Lord Shiva

શ્રી શિવલીલામૃત અધ્યાય 15

(Shri Shiv Leelamrut Adhyay 15 in Gujarati)

Shridhar Swami Nazarekar

Also known as Shiv Leelamrut · Shiv Leelamrut adhyay 15 · Shri Shiv Leelamruta

Shri Shiv Leelamrut Adhyay 15. Shri Shiv Leelamrut, Shridhar Swami Nazarekar's Marathi retelling of the leelas of Shiva drawn from the Skanda and Shiva Puranas. The eleventh adhyay, with the story of the Brahmin boy and the Shiva linga, is read on its own through the month of Shravan in Maharashtrian households.

#of 328
શ્રીગણેશાય નમઃ ॥
જયજય શ્રીગંગાધરા । ત્રિશૂળપાણી પંચવક્ત્રા ।
અર્ધનારીનટેશ્વરા । શ્રીશંકરા નીલકંઠા ॥ ૧ ॥
ભસ્મોદ્ભૂલના ત્રિનયના । કર્પૂરગૌરા નાગભૂષણા ।
ગજાસ્યજનકા ગૌરીરમણા । ભક્તવત્સલા દયાનિધે ॥ ૨ ॥
તૂ આદિમધ્યાંતરહિત । અજ અવ્યય માયાતીત ।
વિશ્વવ્યાપક વિશ્વનાથ । વિશ્વંભર જગદ્ગુરો ॥ ૩ ॥
તૂ નામગુણાતીત અસૂન । સ્વેચ્છે માયેસી આશ્રયૂન ।
નાનારૂપ નામાભિધાન । ક્રીડાર્થ હોસી સર્વેશા ॥ ૪ ॥
સત્ત્વ રજ તમ હે ગુણત્રય । તૂચિ નટલાસી નિઃસંશય ।
સ્થિરચરાત્મક ભૂતમય । ત્વદ્રુપચિ આહે બા ॥ ૫ ॥
તૂ બ્રહ્માંડાઆદિકારણ । વિશ્વસૂત્ર તવ આધીન ।
જૈસે હાલવિસી સ્વેચ્છે કરૂન । તૈસે સંપૂર્ણ નાચત ॥ ૬ ॥
તુઝિયા ઇચ્છેવાચુની । કાહીચ નોહે જીવાચેની ।
ઐસે જાણોની અંતઃકરણી । તુજ શરણ રિઘતી જે ॥ ૭ ॥
તયાં ભક્તાંસી તૂ શંકર । પૂર્ણકામ કરોનિ સાચાર ।
ભવાબ્ધીતૂનિ નેઊનિ પાર । સ્વપદી સ્થિર સ્થાપિસી ॥ ૮ ॥
ઐસા તુઝા અદભુત મહિમા । નકળે ત્યાચી કવણા સીમા ।
મ્હણોનિ કેવળ પરબ્રહ્મા । શરણ આલો અસે પા ॥ ૯ ॥
તરી દયાબ્ધે મજ પામરા । ન્યાવે ભવાબ્ધિપૈલપારા ।
તુજવાચુની કોણ દાતારા । અનાથાસી ઉદ્ધરીલ ॥ ૧૦ ॥
અસો આતા બહૂ વિનવણી । આધી પુરવી મનાચી ધણી ।
ત્વદગુણ પ્રાકૃત વાણી । કીજે ઐસી અસે જી ॥ ૧૧ ॥
તુઝિયા કૃપે શિવલીલામૃત । ચૌદા અધ્યાય વર્ણિલે યથાર્થ ।
વેદવ્યાસે સ્કંદપુરાણાત । બ્રહ્મોત્તરખંડી કથિલે જે ॥ ૧૨ ॥
પરી માઝ્યા મનાચી તૃપ્તી । જાહલી નાહી બા પશુપતી ।
મ્હણોનિ આણિક હૃદયી સ્ફૂર્તી દેઊનિ કથા વર્ણવી પાં ॥ ૧૩ ॥
તૂં શંકર હોતા પ્રસન્ન । હાતા યેતે સર્વ ત્રિભુવન ।
મહારાજ તૂ ભક્તાંલાગૂન । વરપ્રદાને તોષવિસી ॥ ૧૪ ॥
તુજ શ્રીશંકરાસમાન । વરદાના શક્ત નસે કોણ ।
તુઝે દેખોનિ ઉદારપણ । બ્રહ્માવિષ્ણૂહી લાજતી ॥ ૧૫ ॥
કાય વર્ણાવી ઉદારતા । પ્રત્યક્ષ આપુલી સુંદર કાંતા ।
દેઊનિયા રાવણભક્તા । આત્મલિંગ વોપિલેસી ॥ ૧૬ ॥
તેવિચ દૈત્યેંદ્ર ત્રિપુર । તારક આણિ ભસ્માસુર ।
ઇત્યાદિ સ્વભક્તાંલાગી અપાર । અનિવાર વર દિલ્હેસી ॥ ૧૭ ॥
તૂ અત્યંત ભોળા ભગવાન । કપટેહી કરિતા તવ સેવન ।
