Lord Shiva

શ્રી શિવલીલામૃત અધ્યાય 14

(Shri Shiv Leelamrut Adhyay 14 in Gujarati)

Shridhar Swami Nazarekar

Also known as Shiv Leelamrut · Shiv Leelamrut adhyay 14 · Shri Shiv Leelamruta

Shri Shiv Leelamrut Adhyay 14. Shri Shiv Leelamrut, Shridhar Swami Nazarekar's Marathi retelling of the leelas of Shiva drawn from the Skanda and Shiva Puranas. The eleventh adhyay, with the story of the Brahmin boy and the Shiva linga, is read on its own through the month of Shravan in Maharashtrian households.

#of 218
શ્રીગણેશાય નમઃ ॥
ભસ્માસુરહરણા ભાલલોચના । ભાર્ગવવરદા ભસ્મલેપના ।
ભક્તવત્સલા ભવભયહરણા । ભેદાતીતા ભૂતાધિપતે ॥ ૧ ॥
ભવાનીવરા ભક્તતારકા । ભોગિભૂષણા ભૂતપાલકા ।
ભાવિકરક્ષકા ભવભયહારકા । ભક્તરક્ષકા ભવશોષણા ॥ ૨ ॥
ત્રિતાપશમના ત્રિદોષહારકા । ત્રિગુણાતીતા ત્રિપુરાંતકા ।
ત્રિભુવનજનકા ત્ર્યંબકા । ત્રયીરક્ષકા ત્રિકાંડવેદ્યા ॥ ૩ ॥
તુઝ્યા કૃપાબળે સમસ્ત । ત્રયોદશ અધ્યાયપર્યંત ।
કથિલે શિવલીલામૃત । આતાં કળસાધ્યાય ચૌદાવા ॥ ૪ ॥
તેરાવ્યા અધ્યાયી શિવગૌરીલગ્ન । સાંગિતલે સ્વામીકાર્તિકાચે જનન ।
યાવરી શૌનકાદિકાંલાગૂન । સૂત સાંગે નૈમિષારણ્યી ॥ ૫ ॥
સિંહાવલોકને તત્ત્વતાં । પરિસા ગજાસ્યષડાસ્યાંચી કથા ।
દોઘેહી ધાકુટે અસતાં । જગદંબા ખેળવી પ્રીતીને ॥ ૬ ॥
ગજતુંડા ઓસંગા ઘેઊન । વિશ્વજનની દેત સ્તનપાન ।
શુંડા દંડેકરૂન । દુગ્ધ ઓઢીત ગજાસ્ય ॥ ૭ ॥
અંબેચ્યા પૃષ્ઠીવરી પ્રીતી । શુંડા ફિરવીત ગણપતી ।
ગુંડેત પય સાંઠવૂનિ ષણ્મુખાપ્રતી । બોલતસે તેધવાં ॥ ૮ ॥
મ્હણે હેં ઘેઈં કા અમૃત । બ્રહ્માદિકાં જેં અપ્રાપ્ત ।
સ્કંદ બોલે ક્રોધયુક્ત । ઉચ્છિષ્ટ તુઝે ન ઘે મી ॥ ૯ ॥
ષડાનન મ્હણે ચરાચરજનની । લંબનાસિક મજલાગુની ।
ઉચ્છિષ્ટ દુગ્ધ દેતો પાહેં લોચનીં । સાંગ મૃડાની કાંહીં યાતેં ॥ ૧૦ ॥
શુંડેસ ધરૂનિયાં ખાલેં । પાડૂ કાય યે વેળે ।
માતે યાચેં નાસિક વિશાળ આગળે । કાં હો ઐસેં કેલેં તુવાં ॥ ૧૧ ॥
ઇંદ્ર ચંદ્ર મિત્ર નિર્જર । મૂર્તિ પ્રસવલીસ મનોહર ।
પરી હા લંબનાસિક કર્ણ થોર । દંત એક બાહેર દિસતસે ॥ ૧૨ ॥
ઐસા કાં પ્રસવલીસ બાળ । ઐકતાં હાંસે પયઃફેનધવલ ।
ધરાધરેંદ્રનંદિની વેલ્હાળ । તિસીહી હાસ્ય નાટોપે ॥ ૧૩ ॥
સ્કંદ મ્હણે જનની પાહીં । યાસ ઉતરીં મજ સ્તનપાન દેઈં ।
મગ જગદંબેનેં લવલાહીં । વિઘ્નેશા ખાલીં બૈસવિલેં ॥ ૧૪ ॥
ષણ્મુખ આડવા ઘેવોની । સ્તન જોં ઘાલી ત્યાચ્યા વદનીં ।
પાંચહી મુખે આક્રંદોની । રડોં લાગલી તેધવાં ॥ ૧૫ ॥
તેં દેખોનિ ગણનાથ । પોટ ધરોનિ ગદગદાં હાંસત ।
મ્હણે અંબે તુઝા હા કૈસા સુત । હાંક ફોડીત આક્રોશેં ॥ ૧૬ ॥
એક સ્તન ઘાતલા યાચે વદનીં । આણિક પાંચ આણિસી કોઠૂની ।
ઐસે ઐકતા પિનાકપાણી । કાય હાંસોનિ બોલત ॥ ૧૭ ॥
કાય મ્હણતો ગજવદન । ઐસા કો પ્રસવલીસ નંદન ।
યાવરી અપર્ણા સુહાસ્યવદન । પ્રતિઉત્તર દેતસે ॥ ૧૮ ॥
મ્હણે હા તુમ્હાંસારિખા ઝાલા નંદન । તુમ્હી પંચમુખ હા ષણ્મુખ પૂર્ણ ।
ઐકતા હાંસલા ત્રિનયન । પુત્ર પાહોન સુખાવે ॥ ૧૯ ॥
યાવરી ષણ્મુખ આણિ ગણપતી । લીલાકૌતુકેં દોઘે ક્રીડતી ।
વિનોદેં કલહ કરિતી । અંતરીં પ્રીતિ અખંડ ॥ ૨૦ ॥
દોઘેહી રડતાં ઐકોની । ધાવોનિ આલી જગત્ત્રયજનની ।
વક્રતુંડાસી હૃદયીં ધરોની । મ્હણે બાળા કાય ઝાલેં ॥ ૨૧ ॥
તંવ તો મ્હણે સ્કંદે યેવોન । અંબે ધરિલે માઝે કર્ણ ।
બોલિલા એક કઠીણ વચન । તુઝે નયન સાન કાં રે ॥ ૨૨ ॥
જગદંબા મગ હાંસોન । અગ્નિસંભૂતાપ્રતી બોલે વચન ।
