Lord Shiva

શ્રી શિવલીલામૃત અધ્યાય 13

(Shri Shiv Leelamrut Adhyay 13 in Gujarati)

Shridhar Swami Nazarekar

Also known as Shiv Leelamrut · Shiv Leelamrut adhyay 13 · Shri Shiv Leelamruta

Shri Shiv Leelamrut Adhyay 13. Shri Shiv Leelamrut, Shridhar Swami Nazarekar's Marathi retelling of the leelas of Shiva drawn from the Skanda and Shiva Puranas. The eleventh adhyay, with the story of the Brahmin boy and the Shiva linga, is read on its own through the month of Shravan in Maharashtrian households.

#of 219
શ્રીગણેશાય નમઃ ॥
જો સદ્ગુરુ બ્રહ્માનંદ । અપર્ણાહૃદયાઞ્જમિલિંદ ।
સ્મરારિ ગજાસ્યજનક પ્રસિદ્ધ । ચરણારવિંદ નમૂ ત્યાચે ॥ ૧ ॥
સ્કંદપુરાણ સૂત । શૌનકાદિકાંપ્રતી સાંગત ।
ત્રેતાયુગીં અદ્ભુત । કથા એક વર્તલી ॥ ૨ ॥
દક્ષપ્રજાપતિ પવિત્ર । આરંભિતા ઝાલા મહાસત્ર ।
નિંદોનિ સ્વામી ત્રિનેત્ર । સર્વ નિર્જર બોલાવિલે ॥ ૩ ॥
જગદાત્મા સદાશિવ । જયાસી વંદિતી પદ્મજ રમાધવ ।
આમ્નાય આણિ વાસવ । સ્તવિતી જ્યાસી સર્વદા ॥ ૪ ॥
શિવમહિમા નેણોનિ અદભુત । દિવસનિશીં દક્ષ નિંદિત ।
નરમુંડમાળા અપવિત્ર બહુત । ગળાં ઘાલિત કૈસા હા ॥ ૫ ॥
કરી ઓલેં ગજચર્મ પ્રાવરણ । ન કંટાળે દુર્ગધીને મન ।
ભિક્ષા માગે નરકપાલ ઘેઊન । વસે શ્મશાનીં સર્વદા ॥ ૬ ॥
ચિતાભસ્મ અંગીં ચર્ચિલેં । વિખાર ઠાયી ઠાયીં વેષ્ટિલે ।
ભ્રષ્ટ તિતુકેં અંગિકારિલે । સવેં પાળે ભૂતાંચે ॥ ૭ ॥
અભદ્ર તિતુકેં અંગિકારિલે । યાસી કોણ મ્હણતીલ ભલેં ।
જ્યાસી જે યોગ્ય નાહીં બોલિલેં । તેં દિલ્હે યેણે સર્વસ્વેં ॥ ૮ ॥
યાસી દેવ મ્હણેલ કોણ । ક્રોધે સંતપ્ત અનુદિન ।
તૃતીયનેત્રીં પ્રળયાગ્ન । વાટે ત્રિભુવન જાળીલ ॥ ૯ ॥
મસ્તકીં વાહે સદા પાણી । નાચત જાઊન નિજકીર્તનીં ।
ભક્ત દેખિતાં નયનીં । બૈસે દેવોનિ અવઘેચિ ॥ ૧૦ ॥
દૈત્યાંસી દેવોનિયાં વર । યેણેંચિ માજવિલેં અપાર ।
ન કળે યાસી લહાન થોર । વાહન ઢોર તયાચેં ॥ ૧૧ ॥
શિવનિંદા કરાવયા કારણ । એકદાં દક્ષ ગેલા કૈલાસાલાગૂન ।
શિવેં નાહીં દિધલેં અભ્યુત્થાન । તેણેં દુઃખે ક્ષોભલા ॥ ૧૨ ॥
ઐસા દક્ષ શિવાસી નિંદી । યજ્ઞીં ન પૂજી વિભાગ નેદી ।
પુરલી આયુષ્યાચી અવધી તરીચ હે બુદ્ધિ ઉપજલી ॥ ૧૩ ॥
શિવભજન ન કરી જો પતિત । ત્યાવરી વિઘ્ને પડતી અસંખ્યાત ।
યાગ જપ તપ દાન વ્યર્થ । ઉમાનાથ નાવડે જયા ॥ ૧૪ ॥
જેણેં નિંદિલા શિવ દયાળ । પરમ નિર્દય તો દુર્જન ખળ ।
મનુષ્યાંમાજીં તો ચાંડાળ । ત્યાચા વિટાળ ન વ્હાવા ॥ ૧૫ ॥
અસો દક્ષકન્યા દાક્ષાયણી । કૈલાસ વાટ પાહે ભવાની ।
મ્હણે યાગ માંડિલા પિતૃસદનીં । મજ બોલાવૂ ન યે કા ॥ ૧૬ ॥
અપર્ણા મ્હણે ત્રિનેત્રા । મી જાઈન પિત્યાચ્યા સત્રા ।
તેણે સર્વ કન્યા પંચવક્ત્રા । સન્માનેસી બોલાવિલ્યા ॥ ૧૭ ॥
મજ વિસરલા કાય મ્હણોન । તરી મી તેથવરી જાઈન ।
યાવરી બોલે ભાલલોચન । મૃડાનીપ્રતી તેધવાં ॥ ૧૮ ॥
મ્હણે મૃગલોચને ઐક ગૌરી । પદ્મજજનકસહોદરી ।
લાવણ્યામૃતસરિતે અવધારીં । કદાહી તેથે ન જાવેં ॥ ૧૯ ॥
તવ પિતા નિંદક કુટિલ । મમ દ્વેષી દુર્જન ખળ ।
તૂં જાતાંચિ તત્કાળ । અપમાનીલ શુભાનને ॥ ૨૦ ॥
જ્યાચ્યા અંતરી નાહીં પ્રીતી । ત્યાચે વદન ન પાહાવેં કલ્પાંતીં ।
ઐસેં ત્ર્યંબક બોલે અંબિકેપ્રતી । તોં નારદ તેથે પાતલા ॥ ૨૧ ॥
મ્હણે પિતૃસદના જાવયાલાગૂન । ન પાહાવા કદાહી માન ।
મગ નંદિવરી આરૂઢોન । દાક્ષાયણી ચાલિલી ॥ ૨૨ ॥
સવેં ઘેતલે ભૂતગણ । મનોવેગેં પાતલી દક્ષસદન ।