દેઊનિ ઇચ્છિત વરદાન । આનંદવિસી સેવિકા ॥ ૧૮ ॥
અસો ઐકા શ્રોતે સર્વ । ઐસા કરિતાં મ્યાં શિવસ્તવ ।
હૃદયી પ્રકટોનિ દયાર્ણવ । સ્ફૂર્તિ દેત ઉત્તમ ॥ ૧૯ ॥
અરે હ્યા કલિયુગામાઝારી । પાખંડી માતોનિ પૃથ્વીવરી ।
શ્રુતિ સ્મૃતિ પુરાણોક્ત સારી । કર્મે બુડવિતે જાહલે ॥ ૨૦ ॥
જૈનમત તે આગળે । સર્વ ભૂમંડળી પસરલે ।
તેણેયોગે વર્ણ સગળે । ભુલોનિ ગેલે સાચાર ॥ ૨૧ ॥
તે દેખોનિ મ્યાં સત્વર । તન્મતખંડનાલાગી ભૂવર ।
શંકરનામે અતિ સુંદર । જો અવતાર ધરિયેલા ॥ ૨૨ ॥
તે માઝે અદ્ભુત ચરિત્ર । આધુનિકાસી ન કળે પવિત્ર ।
તરી તૂ પ્રાકૃત ભાવે વિચિત્ર । વર્ણન કરી શ્રીધરા ॥ ૨૩ ॥
ઐસી શિવે કેલી પ્રેરણા । મ્હણોનિ પુરાણાર્થ-વિવરણા ।
એકીકડે ઠેવૂનિ જાણા । જગદ્ગુરુચરિત્ર વર્ણિતો ॥ ૨૪ ॥
તરી સર્વ તુમ્હી શ્રોતે સંત । સાવધ રાહા હો શ્રવણાર્થ ।
જગદ્ગુરુકથા ઐકતાં સમસ્ત । પાપપર્વત ભંગતી ॥ ૨૫ ॥
કલ્પારંભી કમળાસને । પરબ્રહ્માચ્યા આજ્ઞેને ।
જી મહદાદિકાંચ્યા યોગાને । હી સર્વ સૃષ્ટી રચિયેલી ॥ ૨૬ ॥
ઇયેચ્યા કલ્યાણાલાગૂન । સર્વ માર્ગદર્શક પૂર્ણ ।
ઋગ્યજુઃ-સામ-અથર્વણ । હે ચાર વેદ જાહલે ॥ ૨૭ ॥
પરી ત્યા વેદાંચે અર્થરાશી । સ્પષ્ટ ન હોત સર્વાંસી ।
મ્હણોનિ પરમાત્મ્યાચ્યા માનસી । કૃપાસમુદ્ર ઉચંબળલા ॥ ૨૮ ॥
મગ તો સ્પષ્ટ વ્હાવયાલાગુની । પાણિન્યાદિ રૂપે અવતરોની ।
વ્યાકરણાદિ ષશાસ્ત્ર ઝણી । કરિતા જાહલા પરમાત્મા ॥ ૨૯ ॥
આણિ મન્વાદિક સ્મૃતી । કરિતા ઝાલા તો વિંશતી ।
તદભ્યાસે સર્વ જગતી । શ્રુત્યર્થ જાણૂ લાગલે ॥ ૩૦ ॥
પુઢે કલિયુગ હોતા પ્રાપ્ત । ભૂમંડળી માનવ સમસ્ત ।
અલ્પાયૂ મંદમતી અત્યંત । ઐસે જાણ હોતીલ ॥ ૩૧ ॥
આણિ શ્રુતિ સ્મૃતિ શાસ્ત્ર કેવળ । ગગનાપરી અત્યંત વિશાળ ।
મ્હણોનિ ત્યાંચા માનવા સકળ । અભ્યાસ નોહે કદાચિ ॥ ૩૨ ॥
તેણે તે સર્વ અતિ અજ્ઞાની । આણિ સન્માર્ગ ભ્રષ્ટ હોઊની ।
જન્મમરણાદિ તીવ્ર દુઃખાંની તડફડતીલ નિશ્ચયે ॥ ૩૩ ॥
ઐસે પૂર્વી નારાયણે । જાણુની મગ દયાર્દ્રપણે ।
કલિજનાંચ્યા ઉદ્ધારાકારણે । વ્યાસાવતાર ધરિયેલા ॥ ૩૪ ॥
આણિ ત્યા વ્યાસપે ચાંગ । ચારી વેદાંચે કરૂનિ વિભાગ ।
વેદાર્થદર્શક ઐસે સવેગ । મહાભારત રચિયેલે ॥ ૩૫ ॥
આણિ વિષ્ણુ શિવ નારદ પદ્મ । માર્કંડેય ભાગવત બ્રાહ્મ ।
અગ્નિ ભવિષ્ય વરાહ કુર્મ । મત્સ્ય લિંગ બ્રહ્મવૈવર્ત ॥ ૩૬ ॥
સ્કંદ વામન આણિ ગરુડ । તેવીચિ અઠરાવે બ્રહ્માંડ ।
ઐસી અષ્ટાદશ પુરાણે પ્રચંડ । લોકોદ્ધારાર્થ રચિયેલી ॥ ૩૭ ॥
મગ મેદિની એકૈક બ્રાહ્મણ । વ્યાસકૃત વિભાગાતૂન ।
યથામતી એકૈક ભાગાલાગૂન । અભ્યાસૂ લાગલે આનંદે ॥ ૩૮ ॥
આણિ ઇતિહાસ પુરાણે ઐકૂન । સન્માર્ગે ચાલૂ લાગલે સંપૂર્ણ ।
પરી પુઢે કલીચ્યા યોગેકરૂન સંકટ દારુણ પાતલે ॥ ૩૯ ॥
વેદશાસ્ત્ર પુરાણે નિંદની । તયાંચા દૂરચિ ત્યાગ કરૂની ।