ગજાનનાસી કઠીણ ભાષણ । ઐસે કૈસેં બોલિલાસી ॥ ૨૩ ॥
સ્કંદ મ્હણે તર્જની ઉચલોન । યેણે મોજિલે માઝે દ્વાદશ નયન ।
યાવરી હૈમવતી હાસોન । એકદંતાપ્રતી બોલત ॥ ૨૪ ॥
મ્હણે હે તુવાં અનુચિત કેલેં । કુમારાચે નયન કાં મોજિલે ।
યાવરી નાગાનન બોલે । ઐક માતે અન્યાય યાચા ॥ ૨૫ ॥
માઝી ગુંડા લંબાયમાન । યેણે મોજિલી ચવંગે ઘાલૂન ।
અન્યાય હા થોર ત્રિભુવનાહૂન । કરીં તાડન અંબે યાસી ॥ ૨૬ ॥
યાવરી સ્વામી કાર્તિક બોલત । અંબે યેણે માઝે મોજિલે હસ્ત ।
યાવરી કરિમુખ બોલત । મૈનાકભાગિની ઐક પાં ॥ ૨૭ ॥
યાચા અન્યાય એક સાંગેન । ઐકતાં તૂં યાસી કરિસીલ તાડણ ।
નગાત્મજા આણિ ત્રિલોચન । સાવધાન હોઊન ઐકતી ॥ ૨૮ ॥
ઇભમુખ મ્હણે ભેડસાવૂન । મજ બોલિલા હા ન સાહવે વચન ।
તુઝે પોટ કાં થોર પૂર્ણ । મોદક બહ ભક્ષિલે ॥ ૨૯ ॥
ઐસેં ઐકતા મૃડાની । દોઘાંસી હૃદયીં ધરી પ્રીતીકરૂની ।
દોઘાંસી પ્રિય વસ્તુ દેઊની । સમજાવિલેં તેધવાં ॥ ૩૦ ॥
યાવરી મદનાંતક પાહેં । સિંહાસન બૈસલા આનંદમયે ।
જગદંબા મુખાકડે પાહે । હાસ્ય વદન કરૂનિયાં ॥ ૩૧ ॥
યાવરી વિરૂપાક્ષ બોલત । કાં હો હાસ્ય આલે અકસ્માત ।
યાવરી ત્રૈલોક્યમાતા મ્હણત । નવલ એક દિસતસે ॥ ૩૨ ॥
તુમચ્યા જટામુકુટાંત । લલનાકૃતિ કાય દિસત ।
તુમચી કરણી અદ્ભુત । પદ્મજબિડૌજા સમજેના ॥ ૩૩ ॥
કૈલાસપતિ મ્હણે ઇભગમને । હરિમધ્યે મૃગશાવકનયને ।
મસ્તકીં જળ ધરિલેં વરાનને । બિંબાધરે પિકસ્વરે ॥ ૩૪ ॥
યાવરી ચાતુર્યસરોવરમરાળી । હેરંબજનની મ્હણે કપાળમાળી ।
જળાંતરીં સ્ત્રીચે વદન યે વેળીં । દિસતે મજ ભાલનેત્રા ॥ ૩૫ ॥
યાવરી બોલે કૈલાસરાજ । વિદ્રમાધરે મુખ નવ્હે તે વારિજ ।
શોભાયમાન સતેજ । ટવટવીત દિસતસે ॥ ૩૬ ॥
યાવરી સજલજલદવર્ણા । સ્કંદમાતા મ્હણે પંચદશનયના ।
કુરળકેશ વ્યાઘ્રચર્મવસના । કૃષ્ણવર્ણ દિસતાતી ॥ ૩૭ ॥
યાવરી બોલે પંચવદન । કમળીં મિલિંદ ઘે સુગંધ બૈસોન ।
નસતેચ પુસસી છંદ ઘેવોન । રમારમણસહોદરી ॥ ૩૮ ॥
યાવરી બોલે ભુજંગત્રિવેણી । કમળાસ ભોંવયા કા ખટ્વાંગપાણી ।
તુમચ્યા માયેચી વિચિત્ર કરણી । આમ્નાયશ્રુતી નેણતી ॥ ૩૯ ॥
યાવરી બોલે હિમનગજામાત । ભૃકુટ્યા નવ્હે પાહેં ત્વરિત ।
સલિલલહરી તળપત । દૃષ્ટી તરળલી તુઝી કાં હો ॥ ૪૦ ॥
યાવરી સકળ પ્રમદાંચી વામિની । બોલે કંબુકંઠી કમંડલુસ્તની ।
મ્હણે કૈરવાસ નેત્ર પિનાકપાણી । કાં હો દિસતી આકર્ણ તે ॥ ૪૧ ॥
યાવરી શફરીધ્વજદહન બોલત । કમળાભોંવતે નીર બહુત ।
નેત્ર નવ્હેત મીન તળપત । હંસગમને નિરખીં બરે ॥ ૪૨ ॥
જે અનંતગુણપરિપૂર્ણ વેલ્હાળ । ત્રિપુરહરસુંદરી બોલે પ્રેમળ ।
મ્હણે રાજીવા સ્તનયુગુળ । કમંડલૂઐસે દિસતી કાં ॥ ૪૩ ॥
યાવરી બોલે ત્રિશૂળપાણી । ઐકેં વસુધાધરનંદિની ।
તે સ્તન નવ્હતી દોન્હી । વિલોકોનિ પાહેં બરેં ॥ ૪૪ ॥
ગંગા-હદાચે દોન્હી તીરીં । ચક્રવાકે બૈસલીં સાજિરીં ।
દુર્ગા મ્હણે મદનારી । બહુત સાહિત્ય પુરવીતસાં ॥ ૪૫ ॥
એકાચે અનેક કરૂન । દાખવિલે હે ત્રિભુવન ।
તુમચે મૌનેંચ ધરાવે ચરણ । બોલતાં અપ્રમાણ ન મ્હણાવેં ॥ ૪૬ ॥
મગ માંડૂનિયાં સારીપાટ । ખેળતી દાક્ષાયણી નીળકંઠ ।
જ્યાચે ખેળ ઐકતાં વરિષ્ઠ । ભક્ત હોતી ત્રિજગીં ॥ ૪૭ ॥
દોઘે ખેળતાં આનંદઘન । તોં આલા કમલોદ્ભવનંદન ।
બ્રહ્મવીણા વાજવૂન । કરી સ્તવન અપાર ॥ ૪૮ ॥
મગ ક્ષણ એક સ્વસ્થ હોઊની । ખેળ વિલોકી નારદમુની ।
મ્હણે પણ કેલ્યાવાંચુની । રંગ ન યે ખેળાતેં ॥ ૪૯ ॥
દોઘાંસી માનલેં તેં બહુત । મગ પણ કરૂનિયાં ખેળત ।
જિંકીલ ત્યાસી એક વસ્ત । આપુલી દ્યાવી નિર્ધાર હા ॥ ૫૦ ॥