તંવ મંડપ શોભાયમાન । ઋષીંસુરવરીં ભરલાસે ॥ ૨૩ ॥
આપુલાલ્યા પૂજ્યસ્થાનીં । દેવ બૈસવિલેં સન્માનેકરૂની ।
એક સદાશિવ વેગળા કરૂની । પૂજિલે ઋષિ સુરવર ॥ ૨૪ ॥
જૈસા ઉડુગણાંત મિરવે અત્રિસુત । તૈસા દક્ષ મધ્યે વિરાજિત ।
શિવદ્વેષી પરમ અભક્ત । કુંડીં ટાકીત અવદાનેં ॥ ૨૫ ॥
ભવાની જવળી આલી તે વેળે । દેખોનિ સુરવર આનંદલે ।
પરી દક્ષાચે ધુરે ડોળે ભરલે । કન્યેકડે ન પાહેચિ ॥ ૨૬ ॥
નંદીવરૂનિ ઉતરોની । પિતયાસમીપ આલી ભવાની ।
દક્ષ મુખ મુરડોની । ઘાલી ગ્રંથી ભૂમંડળા ॥ ૨૭ ॥
જગન્માતા ગુણનિધાન । ન્યાહાળૂનિ પાહે પિતૃવદન ।
મ્હણે ધુરે ભરલે નયન । મ્હણોનિ ન પાહે મજકડે ॥ ૨૮ ॥
સકળ ભગિનીંચા સન્માન બહુત । દાક્ષાયણી તેવ્હાં દેખત ।
જનનીકડે વિલોકિત । તેહી ન પાહે તિયેતેં ॥ ૨૯ ॥
મનાંત દક્ષ ભાવિત । ઈસ કોણે બોલાવિલેં યેથ ।
કન્યા આણિ જામાત । દૃષ્ટીં મજ નાવડતી ॥ ૩૦ ॥
આદિમાયા પ્રણવરૂપિણી । અનંતબ્રહ્માંડાંચી સ્વામિણી ।
તિચા અપમાન દેખોનિ । ભ્યાલે સકળ સુરવર ॥ ૩૧ ॥
મ્હણતી દક્ષ ભુલલા યથાર્થ । હે બ્રહ્માંડ જાળીલ નિમિષાંત ।
અપમાન દેખોનિ ઉમા તેથ । ક્રોધે સંતપ્ત જાહલી ॥ ૩૨ ॥
પ્રલયવીજ પૃથ્વીવરી પડત । તૈસી ઉડી ઘાતલી કુંડાંત ।
ઉમંડળ ડળમળત । હોય કંપિત ભોગીંદ્ર ॥ ૩૩ ॥
વૈકુંઠ કૈલાસ ડળમળી । કમળભવાંડીં હાંક વાજલી ।
કૃતાંત કાંપે ચળચળી । મ્હણે બુડાલી સૃષ્ટિ આતાં ॥ ૩૪ ॥
હાંક દેવોની શિવગણ । ગેલે શિવાપાશીં ધાંવોન ।
સાંગતી સર્વ વર્તમાન । જેં જેં જાહલેં દક્ષગૃહીં ॥ ૩૫ ॥
ઐકતાં ક્ષોભલા ઉમાકાંત । જેવીં મહાપ્રલયીંચા કૃતાંત ।
હાંક દેવોનિ અદભુત । જટા આપટિત આવેશ ॥ ૩૬ ॥
તોં અકસ્માત વીરભદ્ર । પ્રકટલા તેથેં પ્રલયરૂદ્ર ।
વાટે પ્રલયાગ્નિ આણિ દ્વાદશ મિત્ર । એકત્ર હોવોનિ પ્રકટલે ॥ ૩૭ ॥
વાટે ત્યાચિયા તેજાંત । ચંદ્ર સૂર્ય બુચકળ્યા દેત ।
આકાશ અસે આસુડત । સડા હોત નક્ષત્રાંચા ॥ ૩૮ ॥
કુંભિની બુડાલી દેખ । ચતુર્દશ લોક ગાજલી હોક ।
દક્ષગૃહીં બલાહક । રક્તવર્ષાવ કરીતસે ॥ ૩૯ ॥
અવચિત ઉકલલી ક્ષિતી । દિવસા દિવાભીતેં બોભાતી ।
દક્ષઅંગીંચી સર્વ શક્તી । નિઘોનિ ગેલી તેધવાં ॥ ૪૦ ॥
ઇકડે વીરભદ્ર શિવસ્તવન । કરોનિ નિઘાલા ક્રોધાયમાન ।
એકવીસ પદ્મે દળ ઘેઊન । મનોવેગેં ધાંવિન્નલા ॥ ૪૧ ॥
સાંઠ કોટિ ગણ ઘેઊન । માગૂની ધાંવિન્નલા અપર્ણાજીવન ।
પુઢે શિવપુત્ર ધાંવોન । ખ્યાતી કેલી દક્ષયાગીં ॥ ૪૨ ॥
વારણચક્ર અસંભાવ્ય । ત્યાવરી એકલા લોટે કંઠીરવ ।
કીં વિનાયકેં ઘેતલી ધાંવ । અપાર અહી પાહોની ॥ ૪૩ ॥
આલા દેખોનિ વીરભદ્ર । પળોં લાગલે દેવ સમગ્ર ।
અવદાને સાંડોનિ સત્વર । ઋત્વિજ પળાલે તેથોનિયાં ॥ ૪૪ ॥
આકાંતલા ત્રિલોક । પ્રળયકાળીંચા પાવક ।
દુમદુમલા બ્રહ્માંડગોળક । શક્રાદિ દેવ કાંપતી ॥ ૪૫ ॥
એક મળમૂત્ર ભયેં વિસર્જિતી । ધોત્રે ગળાલીં નેણતી ક્ષિતીં ।
કુકુટરૂપે રોહિણીપતી । પળતા ઝાલા તેધવાં ॥ ૪૬ ॥
શિખી હોવોનિયાં શિખી । પળતા ઝાલા એકાએકીં ।
યમ આપુલેં સ્વરૂપ ઝાંકી । બકવેષ ઘેવોનિયાં ॥ ૪૭ ॥
નૈર્ઋત્યપતી હોય કાક । શશક હોય રસનાયક ।
કપોત હોવોનિયાં અર્ક । પળતા ઝાલા તેધવાં ॥ ૪૮ ॥
કીર હોવોનિ વૃત્રારી । પળતાં ભય વાટે અંતરીં ।
નાના પક્ષિરૂપેં ઝડકરી । નવગ્રહ પળાલે ॥ ૪૯ ॥
પાયાળાવરી વીજ પડત । દક્ષાવરી તેવીં અકસ્માત ।
મહાવીર શિવસુત । વીરભદ્ર પાતલા ॥ ૫૦ ॥
ષડ્બાહુ વીર દેદીપ્યમાન । અસિલતા ખેટક ધનુષ્ય બાણ ।
ત્રિશૂળ ડમરૂ શોભાયમાન । સાયુધ ઐસા પ્રકટલા ॥ ૫૧ ॥