પાખંડ બૌદ્ધમતે નિશિદિની । વર્તે લાગલે સકળિક ॥ ૪૦ ॥
બ્રાહ્મણ ક્ષત્રિય વૈશ્ય શૂદ્ર । લોમ વિલોમ આણિ સંકર ।
હ્યા સર્વ જાતીંચે નારીનર । અધર્મે વર્તે લાગલે ॥ ૪૧ ॥
સકળ મેદિનીવરુતી । બૌદ્ધધર્મ પસરલા અતી ।
દેવગ્રામદેવતાંપ્રતી । ભજૂ લાગલે જૈનશાસ્ત્ર ॥ ૪૨ ॥
વેદશાસ્ત્રે પુરાણે સમસ્ત । અનુદિની ચાલલી લોપત ।
શ્રુતિસ્મૃતિપુરાણોક્ત પંથ । બહુતેક પૈ લોપલે ॥ ૪૩ ॥
અહો શ્રોતે તુમ્હી કરાલ પ્રશ્ન । ઐસે વ્હાવયા કાય કારણ ।
તરી મંડનમિશ્ર નામેકરૂન । એક જૈન ઉદ્ભવલા ॥ ૪૪ ॥
તો કેવળ બુદ્ધીચા સાગર । દેવગુરૂપરી વક્તા ચતુર ।
જયાચ્યા વિદ્યેચી સાચાર । સરી ન પાવે શુક્રહી ॥ ૪૫ ॥
તેણે સ્વયે અતિ દારુણ । કરૂનિયા પૈ અનુષ્ઠાન ।
સરસ્વતી આણિ કૃશાન । પ્રસન્ન કરૂન ઘેતલે ॥ ૪૬ ॥
અગ્નીમાજી હવન કરૂની । કલ્પિલે કાઢી કુંડાતુની ।
યાચકજનાંચી ઇચ્છા ઝણી । તૃપ્ત કરી સર્વદા ॥ ૪૭ ॥
જૈસા પૂર્વી રાવણસુત । મહાપરાક્રમી ઇંદ્રજિત ।
હવન કરોનિ અશ્વાંસહિત । રથ કાઢિતા જાહલા ॥ ૪૮ ॥
તૈસા તો મંડનમિશ્ર અય્યા । અગ્નીત હવન કરુનિયા ।
ત્યાતૂન પીતાંબરાદિક વસ્તુયા । કાઢીતસે યથેચ્છ ॥ ૪૯ ॥
વિદ્યા પાહતા અતિ પ્રબળ । હુંકારે સૂર્યાસી ઉભા કરીલ ।
અત્યદ્ભુત સામર્થ્ય કેવળ । સાંગતા વાચે ન વદને ॥ ૫૦ ॥
શાસ્ત્રી પુરાણિક પંડિત । અય્યાચા માનિતી ધાક બહત ।
વાદવિવાદ કરિતાં સમસ્ત । ખંડિત હોત તત્ક્ષણી ॥ ૫૧ ॥
સ્વયે નવી શાસ્ત્રે કરૂની । પંડિતા જિંકી તયાંચેની ।
કોણી ન ટિકતી સભાસ્થાની । મુખા ગવસણી ઘાલિત ॥ ૫૨ ॥
મોઠે મોઠે પંડિત સગળે । વાદવિવાદ કરિતા થકલે ।
સકળ સૃષ્ટીતે જિંકિલે । આપુલ્યા શાસ્ત્રી અય્યાને ॥ ૫૩ ॥
શ્રુતિસ્મૃત્યુક્ત સદ્ધર્મમાર્ગ । અધર્મ ઐસે દાવૂનિ સવેગ ।
આપુલી શાસ્ત્ર સર્વત્ર સાંગ । સ્થાપના કેલી દુષ્ટાને ॥ ૫૪ ॥
આણિ ચારી વર્ણ અઠરા યાતી । યાંચ્યા મતી ભ્રષ્ટવૂનિ અતી ।
ગ્રામદૈવતે આપુલ્યા હાતી । આપુલ્યા શાસ્ત્ર સ્થાપિલી ॥ ૫૫ ॥
પૂર્વશાસ્ત્ર પડલી એકીકડે । જૈને સ્વશાસ્ત્ર કેલે ઉઘડે ।
તયા અય્યાચ્યા સામથ્ર્યાપુઢે । ચકિત ઝાલે સર્વહી ॥ ૫૬ ॥
આણિ આમુચા ધર્મ નાહી ઉત્તમ્ । જૈનધર્મ હા બહુ સુગમ ।
ઐસે મ્હણોનિ સર્વ જન પરમ । અંતરી ખિન્ન જાહલે ॥ ૫૭ ॥
મગ વેદશાસ્ત્ર પુરાણે સોજ્જ્વળ । યાંસી ટાકૂન તત્કાળ ।
ચારી વર્ણ અઠરા યાતી સકળ । ચાલવૂ લાગલે જૈનધર્મ ॥ ૫૮ ॥
અહો ત્યા મંડનમિશ્રાલાગૂન અસે સરસ્વતી સુપ્રસન્ન ।
મ્હણોનિ ત્યાચ્યા જિહ્વાગ્રી બૈસોન । બોલિલ્યા વચના સત્ય કરી ॥ ૫૯ ॥
આણિ સદા હોઊન અંકિત । તયા અય્યાચ્યા ઘરી રાબત ।
મદ્યપાન કરૂનિ સતત । અનાચાર વાઢવી તો ॥ ૬૦ ॥
નિત્ય પ્રાતઃકાળી ઉઠોન । મદ્યાચા એક ઘટ માંડૂન ।
તેથે સરસ્વતીચી પૂજા કરૂન । નૈવેદ્ય અપ મદ્યાચા ॥ ૬૧ ॥