તોં પ્રથમ ડાવ તેચ ક્ષણીં । જિંકિતી ઝાલી મેનકાનંદિની ।
વ્યાઘ્રાંબર ઘેતલેં હિરોની । નારદમુનિ હાંસતસે ॥ ૫૧ ॥
દુજાહી ડાવ જિંકિતા ભવાની । ઘેતલે ગજચર્મ હિરોની ।
એકામાગે એક તેચ ક્ષણીં । દહાહી આયુધે ઘેતલીં ॥ ૫૨ ॥
જો તો ડાવ જિંકી ભવાની । સર્વ ભૂષણે ઘેતલી હિરોની ।
શેવટીં કૌપીનહી સાંડોની । શંકર ઝાલા દિગંબર ॥ ૫૩ ॥
સુરભીપુત્ર જિંકિલા । તોહી દેવીને આપુલા કેલા ।
નારદ ગદગદાં હાઁસિન્નલા । કાય બોલિલા શિવાસી ॥ ૫૪ ॥
મ્હણે સ્ત્રીને જિંકિલે પણ કરૂન । ગેલા તુઝા મહિમા પૂર્ણ ।
સૃષ્ટી અવઘી માયાધીન । તૂ નિર્ગુણ નિર્વિકાર ॥ ૫૫ ॥
ચરાચર આહે માયાધીન । તુજ ઇણે દિધલેં સગુણપણ ।
યેરવીં તૂં અવ્યક્ત પૂર્ણ । તુજ કોણ પુસત હોતેં ॥ ૫૬ ॥
એવં તૂં માયાધીન ઝાલાસી પૂર્ણ । આતાં ભક્તાંસી કૈસે દાવિસી વદન ।
ઐસેં ઐકતાં ભાલલોચન । ગેલા રુસૂન ઘોર બના ॥ ૫૭ ॥
ઇતુકેં કૃત્ય કરૂન ગેલા તેથૂન બ્રહ્મનંદન । શંકરે સર્વસંગ ટાકૂન ।
નિરંજની વાસ કેલા ॥ ૫૮ ॥
શોધિતાં ન પડે કોણાસી ઠાયીં । યોગી ધ્યાતી સર્વદા હૃદયીં ।
ન કળે મૂળાગ્ર કોઠે કાંહીં । જાતિ કુળ નસેચિ ॥ ૫૯ ॥
નામરૂપગુણાતીત । ગોત્રવર્ણ આશ્રમવિરહિત ।
ચહૂં દેહાંસી અતીત । કોણા અંત ન કળેચિ ॥ ૬૦ ॥
અસો જગદંબા સખ્યા ઘેઊનિયાં । બનાસી ચાલિલી શોધાવયા ।
ગિરીકંદરીં મઠ ગુહા શોધૂનિયાં । ભાગલી બહુત જગદંબા ॥ ૬૧ ॥
સર્વહી તીર્થે શોધિલીં સવેગ । બહુતાંસી પુસિલા ત્યાચા માર્ગ ।
જો શોધિતાં અષ્ટાંગયોગ । યોગિયાં ઠાયીં પડેના ॥ ૬૨ ॥
પંચાગ્નિસાધન ધૂમ્રપાન । જટાધારી નગ્ન મૌન ।
એકીં સદા ઝાંકિલે નયન । એક ગગન વિલોકિતી ॥ ૬૩ ॥
એક ઉભેચિ નિરંતર । ઘેતી વાયૂચા આહાર ।
ત્યાંસહી પુસતાં શ્રીશંકર । કોઠે આહે ન બોલતી ॥ ૬૪ ॥
એક કરિતી સદા યજ્ઞ । એક કરિતી હિંસા બલિદાન ।
પરી તેહી ધુરે ડોળે ભરૂન । કષ્ટી હોતી સર્વદા ॥ ૬૫ ॥
એક ચૌસષ્ટ કળા દાવિતી । એકા ચૌદા વિદ્યા મિરવિતી ।
એક વાદવિવાદ નિગુતી । કરિતાં બહુત ભાગલે ॥ ૬૬ ॥
એક સાંગતી પુરાણ । એક નાચતી ઉડ્યા ઘેઊન ।
લોકાંસ સાંગતી ઉપદેશજ્ઞાન । પરી ઉમારમણ દુરાવલા ॥ ૬૭ ॥
એક નાશિતી કુશે મૃત્તિકા ઉદક । મ્હણતી આમ્હી ઇતુકેનિ પાવન દેખ ।
ત્યાંસહી પુસતાં કૈલાસનાયક । ન પડે ઠાયીં તત્ત્વતાં ॥ ૬૮ ॥
જે આદિમાયા વિશ્વજનની । અનંતશક્તીંચી સ્વામિની ।
તે શ્રમલી નાના સાધનીં । ઇતરાંચી કહાણી કાય તેથે ॥ ૬૯ ॥
ઠાયીં પડાવયા શિવસ્વરૂપ । ક્ષીરાબ્ધિજાપતી કરી તપ ।
મઘવા દ્રુહિણ કરિલી સાક્ષેપ । નિશિદિનીં યાચલાગીં ॥ ૭૦ ॥
ઋગ્વેદ સ્થાપિત કર્મ । યજુર્વેદ બોલે જ્ઞાન નિઃસીમ ।
ઉપાસનામાર્ગ ઉત્તમ । અથર્વણ સ્થાપિતસે ॥ ૭૧ ॥
સામવેદ સાંગે ગાયન । ન્યાયશાસ્ત્રી ભેદ ગહન ।
મ્હણતી ઈશ્વર સમર્થ જીવ સાન । ત્યાચે પદ ન પાવતી તે ॥ ૭૨ ॥
મીમાંસક સ્થાપિતી કર્મમાર્ગ । સાંખ્ય પ્રકૃતિ-પુરુષવિભાગ ।
પાતંજલી સાંગતી યોગ । શબ્દવિભાગ વ્યાકરણી ॥ ૭૩ ॥
સર્વ નિરસૂનિ ઉરલેં ઉત્તમ । વેદાંતી મ્હણતી તેંચિ બ્રહ્મ ।
તો શિવ બ્રહ્માનંદ પરમ । વેદશાસ્ત્રાં અગમ્ય જો ॥ ૪ ॥
ત્યા શિવાચે નામ ઘેવોની । જગદંબા બાહે ઘોર વનીં ।
સકળ અભિમાન ટાકૂની । વલ્લભા મી શરણ તૂતેં ॥ ૭૫ ॥
સકળ તત્ત્વે શોધિતાં સાચાર । શેવટીં હોય સાક્ષાત્કાર ।
તૈસા હિમાચળીં ત્રિપુરહર । વિલોકિલા જગદંબેનેં ॥ ૭૬ ॥
તો સ્વાત્મસુખી ઝાલા તલ્લીન । ઝાંકિલે અસતી પંચદશ નયન ।
દેવી મ્હણે શ્વશુરગૃહી યેઊન । રહિવાસ કેલા અસે ॥ ૭૭ ॥
અપર્ણા મનીં વિચારી । યાચ રૂપેં જવળી જાઊ જરી ।
તરી મજવરી યે અવસરીં । ક્રોધાયમાન હોઈલ ॥ ૭૮ ॥
