Lord Shiva

શ્રી શિવલીલામૃત અધ્યાય 12

(Shri Shiv Leelamrut Adhyay 12 in Gujarati)

Shridhar Swami Nazarekar

Also known as Shiv Leelamrut · Shiv Leelamrut adhyay 12 · Shri Shiv Leelamruta

Shri Shiv Leelamrut Adhyay 12. Shri Shiv Leelamrut, Shridhar Swami Nazarekar's Marathi retelling of the leelas of Shiva drawn from the Skanda and Shiva Puranas. The eleventh adhyay, with the story of the Brahmin boy and the Shiva linga, is read on its own through the month of Shravan in Maharashtrian households.

#of 206
શ્રીગણેશાય નમઃ ॥
બ્રાહ્મણ ક્ષત્રિય વૈશ્ય શૂદ્રવર્ણ । બ્રહ્મચારી ગૃહસ્થ વાનપ્રસ્થ પૂર્ણ ।
સ્ત્રી બાલ વૃદ્ધ તરુણ । સર્વી શિવકીર્તન કરાવે ॥ ૧ ॥
શિવસ્મરણ નાવડે અણુમાત્ર । તો અંત્યજાહૂનિ અપવિત્ર ।
તો લેઇલા વસ્ત્ર અલંકાર । જેવી પ્રેત શૃંગારિલે ॥ ૨ ॥
તેણે ભક્ષિલે જે અન્ન । જૈસે પશુ ભક્ષિતી યથેષ્ટ તૃણ ।
જૈસે મયૂરાઅંગી નયન । તૈસેચ નેત્ર તયાચે ॥ ૩ ॥
વલ્મીકછિદ્રવત કર્ણ । દ્રુમશાખાવત હસ્ત ચરણ ।
ત્યાચી જનની વ્યર્થ જાણ । વિઊનિ વાંઝ જાહલી ॥ ૪ ॥
જો શિવભજનાવીણ । તો જાવો સમુદ્રાત બુડોન ।
અથવા ભસ્મ કરો વડવાગ્ન । કા સર્પ ડેખો તયાસી ॥ ૫ ॥
તરી શ્રવણી ધરાવી આવડી । જૈસી પિપીલિકા ગુળાસી ન સોડી ।
અર્ધ તુટે પરી ન કાઢી । મુખ તેથૂનિ સર્વદા ॥ ૬ ॥
કી ચુકલા બહુત દિવસ સુત । તેવઢાચ પોટી પ્રીતિવંત ।
ત્યાચી શુભવાર્તા ઐકતા અકસ્માત । ધાવતી માતાપિતા જેવી ॥ ૭ ॥
અમૃતાહૂનિ વાડ । ગોષ્ટી લાગતી કર્ણાસ ગોડ ।
તૈસે કથાશ્રવણી જ્યાંચે ન પુરે કોડ । સર્વ ટાકોનિ જાઈજે ॥ ૮ ॥
ગાવાસ ગેલા પ્રાણનાથ । પ્રિય પતિવ્રતા વાટ પહાત ।
તો પત્ર આલે અકસ્માત ધાવે શ્રવણ કરાવયા ॥ ૯ ॥
નિર્ધનાસિ સાપડે ધન । કી જન્માંધાસી આલે નયન ।
કી તૃષેને જાતા પ્રાણ । જીવન શીતળ મિળાલે ॥ ૧૦ ॥
ઐસે ઐકાવયા કથા પુરાણ । ધાવાવે સર્વ કામ ટાકૂન ।
ચિંતા નિદ્રા દૂર કરૂન । શ્રવણી સાદર બૈસાવે ॥ ૧૧ ॥
વક્તા પંડિત ચાતુર્યખાણી । નમાવા તો સદ્ગુરૂ મ્હણોનિ ।
કી હા શંકરચિ માનૂની । ધરિજે પૂજની આદર ॥ ૧૨ ॥
સુરભીચ્યા સ્તનાંતૂનિ અવધારા । સુટતી જૈશા સુધારસધારા ।
તૈસા વક્તા વદતા શિવચરિત્રા । કર્ણદ્વારે પ્રાશિજે ॥ ૧૩ ॥
વક્તા શ્રેષ્ઠ માનાવા અત્યંત । ન પુસાવે ભલતે પાખંડ મત ।
નસતે કુતર્ક ઘેવોનિ ચિત્ત । ન શિણવાવે સર્વથા ॥ ૧૪ ॥
ન કળે તરી પુસાવે આદરે । સાંગેલ તે શ્રવણ કરાવે સાદરે ।
ઉગેચ છળિતા પામરે । તરી તે પિશાચજન્મ પાવતી ॥ ૧૫ ॥
વક્ત્યાસી છળિતી અવધારા । તરી દોષ ઘડે ત્યા નરા ।
પુરાણિકાવેગળે નમસ્કારા । ન કરાવે સભેત કોણાસી ॥ ૧૬ ॥
મધ્યેચ ટાકૂન કથાશ્રવણ । ઉગાચ ગર્ને જાય ઉઠોન ।
તરી તો અલ્પાયુષી જાણ । સંસારી આપદા બહુ ભોગી ॥ ૧૭ ॥
કુટિલ ખળ પાપી ધૂર્ત । તો મુખ્ય શ્રોતા ન કરાવા યથાર્થ ।
દુગ્ધ પિતા સર્વાંગી પુષ્ટ હોત । પરી નવજ્વરિતા વિષવત તે ॥ ૧૮ ॥
તૈસા શ્રવણી બૈસોન । કુતર્ક ઘેવોન કરી કથાખંડન ।
ત્યાચે વ્યર્થ ગેલે શ્રવણ । નરકાસી કારણ પુઢે કેલે ॥ ૧૯ ॥
કથેત ન બોલાવે ઇતર । મન કરાવે એકાગ્ર ।
કથેચી ફલશ્રુતી સાચાર । તરીચ પાવતી બૈસતા ॥ ૨૦ ॥
વસ્ત્રે અલંકાર દક્ષિણાસહિત । વક્તા પૂજાવા પ્રીતી અત્યંત ।