ઐસા તો અય્યા ત્રિકાલ જાણા । સરસ્વતીચ્યા કરૂનિ પૂજના ।
પ્રસાદ મ્હણોનિ મદ્યપાના । કરીતસે યથેષ્ટ ॥ ૬૨ ॥
નાહી આચાર ના વિચાર । કર્મભ્રષ્ટ પાખંડી થોર ।
આપુલા શાસ્ત્રધર્મ સાચાર । સર્વ સ્થળી સ્થાપિતસે ॥ ૬૩ ॥
સર્વ જનાંસી શિષ્ય કરૂન । સ્વયે તયાંચા ગુરૂ હોઊન ।
શ્રુતિસ્મૃત્યુક્ત ધર્મ સંપૂર્ણ । આચરો નેદી કવણાસી ॥ ૬૪ ॥
ઐસા અનર્થ કરતા ફાર । ભૂમીસી હોઊન અતિ ભાર ।
રાત્રંદિવસ તી અનિવાર । દુઃખાશ્રુ ટાકૂ લાગલી ॥ ૬૫ ॥
દેવ બ્રાહ્મણ સાધુસંત । દુઃખે પોળતી અહોરાત ।
કાહી કાળે હે વૃત્ત સમસ્ત । શ્રુત જાહલે શંકરાસી ॥ ૬૬ ॥
તેવ્હા તો શંકર પિનાકપાણી । અત્યંત કોપાવિષ્ટ હોઊની ।
મ્હણે સર્વ કર્મમાર્ગ બુડવૂની । વર્તતી કી જૈનધર્મે ॥ ૬૭ ॥
સકળહી ભૂમંડળાવર । જૈનધર્માચા ઝાલા કી પ્રસાર ।
તરી આતા મી અવતરોનિ શંકર । જૈન ધર્મા ઉચ્છેદિતો ॥ ૬૮ ॥
ઐસે કોપે બોલોનિ શિવ । જો અનાથનાથ કૃપાર્ણવ ।
પુરાણપુરુષ મહાદેવ । ભાલલોચન જગદાત્મા ॥ ૬૯ ॥
જો અનંતબ્રહ્માંડનાયક । ભસ્માસુરવરદાયક ।
ત્રિશૂળપાણી મદનાંતક । ચંદ્રશેખર ઉમાપતી ॥ ૭૦ ॥
તેણે તત્કાળ મેદિનીવર । ઉત્તરદેશી નિર્મળ ક્ષેત્ર ।
તેથે વિપ્રકુળામાજી સત્વર । ઘેતલા અવતાર નરરૂપે ॥ ૭૧ ॥
તેવ્હા સમુદ્રવસનેલાગૂન । પરમાનંદ ઝાલા અસે પૂર્ણ ।
દશદિશાંતરે પ્રસન્ન । દેવ સંપૂર્ણ હર્ષલે ॥ ૭૨ ॥
મંદ સુગંધ શીતળ । વાહૂ લાગલા તો અનિળ ।
વાપી કૂપ નદ્યાંચે જળ । ઝાલે નિર્મળ તત્ક્ષણી ॥ ૭૩ ॥
ઐસી શુભ ચિન્હે અપાર । હોઊ લાગલી પૃથ્વીવર ।
મુનિ જાણૂનિ સમાચાર । નિર્મળ ક્ષેત્રી પાતલે ॥ ૭૪ ॥
આણિ જાઊનિયાં વિપ્રસદની । બાલજાતક વર્તવૂની ।
શંકરાચાર્ય ઐસે તત્ક્ષણી । નામ ઠેવિતે જાહલે ॥ ૭૫ ॥
આતા હ્યા નામાસી કાય કારણ । તરી શં’ મ્હણજે સુકલ્યાણ ।
‘કૃઞ્’ ધાતૂચા અર્થ કરણ । આણિ ‘આચાર્ય’ મ્હણજે સદગુરુ ॥ ૭૬ ॥
ઐસા હા તીન શબ્દાંચા અર્થ । આણિ હા સદુપદેશે યથાર્થ ।
સર્વ લોકાંચે કલ્યાણ સતત । કરણાર અસે નિશ્ચયે ॥ ૭૭ ॥
અથવા સંકર છેદાવયા । અવતરલા અસે મ્હણોનિયા ।
શંકરાચાર્ય ઐસે તયા । નામ ઠેવિતે જાહલે ॥ ૭૮ ॥
અસો ઐસા કર્પૂરગૌર । વૈદિકમાર્ગ સ્થાપાવયા સત્વર ।
‘શંકરાચાર્ય’ નામે ભૂવર । નિર્મળક્ષેત્રી અવતરલા ॥ ૭૯ ॥
પુઢે ઝાલે ઉપનયન । સકળ વિદ્યા અભ્યાસૂન ।
અલ્પવયાંતચિ સંન્યાસગ્રહણ । કરિતા ઝાલા માતૃ આજ્ઞે ॥ ૮૦ ॥
મગ સવે ઘેઊનિ શિષ્યમંડળી । તીર્થયાત્રાર્થ ભૂમંડળી ।
ફિરતા જૈનમતાચી આગળી । પ્રવૃત્તિ દેખિલી સર્વત્ર ॥ ૮૧ ॥
દેશોદેશીચે નિખિલજન । શંકરાચાર્યાચા કરિતી અપમાન ।
સકળ જનાંચે લાગલે ધ્યાન । જૈનશાસ્ત્રાકડે પાં ॥ ૮૨ ॥
અસો ઐસે ફિરતા મેદિનીસી । આચાર્ય પાતલે કોલ્હાપુરાસી ।
મગ શિષ્યાંસહિત એકે દિવશી । ગ્રામાંત ચાલિલે ભિક્ષાર્થ ॥ ૮૩ ॥