મગ ભિલ્લીચા વેષ ધરૂન । મયૂરપિચ્છાંચે કેલે વસન ।
અનુપમ વેષ ધરૂન । મુરહરભગિની ચાલિલી ॥ ૭૯ ॥
અનંત કમળભવાંડમાળા । ત્રિભુવનસુંદરી ગુંફી હેળા ।
તિને સ્મરહર મોહિલા । નૃત્યગાયનેકરૂનિયાં ॥ ૮૦ ॥
અનંત શક્તી ભોંવત્યા વિરાજતી । વિમાનીં અષ્ટનાયિકા તન્મય હોતી ।
કિન્નર ગંધર્વ આશ્ચર્ય કરિતી । ગાયનરીતી ઐકૂનિયાં ॥ ૮૧ ॥
વૈરભાવ વનચરેં વિસરતી । આહાર ત્યજિલા તન્મય હોતી ।
નદ્યાંચે જલપ્રવાહ ખંટતી । પક્ષી વિસરતી દેહભાવ ॥ ૮૨ ॥
નિશ્ચળ ઝાલા પવન । વિધુકુરંગ ગેલા વેધોન ।
કુંભિનીભાર સાંડોન । ફણિપતિ વરી યેઊ પાહે ॥ ૮૩ ॥
આંગીંચા સુટલા દિવ્ય આમોદ । દેવ પાહતી હોવોનિ ષટ્પદ ।
નૃત્ય કરિતાં ભાવ વિવિધ । દાવી નાના પ્રકારાંચે ॥ ૮૪ ॥
શીતલત્વ દાહકત્વ સાંડૂન । વાટે તાટંક ઝાલે વિધુચંડકિરણ ।
દેવલલના મ્હણતી ઓવાળૂન । ઇજવરૂન જાવેં સમસ્તીં ॥ ૮૫ ॥
આદિજનનીચે અપાર લાઘવ । નેણતી શક્રાદિ કમલોદ્ભવ ।
દિવ્ય હિરેખાણીંચે વૈભવ । દંતતેજેં ઝાંકિલેં ॥ ૮૬ ॥
દંતપંક્તીંચા ઝળકતાં રંગ । ખડે તે હિરે હોતી સુરંગ ।
તનૂચા સુગંધ અભંગ । નભ ભેદુની વરી જાય ॥ ૮૭ ॥
પદમુદ્રા જેથે ઉમટત । સુવાસ કમળે તેથે ઉગવત ।
જેથીંચ્યા પરાગાસ વેધોનિ વસંત । પ્રદક્ષિણા કરી પ્રીતીનેં ॥ ૮૮ ॥
અનંતવિદ્યુલ્લતાકછોળ । તૈસેં સ્વરૂપતેજ નિર્મળ ।
નેત્ર ઉઘડોનિ જાશ્વનીળ । પાહતા ઝાલા તેધવાં ॥ ૮૯ ॥
પાયીં પૈંજણ નૂપુરેં રુણઝુણતી । ત્યાંત ક્ષુદ્રઘંટા રસાળ ગર્જતી ।
કરીંચીં કંકણે ઝણત્કારતી । નૃત્યગતીસરસીંચ ॥ ૯૦ ॥
ભૂલતાચાપ ચઢવૂની । કામશત્રુ વિધિલા નયનકટાક્ષબાણીં ।
મનકુરંગ પાડિલા ધરણીં । સુરવરા કરણી ન કળેચિ ॥ ૯૧ ॥
દિવ્ય સ્વરૂપ વિલોકિતા પૂર્ણ । પંચબાણે વ્યાપિલા પંચવદન ।
તપ ધ્યાન વિસરૂન । વૃત્તાંત પુસે તિયેતેં ॥ ૯૨ ॥
મ્હણે તૂ નારી કોઠીલ કોણ । કામાનળ શાંતવીં વર્ષોનિ ઘન ।
તુઝે સ્વરૂપ લાવણ્ય । ત્રિભુવનીં ઐસેં દુજેં નાહી ॥ ૯૩ ॥
તુઝા વદનઇંદુ વિલોકૂન । ચકોર ઝાલે માઝે નયન ।
આતાં વરીં મજલાગૂન । તુજઆધીન મી ઝાલોં ॥ ૯૪ ॥
યાવરી બોલે ભિલિણી । ઉમેઐસી લલના ટાકૂની ।
કાં બૈસલાસી ઘોર વનીં । કૈલાસભુવન ત્યજોનિયાં ॥ ૯૫ ॥
મી તોં પરનારી નિશ્ચિત । ન વરીં ન ઘડે કદા સુરત ।
તુવાં મન જિંકિલેં નાહીં યથાર્થ । તરી તપસ્વી કૈસા તૂં ॥ ૯૬ ॥
યાવરી બોલે પિનાકપાણી । મી દુર્ગેવરી આલોં રુસોની ।
તિચે મુખ ન પાહે પરતોની । નામ સ્વપ્નીં ન ઘેચિ ॥ ૯૭ ॥
યાવરી ભિલ્લીણ બોલત । પતિ માઝા રાગિષ્ટ અત્યંત ।
હે ત્રિભુવન જાળીલ ક્ષણાંત । અણુમાત્ર ગોષ્ટ કળતાંચિ ॥ ૯૮ ॥
યાવરી બોલે જગન્નાથ । તી બહુકાળાચી કઠીણ અત્યંત ।
દક્ષયાગીં ઉડિ ઘાલિત । ક્રોધ અદ્ભુત તિયેચા ॥ ૨૯ ॥
પુઢે ગેલી પર્વતાચે પોટીં । માગુતી તિસી વરીં મી ધૂર્જટી ।
પરી તી કૌટાળીણ મોઠી । અતિકપટી મી જાણે ॥ ૧૦૦ ॥
ભિલ્લીણ મ્હણે ઐકિલેં કાનીં । તૂ કપટી ।
આહેસ તિજહૂની । શિરીં ઠેવિલી સ્વધુની । ભોળી ભવાની અત્યંત ॥ 10૧ ॥
દુર્ગેઐસી પટ્ટરાણી । ટાકૂનિ કાં હિંડસી વનીં ।
પરલલના દેખોનિ નયનીં । ગળાં યેવોનિ પડોં પાહસી ॥ 10૨ ॥
માગુતી બોલે કૈલાસનાથ । ક્ષણાંત સૃષ્ટી ઘડામોડ કરિત ।
શુંભનિશુંભાદિ દૈત્ય । યુદ્ધ કરૂની મર્દિલે તિણેં ॥ 10૩ ॥
તી જરી યેથે આલી ધાંવોન । ઉદંડ પ્રાર્થના કેલી પૂર્ણ ।
તરી મી નવ જાય પરતોન । કૈલાસાસી નિશ્ચયેં ॥ 10૪ ॥
તિસીં મી ન કરીં સંભાષણ । તૂંચિ વરીં મી ઝાલોં તુજ આધીન ।
જિકડે નેશીલ તિકડે યેઈન । વચનાધીન તુઝ્યા મી ॥ 10૫ ॥
યાવરી બોલે ગોરટી । ભવાની બૈસલી તુઝ્યા પાઠીં ।
દોન વેળા વરિલા ધૂર્જટી । તિચી ગતિ હે કેલી ॥ 10૬ ॥