ધન દેતા કોશ બહુત । ભરે આપુલા નિર્ધારે ॥ ૨૧ ॥
રત્ને દેતા બહુત । નેત્ર હોતી પ્રકાશવંત ।
અલંકારે પ્રતિષ્ઠા અત્યંત । શ્રોતયાંચી વાઢતસે ॥ ૨૨ ॥
એવં પૂજિતા ષોડશોપચાર । તેણે તુષ્ટમાન હોય ઉમાવર ।
જે જે પદાર્થ અર્પાવે સાચાર । ત્યાંચે કોટિગુણે પ્રાપ્ત હોતી ॥ ૨૩ ॥
ત્યાસી કદા નાહી દરિદ્ર । શેવટી સ્વપદા નેઈલ ભાલચંદ્ર ।
કથેસી યેતા પાઊલે ટાકી નિર્ધાર । પાપસંહાર પદોપદી ॥ ૨૪ ॥
મસ્તકી ઉષ્ણીષ ઘાલૂનિ ઐકતી । તરી જન્માંતરી બાળપક્ષી હોતી ।
મ્હણાલ ઉષ્ણીષ કાઢિતા ન યે સભેપ્રતી । તરી મુખ્ય પલ્લવ સોડાવા ॥ ૨૫ ॥
જે વિડા ઘેવોનિ ઐકતી । તરી યમકિંકર ત્યાંસી જાચિતી ।
નાના યાતના ભોગવિતી । મૂળ વ્યાસવચન પ્રમાણ હે ॥ ૨૬ ॥
એક બૈસતી ઉગેચ શ્રવણી । નિદ્રા મોડાવી બહુત પ્રકારેકરૂની ।
અંતર સદ્ગદ નેત્રી યાવે પાણી । મગ નિદ્રા કૈચી સ્પલ ॥ ૨૭ ॥
વરી જીવન કાય વ્યર્થ લાવૂન । જૈસે એકાંતી દ્રવ્ય આપુલે પૂર્ણ ।
તેથે ઘડતા જાગરણ । નિદ્રા ન યે પ્રાણિયાં ॥ ૨૮ ॥
નિદ્રા લાગલી દારુણ । તરી ઉભે ઠાકાવે કર જોડૂન ।
નિદ્રા ન યે તો ઉપાય કરૂન । મુખ્ય શ્રવણ કરાવે ॥ ૨૯ ॥
વક્ત્યાહૂનિ ઉંચ આસન તત્ત્વતા । તેથે ન બૈસાવે ધરૂનિ અહંતા ।
હે ન માનિતી તે કાગ તત્ત્વતા । જગપુરીષ ભક્ષિતી ॥ ૩૦ ॥
જે બૈસતી વીરાસન ઘાલૂન । તે હોતી વૃક્ષ અર્જુન ।
પાય પસરિતી ત્યાંસ સૂર્યનંદન । શુષ્કકાષ્ઠે ઝોડી બળે ॥ ૩૧ ॥
જે સાંગતાહી ન ઐકતી । બળેચ જેઠા ઘાલૂન બૈસતી ।
ત્યાંસી યમદૂત બાંધોનિ નેતી । નેઊન ટાકિતી નરકકુંડી ॥ ૩૨ ॥
જો શ્રવણી નિજે દાટૂન । તો ઉપજે અજગર હોઊન ।
બૈસે નમસ્કાર કેલિયા વાચૂન । વંશવૃક્ષ હોય તો ॥ ૩૩ ॥
કથેત બોલે ભલત્યા ગોષ્ટી । તો મંડૂક હોય સદા વટવટી ।
હર્ષે ટાળિયા ન વાજવી હટ્ટી । હો કષ્ટી સંસારી ॥ ૩૪ ॥
જે શિવકીર્તન હેળસતી । તે શતજન્મી સારમેય હોતી ।
દુરુત્તરે બોલતી નિશ્ચિતી । જન્મા યેતી સરડ્યાચ્યા ॥ ૩૫ ॥
જે શ્રવણી ન હોતી સાદર । તે અન્ય જન્મી હોતી સૂકર ।
જે ઉચ્છેદિતી શિવચરિત્ર । તે વૃકયોની પાવતી ॥ ૩૬ ॥
વક્ત્યાસી દેતા આસન । શિવસન્નિધ બૈસે જાવોન ।
વસ્ત્રે દેતા અન્ન । પ્રાપ્ત હોય તયાતે ॥ ૩૭ ॥
કરિતા કથાપુરાણ શ્રવણ । ભક્તિ વૈરાગ્ય યે આંગી પૂર્ણ ।
યદર્થી કથા સુગમ જાણ । જેણે અનુતાપ ઉપજે મની ॥ ૩૮ ॥
દક્ષિણેકડે ગ્રામ એક અમંગળ । ત્યાચે નાવ મુળીચ બાષ્કળ ।
સર્વધર્મવિવર્જિત કેવળ । સ્ત્રીપુરુષ જારકર્મી ॥ ૩૯ ॥
ધર્મ નાહીચ અણુમાત્ર । અનાચારી પરમં અપવિત્ર ।
જપતપ વિવર્જિત અગ્નિહોત્ર । વેદશાસ્ત્ર કૈચે તેથે ॥ ૪૦ ॥
વેદ આણિ શાસ્ત્ર । હે વિપ્રાચે ઉભય નેત્ર ।
એક નાહી તરી સાચાર । એકાક્ષ તયાસી બોલિજે ॥ ૪૧ ॥
વેદશાસ્ત્ર ઉભયહીન । તો કેવળ અંધચિ જાણ ।
અસો ત્યા નગરીચે લોક સંપૂર્ણ । સર્વ લક્ષણી અપવિત્ર ॥ ૪૨ ॥
તસ્કર ચાહાડ આણિ જાર । મદ્યપી માર્ગઘ્ન દુરાચાર ।
માતાપિતયાંચા દ્રોહ કરણાર । એવં સર્વદોષયુક્ત જે ॥ ૪૩ ॥
ત્યા ગ્રામીચા એક વિપ્ર । નામ તયાચે વિદુર ।
વેશ્યેસી રત અહોરાત્ર । કામકર્દમી લોળત ॥ ૪૪ ॥
ત્યાચી સ્ત્રી બહુલા નામ । તીહી જારિણી અપવિત્ર પરમ ।
એકે જારાસી અસતા સકામ । ભ્રતારે જપોનિ ધરિયેલી ॥ ૪૫ ॥
જાર પળાલા સત્વર । તીસ ભ્રતારે દિધલા માર ।
યથેષ્ટ લત્તામુષ્ટિપ્રહાર । દેતા બોલે કાય તે ॥ ૪૬ ॥