ઘરોઘરી ભિક્ષા યાચિત । યેઊનિ કાસારાંચ્યા આળીત ।
તયાંજવળી ભિક્ષા માગત । તો હાસૂ લાગલે જૈન તે ॥ ૮૪ ॥
આણિ મ્હણતી ભિક્ષા કૈચી યેથ । કાંચરસ આહે કઢઈત ।
પાહિજે તરી હા સમસ્ત । ભિક્ષેલાગી સમર્પિતો ॥ ૮૫ ॥
તેં સ્વામી મ્હણતી કાસારાંપ્રતી । તુમચી આહે જૈનયાતી ।
તરી અન્ય ભિક્ષા ન ઘેઊ નિશ્ચિતી । કાંચરસચિ આમ્હાં દ્યા ॥ ૮૬ ॥
ઐસે તયાંપ્રતી સાંગુની । સ્વામી મ્હણતી શિષ્યાલાગુની ।
તુમ્હી સ્વહસ્તાંચ્યા ઓંજળી કરૂની । કાંચરસ પ્રાશિજે ॥ ૮૭ ॥
ઐસે સ્વામીંચે ઐકૂનિ વચન । ભિવોનિ સકળ શિષ્યજન ।
મ્હણતી વાચલો તરી યાસમાન । બહુત ગુરુ સંપાદૂ ॥ ૮૮ ॥
હા પ્રત્યક્ષ તપ્ત કાંચરસ । સ્પર્શતાં મૃત્યૂ યેઈલ આમ્હાંસ ।
જ્યાચે ત્યાનેંચિ ઘ્યાવેં વિષ । આમ્હાં ન લગે સેવા હી ॥ ૮૯ ॥
ઐસે બોલૂન શિષ્યજન । પળૂ લાગલે સર્વ તેથૂન ।
મગ સ્વામી સ્વયેં ઓંજળ કરૂન । મ્હણતી ઓતા કાંચરસ ॥ ૯૦ ॥
અહો પૂર્વી સમુદ્રમંથનકાળી । કાલકૂટવિષ જ્વાળામાળી ।
પ્રગટલા યેઊનિ તયાજવળી । સ્વયેં પ્રાશિતા ઝાલા જો ॥ ૯૧ ॥
તોચિ તો શંકરાચાર્ય ભગવાન । તયાસી કાય કાંચરસ કઠીણ ।
કલ્પાંતીંચ્યા કૃશાનૂલાગૂન । ગિળીલ જાણ ક્ષણાર્ધે ॥ ૯૨ ॥
અસો મગ તે દુષ્ટ કાસાર । તો તપ્ત કાંચરસ પ્રખર ।
આચાર્યાચ્યા ઓંજળીંત સત્વર । ઓતિતે ઝાલે ભિક્ષેસી ॥ ૯૩ ॥
જયા રસાચા બિંદુ તત્ત્વતાં । ભૂમીવરી પડલા અસતાં ।
જળોનિ જાઈલ ભૂમિ સમસ્તા । ઐસા તપ્ત અત્યંત ॥ ૯૪ ॥
પરી તો જગદ્ગુરુ ભગવાન । અતિ શીતળ મધુર જીવન ।
પ્યાવેં તૈસે ત્યા રસા તત્ક્ષણ । પ્રાશિતા ઝાલા સાચાર ॥ ૯૫ ॥
ઐસેં તયાચે પાહૂનિ સાહસ । કાસારાંચે દચકલેં માનસ ।
મ્હણતી હા મૈં પુરાણપુરુષ । ધર્મસ્થાપનાર્થ અવતરલા ॥ ૯૬ ॥
અહો પાહતાં જ્યા રસાપ્રતી । આમુચે નેત્ર ગરગરા ફિરતી ।
તો રસ પ્યાલા સ્વયે નિગુતી । ધન્ય મૂર્તિ શંકરાચાર્ય ॥ ૯૭ ॥
ઐસેં સર્વ કાસારીં બોલૂન । ઘટ્ટ ધરિલે સ્વામીંચે ચરણ ।
મગ શંકરાચાર્ય તેથૂન । જૈનગ્રામાસી પાતલે ॥ ૯૮ ॥
આણિ સ્વકીય શિષ્ટમુખેંસી । નિરોપિલેં મંડનમિશ્રાસી ।
કીં તુમ્હીં ભેટૂન આમ્હાંસી । શાસ્ત્રવિવાદ કીજિયે ॥ ૯૯ ॥
વાદ સ્વમતશાસ્ત્રવૈભવેં । આમ્હાંલાગીં ત્વાં જિંકાવેં ।
અથવા આમ્હીં પરાભવાવેં । સદ્ધર્મશાસ્ત્ર તુમ્હાંસી ॥ ૧૦૦ ॥
ઐસા શંકરાચાર્યાંચા નિરોપ । ઐકોનિ તો મહાગર્વકૂપ ।
મંડનમિશ્ર આગળે અમૂપ । બોલતા ઝાલા અભિમાનેં ॥ ૧ ॥
અરે આજપર્યંત બહુ પંડિત । વાદાર્થ આલે મી મી મ્હણત ।
પરી તે મ્યાં જિંકિલે સમસ્ત । આમુચ્યા જૈનશાસ્રેસી ॥ 10૨ ॥
આતાં હા યેઊનિ સંન્યાસી । સાંગોન પાઠવિતો આમ્હાંસી ।
તરી મી આજી જિંકીન યાસી । સરસ્વતીચે પ્રસાદેં ॥ 10૩ ॥
ઐસેં ગર્વે બોલત વચન । સરસ્વતીચે કરૂનિ ધ્યાન ।
તો મંડનમિશ્ર જગદ્ગુરુલાગૂન । જાઊનિ ભેટલા તત્કાળ ॥ 10૪ ॥
તે દોઘેહી તેજસ્વી મહાપુરુષ । કેવળ જૈસે ચંદ્રચંડાંશ ।
