रात्री १० वाजतां
ओवाळूं आरती माझ्या सद्गुरुनाथा, माझ्या साईनाथा ॥
पाचाही तत्त्वांचा दीप लाविला आतां ॥
निर्गुणाची स्थिती कैसी आकारा आली ॥
सर्वां घटीं भरूनि उरली साई माऊली ॥ ओवाळूं० ॥
रज तम सत्व तिघे माया प्रसवली ॥
मायेचिये पोटीं कैसी माया उद्भवली ॥ ओवाळूं० ॥
सप्तसागरीं कैसा खेळ मांडिला ॥
खेळूनिया खेळ अवघा विस्तार केला ॥ ओवाळूं० ॥
ब्रह्मांडींची रचना कैसी दाखविली डोळां ॥
तुका म्हणे माझा स्वामी कृपाळू भोळा ॥ ओवाळूं० ॥
आरती ज्ञानराजा ॥ महाकैवल्यतेजा ।
सेविती साधुसंत । मनु वेधला माझा ॥ धृ० ॥
लोपलें ज्ञान जगीं । हित नेणती कोणी ।
अवतार पांडुरंग । नाम ठेविलें ज्ञानी ॥ १ ॥
कनकाचे ताट करीं । उभ्या गोपिका नारी ।
नारद तुंबरहो । सामगायन करी ॥ २ ॥
प्रगट गुह्य बोले । विश्व ब्रह्माचि केलें ।
रामजनार्दनीं । पायीं मस्तक ठेविलें ॥ ३ ॥
आरती तुकारामा । स्वामी सद्गुरूधामा ।
सच्चिदानंद मूर्ती । पाय दाखवीं आम्हां ॥ धृ० ॥
राघवें सागरांत । जैसे पाषाण तारिलें ।
तैसे हे तुकोबाचे । अभंग उदकीं रक्षिलें ॥ १ ॥
तुकिता तुलनेसी । ब्रह्म तुकासी आलें ।
म्हणोनी रामेश्वरें । चरणीं मस्तक ठेविलें ॥ २ ॥
(उदो बोला उदो अंबा० या चालीवर)
जय जय साईनाथ आतां पहुडावें मंदिरीं हो ।
आळवितो सप्रेमें तुजला आरति घेऊनि करीं हो ॥
जय० ॥ धृ० ॥
रंजविसी तू मधुर बोलुनि माय जशी निज मुला हो ।
भोगिसि व्याधी तूंच हरूनियां निजसेवकदुःखाला हो ॥
धांवुनि भक्तव्यसन हरिसी दर्शन देसी त्याला हो ।
झाले असतील कष्ट अतिशय तुमचे या देहाला हो ॥
जय० ॥ १ ॥
क्षमा शयन सुंदर ही शोभा सुमनशेज त्यावरी हो ।
घ्यावी थोडी भक्तजनांची पूजनादि चाकरी हो ॥
ओवाळितों पंचप्राण, ज्योति सुमती करीं हो ।
सेवा किंकर भक्त प्रीती अत्तर परिमळ वारी हो ॥
जय० ॥ २ ॥
सोडुनि जाया दुःख वाटतें देवा त्वच्चरणांसी हो ॥
आज्ञेस्तव हा आशीर्प्रसाद घेऊनि निजसदनासी हो ।
जातों आतां येऊं पुनरपि त्वच्चरणाचे पाशीं हो ।
उठवूं तुजला साईमाउले निजहित साधायासी हो ॥
जय० ॥ ३ ॥
आतां स्वामी सुखें निद्रा करा अवधूता । करा साईनाथा ॥
चिन्मय हें सुखधामा जाउनि पहुडा एकांता ॥ धृ० ॥
वैराग्याचा कुंचा घेउनि चौक झाडीला ।
बाबा चौक झाडीला ।
तयावरी सुप्रेमाचा शिडकावा दिधला ॥ आतां० ॥ १ ॥
पायघड्या घातल्या सुंदर नवविधा भक्ती ।
बाबा नवविधा भक्ती ।
ज्ञानाच्या समया लावुनि उजळल्या ज्योती ॥ आतां० ॥ २ ॥
भावार्थाचा मंचक हृदयाकाशीं टांगिला ।
हृदयाकाशीं टांगिला ॥
मनाची सुमने करूनि केलें शेजेला ॥ आतां० ॥ ३ ॥
द्वैतांचे कपाट लावुनि एकत्र केलें ।
बाबा एकत्र केलें ॥
दुर्बुद्धीच्या गांठी सोडूनि पडदे सोडिले ॥ आतां० ॥ ४ ॥
आशा तृष्णा कल्पनेचा सांडुनि गलबला ।
बाबा सांडुनि गलबला ॥
दया क्षमा शांति दासी उभ्या सेवेला ॥ आतां० ॥ ५ ॥
अलक्ष्य उन्मनी घेउनी बाबा नाजुक दुशाला ।
बाबा नाजुक दुशाला ॥
निरंजन सद्गुरू स्वामी निजे शेजेला ॥ आतां० ॥ ६ ॥
(६) अभंग
पाहें प्रसादाची वाट । द्यावें धुवोनिया ताट ॥ १ ॥
शेष घेउनी जाईन । तुमचें झालिया भोजन ॥ २ ॥
झालों एकसवा । तुम्हां आळवोनीया देवा ॥ ३ ॥
तुका म्हणे चित्त । करूनि राहिलों निवांत ॥ ४ ॥ शेष० ॥
(७) पद
पावला प्रसाद आतां विठों निजावें,
बाबा आतां निजावे ।
आपुला तो श्रम कळों येतसे भावें ॥ १ ॥
आतां स्वामी सुखें निद्रा करा गोपाळा,
बाबा साई दयाळा ।
पुरले मनोरथ जातो आपुले स्थळा ॥ २ ॥
तुम्हांसी जागवूं आम्ही आपुल्या चाडा,
बाबा आपुल्या चाडा ।
शुभाशुभ कर्मेंदोष हरावया पीडा ॥ ३ ॥
तुका म्हणे दिधलें उच्छिष्टांचे भोजन,
उच्छिष्टांचे भोजन ।
नाहीं निवडिलें आम्हां आपुल्या भिन्न ॥ ४ ॥