મ્હણે તૂ ઝાલાસી જાર । મીહી તેચિ કરિતે નિરંતર ।
મગ બોલે તો વિપ્ર વિદુર । તુવા દ્રવ્ય અપાર મેળવિલે ॥ ૪૭ ॥
તે દ્રવ્ય દે મજલાગૂન । મી દેઈન વારાંગનેસી નેઊન ।
તી મ્હણે મી દેઊ કોઠૂન । ઐકતા મારી પુઢતી તો ॥ ૪૮ ॥
મગ તિચે અલંકાર હિરોનિ ઘેત । ઘરચી સર્વ સંપત્તિ નેત ।
તે વારાંગનેંસી દેત । તેહી સમર્ષી જારાતે ॥ ૪૯ ॥
ઐસી દોઘેહી પાપે આચરત । તો વિદુર વિપ્ર પાવલા મૃત્ય ।
યમદૂતી નેલા મારીત । બહુત જાચિતી તયાતે ॥ ૫૦ ॥
કુંભીપાકાદિ પરમ દુઃખ । ભોગૂનિયા તો શતમૂર્ખ ।
મગ વિંધ્યાચળાચ્યા દરીત દેખ । ભયાનક પિશાચ જાહલા ॥ ૫૧ ॥
આળેપિળે આંગાસી દેત । હિંડે ક્ષુધાતૃષાપીડિત ।
રક્તવર્ણ આંગ ત્યાચે સમસ્ત । જેવી શેંદૂર ચર્ચિલા ॥ ૫૨ ॥
વૃક્ષાસી ઘેત ટાંગૂન । સવેચિ કિ દેત ફિરે વન ।
રક્તપિતી ભરોન । સર્વાંગ ત્યાચે નાસલે ॥ ૫૩ ॥
કંટકવન પરમ દુર્ધર । ન મિળે કદા ફળમૂળઆહાર ।
આપુલ્યા પાપાચે ભાગ સમગ્ર । ભોગી વિદુર વિપ્ર તો ॥ ૫૪ ॥
ઇકડે બહુલા ધવરહિત । એક હોતા તિયેસી સુત ।
તો કોણાપાસોનિ ઝાલા ત્વરિત । તે સ્મરણ નાહી તિયેસી ॥ ૫૫ ॥
તવ આલે શિવરાત્રિપર્વ । ગોકર્ણયાત્રેસ ચાલિલે સર્વ ।
નાના વાદ્યે વાજતી અભિનવ । ધ્વજા પતાકા મિરવતી ॥ ૫૬ ॥
શિવનામે ગર્જતી દાસ । વારંવાર કરિતી ઘોષ ।
કૈચા ઉરેલ પાપલેશ । સર્વદા નિર્દોષ સર્વ જન ॥ ૫૭ ॥
ત્યાંચ્યા સંગતી બહુલા નિઘત । સવે ઘેવોનિ ધાકટા સુત ।
ગોકર્ણક્ષેત્ર દેખિલે પુણ્યવંત । ઝાલે પુનીત સર્વ જન ॥ ૫૮ ॥
બહુલેને સ્નાન કરૂન । ઘેતલે મહાબળેશ્વરાચે દર્શન ।
પુરાણશ્રવણી બૈસલી યેઊન । તો નિરૂપણ નિઘાલે ॥ ૫૯ ॥
જી વનિતા જારીણ । તીસ યમદૂત નેતી ધરોન ।
લોહપરિઘ તપ્ત કરૂન । સ્મરગૃહામાજી ઘાલિતી ॥ ૬૦ ॥
ઐસે બહુલા ઐકોની । ભયભીત ઝાલી તેચ ક્ષણી ।
અનુતાપ અંગી ભરોની । રડો લાગલી અટ્ટાહાસે ॥ ૬૧ ॥
મગ પુરાણિકાસી સમસ્ત । આપુલા સાંગે વૃત્તાન્ત ।
ઝાલે જે જે પાપાચે પર્વત । તે નિજમુખે ઉચ્ચારી ॥ ૬૨ ॥
અંતકાળી યમકિંકર । તાડણ કરતીલ મજ અપાર ।
તે વેળી મજ કોણ સોડવિણાર । દુઃખ અપાર સોસૂ કિતી ॥ ૬૩ ॥
સ્વામી માઝે કાપતે શરીર । કાય કરૂ સાંગા વિચાર ।
ગળા પાશ ઘાલૂનિ યમકિંકર । કરિતી માર તપ્તશત્રે ॥ ૬૪ ॥
નાનાપરી વિટંબવિતી । અસિપત્રવની હિંડવિતી ।
ઉફરાટે બાંધોનિ ટાંગિતી । નરકકુંડી અધોમુખ ॥ ૬૫ ॥
તામ્રભૂમિ તાપવૂન । ત્યાવરી લોળવિતી નેઊન ।
તીક્ષ્ણ શસ્ત્ર આણોન । પોટામાજી ખોવિતી ॥ ૬૬ ॥
તીક્ષ્ણ ધૂમ્ર કરૂન । વરી ટાંગિતી નેઊન ।
ભૂમીત મજ રોવૂન । તપ્તશરે માર કરિતી ॥ ૬૭ ॥
તપ્તશૂળાવરી ઘાલિતી । પાયી ચંડશિળા બાંધિતી ।
મહાનરકી બુડવિતી । સોડવી કોણ તેથુનિ ॥ ૬૮ ॥
બહુલેસી ગોડ ન લાગે અન્ન । દુઃખે રડે રાત્રંદિન ।
મ્હણે મી કોણાસ જાઊ શરણ । આશ્રય ધરૂ કોણાચા ॥ ૬૯ ॥
કોણ્યા નરકી પડેન જાઊન । મગ ત્યા બ્રાહ્મણાચે ધરી ચરણ ।
સદ્ગુરુ મજ તારી યેથૂન । આલે શરણ અનન્ય મી ॥ ૭૦ ॥
મગ ગુરુ પંચાક્ષર મંત્ર । સાંગે બહુલેપ્રતી સત્વર ।
શિવલીલામૃત સુરસ ફાર । શ્રવણ કરવી શિવદ્વારી ॥ ૭૧ ॥
મગ તિણે સર્વ ગ્રંથ । ગુરુમુખે ઐકિલે પ્રેમયુક્ત ।
શ્રવણ ભક્તિ અવઘ્યાંત । શ્રેષ્ઠ ઐસે જાણિજે ॥ ૭૨ ॥
સત્સંગે હોય નિઃસંગ । નિઃસંગે નિર્મોહ સહજ મગ ।
નિર્મોહત્વે નિશ્ચિત ઉદ્વેગ । કૈચા મગ તયાસી ॥ ૭૩ ॥