પૂષાચે પાડિલે દાંત । ભગદેવાચે નેત્ર ફોડિત ।
ખાંડ મિશા ઉપડીત । ઋત્વિજાંચ્યા તેધવાં ॥ ૫૨ ॥
ચરણી ધરૂનિ આપટિલે । બહુતાંચે ચરણ મોડિલે ।
કિત્યેકાંચે પ્રાણ ગેલે । વીરભદ્ર દેખતાં ॥ ૫૩ ॥
માગૂનિ પાતલા શંકર । તેણે દક્ષપૃતના મારિલી સત્વર ।
કુંડમંડપ સમગ્ર । વિધ્વંસૂનિ જાળિલા ॥ ૫૪ ॥
દેખોનિયાં વિરૂપાક્ષ । ભયભીત ઝાલા દક્ષ ।
પદ્મજ આણિ સહસ્રાક્ષ । પૂર્વીચ તેથૂનિ પળાલે ॥ ૫૫ ॥
વીરભદ્ર મ્હણે શતમૂર્ખા દક્ષા । ત્વાં નિંદિલેં કૈસે વિરૂપાક્ષા ।
તુજ લાવીન આતા શિક્ષા । શિવદ્વેષિયા પાહેં પાં ॥ ૫૬ ॥
વિદ્યુત્પ્રાય અસિલતા તીવ્ર । ઊર્ધ્વહસ્તે મહાવીર ।
છેદિતા ઝાલા દક્ષશિર । પ્રલય થોર જાહલા ॥ ૫૭ ॥
દક્ષશિર ગગનીં ઉસળલે । વીરભદ્રં પાયાંતળીં રગડિલેં ।
મગ ઉમાધવાપાશી તે વેળે । દેવ પાતલે ચહૂકડોની ॥ ૫૮ ॥
સકળ સુરાંસહિત કમળાસન । કરીત ઉમાવલ્લભાચે સ્તવન ।
મ્હણે વૃષભધ્વજા કૃપા કરૂન । દક્ષાલાગીં ઊઠવીં ॥ ૫૯ ॥
સંતોષોનિ કર્પૂરગૌર । મ્હણે આણોનિ લાવા દક્ષાચે શિર ।
પરી તે નેદી વીરભદ્ર । પાયાંતળીં રગડિલેં ॥ ૬૦ ॥
મ્હણે શિવદ્વેષી દુરાચાર । ત્યાચા કરીન ઐસા સંહાર ।
જો શિવનામ ન ઘે અપવિત્ર । જિવ્હા છેદીન તયાચી ॥ ૬૧ ॥
જો ન કરી શિવાર્ચન । ત્યાચે હસ્તચરણ છેદીન ।
જો ન પાહે શિવસ્થાન । ત્યાચે નયન ફોડીન મી ॥ ૬૨ ॥
વિષ્ણુ થોર શિવ લહાન । હર વિશેષ વિષ્ણુ સાન ।
ઐસે મ્હણે જો ખળ દુર્જન । સંહારીન તયાતેં ॥ ૬૩ ॥
સર્વથા નેદીં મી દક્ષશિર । કાય કરિતીલ વિધિહરિહર ।
મગ મેષશિર સત્વર । દક્ષાલાગી લાવિલેં ॥ ૬૪ ॥
સજીવ સાનફોડીન
સર્વથા કરોનિયાં દક્ષ । તીર્થાટના ગેલા વિરૂપાક્ષ ।
દ્વાદશ વર્ષે નિરપેક્ષ । સેવીત વને ઉપવનેં ॥ ૬૫ ॥
મહાશ્મશાન જે આનંદવન । તેથે શંકર રાહિલા યેઊન ।
મગ સહસ્ર વર્ષે સંપૂર્ણ । તપાસનીં બૈસલા ॥ ૬૬ ॥
પુઢે હિમાચલાચે ઉદરીં । અવતરલી ત્રિપુરસુંદરી ।
શિવઆરાધના નિત્ય કરી । હિમાચળીં સર્વદા ॥ ૬૭ ॥
હિમનગાચી સ્ત્રી મેનકા । તીસ પુત્ર ઝાલા મૈનાકપર્વત દેખા ।
પાર્વતી કન્યા જગદંબિકા । આદિમાયા અવતરલી ॥ ૬૮ ॥
બ્રહ્માંડમંડપામાઝારીં । જિચી પ્રતિમા નાહીં દુસરી ।
કમળજન્મા વૃત્રારી । ત્યાસહી દુજી કરવેના ॥ ૬૯ ॥
તિચે સ્વરૂપ પહાવયા । યેતી સુરભુસુ મિળોનિયાં ।
જિચે સ્વરૂપ વર્ણાવયા । સહસ્રવદના શક્તિ નવ્હે ॥ ૭૦ ॥
મૃગ મીન કલ્હાર ખંજન । કુરવંડી કરાવે નેત્રાંવરૂન ।
અષ્ટનાયિકાંચે સૌંદર્ય પૂર્ણ । ચરણાંગુષ્ઠી ન તુળે જિચ્યા ॥ ૭૧ ॥
આકર્ણ નેત્ર નિર્મળ મુખાબ્જ । દેખોનિ લજિત હોય દ્વિજરાજ ।
કંઠીરવ દેખોનિ જિચા માજ । મુખ ન દાવી મનુષ્યાં ॥ ૭૨ ॥
પરમ સુકુમાર ઘનશ્યામવર્ણી । ઓતિલી ઇંદ્રનીળ ગાળૂની ।
દંતતેજ પડતાં મેદિની । પાષાણ મહામણી મૈં હોતી ॥ ૭૩ ॥
આદિમાયા પ્રણવરૂપિણી । તે ઝાલી હિમનગનંદિની ।
અનંતશક્તીંચી સ્વામિણી । વેદપુરાણીં વંદ્ય જે ॥ ૪ ॥
કોટ્યાનુકોટી મીનકેતન । સાંડણી કરાવીં નખાંવરૂન ।
આંગીંચા સુવાસ સંપૂર્ણ બ્રહ્માંડ ફોડોનિ વરી જાય ॥ ૭૫ ॥
બ્રહ્માદિ દેવ મુળીંની । ગર્મી પાળી બાળે તીન્હી ।
બોલતાં પ્રકાશ પડે સદનીં । નિરાળવર્ણી કોમલાંગી ॥ ૭૬ ॥
સહજ બોલતાં ક્ષિતીં । વાટે રત્નરાશી વિખુરતી ।
પદમુદ્રા જેથે ઉમટતી । કમળે ઉઠતી દિવ્ય તેથે ॥ ૭૭ ॥
ત્યા સુવાસાસી વેધોનિ વસંત । ભોંવતા ગડબડા લોળત ।
કેવળ કનકલતા અદ્ભુત । કૈલાસાહુની ઉતરલી ॥ ૭૮ ॥
નંદીસહિત ત્રિપુરારી । યેવોનિ હિમાચળીં તપ કરી ।
શિવદર્શના ઝડકરી । હિમનગ યેતા જાહલા ॥ ૭૯ ॥
ઘાલોનિયાં લોટાંગણ । કરીત તેવ્હાં બહુત સ્તવન ।