દોઘાંચેહી પરાક્રમ વિશેષ । સમસમાન નિર્ધારિં ॥ 10૫ ॥
દોઘેહી બોલતી એકમેકાંસી । સભા કરાવી આજિચે દિવસીં ।
વેદશાસ્ત્રાચી સ્વમુખેંસી । ચર્ચા વ્હાવી સવિસ્તર ॥ 10૬ ॥
પૂર્વપક્ષ ઉત્તરપક્ષ કરોન । અર્થ વિવરાવા સંપૂર્ણ ।
જ્યાસી અર્થ ન હોય પૂર્ણ । તયાચે શાસ્ત્ર મિથ્યા પૈં ॥ 10૭ ॥
આણિ જો પરાજય પાવેલ । તદ્ધર્મ વિધ્વંસૂનિ સકળ ।
ગ્રંથહી તયાચે તત્કાળ । બુડવૂનિયાં ટાકાવે ॥ 10૮ ॥
ઐસે દોઘેહી પ્રતિજ્ઞા બોલૂનિ । બૈસલે મધ્યે પડદા લાવૂની ।
સર્વ જાતીંચે લોક તત્ક્ષણીં । સભેલાગુની પાતલે ॥ 10૯ ॥
તોં મંડનમિશ્રે પડદ્યાઆંત । શંકરાચાર્યાસી નકળત ।
મદ્યઘટ ઠેવૂનિ તયાંત । સરસ્વતી સ્થાપૂનિ પૂજિલી ॥ ૧૧૦ ॥
તૈ ત્યા મદ્યાચ્યા ઘટાંતૂની । સરસ્વતી બોલે અય્યાલાગુની ।
આતાં મી શંકરાચાર્યાંસી ઝણીં । શાસ્ત્રમતેં વિધ્વંસિતેં ॥ ૧11૧ ॥
તૂં માઝ્યા માગે બૈસૂન । ચમત્કાર પાહેં સંપૂર્ણ ।
મી તુજ આહે સુપ્રસન્ન । વચન સત્ય કરીન તુઝેં ॥ ૧1૨ ॥
ઐસિયે પ્રકારે સુંદર । સરસ્વતીચા ઐકૂનિ વર ।
તો મહાપંડિત મંડનમિશ્ર । સમાધાન પાવલા ॥ ૧1૩ ॥
મગ પડદ્યાઆંતૂન । શંકરાચાર્યાસી બોલે વચન ।
કોણતા વેદ આરંભૂન । અર્થ કરૂ સાંગ પાં ॥ ૧1૪ ॥
હૈં શંકરાચાર્ય બોલત । ચારી વેદ કરીં સમાપ્ત ।
જેં જેં મી પુસેન યથાર્થ । તેં તેં મજસી સાંગાવેં ॥ ૧1૫ ॥
ઠાયી ઠાયીંચે અર્થ પુસેન । ત્યાંચે કરાવેં સમાધાન ।
ન સાંગતાં પદવીપાસૂન । ભ્રષ્ટ કરીન ક્ષણમાત્રે ॥ ૧1૬ ॥
મગ ત્યાચ આચાર્યભાષિતા । માન્ય કરૂનિ તો તત્ત્વતાં ।
સરસ્વતીસી મ્હણે હે માતા । બોલેં આતાં સત્વરીં ॥ ૧1૭ ॥
હૈં શ્રીશંકરાચાર્યાંપ્રતી । બોલૂ લાગલી સરસ્વતી ।
પરી શંકરાચાર્યાંચ્યા ચિત્તીં । જૈન બોલતો ઐસેચ ॥ ૧1૮ ॥
મ્હણોનિ આચાર્ય બોલલે । અય્યા ઋગ્વેદ આરંભીં યે વેળે ।
તંવ સરસ્વતીને મુખ કાઢિલેં । ઘટાંતૂન બાહેરી ॥ ૧1૯ ॥
પ્રથમ ઋગ્વેદ ઋચાંસહિત । સરસ્વતી ચાલલી બોલત ।
ઠાયી ઠાયીં આચાર્ય પુસત । અર્થકૂટેં તેધવાં ॥ ૧૨૦ ॥
પરી જ્યાચ્યા મુખાપાસૂન । ચારી વેદ ઝાલે ઉત્પન્ન ।
ત્યા બ્રહ્મયાચેં તેં કન્યારત્ન ન અડખળે કોટેંચિ ॥ 1૨૧ ॥
શંકરાચાર્ય જેં જેં પુસત । ત્યાચે તત્ક્ષણીં તી ઉત્તર દેત ।
અસો ઐસા ઋગ્વેદ સમસ્ત । સમાપ્ત જાણા જાહલા ॥ 1૨૨ ॥
પરી સરસ્વતી મ્હણતે વેદ । હા આચાર્થી નેણોનિ ભેદ ।
આતાં બોલે રે યજુર્વેદ । ઐસે અય્યાસી સાંગિતલે ॥ 1૨૩ ॥
તેં સ્વામીંચે ઐકૂનિ ભાષિત । સરસ્વતી પડદ્યાઆંત ।
યજુર્વેદાલાગીં ત્વરિત । આરંભિતી જાહલી ॥ 1૨૪ ॥
અસ્ખલિત શબ્દ ઉમટતી । શંકરાચાર્ય અર્થ પુસતી ।
પરી કુશલત્વેં તી સરસ્વતી । કરી સમાધાન તત્કાળ ॥ 1૨૫ ॥
આચાર્યાચા ન ચાલે ઉપાવ । કોઠેચ ન હોય પાડાવ ।
મગ અંતરીં એક ઉપાવ । ઐસા ત્યાંનીં યોજિલા ॥ 1૨૬ ॥