બહુલા ઝાલી પરમ પવિત્ર । શિવનામ જપે અહોરાત્ર ।
દોષ ન ઉરે તિળમાત્ર । શૂચિર્ભૂત સર્વદા ॥ ૭૪ ॥
તવ્યાચા જાય બુરસા । મગ તો સહજચિ હોય આરસા ।
કી લોહ લાગતા પરિસા । ચામીકર સહજચિ ॥ ૭૫ ॥
કી અગ્નીત કાષ્ઠ પડલે । મગ તે સહજચિ અગ્નિમય ઝાલે ।
ગંગેસી વોહળ મિળાલે । ગંગાજળ સહજચિ ॥ ૭૬ ॥
જપ કરિતા પાપ જાય નિઃશેષ । જ્ઞાનાહૂનિ ધ્યાન વિશેષ ।
શ્રવણાહુનિ મનનાસ । સતેજતા સહજચિ ॥ ૭૭ ॥
મનનાહૂનિ નિદિધ્યાસ । ત્યાહૂનિ સાક્ષાત્કાર સમરસ ।
મગ તો શિવરૂપ નિર્દોષ । સંશય નાહી સર્વથા ॥ ૮ ॥
બહુલા નિર્દોષ હોઊન । શ્રવણે ઝાલી સર્વપાવન ।
જિવ્હેને કરૂ લાગલી શિવકીર્તન । મગ કૈચે બંધન તિયેસી ॥ ૯ ॥
શ્રવણે થોર પાવન હોત । શ્રવણે યાચ જન્મી મુક્ત ।
નલગે તીર્થાટન શ્રમ બહુત । શ્રવણે સાર્થક સર્વહી ॥ ૮૦ ॥
જ્યાસી ન મિળે સત્સમાગમ શ્રવણ । ત્યાને કરૂ જાવે તીર્થાટન ।
નલગે અષ્ટાંગયોગસાધન । કરાવે શ્રવણ અત્યાદરે ॥ ૮૧ ॥
યોગ યાગ વ્રત સાધન । નલગે કાહીચ કરાવે જાણ ।
નવવિધા ભક્તિ પૂર્ણ । શ્રવણેચિ હાતા યેતસે ॥ ૮૨ ॥
ચારી વર્ણ ચારી આશ્રમ । શ્રવણેચિ પાવન પરમ ।
અસો બહુલેસ સંતસમાગમ । સર્વાંહૂનિ થોર વાટે ॥ ૮૩ ॥
ગુરૂચી સેવા અખંડ કરી । ત્યાવરી રાહિલી ગોકર્ણક્ષેત્રી ।
જટાવલ્કલઅજિનધારી । તીર્થી કરી નિત્ય સ્નાન ॥ ૮૪ ॥
સર્વાંગી ભસ્મલેપન । કરી પુણ્યરુદ્રાક્ષધારણ ।
સર્વ આપ્ત સોડોનિયા જાણ । ગુરુસેવા કેલી તિણે ॥ ૮૫ ॥
નિત્ય ગોકર્ણલિંગાચે દર્શન । ગોકર્ણક્ષેત્ર પુણ્યપાવન ।
તેથીચા મહિમા વિશેષ પૂર્ણ । તૃતીયાધ્યાયી વર્ણિલા ॥ ૮૬ ॥
સ્વયાતિકીર્તિપુષ્ટિવર્ધન । બહુલેને તિન્હી દેહ જાળૂન ।
તેચિ ભસ્મ અંગી ચર્ચેન । ઝાલી પાવન શિવરૂપી ॥ ૮૭ ॥
શંકરે વિમાન ધાડિલે તે કાળી । બહુલા શિવપદાપ્રતી નેલી ।
એવઢી પાપીણ ઉદ્ધરિલી । ચતુર્દશ લોક નવલ કરિતી ॥ ૮૮ ॥
સદાશિવાપુઢે જાઊન । બહુલેને કેલે બહુત સ્તવન ।
મગ અંબેચી સ્તુતિ કરિતા પાવન । ઝાલી પ્રસન્ન હિમનગકન્યા ॥ ૮૯ ॥
મ્હણે ઇચ્છિત વર માગ ત્વરિત । યેરી મ્હણે પતિ પડલા અધોગતીત ।
કોઠે આહે નકળે નિશ્ચિત । પાવન કરોનિ આણી યેથે ॥ ૯૦ ॥
મગ તે ત્રિજગજ્જનની । અંતરી પાહે વિચારૂની ।
તો વિંધ્યાચળી પિશાચ હોઊનિ । રડત હિંડે પાપિષ્ઠ ॥ ૯૧ ॥
મગ બહુલેસી મ્હણે ભવાની । જાઈ સવે તુંબર ઘેઊનિ ।
પતીસ આણી વિંધ્યાદ્રીહુની । શ્રવણ કરવી શિવકથા ॥ ૯૨ ॥
મગ ગેલી વિંધ્યાચળા । તવ પિશાચ નગ્ન દેખિલા ।
ધરોનિ વૃક્ષાસી બાંધિલા । તુંબરે બળેકરોનિયા ॥ ૯૩ ॥
મગ વલકી કાઢૂન । સપ્તસ્વર મેળવૂન ।
આરંભિલે શિવકીર્તન । ઐકતા પશુપક્ષી ઉદ્ધરતી ॥ ૯૪ ॥
શિવકીર્તનરસરાજ । તુંબરે માત્રા દેતા સતેજ ।
સાવધ ઝાલા વિદુર દ્વિજ । મ્હણે મજ સોડા આતા ॥ ૯૫ ॥
મગ સોડિતાચિ ધાવોન । ધરિલે તુંબરાચે ચરણ ।
મ્હણે સ્વામી ધન્ય ધન્ય । કેલે પાવન પાપિયાતે ॥ ૯૬ ॥
સ્ત્રિયેસી મ્હણે ધન્ય તૂ સાચાર । કેલા માઝા આજિ ઉદ્ધાર ।
મગ તુંબરે શિવપંચાક્ષર । ત્યાસી મંત્ર ઉપદેશિલા ॥ ૯૭ ॥
ત્યાચા કરિતા જપ । તવ વિમાન આલે સતેજરૂપ ।
વિદુર ઝાલા દિવ્યરૂપ । સ્ત્રીસહિત વિમાની બૈસલા ॥ ૯૮ ॥
આણિલી શિવાપાશી મિરવીત । દોઘેહી શિવચરણી લાગત ।
લવણ જળી વિરત । તૈસી મિળત શિવરૂપી ॥ ૯૯ ॥
જળી વિરાલી જળગાર । નભી નાદ વિરે સત્વર ।
તૈસી બહુલા આણિ વિદુર । શિવસ્વરૂપ જાહલી ॥ ૧૦૦ ॥