યાવરી પાર્વતી યેઊન કરીત ભજન શિવાચેં ॥ ૮૦ ॥
સાઠ સહસ્ર લાવણ્યખાણી । સવે સખિયા જૈશા પદ્મિણી ।
તયાંસહિત ગજાસ્યજનની । સેવા કરી શિવાચી ॥ ૮૧ ॥
દ્વારીં સુરભીપુત્ર રક્ષણ । ધ્યાનસ્થ સદા પંચવદન ।
લાવિલે પંચદશ લોચન । સદા નિમગ્ન સ્વરૂપીં ॥ ૮૨ ॥
તારકાસુરાચે પુત્ર તિઘેજણ । તારકાક્ષ વિદ્યુન્માલી કમલલોચન ।
તિહીં ઘોર તપ આચરોન । ઉમારમણ અર્ચિલા ॥ ૮૩ ॥
સહસ્રદળ કમળેકરૂન । ત્રિવર્ગપૂજિતી ત્રિનયન ।
સહસ્રાંત એક ન્યૂન । કમળ ઝાલે એકદાં ॥ ૮૪ ॥
તિઘેહી કાઢૂનિ નેત્રકમળે । શિવાર્ચન કરિતે ઝાલે ।
માગુતી એક ન્યૂન આલેં । મગ સ્વશિરકમળે અર્પિલીં ॥ ૮૫ ॥
પ્રસન્ન હોવોનિ ત્રિનેત્ર । તિઘે ઉઠવિલે તારકપુત્ર ।
તિઘાંસી દિધલે અપેક્ષિત વર । ઝાલે અનિવાર ત્રિભુવનીં ॥ ૮૬ ॥
તિઘાંસી ચતુર્મુખ પ્રસન્ન હોઊની । ત્રિપુરેં દિધલીં અંતરિક્ષગમની ।
દિવ્ય સહસ્ર વર્ષે પાહતાં શોધોની । નિમિષાર્ધે એક હોતી ॥ ૮૭ ॥
ઇતુક્યાંત જો ધનુર્ધર । મારીલ લક્ષ્ય સાધૂનિ શર ।
ત્રિપુરાસહિત સંહાર । તુમચા કરીલ નિર્ધારિં ॥ ૮૮ ॥
યાવરી ત્યા તિઘાંજણીં । ત્રિભુવન ત્રાસિલેં બળેકરૂની ।
દેવ પળવિલે સ્વસ્થાનાહૂની । પીડિલી ધરણી બહુ પાપેં ॥ ૮૯ ॥
મગ દેવ ઋષિ સકળ મિળોન । વૈકુંઠપતીસ ગેલે શરણ ।
ગરુડધ્વજ સર્વાસ ઘેઊન શિવાપાશીં પાતલા ॥ ૯૦ ॥
કરિતાં અદ્ભુત સ્તવન । પરમ સંતોષલા પંચવદન ।
મ્હણે મી ઝાલોં પ્રસન્ન । માગા વરદાન અપેક્ષિત ॥ ૯૧ ॥
મ્હણતી ત્રિપુરેં પીડિલેં બહુત । દેવ ઋષિ ઝાલે પદચ્યુત ।
શિવ મ્હણે પાહિજે રથ । ત્રિપુરમર્દનાકારણે ॥ ૯૨ ॥
તંવ દેવ બોલતી સમસ્ત । આમ્હી સજોનિ દેતોં દિવ્યરથ ।
મગ કુંભિની સ્પંદન હોત । ચક્રે નિશ્ચિત શશિમિત્ર ॥ ૯૩ ॥
મંદરગિરી અક્ષ હોત । સ્તંભ ઝાલે ચારી પુરુષાર્થ ।
ચારી વેદ તુરંગ બળિવંત । મૂર્તિમંત પૈં ઝાલે ॥ ૯૪ ॥
સારથી વિધિ હોત સત્વર । લાવિલે શાસ્ત્રાંચે વાગ્દોર ।
પુરાણે તટબંધ સાચાર । ઉપપુરાણેં ખિળે બહૂ ॥ ૯૫ ॥
કનકાદ્રિ ધનુષ્ય થોર । ધનુજ્ર્યા હોત ભોગીંદ્ર ।
વૈકુંઠીંચા સુકુમાર । ઝાલા શર તેજસ્વી ॥ ૯૬ ॥
રથીં ચઢતાં ઉમાનાથ । રસાતળીં ચાલિલા રથ ।
કોણાસી ન ઉપડે નિશ્ચિત । મગ નંદી કાઢિત શૃંગાનેં ॥ ૯૭ ॥
મગ સ્પંદનીં એક ચરણ । દુજા નંદીવરી ઠેવૂન ।
અપાર યુદ્ધ કરૂન । ત્રિપુરદળે સંહારિલીં ॥ ૯૮ ॥
હોતાં યુદ્ધાચેં ઘનચક્ર । વીરભદ્રે સંહારિલે અસુર ।
પરી અમૃતકુંડે સમગ્ર । દૈત્યાંકડે અસતી પૈં ॥ ૯૯ ॥
અમૃત શિંપિતાં અમિત । સજીવ હોતી સવેંચિ દૈત્ય ।
શિવેં મેઘાસ્ત્ર ઘાલૂનિ સમસ્ત । અમૃતકુંડે બુડવિલીં ॥ ૧૦૦ ॥
અંતરાળીં ત્રિપુરેં ભ્રમતી । લક્ષ્ય સાધી મૃડાનીપતી ।
દિવ્ય સહસ્ર વર્ષે ઝાલીં યેચ રીતીં । ન લવતી પાતીં કદાપિ ॥ 10૧ ॥
અંગીં લોટલા ઘર્મપૂર । તે હે ભીમરથી ગંગા થોર ।
નેત્રીંચે જલબિંદુ પડતાં અપાર । રુદ્રાક્ષ તેથે જાહલે ॥ 10૨ ॥
દૈત્યસ્ત્રિયા પતિવ્રતા થોર । તેણેં અસુરાંસી જય અપાર ।
મગ બૌદ્ધરૂપેં શ્રીકરધર । દૈત્યસ્ત્રિયાંત પ્રવેશલા ॥ 10૩ ॥
વેદબાહ્ય અપવિત્ર । પ્રકટ કેલેં ચાર્વાક શાસ્ત્ર ।
પતિવ્રતાધર્મ મોડોનિ સમગ્ર । વ્યભિચારકર્મે કરવિલીં ॥ 10૪ ॥
તેણેં દૈત્યાંસ ઝાલેં અકલ્યાણ । તંવ ઇકડે શિવેં લક્ષ્ય સાધૂન ।
ધનુષ્યીં યોજિલા વિષ્ણુબાણ । પાશુપતાસ્ત્ર સ્થાપુની ॥ 10૫ ॥
ઉગવલે સહસ્ર માર્તડ । તૈસેં અસ્ત્ર ચાલિલેં પ્રચંડ ।
કીં ઉભારિલા કાલદંડ । સંહારાવયા વિશ્વાતેં ॥ 10૬ ॥
કીં પ્રળયાગ્નીચી શિખા સબળ । કીં કૃતાંતાચી જિવ્હા તેજાળ ।