પૂર્વી ઋગ્વેદ જાહલા । આતાં યજુર્વેદ અસે ચાલલા ।
તરી યાસી ઋગ્વેદાંતીલ ભલા । પુનરપિ પ્રશ્ન કીજિયે ॥ 1૨૭ ॥
ઐસા કરૂનિયાં નિશ્ચય । અય્યાસી બોલતી આચાર્ય ।
અરે તૂ સાંપ્રત નિઃસંશય । યજુર્વેદ બોલતોસી ॥ 1૨૮ ॥
પરી ઋગ્વેદામાજી દેખ । શંકા રાહિલી અસે એક ।
તી ઋચા બોલૂનિ સમ્યક્ । અર્થ સાંગેં પુનરપિ ॥ 1૨૯ ॥
ઐશા સ્વામીંચ્યા પ્રશ્નાલા । ઐકૂન સ્તબ્ધલી બ્રહ્મબાળા ।
પૂર્વી ઋગ્વેદ સર્વ મ્હણિતલા । પરી તિસી ત્યાચા આઠવ નસે ॥ ૧૩૦ ॥
અહો સરસ્વતીચા ઐસા માર્ગ । કીં વેદશાસ્ત્ર પુરાણે સાંગ ।
આરંભાપાસોનિ સ્પષ્ટ સવેગ । સંપૂર્ણહી મ્હણે પાં ॥ 1૩૧ ॥
પરી પુઢે પુઢે મ્હણત અસતાં । મધ્યેચ પુશિલે પૂર્વોક્ત અર્થા ।
તરી તિયેસી પૂર્વોક્ત સર્વથા । સ્મરત નસે કાંહીચ ॥ 1૩૨ ॥
મ્હણોનિ અંતરીં ગડબડોન । સ્તબ્ધ હોતસે તત્ક્ષણ ।
હેં તિયેચેં વર્મ કઠીણ । ઠાવુકેં નસે કોણાસી ॥ 1૩૩ ॥
પરી શંકરાચાર્ય ચતુર । અંતરીં કરીત વિચાર ।
ઐસે વેદ સાર્થ સાચાર । બ્રહ્માંડી કોણ બોલણાર ॥ 1૩૪ ॥
બ્રહ્મા આણિ સરસ્વતી । હીં માત્ર બોલતીલ નિશ્ચિતીં ।
યા દોઘાંવાંચૂનિ જગતીં । નસે કોણી સમર્થ ॥ 1૩૫ ॥
હ્યા અય્યાચ્યા બાપાચેનેં । ઐસેં નોહે વેદ બોલણે ।
મગ હ્યા ક્ષુલુક પામરાચેનેં । કોઠોનિયાં બોલવેલ ॥ 1૩૬ ॥
તરી યેથે કાહી તરી । કપટ આહે નિર્ધારીં ।
ઐસેં જાણોનિયાં અંતરીં । અય્યાલાગીં બોલત ॥ 1૩૭ ॥
અરે આતાં ઉગા કાં રાહિલાસી । મમ પ્રશ્નાસી કો નોત્તરિસી ।
તોં તો અય્યા ગડબડોનિ માનસીં । મ્હણે અનર્થ ઓઢવલા ॥ 1૩૮ ॥
દોન ચાર વેળાં સ્વામીંની । પ્રશ્નિલે અસે અય્યાલાગુની ।
પરી તો અત્યંત ભય પાવોની । કાંહીંચ વાણી બોલેના ॥ 1૩૯ ॥
મગ શંકરાચાર્ય ઉઠોન । પાહતી પડદા ઉઘડોન ।
તોં તેથે મદ્યઘટાંતૂન । મુખ બાહેર આલેં અસે ॥ ૧૪૦ ॥
તે પાહતાં હી સરસ્વતી હોય । ઐસા અંતરીં કરૂનિ નિશ્ચય ।
તૈ જગદ્ગુરુ શંકરાચાર્ય । કોપેં સંતપ્ત જાહલે ॥ 1૪૧ ॥
મગ સકળ પડદે ફાડૂન । શિરીં ઘાતલા દંડ દારુણ ।
તેણેં તો મદ્યઘટ ફુટોન । ચૂર્ણ તત્ક્ષણ જાહલા ॥ 1૪૨ ॥
આણિ મ્હણતી હે દુરાચારિણી । જૈનાલાગી પ્રસન્ન હોઊની ।
વેદશાસ્ત્રચર્ચા રાત્રંદિની । ચાંડાળિણી કરિતેસ ॥ 1૪૩ ॥
તુઝે ન પાહાવેં જારિણી મુખ । જ્યાચ્યા પોટીં જન્મલીસ દેખ ।
ત્યા બ્રહ્મયાસીચ તૂ નિઃશંક । અંગભોગ દેસી નિર્લજ્જે ॥ 1૪૪ ॥
ઐસી તૂં મહાપાપિણી । હ્યા જૈનાસી વશ હોઊની ।
જૈનશાસ્ત્ર સ્થાપાવયા લાગુની । સર્વદા રત ઝાલીસ ॥ 1૪૫ ॥
હ્યા દુષ્ટ પાખાંડમતાસી । આશ્રય દેઊનિ અહર્નિશી ।
અઠરા યાતી ચાર વર્ણાસી । એકંકાર કેલાસ ॥ 1૪૬ ॥
જૈની ઝાલે લોક સમગ્ર । હા તૂંચિ કેલાસિ વર્ણસંકર ।
વેદ શાસ્ત્ર પુરાણે પરિકર । એકીકડે રાહિલીં ॥ 1૪૭ ॥
યા જૈનાચીં શાસ્ત્રે સંપૂર્ણ । તુવાં ત્યાંચા ધરોનિ અભિમાન ।