જ્યોતિ મિળાલી કર્પૂરી । ગંગા સામાવલી સાગરી ।
બ્રહ્મસ્વરૂપી નિર્ધારી । વિરાલી ઐક્ય હોઊનિયા ॥ 10૧ ॥
શિવમંત્ર શિવકથાશ્રવણ । શિવદીક્ષા રુદ્રાક્ષધારણ ।
ભસ્મલેપને ઉદ્ધરોન । ગેલી કિતી સંખ્યા નાહી ॥ 10૨ ॥
ભસ્માતૂન નિઘાલા ભસ્માસૂર । શિવદ્રોહી પરમ પામર ।
ત્યાચા કૈસા કેલા ઉદ્ધાર । તે ચરિત્ર સાંગ કૈસે ॥ 10૩ ॥
હે શિવપુરાણી કથા સુરસ । શ્રોતી ઐકાવી સાવકાશ ।
કૈલાસી અસતા મહેશ । પ્રદોષકાળી એકદા ॥ 10૪ ॥
ભસ્મ સ્વકરી ઘેઊન । આંગી ચર્ચી ઉમારમણ ।
તવ એક ખડા લાગલા તો શિવે જાણ । ભૂમીવર ઠેવિલા ॥ 10૫ ॥
નવલ શિવાચે ચરિત્ર । તેથેચિ ઉત્પન્ન ઝાલા અસુર ।
નામ ઠેવિલે ભસ્માસુર । ઉભા સદા કર જોડૂનિ ॥ 10૬ ॥
મ્હણે વૃષભધ્વજા સદાશિવા । મજે કાહી સાંગિજે સેવા ।
શંભુ મ્હણે મજ નિત્ય યેધવા । ચિતાભસ્મ આણોનિ દેઈજે ॥ 10૭ ॥
નિત્ય નૂતન આણી ભસ્મ । હીચ સેવા કરી ઉત્તમ ।
ઐસી આજ્ઞા હોતા પરમ । ભસ્માસુર સંતોષલા ॥ 10૮ ॥
કર્મભૂમીસ નિત્ય યેવોન । વસુંધરા શોધી સંપૂર્ણ ।
જો શિવભક્તપરાયણ । લિંગાર્ચન ઘડલે જ્યાસી ॥ 10૯ ॥
શિવરાત્રી સોમવાર પ્રદોષ । સદા ઐકે શિવકીર્તન સુરસ ।
ત્યાચેચ ભસ્મ ભવાનીશ । અંગિકારી આદરે ॥ ૧૧૦ ॥
જે કા ભક્ત અભેદ પ્રેમળ । ત્યાંચ્યા મુંડાંચી કરી માળ ।
શ્મશાની વૈરાગ્ય વાઢે પ્રબળ । મ્હણોનિ દયાળ રાહે તેથે ॥ ૧1૧ ॥
લોક શ્મશાનાહૂનિ ઘરા યેતી । વૈરાગ્ય જાય વિષયી જડે પ્રીતી ।
મ્હણોનિ ઉમાવલુભે વસ્તી । કેલી મહાશ્મશાની ॥ ૧1૨ ॥
પંચભૂતે તત્ત્વાંસહિત । પિંડબ્રહ્માંડ જાળોનિ સમસ્ત
સર્વ નિરસૂનિ જે ઉરત । સ્વાત્મસુખ ભસ્મ તેચિ ॥ ૧1૩ ॥
તેચિ બ્રહ્માનંદસુખ સોજ્જ્વળ । તે ભસ્મ ચર્ચી દયાળ ।
તો અમૂર્તમૂર્ત કૃપાળ । ષડ્વિકારરહિત જો ॥ ૧1૪ ॥
અસ્તિ જાયતે વર્ધતે વિપરિણમતે। અપક્ષીયતે નિધન ષડ્વિકાર સમસ્ત ।
શિવ પરબ્રહ્મ શાશ્વત । વિકારરહિત નિર્વિકાર જો ॥ ૧1૫ ॥
જો ષડ્ગુણૈશ્વર્યસંપન્ન। યશ શ્રી કીર્તિ વિજ્ઞાન ।
ઔદાર્ય વૈરાગ્ય સંપૂર્ણ। ઐસે કોઠે અસેના ॥ ૧1૬ ॥
આણિક ષચિન્હી મંડિત। તી ઐકા સર્વજ્ઞ પંડિત ।
કર્તૃત્વ નિયંતૃત્વ ભોક્તૃત્વ। વિભુત્વ સાક્ષિત્વ સર્વજ્ઞત્વ પૈ ॥ ૧1૭ ॥
યા ચિન્હી મંડિત શુદ્ધ। શંકર પરિપૂર્ણ બ્રહ્માનંદ ।
માયાચક્રચાળક શુદ્ધ। ત્રિવિધભેદરહિત જો ॥ ૧1૮ ॥
ભક્તરક્ષણાર્થ સગુણ। શંભુ ઝાલા ચૈતન્યઘન ।
તેણે ભસ્માસુર નિર્મૂન। ધાડિલા ભસ્મ આણાવયા॥ ૧1૯ ॥
ઐસે નિત્ય આણિતા ચિતાભસ્મ । અસુર માતલા મદે પરમ ।
ગોબ્રાહ્મણ દેખે મનુષ્ય ઉત્તમ। મ્હણે સંહારૂનિયા ટાકૂ હે ॥ ૧૨૦ ॥
હે સંહારૂનિયા સકળ। અસુરરાજ્ય કરાવે સબળ ।
જાઊનિયા નિર્જરમંડળ। શક્ર કમલોદ્ભવ જિંકાવે ॥ 1૨૧ ॥
વિષ્ણુ આણિ ધૂર્જટી । હેહી સંહારાવે શેવટી ।
ત્રિભુવન જિંકલ્યાપાઠી । મીચ ઇંદ્ર હોઈન ॥ 1૨૨ ॥
ઐસી મની બાંધોનિ ગાઠી । કૈલાસા ગેલા તો કપટી ।
મ્હણે ઐકતોસી ધૂર્જટી । ભસ્મ સૃષ્ટી ન મિળે કોઠે ॥ 1૨૩ ॥
ચાર લક્ષ મનુષ્યયોની પાહે । નિત્ય સવ્વાલક્ષ ઘડામોડ હોયે ।
શોધિલી સર્વ અવની હે । પરી ભસ્મ શુદ્ધ ન મિળેચિ ॥ 1૨૪ ॥
ઐસી કપટભક્તી દાવી પરમ । મ્હણે માઝા ટળતો નિત્યનેમ ।
તુજ અર્પાવે ચિતાભસ્મ । તરી એક વર્મ સુગમ અસે ॥ 1૨૫ ॥
મ્હણે હરા પંચવદના । વિરૂપાક્ષા ત્રિપુરચ્છેદના ।
ઉમાવલુભા નાગભૂષણા । વરપ્રદાન દે માતે ॥ 1૨૬ ॥