કીં તે પ્રળયમેઘાંતીલ । મુખ્ય ચપલા નિવડલી ॥ 10૭ ॥
કીં સપ્તકોટિમંત્રતેજ પાહીં । એકવટલેં ત્યા અસ્ત્રાઠાયીં ।
દેવ દૈત્ય ભયભીત હૃદયીં । મ્હણતી કલ્પાંત માંડિલા ॥ 10૮ ॥
ન્યાસસહિત જપોનિ મંત્ર । સોડોનિ દિધલેં દિવ્યાસ્ત્ર ।
નવખંડ ધરણી આણિ અંબર । તડાડલે તે કાળીં ॥ 10૯ ॥
સહસ્ર વિજા કડકડતી । તૈસી ધાંવિન્નલી અસ્ત્રશક્તી ।
ભયેં વ્યાપિલા સરિતાપતી । આંગ ટાકૂ પાહતી દિગ્ગજ ॥ ૧૧૦ ॥
દેવ વિમાને પળવિતી । ગિરિકંદરીં અસુર દડતી ।
એક મૂચ્ર્છના યેવોનિ પડતી । ઉઠતી ના માગુતે ॥ 1૧૧ ॥
ત્યા અખેં ન લાગતાં ક્ષણ । ત્રિપુરેં ટાકિલીં જાળૂન ।
ત્યાંત તૃતીય નેત્રીંચા પ્રળયાગ્ન । સાહ્ય ઝાલા તયાતેં ॥ ૧1૨ ॥
તિન્હી ગ્રામ સેનેસહિત । ત્રિપુરેં ભસ્મ ઝાલી તેથ ।
દેવ શિવસ્તવન કરિત । ચરણ ધરિત સપ્રેમેં ॥ ૧1૩ ॥
ત્યાવરી ત્રિપુરપિતા તારકાસુર । તેણેં પ્રલય માંડિલા થોર ।
દેવ પળવિલે સમગ્ર । ચંદ્ર સૂર્ય ધરૂનિ નેલે ॥ ૧1૪ ॥
ભાગીરથી આદિ ગંગા પવિત્ર । ધરૂનિ નેત તારકાસુર ।
દેવાંગના સમગ્ર । દાસી કરોનિ ઠેવિલ્યા ॥ ૧1૫ ॥
બ્રહ્મા વિષ્ણુ શચીવર । કરિતી એકાંતીં વિચાર ।
મ્હણતી શિવઉમા કરાવીં એકત્ર । હોઈલ પુત્ર ષણ્મુખ ॥ ૧1૬ ॥
ત્યાચે હસ્તેં મરેલ તારકાસુર । મગ બોલાવૂનિ પંચશર ।
મ્હણતી તુવાં જાવોનિ સત્વર । શિવપાર્વતી ઐક્ય કરીં ॥ ૧1૭ ॥
હિમાચળી તપ કરી વ્યોમકેશ । મન્મથા તૂ ભુલવીં તયાસ ।
મગ રતીસહિત કુસુમેશ । શિવાજવળી પાતલા ॥ ૧1૮ ॥
પાર્વતીચ્યા સ્વરૂપાંત । રતી તેવ્હાં પ્રવેશત ।
વસંતેં વન સમસ્ત । શૃંગારિલેં તેધવાં ॥ ૧1૯ ॥
શિવાચ્યા માનસીં સતેજ । પ્રવેશલા શફરીધ્વજ ।
પાખરેં કરિતી બહુ ગજબજ । શિવધ્યાન વિક્ષેપિતી ॥ ૧૨૦ ॥
તે પક્ષી હાંકાવયા નંદિકેશ્વર । ગેલા હોતા તેવ્હાં દૂર ।
તોં પાર્વતી હોવોનિ કામાતુર । પાઠીસી ઉભી મન્મથાચ્યા ॥ 1૨૧ ॥
શિવેં ઉઘડિલે નયન । તોં પુઢે દેખિલા મીનકેતન ।
મ્હણે માઝ્યા તપાસી કેલેં વિઘ્ન । મગ ભાલલોચન ઉઘડલા ॥ 1૨૨ ॥
નિઘાલા પ્રલયવૈશ્વાનર । ભસ્મ કેલા કુસુમશર ।
ફાલ્ગુન પૌર્ણિમા સાચાર । કામ જાળિલા તે દિનીં ॥ 1૨૩ ॥
શિવદૂત ભૂતગણ । મહાશબ્દેં હાંક દેવોન ।
સ્મરગૃહ શબ્દ ઉચ્ચારૂન । નાનાપરી ઉપહાસિતી ॥ 1૨૪ ॥
શિવાચી આજ્ઞા તેંપાસૂન । ફાલ્ગુનમાસીં હુતાશની કરૂન ।
જો હે વ્રત ન પાળી પૂર્ણ । અવદસા જાણ ત્યા બાધી ॥ 1૨૫ ॥
ઐસા સંહારૂનિ પંચશર । વિચાર કરૂનિ પંચવક્ત્ર ।
તત્કાળ ઉઠોનિ કર્પૂરગૌર । ગેલા કૈલાસસદનાસી ॥ 1૨૬ ॥
રતી શોક કરી બહુત । મગ સમાધાન કરી નિર્જરનાથ ।
મ્હણે કૃષ્ણાવતારીં તુઝા કાંત । રુક્મિણીઉદરીં અવતરેલ ॥ 1૨૭ ॥
કમલાસને કન્યેસી ભોગિતાં । કંદર્પાસ શાપ દિધલા હોતા ।
કીં શિવદૃષ્ટીને તત્ત્વતાં । ભસ્મ હોસીલ કામા તૂ ॥ 1૨૮ ॥
અસો ઇકડે હિમનગકુમારી । શિવપ્રાપ્તીલાગીં તપ કરી ।
સપ્તઋષિ પ્રાર્થિતી ત્રિપુરારી । વરીં કન્યા હિમનગાચી ॥ 1૨૯ ॥
પાર્વતી તપ કરી જે વનીં । શિવ તેથે ગેલા બટુવેષ ધરોની ।
ગાયનાચ્યા છંદેં કરૂની । પુસે ભવાનીપ્રતી તેવ્હાં ॥ ૧૩૦ ॥
કાસયા તપ કરિસી યેથ । યેરી મ્હણે જો કૈલાસનાથ ।
પતિ વ્હાવા એતદર્થ । આચરેં તપ યેથે મી ॥ 1૩૧ ॥
બટુ બોલે તે અવસરીં । તૂ તંવ હિમનગરાજકુમારી ।
શંકર કેવળ ભિકારી । મહાક્રોધી દારુણ ॥ 1૩૨ ॥
ઓલેં ગજચર્મ પ્રાવરણ । શાર્દૂલચર્મ નેસલા સર્પભૂષણ ।
વસવિલેં મહાશ્મશાન । ભૂતગણ સભોંવતે ॥ 1૩૩ ॥
તરી વિષ્ણુ વિલાસી સગુણ । ત્યાસી વરીં તૂં ઐક વચન ।
તુજ યોગ્ય પંચવદન । વર નવ્હે સર્વથા ॥ 1૩૪ ॥
ઐકતાં ક્ષોભલી જગન્માતા । મ્હણે શિવનિંદકા હોય પરતા ।