મગ માઝા પાડ કાય તુજ । કેવ્હાં ટાકોનિ જાસીલ ન કળે મજ ।
દ્યૂતીં પણ ખેળતાં સહજ । તુઝે ત્વાંચિ હારવિલેં ॥ 10૭ ॥
ન બોલેચિ મદનદહન । ભિલ્લીણી માગુતી કરી નૃત્યગાયન ।
મગ ઉઠિલા પંચદશનયન । તિસી આલિંગન દ્યાવયા ॥ 10૮ ॥
અંબા ચાલિલી સત્વર । દીર્ઘશબ્દેં બોલે ત્રિપુરહર ।
મુખશશી દાવીં સુંદર । ભાક ઘેઈં મૈં માઝી ॥ 10૯ ॥
તૂં મજ માળ ઘાલીં યેઊન । મી ન જાય તુજ ટાકૂન ।
મગ જગદંબા બોલે હાંસોન । યાવેં ભુવના માઝિયા ॥ ૧૧૦ ॥
તુમચી હોઈન કામિની । અવશ્ય બોલે ખટ્વાંગપાણી ।
મદનાતક વેધોની । કૈલાસાસી નેલા તેધવા ॥ ૧1૧ ॥
સિંહાસન બૈસવૂન । ષોડશોપચારેં કેલેં પૂજન ।
દેવીને દૃઢ ધરિલે ચરણ । કંઠીં માળ ઘાતલી ॥ ૧1૨ ॥
દેવી આપુલેં સ્વરૂપ પ્રકટ કરી । તટસ્થ પાહે ત્રિપુરારી ।
મગ હાંસતી પરસ્પરીં । એકમેકાં પાહોની ॥ ૧1૩ ॥
શિવ મ્હણે ધન્ય ભવાની । ત્વાંચિ આણિલેં મજ સમજાવોની ।
સૂત શૌનકાદિકાંલાગોની । કથા સાંગે વિચિત્ર ॥ ૧1૪ ॥
કરીં વીણા ઘેવોનિ બ્રહ્મસુત । શિવાજવળી આલા અકસ્માત ।
મ્હણે હે વિશ્વંભર વિશ્વનાથ । તુઝે ભક્ત દેખિલે બહુ ॥ ૧1૫ ॥
પરી કાંતિનગરીં શ્રિયાળ । ધીર ગંભીર ઉદાર સુશીળ ।
કીર્તીને ભરલે દિગ્મંડળ । સાત્ત્વિક કેવળ ક્ષમાવંત ॥ 1૧૬ ॥
તેણેં ઘાતલેં અન્નસત્ર । ઝાલીં વર્ષે દહા સહસ્ર ।
ઇચ્છાભોજન દાન પવિત્ર । અતીતાંપ્રતી દેતસે ॥ ૧1૭ ॥
અવની જે અગમ્ય વસ્ત । ભોજન માગિતલી અકસ્માત ।
પ્રયત્ને આણોનિ પુરવીત । શિવભક્ત થોર તો ॥ ૧1૮ ॥
ઐસેં નારદ સાંગતાં વર્તમાન । ત્યાચ્યા ગૃહાપ્રતી પંચવદન ।
કુશ્ચળ અતીતવેષ ધરૂન યેતા ઝાલા તે સમયીં ॥ ૧1૯ ॥
આંગણ ઉભા ઠાકલા યેઊન । પરમ કોપી જેવીં દાવાગ્ન ।
દુષ્ટવચન બોલે કઠીણ । રૂપહી સંપૂર્ણ કુશ્ચળચી ॥ ૧૨૦ ॥
મ્હણે મજ દેઈં ઇચ્છાભોજન । નાતરી જાતોં સત્ત્વ ઘેવોન ।
શ્રિયાળ ચાંગુણા યેવોન । પાય ધરિતી સદ્ભાવેં ॥ 1૨૧ ॥
આણોનિ બૈસવિલા આસનીં । ત્યાચી ક્રોધવચને સોસૂની ।
ષોડશોપચારેં પૂજા કરોની । કર જોડોની ઠાકતી પુઢે ॥ 1૨૨ ॥
માગા સ્વામી ઇચ્છભોજન । યેરૂ મ્હણે નરમાંસ દેઈં આણોન ।
તૂં ચોર આણિસી ધરૂન ત્યાચે માંસ ન ઘે મી ॥ 1૨૩ ॥
ધરૂનિ માઝા ઉદ્દેશ । વિકત આણિસીલ મનુષ્ય ।
તેં ન ઘે મી નિઃશેષ । સત્ય સત્ય ત્રિવાચા ॥ 1૨૪ ॥
ચાંગુણા મ્હણે કર જોડૂન । મી આપુલેં માંસ દેતેં કરીં ભોજન ।
શ્રિયાળ મ્હણે માનેલ પૂર્ણ । માઝે માંસ દેતોં મી ॥ 1૨૫ ॥
યેરૂ મ્હણે તુમ્હી પવિત્ર તત્ત્વતાં । પરી સર્વ યાચકાંચે માતાપિતા ।
તુમ્હાં દોઘાંસી ભક્ષિતાં । અન્નસત્ર ખંડેલ ॥ 1૨૬ ॥
તરી તુમચા એકુલતા એક સ્નેહાળ । પાંચ વર્ષાંચા ચિલયા બાળ ।
બત્તીસ લક્ષણી વેલ્હાળ । તો મજ દેઈં ભોજના ॥ 1૨૭ ॥
ઐસેં ઐકતાં વચન । માયામોહજાળ દૂર કરૂન ।
મ્હણતી અવશ્ય જા ઘેઊન । મગ સદાશિવ બોલત ॥ 1૨૮ ॥
મી કાય આહે વૃક વ્યાઘ્ર રીસ । ભક્ષૂ તવ પુત્રાચે માંસ ।
ઉબગ ન માનૂનિ વિશેષ । પચવૂનિ ઘાલીં મજ આતાં ॥ 1૨૯ ॥
માયામોહ ધરૂન । કોણી કરાલ જરી રુદન ।
તરી મી જાઈન ઉઠોન । સત્ત્વ ઘેવોન તુમચેં ॥ ૧૩૦ ॥
અવશ્ય મ્હણોનિ પતિવ્રતા । ઉભી ઠાકોનિ બાહે નિજસુતા ।
મ્હણે બાળા ચિલયા ગુણવંતા । ખેળાવયા કોઠે ગેલાસી ॥ 1૩૧ ॥
તુજલાગીં ખોળંબલા અતીત । બાળા માઝ્યા યેઈ ધાંવત ।
ઐસે ઐકતાં અકસ્માત । બાળ આલા ધાંવોની ॥ 1૩૨ ॥
અતિતાસી કરૂનિ નમન । માતાપિત્યાંચે ધરી ચરણ ।
માતા મ્હણે તુઝે પિશિતદાન । અતીત માગતો રાજસા ॥ 1૩૩ ॥
બાળ બોલે સ્નેહેકરૂન । હા દેહ મ્યાં કેલા શિવાર્પણ ।
અતીત હોતા તૃપ્ત પૂર્ણ । ઉમારમણ સંતોષેલ ॥ 1૩૪ ॥