મજ દેઈ એક વર । જ્યાચ્યા માથા ઠેવી કર ।
તો ભસ્મ વ્હાવા નિર્ધાર । કાર્ય ફાર સાધે યેણે ॥ 1૨૭ ॥
મ્હણોનિ લોટાંગણ ઘાલીત । ઇતુકે માઝે ચાલવી વ્રત ।
નિષ્કપટ શિવ ભોળાનાથ । વર દ્યાવયા સિદ્ધ ઝાલા ॥ 1૨૮ ॥
મગ બોલે હિમનગરાજકુમારી । હા નષ્ટ પરમ દુરાચારી ।
યાસી વર દેતા ધરિત્રી । ભસ્મ કરીલ નિર્ધારિ ॥ 1૨૯ ॥
મહાશબ્દ કરાવયાચી હૌસ । તો પાતલા ફાલ્ગુન માસ ।
આધીચ વાટપાડ્યા ચોરાસ । નિરોપ દિધલા ભૂભુજે ॥ ૧૩૦ ॥
આધીચ જારકર્મી રત । ત્યાસી પ્રભુત્વ દિધલે સ્ત્રીરાજ્યાત ।
કી મદ્યપિયાસી દાવીત । સિંદીવન સાક્ષેપે ॥ 1૩૧ ॥
મર્કટાસી મદ્યપાન । ત્યાત ઝાલે વૃશ્ચિકદંશન ।
ત્યાહીવરી ભૂત સંચરલે દારુણ । મગ અન્યોન્ય વર્તે જેવીં ॥ 1૩૨ ॥
યાલાગીં હા તામસી અસુર । યાસ ન દ્યાવા કદાપિ વર ।
ષડાસ્ય ગજાસ્ય વીરભદ્ર । નંદિકેશ્વર હેચિ સાંગે ॥ 1૩૩ ॥
પરમ ભોળા શંકર । મ્હણે આમુચે લેકરૂ ભસ્માસુર ।
યાસ દ્યાવા અગત્ય વર । તો અન્યત્ર રાહાટી ન કરીચ ॥ 1૩૪ ॥
મ્હણે બાળકા તુજ દિધલા વર । ઐસે ઐકતાંચિ અસુર ।
ઉડે નાચે આનંદ થોર । ત્રિભુવનામાજી ન સમાયે ॥ 1૩૫ ॥
મૃત્યુલોકાસી આલા સત્વર । મગ કરીત ચાલિલા સંહાર ।
સંત ભક્ત ગો વિપ્ર । શોધૂનિ ભસ્મ કરીતસે ॥ 1૩૬ ॥
મસ્તકીં હસ્ત ઠેવિતાં તત્કાળ । ભસ્મ હોય નલગે વેળ ।
ઋષિચક્ર શોધૂનિ સકળ । ભસ્મ કરી એકદાંચિ ॥ 1૩૭ ॥
છપ્પન્ન દેશ શોધિત । ચમૂસહિત ભૂભુજ સમસ્ત ।
ભસ્મ કરી ક્ષણાંત । થોર અનર્થ વોઢવલા ॥ 1૩૮ ॥
કુટુંબાંસહિત બ્રાહ્મણ । ગિરિવિવરી બૈસતી લપોન ।
પૃથ્વી ઉદ્વસ સંપૂર્ણ । બાહેર કોણી ન ફિરેચિ ॥ ૩૯ ॥
જૈસા શ્યેનપક્ષી અકસ્માત । પક્ષી ધરોનિ સંહારિત ।
તૈસા અંતરિક્ષ યેવોનિ ત્વરિત । મસ્તકીં હસ્તસ્પર્શ કરી ॥ ૧૪૦ ॥
મહાયોદ્ધા રણપંડિત । સમરીં જિંકી કૃતાંત ।
પરી ભસ્માસુરાપુઢે બલહત । કાંહીચ ન ચલે યુક્તિ ત્યા ॥ 1૪૧ ॥
જૈસા પાખાડી ખળ તત્ત્વતાં । તો નાવરે બહુતાં પંડિતાં ।
તૈસી ત્યા અસુરાપુઢે પાહતાં । ન ચલે યુક્તિ કવણાચી ॥ 1૪૨ ॥
અસુર કરિતો નિત્ય સંહાર । શિવાસી ન કળે સમાચાર ।
ભસ્મ નેઊનિ દે સત્વર । મહાનમ્ર હોય તેથે ॥ 1૪૩ ॥
સવેંચિ યે મૃત્યુલોકા । મનીં ધરિલા ઐસા આવાંકા ।
ત્રિદશાંસહિત શચીનાયકા । ભસ્મ કરાવે યાવરી ॥ 1૪૪ ॥
મગ કમલોદ્ભવ કમલાવર । શેવટીં ભસ્મ કરાવા ગંગાધર ।
ઉમા ત્રિભુવનાંત સુંદર । હિરોનિ ઘ્યાવી વૃદ્ધાચી ॥ 1૪૫ ॥
પૃથ્વી પડલી ઉદ્વસ । મિળાલ્યા પ્રજા ઋષી આસમાસ ।
સર્વાંચે ભય પાવલેં માનસ । પુરુહૂતાસ શરણ આલે ॥ 1૪૬ ॥
મગ મઘવા સકળાંસહિત । પદ્મજાપ્રતી ગા-હાણે સાંગત ।
તો મ્હણે ક્ષીરાબ્ધિજામાત । ત્યાસ સાંગૂ ચલા આતાં ॥ 1૪૭ ॥
અક્ષજ નામ ઇંદ્રિયજ્ઞાન । તે જ્યાને કેલેં આધીં દમન ।
મ્હણોનિ અધોક્ષજ નામ ત્યાલાગૂન । અતીંદ્રિયદ્રષ્ટા તો ॥ 1૪૮ ॥
ઐસા જો અધોક્ષજ । જવળી કેલા વૈકુંઠરાજ ।
ગા-હાણે સાંગતી પ્રજા દ્વિજ । ભસ્માસુરાચેં સમસ્ત ॥ 1૪૯ ॥
મગ સમસ્તાંસહિત નારાયણ । શિવાજવળી સાંગે વર્તમાન ।
ભસ્માસુરે જાળૂન । ભસ્મ કેલેં સર્વહી ॥ ૧૫૦ ॥
ઉરલોં આમ્હી સમસ્ત । ઇતુક્યાંચાહી કરીલ અંત ।
સદાશિવા તુઝાહી પ્રાંત । બરા ન દિસે આમ્હાંતે ॥ 1૫૧ ॥
હૈમવતી કરીં જતન । ઐકોનિ હાંસલા ભાલલોચન ।
મ્હણે ભસ્માસુરાસ મરણ । આલેં જવળી યાવરી ॥ 1૫૨ ॥