વદન ન દાખવીં માગુતા । પરમ ખળા દ્વેષિયા ॥ 1૩૫ ॥
શિવનિંદક જો દુરાચાર । ત્યાચા વિટાળ ન વ્હાવા સાચાર ।
તુજ શિક્ષા કરીન નિર્ધાર । વિપ્ર મ્હણોનિ રાહિલેં ॥ 1૩૬ ॥
દેખોનિ દુર્ગેચા નિર્ધાર । સ્વરૂપ પ્રકટ કરી કર્પૂરગૌર ।
પાર્વતીને કરૂનિ જયજયકાર । ચરણ દૃઢ ધરિયેલે ॥ 1૩૭ ॥
શિવ મ્હણે તે સમયીં । પ્રસન્ન ઝાલોં માગ લવલાહીં ।
અંબિકા મ્હણે ઠાવ દેઈં । અર્ધાંગી તુઝ્યા જગદાત્મ્યા ॥ 1૩૮ ॥
અવશ્ય મ્હણોનિ ત્રિપુરારી । કૈલાસાસી ગેલા તે અવસરીં ।
પિતૃસદના ઝડકરી । ગેલી તેધવાં જગદંબા ॥ 1૩૯ ॥
મગ સપ્તઋષિ તે વેળે । શિવેં હિમાચળા પાઠવિલે ।
હિમનગેં તે આદરેં પૂજિલે । ષોડશોપચારેંકરૂનિયાં ॥ ૧૪૦ ॥
અરુંધતીને યેઊન । ભવાની પાહિલી અવલોકૂન ।
મ્હણે શિવ આણિ ભવાની પૂર્ણ । જોડા હોય નિર્ધારે ॥ 1૪૧ ॥
મન્મથ સંવત્સર ચૈત્રમાસીં । લગ્ન નેમિલેં શુદ્ધ અષ્ટમીસી ।
નિશ્ચય કરૂનિ સપ્તઋષી । સ્વસ્થાનાસી પાતલે ॥ 1૪૨ ॥
કધી હોઈલ શિવગૌરી લગ્ન । ઇચ્છિતી બસેંદ્રાદિ સહસ્રનયન ।
તારકાસુરાચા તો પ્રાણ । શિવપુત્ર ઘેઈલ કધીં ॥ 1૪૩ ॥
ઇકડે નંદીસ પાઠવૂનિ તે વેળે । સર્વ દેવ શિવેં બોલાવિલે ।
ઘેવોનિ ત્રિદશાંચે પાળે । પાકશાસન પાતલા ॥ 1૪૪ ॥
ઇંદિરેસહિત ઇંદિરાવર । સાવિત્રીસહિત ચતુર્વક્ત્ર ।
અઠ્યાઐશીં સહસ્ર ઋષીશ્વર । શિષ્યાંસહિત નિઘાલે ॥ 1૪૫ ॥
સિદ્ધ ચારણ ગુહ્યક । પિતૃગણ મરુદ્રણ વસુઅષ્ટક ।
એકાદશરુદ્ર દ્વાદશાર્ક । યક્ષનાયક પાતલા ॥ 1૪૬ ॥
આપુલાલ્યા વાહનીં બૈસોન । લોકપાલ નિઘાલે સંપૂર્ણ ।
નવગ્રહ અષ્ટનાયિકા આદિકરૂન । કિન્નર ગંધર્વ સર્વહી ॥ 1૪૭ ॥
એવં સર્વાંસહિત શંકર । હિમાચલાસી આલા સત્વર ।
નગેંદ્ર યેવોનિ સમોર । પૂજોનિ નેત સકળાંતે ॥ 1૪૮ ॥
દશસહસ્ર યોજને મંડપ । ઉભવિલા જ્યાંચે તેજ અમૂપ ।
સુવર્ણસદને દેદીપ્ય । જાનવશાસી દીધલી ॥ 1૪૯ ॥
શિવસ્વરૂપ પાહતાં સમસ્ત । વર્હાડી હોત વિસ્મિત
એક મ્હણતી વૃદ્ધ બહુત । પુરાણપુરુષ અનાદિ ॥ ૧૫૦ ॥
હા આહે કેવળ નિર્ગુણ । નવરી સ્વરૂપેં અતિ સગુણ ।
અસો દેવકપ્રતિષ્ઠા કરૂન । મૂળ આલા હિમાદ્રી ॥ 1૫૧ ॥
આદ્યંત અવઘે સાહિત્ય । કમલોદ્ભવ સ્વયેં કરિત ।
નવનિધી અષ્ટ મહાસિદ્ધી રાબત । ન્યૂન તેથે નસે કાહી ॥ 1૫૨ ॥
અસો નવરા મિરવીત । નેલા આપુલ્યા મંડપાંત ।
મધુપર્કાદિ પૂજાવિધી સમસ્ત । હિમાચળ કરીતસે ॥ 1૫૩ ॥
લગ્નઘટિકા આલી જવળી । તંવ તે શ્રૃંગારસરોવરમરાળી ।
બાહેર આણિલી હિમનગબાળી । ઉભી કેલી પટાઆડ ॥ 1૫૪ ॥
લગ્નઘટિકા પાહે દિનપતી । મંગળાષ્ટકે મ્હણે બૃહસ્પતી ।
પુણ્યાહં નિશ્ચિતીં । કમલાસન મ્હણતસે ॥ 1૫૫ ॥
અસો યથાવિધી સંપૂર્ણ । દોઘાં ઝાલેં પાણિગ્રહણ ।
હોમાસી કરિતી પ્રદક્ષિણ । શિવ શક્તિ તેધવાં ॥ 1૫૬ ॥
ઇતુકેં યાજ્ઞિક ઝાલે સર્વહી । પરી નોકરી કોણીં દેખિલી નાહીં ।
પ્રદક્ષિણા કરિતાં તે સમયી । પદનખ દેખિલેં વિધીનેં ॥ 1૫૭ ॥
કામેં વ્યાપિલા સૂર્યજામાત । પટપટાં વીર્યબિંદુ પડત ।
સાઠી સહસ્ર બાલખિલ્ય તેથ । જન્મલે ક્ષણ ન લાગતાં ॥ 1૫૮ ॥
અન્યાય દેખોનિ થોર । મદનાંતક કોપલા અનિવાર ।
બ્રહ્મયાચેં પાંચવેં શિર । છેદૂનિ ટાકિલેં તેધવાં ॥ 1૫૯ ॥
ઝાલા એકચિ હાહાકાર । ત્યાવરી વૈકુંઠીંચા સુકુમાર ।
સમાધાન કરી અપાર । ચતુર્વક્ત્ર નામ લૈંપાસુની ॥ ૧૬૦ ॥
અસો યથાવિધી સોહળે । ચારી દિવસ સંપૂર્ણ જાહલે ।
સકળ દેવ ગૌરવિલે । વસ્ત્રાલંકારી હિમનગેં ॥ 1૬૧ ॥
સવેં પાર્વતી ઘેઊની । કૈલાસા આલા શૂલપાણી ।
યાવરી સર્વ દેવ મિળોની । પ્રાર્થિતે ઝાલે વિશ્વનાથા ॥ 1૬૨ ॥