ઐસેં ઐકતાં ઝડકરી । બાળ ઘેતલા કડિયેવરી ।
પાકશાળેભીતરીં । ઘેવોનિ ગેલી વધાવયા ॥ 1૩૫ ॥
ચિલયાસી ચુંબન દેઊન । હૃદયીં ધરિલા પ્રીતીંકરૂન ।
બાળ મ્હણે પુઢતીં યેઈન । તુઝ્યા ઉદરીં જનનીયે ॥ 1૩૬ ॥
માયાજાળ સર્વ સોડૂન । મન કેલે વજ્રાહૃનિ કઠીણ ।
ચિલયાચે શિર છેદૂન । કાઢિલે માંસ આંગીંચેં ॥ 1૩૭ ॥
આપણાંસી પુત્ર નાહી મ્હણોનિયાં । શિરકમળ ઠેવિલેં પાહાવયા ।
શરીરાચા પાક કરૂનિયાં । ઉઠવી ભોજના અતીતાતેં ॥ 1૩૮ ॥
અતીંદ્રિયદ્રષ્ટા શ્રીશંકર । અનંત બ્રહ્માંડાચા સમાચાર ।
સર્વ ઠાવુક સૂત્રધાર । કળલે શિર ઠેવિલેં તેં ॥ 1૩૯ ॥
ઉઠોનિ ચાલિલા તાત્કાળ । ધાંવતી ચાંગુણા શ્રિયાળ ।
યેરૂ મ્હણે કળલેં સકળ । શિરકમળ ઠેવિલેં ॥ ૧૪૦ ॥
સર્વ ગાત્રાંત શિર પ્રધાન । તેંચિ કૈસે ઠેવિલેં વંચૂન ।
તંવ તી દોઘે ધરિતી ચરણ । તેહી પચવૂનિ ઘાલિતોં ॥ 1૪૧ ॥
ક્ષોભ ન ધરાવા અંતરીં । નેણતપણે ચુકલોં જરી ।
તરી સર્વજ્ઞા તૂ ક્ષમા કરીં । સત્ત્વ આમુચેં રાખાવેં ॥ 1૪૨ ॥
મગ બૈસલા આસન યેઊન । મ્હણે શિર યેઈં બાહેર ઘેઊન ।
ઉખળાંત ઘાલૂન કંડન । મજદેખતા કરીં આતાં ॥ 1૪૩ ॥
અશ્રુ આલિયા તુઝ્યા નયનીં । કીં કષ્ટી ઝાલીયા અંતઃકરણીં ।
તરી પુત્ર ગેલા સત્ત્વાસ હાની । કરૂન જાઈન તુમચ્યા ॥ 1૪૪ ॥
અવશ્ય મ્હણે નૃપલલના । શિર આણોનિ કરી કંડણા ।
સત્ત્વ પાહે કૈલાસરાણા । અંતરીં સદ્ગદ હોઊની ॥ 1૪૫ ॥
નિજસત્ત્વાચે ઉખળ । ધરિલેં ધૈર્યાચે કરીં મુસળ ।
કાંડીત બૈસલી વેલ્હાળ । નિર્ધાર અચળ ધરૂનિયાં ॥ 1૪૬ ॥
અતીત મ્હણે પરમ મંગળ । ગીત ગાય રસિક સુઢાળ ।
ખંતી કરિતાં પયઃફેનધવલ । દુરાવેલ જાણ પાં ॥ 1૪૭ ॥
તે સદ્ભાવસરોવરવિલાસિની । કોમલહૃદય નૃપકામિની ।
કીં નિશ્ચળ ગંગા ભરૂની । જાત મર્યાદા ધરૂનિયાં ॥ 1૪૮ ॥
તિચે પાહતાં નિજવદન । કાળવંડલા રોહિણીરમણ ।
મૃગશાવાક્ષી ગુણનિધાન । ઉપમા નાહીં સ્વરૂપાતેં ॥ 1૪૯ ॥
મ્હણે કોમલાંગા બાળા સુકુમારા । સુલક્ષણા સુશીલા નૃપકિશોરા ।
સુહાસ્યવક્ત્રા રાજીવનેત્રા । યેવોનિ ઉદરા ધન્ય કેલેં ॥ ૧૫૦ ॥
તૂ સુકુમાર પરમ ગુણવંતા । માઝે નિષ્ઠુર ઘાવ લાગતી માથા ।
તુજવીણ પરદેશી આતા । દુબળી ભણંગ ઝાલે મી ॥ 1૫૧ ॥
કુચકમંડલી અતિસુંદરા । કંચુકીબાહેર ફુટલ્યા દુગ્ધધારા ।
કી ભૂલિંગાસી એકસરા । ગળત્યા લાવલ્યા તિયેને ॥ 1૫૨ ॥
મ્હણે અતીત જેવોનિ અવધારી । જાઊ દે રાજદ્વારાબાહેરી ।
દેહ ત્યાગીન યે અવસરી । યાવરી ધીર ન ધરવે પૈ ॥ 1૫૩ ॥
કૈલાસપંથ લક્ષૂન । સખયા એકલા જાતોસિ મજ ટાકૂન ।
તુઝે સંગતી મી યેઈન । ઉભા રાહે ક્ષણભરી ॥ 1૫૪ ॥
તૂ મોક્ષદ્વીપાચે કેણે ભરૂન । જાસી કૈલાસરાજપેઠ લક્ષુન ।
તુઝે સંગતી મી ઉદ્ધરેન । મજ ટાકુનિ જાઊ નકો ॥ 1૫૫ ॥
ઉદકાવીણ જૈસા મીન । તૈસી મી તાન્હયા તુજવીણ ।
માઝે હૃદય નિર્દય કઠિણ । લોકાંત વદન કેવી દાવૂ ॥ 1૫૬ ॥
તુઝી માઉલી મી મ્હણતા । લાજ વાટે રે ગુણવંતા ।
તુવા આપુલી સાર્થકતા । કરુનિ ગેલાસી શિવપદા ॥ 1૫૭ ॥
હે ત્રિભુવન શોધિતા સકળ । તુજઐસા ન દિસે બાળ ।
મગ તે પચવુનિ તત્કાળ । ઉઠા મ્હણે અતિતાતે ॥ 1૫૮ ॥
અતીત મ્હણે અવનીપતી । ઉઠા તુમ્હી યજમાન માઝે પંક્તી ।
ઐસે ઐકતા શ્રિયાળનૃપતી । ઝાલા ચિત્તી સંકોચિત ॥ 1૫૯ ॥
ચાંગુણા મ્હણે નૃપનાથા । સત્ત્વ રાખાવે સત્વર આતા ।
વિન્મુખ જાઊ ન દ્યાવે અતીતા । મની ચિંતા ન ધરાવી ॥ ૧૬૦ ॥
નવમાસ વાહિલા મ્યાં ઉદરાત । તુમ્હાસ જડ નવ્હે ચૌપ્રહરાત ।
પોટીચા પોટી ઘાલિતા સુત । ચિંતા કાય નૃપશ્રેષ્ઠા ॥ 1૬૧ ॥
રાવ બૈસલા પંક્તીસી । તાટ વાઢોનિ આણિલે વેગેસી ।
અતીત મ્હણે ચાંગુણેસી । તૂહી યેઈ સવેગ ॥ 1૬૨ ॥