તુમ્હી જાવેં સ્વસ્થાના સત્વર । ઐસેં બોલે કર્પૂરગૌર ।
તો અકસ્માત આલા અસુર । ભસ્મ ઘેઊન તેધવાં ॥ 1૫૩ ॥
આપુલેં ગા-હાણે આણિલેં યેથ । મિળાલે તે દેખિલે સમસ્ત ।
અસુર માન તુકાવિત । સરડ્યાઐસી તયાંવરી ॥ 1૫૪ ॥
મ્હણે જે જે આલે યેથ । ઉદ્યાં ભસ્મ કરીન સમસ્ત ।
મગ ક્રોધે બોલે ઉમાનાથ । ભસ્માસુરાસી તેધવાં ॥ 1૫૫ ॥
અરે તૂ અધમ અસુર । કેલા પૃથ્વીચા સંહાર ।
તુજ આમ્હીં દિધલા વર । પરિણામ ત્યાચા બરા કેલા ॥ 1૫૬ ॥
અસુર ક્રોધે બોલે તે સમયી । તુઝી સુંદર દારા મજ દેઈં ।
નાતરી તવ મસ્તકીં લવલાહીં । હસ્ત આતાંચિ ઠેવિતોં ॥ 1૫૭ ॥
ભવાની ઉઠોન ગેલી સદનાંત । અસુર ગ્રીવા તુકાવિત ।
શિવાચ્યા માથાં ઠેવોનિ હસ્ત । તુજ નેઈન ક્ષણાર્ધે ॥ 1૫૮ ॥
શિવમસ્તકીં ઠેવાવયા કર । વેગેં ધાંવિન્નલા ભસ્માસુર ।
પ્રજા આણિ ઋષીશ્વર । પળૂ લાગલે દશદિશા ॥ 1૫૯ ॥
જો ભક્તજનભવભંગ । માયાલાઘવી ઉમારંગ ।
પળતા ઝાલા સવેગ । ઘોરાંદર વન ઘેતલેં ॥ ૧૬૦ ॥
પાઠીં લાંગલા ભસ્માસુર । મ્હણે જોગડ્યા ઉભા ધરીં ધીર ।
આજિ તુઝા કરીન સંહાર । રક્ષા લાવીન અંગાસી ॥ 1૬૧ ॥
વેદશાસ્ત્રાં ન કળે પાર । માયાચક્રચાળક અગોચર ।
ત્યાસ પામર ભસ્માસુર । ધરીન મ્હણે નિજબળે ॥ 1૬૨ ॥
જો બ્રહ્માદિક દેવાંચે ધ્યાન । સનકાદિકાંચે દેવતાર્ચન ।
ત્યાસ ભસ્માસુર આપણ । ધરીન મ્હણે પુરુષાર્થે ॥ 1૬૩ ॥
ત્યાસ વાટે ધરીન મી આતાં । દિસે જવળી પરી નાટોપે સર્વથા ।
ઐસા કોટિ વર્ષે ધાંવતાં । ન લગે હાતા સર્વેશ્વર ॥ 1૬૪ ॥
ઉણે પુરે શબ્દ બોલત । શબ્દાં નાતુડે ગિરિજાકાંત ।
તર્ક કુતર્ક કરિતાં બહુત । હાંક ફોડિતાં નાતુડે ॥ 1૬૫ ॥
વેદશાસ્ત્રાંચા તર્ક ચાંચરે । ઘોકિતા શાસ્ત્રજ્ઞ ઝાલે મ્હાતારે ।
સકળ વિદ્યા ઘેતાં એકસરેં । મદનાંતક નાટોપે ॥ 1૬૬ ॥
જે પ્રેમળ શુદ્ધ ભાવિક । ત્યાંચા વિકલા કૈલાસનાયક ।
ઉમેસહિત ત્યાંચે ઘરીં દેખ । વાસ કરી સર્વદા ॥ 1૬૭ ॥
તપ બળ વિદ્યા ધન । યા બળે ધરૂ મ્હણતી તે મૂર્ખ પૂર્ણ ।
કલ્પકોટિ જન્મમરણ । ફિરતાં ગણિત ન હોય ॥ 1૬૮ ॥
અસો અહંકારેં ભસ્માસુર । ધાંવતાં નાટોપે શંકર ।
ઇકડે ભવાની ઇંદિરાવર । બંધુ આપુલા સ્તવી તેવ્હાં ॥ 1૬૯ ॥
મ્હણે કમલોદ્ભવજનકા કમલનયના । કમલનાભા મુરમર્દના ।
કમલધારકા કમલશયના । કમલાભરણા કમલાપ્રિયા ॥ 1૭૦ ॥
જગદ્વંદ્યા જગદ્વયાપકા । જનજરાજન્મમોચકા ।
જનાર્દના જગરક્ષકા । જગદુદ્ધારા જલાબ્ધિશયના ॥ 1૭૧ ॥
ઐસેં ઐકતાં માધવ । મોહિનીરૂપ ધરોનિ અભિનવ ।
શિવમનરંજન કેશવ । આડવા આલા અસુરાતે ॥ 1૭૨ ॥
શિવ ન્યગ્રોધ હોઊનિ દેખ । દુરૂન પાહતા ઝાલા કૌતુક ।
મોહિની દેખતાં અસુર નિઃશંક । ભુલોનિ ગેલા તેધવાં ॥ 1૭૩ ॥
વિમાન પાહતી સમસ્ત દેવ । મ્હણતી હેં કૈંચેં રૂપ અભિનવ
અષ્ટનાયિકાંચે વૈભવ । ચરણાંગુષ્ઠીં ન તુળેચિ ॥ 17૪ ॥
નૃત્ય કરીત મોહિની । અસુર તન્મય ઝાલા દેખોની ।
મ્હણે લલને તુજવરોની । કમલા અપર્ણા ઓવાળિજે ॥ 17૫ ॥
તુઝે દેખતાં વદન । વાટે ઓંવાળૂનિ સાંડાવા પ્રાણ ।
તુવાં નયનકટાક્ષબાણેકરૂન । મનમૃગ માઝા વિંધિલા ॥ 1૭૬ ॥
તુઝે પદકમળ જેથે ઉમટલેં । તેથે સુવાસ ઘ્યાવયા વસંત લોળે ।
તુવાં પસરોનિ શૃંગારજાળે । આકળિલેં ચિત્તમીના ॥ 1૭૭ ॥
મજ માળ ઘાલીં સત્વર । તુઝે દાસ્ય કરીન નિરંતર ।
માયાવેષધારી મુરહર । હાસ્યવદને બોલતસે ॥ 1૭૮ ॥
મ્હણે મી તુજ વરીન ત્વરિત । પૈલ તો ન્યગ્રોધતરુ દિસત ।
