम्हां धन्य चुंबोनि गाला ॥
मुखीं घाल प्रेमें खरा ग्रास आतां ॥ नमस्कार० ॥ ५ ॥
सुरादिक ज्यांच्या पदा वंदिताती ।
शुकादिक ज्यांतें समानत्व देती ॥
प्रयागादि तीर्थेंपदीं नम्र होतां ॥ नमस्कार० ॥ ६ ॥
तुझ्या ज्या पदा पाहतां गोपबाली ।
सदा रंगली चित्स्वरूपी मिळाली ॥
करी रासक्रीडा सवें कृष्णनाथा ॥ नमस्कार० ॥ ७ ॥
तुला मागतों मागणें एक द्यावें ।
करा जोडितों दीन अत्यंत भावें ॥
भवीं मोहनीराज हा तारिं आतां ॥ नमस्कार० ॥ ८ ॥
ऐसा येई बा । साई दिगंबरा । अक्षयरूप अवतारा ।
सर्वहि व्यापक तूं । श्रुतिसारा ।
अनसूयात्रिकुमारा ॥ धृ० ॥
काशी स्नान जप, प्रतिदिवशीं । कोल्हापुर भिक्षेसी ।
निर्मल नदि तुंगा, जल प्राशी ।
निद्रा माहुर देशीं ॥ ऐ० ॥ १ ॥
झोळी लोंबतसे वाम करीं । त्रिशूल डमरू-धारी ।
भक्ता वरद सदा सुखकारी ।
देशील मुक्ती चारी ॥ ऐ० ॥ २ ॥
पायीं पादुका । जपमाला कमंडलू मृगछाला ।
धारण करिशी बा । नागजटा मुगुट
शोभतो माथां ॥ ऐ० ॥ ३ ॥
तत्पर तुझ्या या जे ध्यानीं । अक्षय त्यांचे सदनीं ।
लक्ष्मी वास करी दिनरजनीं ।
रक्षिसि संकट वारूनि ॥ ऐ० ॥ ४ ॥
या परी ध्यान तुझें गुरुराया । दृश्य करीं नयनां या ।
पूर्णानंदसुखें ही काया ।
लाविसि हरिगुण गाया ॥ ऐ० ॥ ५ ॥
॥ श्रीसाईनाथमहिम्नस्तोत्रम् ॥
सदा सत्स्वरूपं चिदानंदकंदं, जगत्संभवस्थानसंहारहेतुम् ।
स्वभक्तेच्छयामानुषं दर्शयंतं,
नमामीश्वरं सद्गुरुं साईनाथम् ॥ १ ॥
भवध्वांतविध्वंसमार्तंडमीड्यं,
मनोवागतीतं मुनिर्ध्यानगम्यम् ।
जगद्व्यापकं निर्मलं निर्गुणं त्वां, नमामी० ॥ २ ॥
भवांबोधिमग्नार्दितानां जनानां,
स्वपादाश्रितानां स्वभक्तिप्रियाणाम् ।
समुद्धारणार्थं कलौ संभवंतं, नमामी० ॥ ३ ॥
सदा निंबवृक्षस्य
मूलाधिवासात्सुधास्राविणं तिक्तमप्यप्रियं तम् ।
तरुं कल्पवृक्षाधिकं साधयंतं, नमामी० ॥ ४ ॥
सदा कल्पवृक्षस्य तस्याधिमूले
भवद्भावबुद्ध्या सपर्यादिसेवाम् ।
नृणां कुर्वतां भुक्तिमुक्तिप्रदं तं, नमामी० ॥ ५ ॥
अनेकाश्रुतातर्क्यलीला विलासैः
समाविष्कृतेशानभास्वत्प्रभावम् ।
अहंभावहीनं प्रसन्नात्मभावं, नमामी० ॥ ६ ॥
सतां विश्रामारामवेवाभिरामं सदा
सज्जनैः संस्तुतं सन्नमद्भिः ।
जनामोदादं भक्तभद्रप्रदं तं, नमामी० ॥ ७ ॥
अजन्माद्यमेकं परं ब्रह्म
साक्षात्स्वयंसंभवं राममेवावतीर्णम् ।
भवद्दर्शनात्संपुनीतः प्रभोऽहं, नमामी० ॥ ८ ॥
श्रीसाईशकृपानिधेऽखिलनृणां सर्वार्थसिद्धिप्रद ।
युष्मत्पादरजः प्रभावमतुलं धातापि वक्ताक्षमः ॥
सद्भक्त्या शरणं कृतांजलिपुटः संप्राप्तितोऽस्मि प्रभो ।
श्रीमत्साईपरेशपादकमलान्नान्यच्छरण्यं मम ॥ ९ ॥
साईरूपधरराघवोत्तमं
भक्तकामविबुधद्रुमं प्रभुम् ।
मायया.पहृतचित्तशुद्धये, चिंतयाम्यहमहर्निशं मुदा ॥ १० ॥
शरत्सुधांशुप्रतिमप्रकाशं,
कृपातपत्रं तव साईनाथ । त्वदीयपादाब्जसमाश्रितानां
स्वच्छायया तापमपाकरोतु ॥ ११ ॥
उपासनादैवतसाईनाथ, स्तवैर्मयोपासनिना स्तुतस्त्वम् ।
रमेन्मनो मे तव पादयुग्मे,
भृङ्गो, यथाब्जे मकरंदलुब्धः ॥ १२ ॥
अनेकजन्मार्जितपापसंक्षयो,
भवेद्भवत्पादसरोजदर्शनात् । क्षमस्व सर्वानपराध-
पुंजकान्प्रसीदसाईश गुरो दयानिधे ॥ १३ ॥
श्री साईनाथचरणामृतपूतचित्तास्तत्पादसेवनरतास्सततं च