અવશ્ય મ્હણોનિ ઝડકરી । યેવોનિ બૈસલી નૃપસુંદરી ।
યાવરી અતીત મ્હણે તુમચ્યા મંદિરી । અન્ન ન ઘ્યાવે સર્વથા ॥ 1૬૩ ॥
નિપુત્રિકાચે ન પહાવે વદન । મગ તેથે કોણ ઘેઈલ અન્ન ।
દીપેવીણ શૂન્ય સદન । પુત્રાવીણ તેવી તુમ્હી ॥ ૧6૪ ॥
નાસિકેવાચોનિ વદન । કી વૃક્ષ જૈસા ફળાવીણ ।
કી બુબુળાવીણ જૈસે નયન । શૂન્ય સદન તુમચે તેવી ॥ 1૬૫ ॥
તંવ તી દોઘે બોલતી સદ્ગદિત । એક હોતા તો અર્પિલા સુત ।
ચાંગુણા મ્હણે ગેલે સત્ત્વ । અતીત વિન્મુખ જાઈલ આતા ॥ 1૬૬ ॥
એક બાળ તો દિધલા ભોજનાસી । આતા મહારાજા સત્ત્વ કિતી પાહાસી ।
ઐસે બોલતા ચાંગુણેસી । અદભુત ગહિંવર દાટલા ॥ 1૬૭ ॥
મ્હણે સત્ત્વહી બુડાલે સકળ । વૃથા ગેલે માઝે બાળ ।
મગ કંઠ મોકળા કરૂનિ તે સ્નેહાળ । હાક ફોડી ચાંગુણા ॥ 1૬૮ ॥
નયની ચાલિલ્યા પ્રેમાશ્રુધારા । મ્હણે અહા શિવ કર્પૂરગૌરા ।
દીર્ઘસ્વરે બાહે ઉમાવરા । પાવ સત્વરી યા આકાંતી ॥ 1૬૯ ॥
આહા ઝાલે વંશખંડન । ન દેખો પુઢતી પુત્રવદન ।
ઐસે ઐકતા અતીતાચે નયન । સ્રવો લાગલે પ્રેમભરે ॥ 1૭૦ ॥
બાહેર ફુટલી માત । વળસા થોર હોત નગરાત ।
લોક દુઃખે વક્ષઃસ્થળ પિટિત । રાજકિશોર આઠવૂની ॥ 1૭૧ ॥
વિમાની દાટલે સુરવર । મ્હણતી ધન્ય પતિવ્રતા સત્ત્વધીર ।
ઈસ પ્રસન્ન હોવોનિ શ્રીશંકર । કાય દેઈલ તે ન કળેચિ ॥ 1૭૨ ॥
અતીત મ્હણે ચાંગુણેસી । જે પ્રિય અસેલ તુઝે માનસી ।
તે મજસી માગ સદ્ગુણરાશી । યાવરી સતી કાય બોલે ॥ 1૭૩ ॥
મજ નિપુત્રિક મ્હણતીલ લોક । હા ધુવોનિ કાઢી કલંક ।
ઐસે ઐકતા કૈલાસનાયક । બોલાવી મ્હણે પુત્રાસી ॥ 1૭૪ ॥
સત્ય માનૂનિ અતીતવચના । દીર્ઘ હાંકા ફોડીત ચાંગુણા ।
મ્હણે ચિલયા ગુણનિધાના । યેઈ સ્નેહાળા ધાવોની ॥ 1૭૫ ॥
અતીત તુજવીણ ન ઘે ગ્રાસ । કોઠે ગુંતલાસી ખેળાવયાસ ।
માઝે તાન્હે તૂ પાડસ । સત્ત્વ રાખે યેવોનિયા ॥ 1૭૬ ॥
તૂ ન યેસી જરી ધાવોન । તરી માઝા જાઊ પાહે પ્રાણ ।
દશદિશા વિલોકૂન । ચાંગુણા પાહે તેધવા ॥ 1૭૭ ॥
માગુતી હાક ફોડી વેલ્હાળ । તો જૈસે ઉગવે મિત્રમંડળ ।
તૈસા ધાવતચ આલા બાળ । પાહે શ્રિયાળ સ્નેહભરે ॥ 1૭૮ ॥
અતીતસ્વરૂપ ટાકૂન । શિવ પ્રકટલા નિજરૂપ પૂર્ણ ।
દશહસ્ત પંચવદન । દીનોદ્ધારણ જગદ્ગુરુ ॥ 1૭૯ ॥
ચિલયા શિવે હૃદયી ધરિલા । નિજઅંકાવરી બૈસવિલા ।
શ્રિયાળ ચાંગુણા તે વેળા । પાયાંવરી લોળતી ॥ ૧૮૦ ॥
સુરવર સુમને વર્ષતી અપાર । દુંદુભીનાદે કોંદલે અંબર ।
આનંદમય ઝાલે નગર । ધાવતી લોક પહાવયા ॥ 1૮૧ ॥
શિવે આણવિલે દિવ્ય વિમાન । શ્રિયાળ ચાંગુણા દિવ્યરૂપ હોઊન ।
ચિલયાસી સિંહાસની સ્થાપૂન । છત્ર ધરિલે તયાવરી ॥ 1૮૨ ॥
સચિવાંસ નિરવોનિ રાજ્યભાર । વિમાની બૈસલી સત્વર ।
નિજપદી જગદુદ્ધાર । શ્રીશંકર સ્થાપી તયા ॥ 1૮૩ ॥
કાંતિનગરી સૌખ્ય અગાધ । ત્રિભુવની ન માયે આનંદ ।
શ્રીધરસ્વામી તો બ્રહ્માનંદ । અભંગ ન વિટે કાલત્રયી ॥ 1૮૪ ॥
શિવલીલામૃત ગ્રંથ । ઝાલા ચતુર્દશ અધ્યાયપર્યંત ।
ચૌદા ભુવનાંચે સાર યથાર્થ । ચૌદા અધ્યાય નિર્મિલે ॥ 1૮૫ ॥
કી ચૌદા વિદ્યાંચે સાર । કી ચૌદા ગાઠીંચા અનંત પરિકર ।
કી ચૌદા પદે નિરંતર ગયાવર્જન ઘડે હે ॥ 1૮૬ ॥
કી ચતુર્દશ રત્નાંચા પ્રકાશ । યેથેચિ ઝાલા એકરસ ।
કીં ચૌદા ચક્રે નિઃશેષ । પ્રિય ચૌદાહી લોકાતે ॥ 1૮૭ ॥
કી ચૌદા કાંડે વેદ । કી ચૌદા કોહળી દ્રવ્ય પ્રસિદ્ધ ।
કી ચૌદા કોઠડ્યા શુદ્ધ । શિવમંદિર નિર્મિલે ॥ 1૮૮ ॥
શ્રવણ પઠણ લેખન । નિદિધ્યાસ અનુમોદન ।
પરમ પ્રીતી કરિતા ગ્રંથરક્ષણ । ફલ સમાન સર્વાસી ॥ 1૮૯ ॥
ઇતુક્યાંસહી શિવ હોઊનિ માઉલી । કરીલ નિજાંગાચી સાઉલી ।
આયુરારોગ્ય ઐશ્વર્ય સકળી । ગ્રંથશ્રવણે પ્રાપ્ત હોય ॥ ૧૯૦ ॥