માઝે ત્યાંત આહે આરાધ્ય દૈવત । નવસ તેથે કેલા મ્યાં ॥ 1૭૯ ॥
લગ્નાઆધીં પતીસહિત । તેથે કરાવેં ગાયન નૃત્ય ।
પરી મી જેથે ઠેવીન હસ્ત । તુવાં તેથેંચિ ઠેવાવા ॥ ૧૮૦ ॥
મી જે દાવીન હાવભાવ । તૂહી તૈસેચ દાવીં સર્વ ।
તેથે અણુમાત્ર ઉણે પડતાં દેવ । ક્ષોભેલ મગ તુજવરી ॥ 1૮૧ ॥
મહાખડતર માઝે દૈવત । સકળ બ્રહ્માંડ જાળીલ ક્ષણાંત ।
અસુર તિયેસી અવશ્ય મ્હણત । સાંગસી તૈસા વર્તેન મી ॥ 1૮૨ ॥
ઐસા ભુલવૂન તયાસી । આણિલા તો વરચ્છાયેસી ।
મગ નમૂનિ દૈવતાસી । આરંભી નૃત્ય મોહિની ॥ 1૮૩ ॥
મોહિની નૃત્ય કરિત । અષ્ટનાયિકા તટસ્થ પાહાત ।
કિન્નર ગંધર્વ તેથ । ગાયન ઐકતાં ભુલલે ॥ 1૮૪ ॥
દેવ સર્વ ષટ્પદ હોઊની । સુવાસા તિચ્યા વેધૂની ।
ગુપ્તરૂપેં ગુંજારવ કરિતી વનીં । પરી તે કામિની કોણા નેણવે ॥ 1૮૫ ॥
તિચે સુસ્વર ઐકતાં ગાયન । વિધિકુરંગ ગેલા ભુલોન ।
કુભિની સોડૂન કરાવયા શ્રવણ । કદ્રૂતનય યેઊ પાહે ॥ 1૮૬ ॥
મોહિની જેથે ઠેવી હસ્ત । અસુરહી તૈસેચ કરિત ।
આપુલે મસ્તકીં ઠેવિત । આત્મકર મોહિની ॥ 1૮૭ ॥
મગ અસુરેંહી આપુલે શિરીં હાત । ઠેવિતાં ભસ્મ ઝાલા તેથ ।
મોહિનીરૂપ ત્યાગૂન ભગવંત । ચતુર્ભુજ જાહલા ॥ 1૮૮ ॥
વટરૂપ સોડોનિ દેખ । પ્રકટ ઝાલા તેથે મદનાંતક ।
હરિહર ભેટલે ઝાલે એક । દેવ વર્ષતી સુમનમાળા ॥ 1૮૯ ॥
મોહિનીરૂપ જેવ્હાં ધરિલેં । પાહોનિ શિવાચે વીર્ય દ્રવલે ।
ભૂમીવરી પડતાં અષ્ટભાગ ઝાલે । અષ્ટભૈરવ અવતાર તે ॥ ૧૯૦ ॥
અસિતાંગ રુરુ ચંડ ક્રોધ । ઉન્મત્ત કપાલ ભીષણ પ્રસિદ્ધ ।
સંહારભૈરવ આઠવા સુસિદ્ધ । અંશાવતાર શિવાચે ॥ 1૯૧ ॥
ભસ્માસુર વધિલા હે માત । પ્રકટતાં ત્રૈલોક્ય આનંદભરિત ।
હસ્ત ધરોનિ રમાઉમાનાથ । યેતે ઝાલે કૈલાસા ॥ 1૯૨ ॥
અંબિકા તાત્કાળ પ્રગટોન । કરી હરિહરાંતેં બંદન ।
દોન્હી મૂર્તી બૈસવૂન । કરી પૂજન હૈમવતી ॥ 1૯૩ ॥
હરિહર નારાયણ નાગભૂષણ । શિવ સીતાવલ્લભ નામ સગુણ ।
પંચવદન પન્નગશયન । કર્પૂરગૌર કમલોદ્ભવપિતા ॥ 1૯૪ ॥
પિનાકપાણી પીતાંબરધર । નીલકંઠ નીરદવર્ણશરીર ।
વૃંદારકપતિ વૃંદાવનવાસી મધુહર । ગોવાહન હર ગોવિંદ ॥ 1૯૫ ॥
ચંદ્રશેખર શંખચક્રધર । વિશ્વનાથ વિશ્વંભર ।
કપાલનેત્ર કમનીયગાત્ર । લીલા વિચિત્ર દોઘાંચી ॥ 1૯૬ ॥
મુરહર માયામલહર । વ્યાલભૂષણ મોહહર્તા શ્રીધર ।
અંધકમર્દન અઘબકહર । અસુરમર્દન દોઘેહી ॥ 1૯૭ ॥
સિદ્ધેશ્વર સિંધુજાવર । નિઃસંસાર નિરહંકાર ।
નગતનયાવર નંદકિશોર । ઈશાન ઈશ્વર ઇંદિરાપતી ॥ 1૯૮ ॥
ક્ષીરવર્ણતનુ ક્ષીરાબ્ધિશયન । એક બ્રહ્માદિવંદ્ય એક બ્રહ્માનંદ પૂર્ણ ।
ત્યા દોઘાંસી પૂજોન । આનંદમય જગદંબા ॥ 1૯૯ ॥
શ્રોતે સાવધાન । પુઢે સુરસ કથા અમૃતાહૂન ।
વીરભદ્રજન્મ શિવપાર્વતીલગ્ન । આણિ ષડાનનજન્મ અસે ॥ ૨૦૦ ॥
શિવલીલામૃત ગ્રંથ સિંહસ્થ । ગૌતમસ્વધુની ભેટોં યેત ।
યા અધ્યાય કૈલાસવૈકુંઠનાથ । એકે ઠાયીં મિળાલે ॥ 20૧ ॥
તરી હ્યા સિંહસ્થ ભાવિક જન । ગ્રંથગૌતમ કરિતી સ્નાન ।
અર્થજીવનીં બુડી દેવોન । અઘમર્ષણી નિમગ્ન જે ॥ 20૨ ॥
શ્રીધરસ્વામી બ્રહ્માનંદ । સુખાવલા તેથેંચિ પ્રસિદ્ધ ।
જેથે નાહી ભેદાભેદ । અક્ષય અભંગ સર્વદા ॥ 20૩ ॥
શિવલીલામૃત ગ્રંથ પ્રચંડ । સ્કંદપુરાણ બ્રહ્મોત્તરખંડ ।
પરિસોત સજન અખંડ । દ્વાદશાધ્યાય ગોડ હા ॥ ૨૦૪ ॥
॥ શ્રીસાંબસદાશિવાર્પણમસ્તુ ॥ શુભં ભવતુ ॥

Explore More