ખુટલી વિશ્વાચી ઉત્પત્તી । મન્મથ ઉઠવીં ઉમાપતી ।
મગ તો મીનધ્વજ પુઢતી । અનંગ કરોનિ જીવવિલા ॥ 1૬૩ ॥
અંધકપુત્ર તારકાસુર । તેણે પળવિલે દેવ સમગ્ર ।
શિવાસી હોઈલ કધીં પુત્ર । દેવ સમગ્ર વાંછિતી ॥ 1૬૪ ॥
ચારી યુગેપર્યંત । શિવ ઉમા એકાંતીં રમત ।
પરી નોહેં વીર્યપાત । નવ્હે સુત યાકરિતાં ॥ 1૬૫ ॥
તોં તારકાસુરેં કેલા આકાંત । સ્વર્ગ જાળિલે સમસ્ત ।
દેવલલના ધરૂનિ નેત । દાસી બહુત પૈં કેલ્યા ॥ 1૬૬ ॥
દેવ શિવાસી શરણ જાતી । તંવ તી દોઘે એકાંતી રમતી ।
દેવ ઋષી બાહેર તિષ્ઠતી । પ્રવેશ કોણા નવ્હેચિ ॥ 1૬૭ ॥
મગ અગ્નિ આત પાઠવિલા । અતીતવેષ તેણેં ધરિલા ।
જો તૃતીયનેત્રીં શિવાચ્યા રાહિલા । દેવીં પાઠવિલા મિત્ર મ્હણોની ॥ 1૬૮ ॥
હાંક ફોડોનિ ભિક્ષા માગત । શિવ પાર્વતીસ આજ્ઞાપિત ।
માઝે વીર્ય ધરોનિ અદભુત । ભિક્ષા દેઈ અતીતાતેં ॥ 1૬૯ ॥
મગ અમોઘ વીર્ય ધરૂન । અગ્નીસ દેત અંબિકા આણોન ।
સાંડલે જેથે વીર્ય જાણ । રેતકૂપ ઝાલા તો ॥ ૧૭૦ ॥
તોચિ પારા પરમ ચંચળ । ન ધરવે કોણા હાતીં તેજાળ ।
અસો કૃશાનૂનેં વીર્ય તત્કાળ । પ્રાશન કેલે તેધવાં ॥ 1૭૧ ॥
અગ્નિ ઝાલા ગરોદર । પરમ લજ્જિત હિંડે કાંતાર ।
તો સાહી કૃત્તિકા પરમ સુંદર । ઋષિપત્ન્યા દેખિલ્યા ॥ 1૭૨ ॥
ત્યા ગંગેત સ્નાન કરૂની । તાપત બૈસલ્યા સાહીજણી ।
તંવ અગ્નીને ગર્ભ કાઢૂની । પોટાંત ઘાતલા સાહીંચ્યા ॥ 1૭૩ ॥
સાહીજણી ઝાલ્યા ગર્ભિણી । પરમ આશ્ચર્ય કરિતી મનીં ।
મગ લજેનેં ગર્ભ કાઢૂની । સાહીજણીંની ત્યાગિલા ॥ 1૭૪ ॥
સાહીંચે રક્ત એક ઝાલેં । દિવ્ય શરીર તત્કાળ ઘડલેં ।
સહા મુખે હસ્ત શોભલેં । દ્વાદશ સરળ તેજસ્વી ॥ 1૭૫ ॥
કાર્તિકમાસી કૃત્તિકાયોગીં । કુમાર જન્મલા મહાયોગી ।
મયૂરવાહન ભસ્મ અંગી । ઉપાસીત શિવાતેં ॥ 1૭૬ ॥
શિવેં નિજપુત્ર જાણોની । નેવોની લાવિલા અપર્ણાસ્તની ।
સપ્ત વર્ષે મૃડાની । લાલન પાલન કરી ત્યાચેં ॥ 1૭૭ ॥
દેવાંસી સાંગે વૈશ્વાનર । શિવાસિ ઝાલા સ્કંદ પુત્ર ।
ઐકતાં દેવ સમગ્ર । તારકાવરી ચાલિલે ॥ 1૭૮ ॥
સેના જયાચી બાહત્તર અક્ષૌહિણી । ત્યાચેં નગર વેઢિતી સુધાપાની ।
પૃતનેસહિત તેચ ક્ષણીં । તારકાસુર બાહેર નિઘે ॥ 17૯ ॥
ઇંદ્રે સ્વામિકાર્તિકાપાસીં જાઊન । સેનાપતિત્વ દિધલેં સંપૂર્ણ ।
દિવ્ય રથીં બૈસવૂન । અભિષેકિલા કુમાર ॥ ૧૮૦ ॥
ઇકડે તારકાસુર સુધાપાની । યુદ્ધ કરિતી ઝોટધરણી ।
દેવ ત્રાસિલે દૈત્યાંની । આલે પળોનિ કુમારાકડે ॥ 1૮૧ ॥
સ્કંદાપુઢે કર જોડૂન । દેવ કરિતી અપાર સ્તવન ।
રક્ષીં તારકાસુરાપાસૂન । શિવનંદન તોષલા ॥ 1૮૨ ॥
દેવાંચા વૃત્તાંત જાણોનિ સકળ । કુમારે ધરિલેં રૂપ વિશાળ ।
તોં તારકાસુર ધાંવિન્નલા પ્રબળ । શિવકુમાર લક્ષૂની ॥ 1૮૩ ॥
તેહતીસ કોટી સુરવર । ઉભે સ્વામીચે પાઠીં ભાર ।
તારકાઅંગીં બળ અપાર । દશસહસ્ર કુંજરાંચે ॥ 1૮૪ ॥
તારકાસુર અનિવાર । વર્ષે સાયકાંચે સંભાર ।
સ્વામીચે પાઠીસીં સુર । લપતી સત્વર જાઊની ॥ 1૮૫ ॥
લક્ષુનિયાં પાકશાસન । તારકેં શક્તિ દિધલી સોડૂન ।
પ્રળયચપળેસ માગે ટાકૂન । મનોવેગેં ચાલિલી ॥ 1૮૬ ॥
ભયભીત શક્ર હોઊન । કરી હરિસ્મરણ કર જોડોન ।
મ્હણે હે ઇંદિરામાનસરંજન । નિવારી યેવોનિ શક્તિ હે ॥ 1૮૭ ॥
બ્રહ્માનંદા વિશ્વવ્યાપકા । દશાવતાર ચરિત્રચાલકા ।
મધુમુરનરકાંતકા । નિવારી પ્રળયશક્તિ હે ॥ 1૮૮ ॥
વૈકુંઠીંહૂનિ યોગમાયા । હરીને ધાડિલી લવલાહ્યા ।
તિણે તે શક્તિ પરતોનિયાં । એકીકડે પાડિલી ॥ 1૮૯ ॥
યાવરી તારકેં બાણાંચે પૂર । સ્વામીવરી સોડિલે અપાર ।
મુખ પસરોનિ શિવકુમાર । તિતુકેં ગિળિતાં જાહલા ॥ ૧૯૦ ॥