આધિ વ્યાધિ જાય નિરસોન । વંધ્યાહી પાવે પુત્રસંતાન ।
ગ્રામા ગેલા બહુત દિન । પિતા બંધુ ભેટેલ ॥ 1૯૧ ॥
ઘરી સંપત્તિ દાટે બહુત । ઋણમોચન હોય ત્વરિત ।
શત્રુક્ષય યથાર્થ । દક્ષિણમુખે વાચિતા ॥ 1૯૨ ॥
શત આવર્તને કરિતા ભક્તિયુક્ત । પોટી હોય શિવભક્ત સુત ।
જ્યાચ્યા ઘરી અસેલ હા ગ્રંથ । પિશાચ ભૂત ન રિઘે તેથે ॥ 1૯૩ ॥
ત્રિમાસ કરિતા નિત્ય આવર્તન । સર્વ સંકટે જાતી નિરસોન ।
ભાવે પ્રચીત પાહાવી વાચોન । નાહી કારણ અભાવિકાંચે ॥ 1૯૪ ॥
સોમવારી ગ્રંથ પૂજૂન । અથવા પ્રદોષકાળ શિવરાત્રી લક્ષૂન ।
શૂચિર્ભૂત હોવોનિ કરાવે શયન । સ્વપ્ની પ્રકટોનિ શિવ સાંગે ॥ 1૯૫ ॥
જે જે પડેલ સંકટ । તે તે નિવારીલ સ નીલકંઠ ।
ચૌદા અધ્યાયાંચે ફળ વરિષ્ઠ । વેગળાલે લિહિલે અસે ॥ 1૯૬ ॥
પ્રથમાધ્યાયી મંગળાચરણ । દાશાર્હરાયાચે આખ્યાન ।
કલાવતીને પતિ ઉદ્ધરિલા પૂર્ણ । હેચિ કથન નિર્ધારે ॥ 1૯૭ ॥
દ્વિતીયાધ્યાયી નિરૂપણ । શિવરાત્રિ કર્મવિપાકકથન ।
તિસ-યાંત ગૌતમે કથા સાંગોન । કલ્માષપાદ ઉદ્ધરિલા ॥ 1૯૮ ॥
ચૌથ્યાંત મહાકાળલિંગાર્ચન । ગોપબાળ ગેલા ઉદ્ધરૂન ।
પાચવ્યાત ઉમેને પુત્ર પાળૂન । રાજ્યી સ્થાપિલા શિવપ્રસાદે ॥ 1૯૯ ॥
સહાવા અધ્યાય અતિરસિક । સીમંતિની આખ્યાન પુણ્યકારક ।
સાતવા આઠવા સુરસ કૌતુક । ભદ્રાયુરાયાચે કથન પૈ ॥ ૨૦૦ ॥
નવમાત વામદેવાચે આખ્યાન સુરસ । દુર્જય રાજા ઝાલા રાક્ષસ ।
જન્મદુઃખે કથિલી બહુવસ । અતિસુરસ અધ્યાય તો ॥ 20૧ ॥
દહાવ્યાત શારદાઆખ્યાન । અકરાવ્યાત રુદ્રાક્ષમહિમા પૂર્ણ ।
મહાનંદા ગેલી ઉદ્ધરોન । ભદ્રસેનરાવ તરલા ॥ 20૨ ॥
બારાવ્યાત વિદુરબહુલા ઉદ્ધાર । વિષ્ણૂને મર્દિલા ભસ્માસુર ।
તેરાવ્યા અધ્યાયાત સમગ્ર । શિવગૌરીવિવાહ પૈ ॥ 20૩ ॥
ચૌદાવ્યાત શિવઅપર્ણાવિનોદ । ગૌરી ભિલ્લીણી ઝાલી પ્રસિદ્ધ ।
પુઢે શ્રિયાળચરિત્ર અગાધ । ચૌદાવા અધ્યાય સંપૂર્ણ હા ॥ 20૪ ॥
શ્રીધરસ્વામી બ્રહ્માનંદ । આનંદસાંપ્રદાય પરમ અગાધ ।
ક્ષીરસાગરી ગોવિંદ । આધી ઉપદેશી કમલોદ્ભવા ॥ 20૫ ॥
તેથોનિ અત્રિઋષી પ્રસિદ્ધ । પુઢે પૂર્ણબ્રહ્મ દત્તાત્રય અગાધ ।
ત્યાપાસૂનિ સદાનંદ । રામાનંદ યતી તેથોનિ ॥ 20૬ ॥
તેથોનિ અમલાનંદ ગંભીર । મગ બ્રહ્માનંદ ઉદાર ।
ત્યાવરી કલ્યાણી રાહણાર । સહજાનંદ યતીંદ્ર પૈ ॥ 20૭ ॥
તેથૂનિ પૂર્ણાનંદ યતી શુદ્ધ । ત્યાપાસાવ પિતામહ દત્તાનંદ ।
પિતા તોચિ સદ્ગુરુ પ્રસિદ્ધ । બ્રહ્માનંદ યતીંદ્ર જો ॥ 20૮ ॥
પંઢરીહૂનિ ચારી યોજને દૂરી । નૈર્ઋત્ય કોણી નાઝરે નગરી ।
તેથીલ દેશલેખક નિર્ધારી । પૂર્વાશ્રમી બ્રહ્માનંદ ॥ 20૯ ॥
પુઢે પંઢરીસી યેઊન । કેલે તેથે સંન્યાસગ્રહણ ।
તેથેચિ સમાધિસ્થ હોઊન । અક્ષય વસ્તી કેલી પૈ ॥ ૨૧૦ ॥
તો બ્રહ્માનંદ માઝા પિતા । સાવિત્રી નામે માઝી માતા ।
વંદૃનિ ત્યા ઉભયતાં । શિવલીલામૃતગ્રંથ સંપવિલા ॥ 2૧૧ ॥
શકે સોળાશે ચાળીસ । વિલંબીનામ સંવત્સરાસ ।
શુદ્ધપૌર્ણિમા ફાલ્ગુન માસ । રવિવારી ગ્રંથ સંપવિલા ॥ 2૧૨ ॥
બ્રહ્મકમંડલૂચ્યા તીરી । દ્વાદશમતી નામ નગરી ।
આદ્યંત ગ્રંથ નિર્ધારી । તેથેચિ ઝાલા જાણિજે ॥ 2૧૩ ॥
શિવલીલામૃતગ્રંથ આદ્યંત । ચતુર્દશ અધ્યાયપર્યંત ।
જયજય શંકર ઉમાનાથ । તુજપ્રીત્યર્થ હો કાં સદા ॥ 2૧૪ ॥
અપર્ણાજીવના કર્પૂરગૌરા । બ્રહ્માનંદા જગદુદ્ધારા ।
શ્રીધરહૃદયાબ્જભ્રમરા । અક્ષય અભંગ દયાનિધે ॥ 2૧૫ ॥
શિવલીલામૃત ગ્રંથ પ્રચંડ । સ્કંદપુરાણ બ્રહ્મોત્તરખંડ ।
સદા પરિસોત સજ્જન અખંડ । ચતુર્દશાધ્યાય ગોડ હા ॥ ૨૧૬ ॥
॥ શ્રીસાંબસદાશિવાર્પણમસ્તુ ॥ શુભં ભવતુ ॥

Explore More