सततं च भक्त्या । संसारजन्यदुरितौघविनिर्गतास्ते
कैवल्यधाम परमं समवाप्नुवंति ॥ १४ ॥
स्तोत्रमेतत्पठेद्भक्त्या यो नरस्सततं सदा ।
सद्गुरोः साईनाथस्य कृपापात्रं भवेद्ध्रुवम् ॥ १५ ॥
रुसो मम प्रियांबिका, मजवरी पिताही रुसो ।
रुसो मम प्रियांगना, प्रियसुतात्मजाही रुसो ॥
रुसो भगिनी बंधुही, श्वशुर सासुबाई रुसो ।
न दत्तगुरु साई मा, मजवरी कधीहीं रुसो ॥ १ ॥
पुसो न सुनबाई त्या, मज न भ्रातृजाया पुसो ।
पुसो न प्रिय सोयरे, प्रिय सगे न ज्ञाती पुसो ॥
पुसो सुहृद ना सखा, स्वजन नाप्तबंधू पुसो ।
परी न गुरू साई मा, मजवरी कधीहीं रुसो ॥ २ ॥
पुसो न अबला मुलें, तरुण वृद्धही ना पुसो ।
पुसो न गुरू धाकुटें, मज न थोर सानें पुसो ॥
पुसो नच भलेबुरे, सुजन साधुही ना पुसो ।
परी न गुरू साई मा, मजवरी कधीहीं रुसो ॥ ३ ॥
रुसो चतुर तत्ववित्, विबुध प्राज्ञ ज्ञानी रुसो ।
रुसोहि विदुषी स्त्रिया, कुशल पंडिताही रुसो ॥
रुसो महिपती यती, भजक तापसीही रुसो ।
न दत्तगुरु साई मा, मजवरी कधीहीं रुसो ॥ ४ ॥
रुसो कवि ऋषी मुनी, अनघ सिद्ध योगी रुसो ।
रुसो हि गृहदेवता, नि कुलग्रामदेवी रुसो ॥
रुसो खले पिशाच्चही, मलिन डाकिनीही रुसो ।
न दत्तगुरु साई मा, मजवरी कधीहीं रुसो ॥ ५ ॥
रुसो मृग खग कृमी, अखिल जीवजंतु रुसो ।
रुसो विटप प्रस्तरा, अचल आपगाब्धी रुसो ॥
रुसो ख पवनाग्नि वार, अवनि पंचतत्त्वे रुसो ।
न दत्तगुरु साई मा, मजवरी कधीहीं रुसो ॥ ६ ॥
रुसो विमल किन्नरा, अमल यक्षिणीही रुसो ।
रुसो शशि खगादिही, गगनांत तारांगणे रुसो ॥
रुसो अमरराजही, अदय धर्मराजा रुसो ।
न दत्तगुरु साइ मा, मजवरी कधीहीं रुसो ॥ ७ ॥
रुसो मन सरस्वती, चपलचित्त तेंही रुसो ।
रुसो वपु दिगादिही, कठिण काळ तोही रुसो ॥
रुसो सकल विश्वही, मयि तु ब्रह्मगोलं रुसो ।
न दत्तगुरु साइ मा, मजवरी कधीहीं रुसो ॥ ८ ॥
विमूढ म्हणुनी हसो, मज न मत्सराही डसो ।
पदाभिरुचि उल्हासो, जनकनर्दमीं ना खसो ॥
न दुर्गधृतिचा धसो, अशिवभाव मागें खसो ।
प्रपंचिं मन हें खसो, दृढ विरक्ति चित्तीं ठसो ॥ ९ ॥
कुणाचिही घृणा नसो, न च स्पृहा कशाची असो ।
सदैव हृदयीं वसो, मनसि ध्यानीं साई वसो ॥
पदीं प्रणय वोरसो, निखिल दृश्य बाबा दिसो ।
न दत्तगुरु साइ मा, उपरि याचनेला रुसो ॥ १० ॥
ॐ यज्ञेन यज्ञमयजंत देवास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन् ।
ते ह नाकं महिमानः सचंत यत्र पूर्वे साध्या संति देवाः ॥
ॐ राजाधिराजाय प्रसह्यसाहिने नमो वयं वैश्रवणाय कूर्महे ।
स मे कामान्कामकामाय मह्यं कामेश्वरो वैश्रवणो दधातु ।
कुबेराय वैश्रवणाय । महाराजाय नमः । ॐ स्वस्ति ।
साम्राज्यं भौंज्यं स्वाराज्यं वैराज्यं पारमेष्ठ्य
राज्यं माहाराज्यमाधिपत्यमयं समंतपर्यायी
स्यात्सार्वभौमः सार्वायुष आंतादापरार्धात्
पृथिव्यैसमुद्रपर्यंताया एकराळिति ।
तदप्येष श्लोकोऽभिगीतो मरुतः परिवेष्टारो
मरुत्तस्यावसन्गृहे । आविक्षितस्य कामप्रेर्विश्वेदेवाः
सभासद इति ॥
करचरणकृतं वाक्कायजं कर्मजं वा
श्रवणनयनजं वा मानसं वापराधम् ।
विदितमविदितं वा सर्वमेतत्क्षमस्व
जय जय करुणाब्धे श्रीप्रभो साईनाथ ॥ १ ॥
ॐ राजाधिराज योगिराज परब्रह्म
"श्रीसच्चिदानंद सद्गुरु साईनाथ महाराज"