નાના શખ્ને અસ્ત્રશક્તી । તારકેં સોડિલ્યા અનિવારગતી ।
તિતુક્યા ગિળિલ્યા સહજસ્થિતી । શાસ્ત્રસંખ્યાવદનાને ॥ 1૯૧ ॥
કલ્પાંતરુદ્રાસમાન । ભયાનક દિસે મયૂરવાહન ।
તારકેં બ્રહ્માસ્ત્ર દિધલે સોડૂન । તેંહી ગિળીં અવલીળે ॥ 1૯૨ ॥
જિતુકે શસ્ત્રમંત્ર નિર્વાણ । તિતુકે પ્રેરીતસે ચહૂંકડૂન ।
પ્રળયકાળાસમ શિવનંદન । ગિળી ક્ષણ ન લાગતાં ॥ 1૯૩ ॥
મગ નિઃશસ્ત્ર તારકાસુર । સ્યંદનાહૂનિ ઉતરલા સત્વર ।
સ્વામીવરી ધાંવે અનિવાર । સૌદામિનીસારખા ॥ 1૯૪ ॥
ઐસેં દેખોનિ ષડાનન । કૃતાંતાઐસી હાંક દેઊન ।
રથાખાલી ઉતરૂન । મલ્લયુદ્ધ આરંભિલેં ॥ 1૯૫ ॥
સપ્તદિનપર્યંત । યુદ્ધ ઝાલેં પરમ અદભુત ।
તારકાસુર અત્યંત । જર્જર કેલા આપટોની ॥ 1૯૬ ॥
પાયીં ધરોનિ અવલીલા । ચક્રાકાર ભોવડિલા ।
મગ ધરણીવરી આપટિલા । ચૂર્ણ ઝાલા મૃદ્ધટવત ॥ 1૯૭ ॥
નિઘોનિ ગેલા પ્રાણ । દુંદુભી વાજવી શચીરમણ ।
પુષ્પેં વર્ષિતી સુરગણ । કર જોડોનિ સ્તુતી કરિતી ॥ 1૯૮ ॥
મારિલા જેવ્હા તારકાસુર । તેવ્હા સાત વર્ષાંચા શિવકુમાર ।
મગ સેનાપતિત્વ સમગ્ર । ઇંદ્રે ત્યાસી દીધલેં ॥ 1૯૯ ॥
તારકાસુરાચેં નગર । ઇંદ્રે લુટિલે સમગ્ર ।
દેવસ્ત્રિયા સોડવિલ્યા સત્વર । સર્વ દેવ મુક્ત ઝાલે ॥ ૨૦૦ ॥
લાગલા તેવ્હા જયવાદ્યાંચા ઘોષ । કુમાર ગેલા વારાણસીસ ।
નમૂનિ શિવમૃડાનીસ । સુખ અપાર દીધલેં ॥ 20૧ ॥
મગ ઝાલેં મૌંજીબંધન । સર્વ તીર્થે કરી ષડાનન ।
મગ કપાટીં બૈસલા જાઊન । અનુષ્ઠાન કરી સુખેં ॥ 20૨ ॥
ષડાનનાસ ભવાની મ્હણત । બ્રહ્મચર્ય કેલે આજપર્યંત ।
આતા સ્ત્રી કરૂનિ યથાર્થ । ગૃહસ્થાશ્રમ કરીં કીં ॥ 20૩ ॥
ષડાનન મ્હણે અંબેપ્રતી । સાંગ સ્ત્રિયા કૈશા અસતી ।
મ્યાં દેખિલ્યા નાહીં નિશ્ચિતી । કૈસી આકૃતિ સાંગેં મજ ॥ 20૪ ॥
અપર્ણા મ્હણે સુકુમારા । મજસારખ્યા સ્ત્રિયા સર્બત્રા ।
ઐકતાં હાંસેં આલેં કુમારા । કાય ઉત્તરા બોલત ॥ 20૫ ॥
તુજસારખ્યા સ્ત્રિયા જરી । તુજસમાન મજ નિર્ધારીં ।
તુઝ્યા વચનાસી માતુશ્રી । અંતર પડોં નેદી મી ॥ 20૬ ॥
ઐસેં કુમાર બોલોન । મહાકપાટાંત જાય પળોન ।
મગ તે જગન્માતા આપણ । ધરૂ ધાંવિન્નલી તયાતેં ॥ 20૭ ॥
નાટોપે કુમાર તે ક્ષણીં । અંબા દુઃખે પડે ધરણીં ।
જે ત્રિભુવનપતીચી રાણી । વેદપુરાણીં વંદ્ય જે ॥ 20૮ ॥
અરે તૂ કુમારા દાવીં બદના । આલા માઝ્યા સ્તનાસી પાન્હા ।
કોણાસી પાજૂ ષડાનના । નિજવદન દાખવીં ॥ 20૯ ॥
ઘેઈ તુઝે દૂધ લોણી । મ્હણોનિ કુમાર વમી તે ક્ષણી ।
બોલે તેવ્હાં શાપવાણી । ક્રોધે કરૂનિ કુમાર તો ॥ ૨૧૦ ॥
માઝે દર્શના જી સ્ત્રી યેઈલ । તી સપ્તજન્મ વિધવા હોઈલ ।
સ્વામિદર્શના પુરુષ યેઈલ । કાર્તિકમાસી કૃત્તિકાયોગીં ॥ 2૧૧ ॥
તો સપ્તજન્મ સભાગ્ય । હોઈલ ધનાઢ્ય વેદપારંગ ।
અનામિક હો અથવા માતંગ । દર્શનેં લાભ સમાનચિ ॥ 2૧૨ ॥
સ્વામીંસ ઋષિ વિનવિતી સમસ્ત । ભવાની તુજલાગીં તળમળત ।
ભેટોનિ યેઈ ત્વરિત । વારાણસીસ જાઊની ॥ 2૧૩ ॥
મગ સ્વામી આનંદવના જાઊની । આનંદવિલીં શિવભવાની ।
ઉભયતાંચે સમાધાન કરોની । માગુતી ગેલા પૂર્વસ્થળા ॥ ૨૧૪ ॥
સ્કંદપુરાણ કથા સૂત । શૌનકાદિકાંપ્રતી સાંગત ।
ઐકતાં વિઘ્ને સમસ્ત । ક્ષણમાત્રે દગ્ધ હોતી ॥ ૨૧૫ ॥
અપર્ણાહૃદયાબ્જમિલિંદા । શ્રીધરવરદા બ્રહ્માનંદા ।
પૂર્ણબ્રહ્મા અનાદિસિદ્ધા । આનંદકંદા જગદ્ગુરુ ॥ ૨૧૬ ॥
શિવલીલામૃત ગ્રંથ પ્રચંડ । સ્કંદપુરાણ બ્રહ્મોત્તરખંડ ।
પરિસોત સજ્જન અખંડ । ત્રયોદશાધ્યાય ગોડ હા ॥ ૨૧૭ ॥
॥ શ્રીસાંબસદાશિવાર્પણમસ્તુ ॥ શુભં ભવતુ ॥

Explore More