જૈનમત પ્રકટવૂન । લોકાં પાખંડી ઘાતલેંસ ॥ 1૪૮ ॥
તુઝ્યા આશ્રયે હ્યા દુષ્ટેં સ્વમતેં । પૃથ્વીવરીલ ગ્રામદૈવતેં ।
સ્થાપૂનિયા સ્વકીય હસ્તે । ભ્રષ્ટ કેલીં સર્વહી ॥ ૪૯ ॥
ઐસા તુઝ્યાયોગે સગળા । અત્યનર્થ વોઢવલા ।
તો મ્યાં કૈલાસીં ઐકિયલા । મ્હણોનિ ઘેતલા અવતાર ॥ ૧૫૦ ॥
તૂ અનાચાર કેલાસી અત્યંત । તરી સદા રાહેં નીચસુખાંત । અ
ંત્યજાદિકાંચ્યા ગૃહીં સતત । વાસ હોવો મમ શાપેં ॥ 1૫૧ ॥
ઐસે રીતીં સરસ્વતીપ્રતી । શંકરસ્વામી શાપ દેતી ।
મગ તી કોપોનિ સરસ્વતી । સ્વામીંપ્રતી બોલત ॥ 1૫૨ ॥
તૂં તોં ધર્મ સ્થાપાવયાસી । સાક્ષાત્ શંકર અવતરલાસી ।
તરી તુઝા દેહ કીકટદેશીં । પડેલ જાણ મદ્વચનેં ॥ 1૫૩ ॥
ઐસે સ્વામીંસી શાપૂન । સરસ્વતી ગુપ્ત ઝાલી તત્ક્ષણ ।
મગ સ્વામીંચે ધરૂનિ ચરણ । મંડનમિશ્ર લોળત ॥ 1૫૪ ॥
પરી શંકરાચાર્યાં તત્ક્ષણીં । જૈનશાસ્ત્રાંચ્યા મોટા બાંધૂની ।
અતિ અગાધ સમુદ્રજીવનીં । નેઊનિયાં બુડવિલ્યા ॥ ૫૫ ॥
ત્યાંતૂનિ એક અમરકોશ । સર્વોપયોગી અસે વિશેષ ।
મ્હણોનિ ત્યા માત્ર ગ્રંથાસ । શંકરાચાર્યાં રક્ષિલેં ॥ 1૫૬ ॥
અસો ઐસે જૈનશાસ્ત્રાંસી । વિધ્વંસૂનિયાં ક્ષણાર્ધેસી ।
મગ જવળ પાચારૂનિ જનાંસી । સ્વામી તયાંસી બોલત ॥ 1૫૭ ॥
અહો હીં ગ્રામદૈવતેં સમસ્ત । આહેત ખરીં જૈનસ્થાપિત ।
પરી ત્યાંતેં તુમ્હીં સતત । ભજત જાવેં સ્વધર્મં ॥ 1૫૮ ॥
જૈનેં સ્થાપિલીં મ્હણોની । સંશય કાંહીં ન ધરાવા મનીં ।
આપુલા ધર્મ આપણા લાગુની । દેવાપાશીં કાય અસે ॥ 1૫૯ ॥
ઐસેં સ્વામી સકળ લોકાં । સાંગતી તેવ્હાં અય્યા દેખા ।
સ્વામીચરણીં સ્વકીય મસ્તકા । ઠેવૂનિયાં વિનવીત ॥ ૧૬૦ ॥
મ્હણે સ્વામી જૈનમત સંપૂર્ણ । તુમ્હીં ટાકિલેં ઉચ્છેદૂન ।
પરી કૃપેં જૈનાચે અભિધાન । કિંચિત્ તરી રક્ષાવેં ॥ 1૬૧ ॥
ઐસી ઐકતાં દીનવાણી । કૃપા ઉપજોનિ સ્વામીંચ્યા મનીં ।
ગ્રામદૈવતાંચ્યા સન્નિધાનીં । જૈનાચા ધોંડા સ્થાપિલા ॥ 1૬૨ ॥
જેથે જેથે ગ્રામદૈવત । તેથે જૈનાચા ધોંડા વસત ।
ગ્રામદેવતાંસંગેં ત્યાપ્રત । પ્રતિદિનીં પૂજિતી ॥ 1૬૩ ॥
અસો મગ સ્વામી તેજોરાશી । આજ્ઞાપિતી સકળ જનાંસી ।
કીં આપુલ્યા જાતિધર્મેસીં । પૂર્વીપ્રમાણે વર્તાવેં ॥ 1૬૪ ॥
જરી અધર્મે વર્તાલ કોણી । તરી દંડીન ઐસે બોલુની ।
વેદશાસ્ત્ર પુરાણેં તત્ક્ષણીં । પ્રગટ કેલીં સાચાર ॥ 1૬૫ ॥
મગ સકળહી બ્રાહ્મણ । કરૂ લાગલે વેદશાસ્ત્રાધ્યયન ।
આણિ અન્ય જનહી સંપૂર્ણ । વઢૂ લાગલે સ્વધર્મે ॥ 1૬૬ ॥
ઐસેં શંકરાચાર્યે દયાળે । આપુલ્યા ઉત્તમ બુદ્ધિબળે ।
જૈનાચેં પાખંડમત આગળે । વિધ્વંસિલે સર્વહી ॥ 1૬૭ ॥
શ્રુતિસ્મૃત્યુક્ત ધર્મપરિકર । સર્વત્ર સ્થાપિલા પૃથ્વીવર ।
તેવીંચ અદ્વૈતાચા સાચાર । માર્ગ સર્વાંસી દાવિલા ॥ 1૬૮ ॥
એવં મહારાજ શંકર । ભક્તવત્સલ કર્પૂરગૌર ।
અવતરોનિયાં ભૂમીવર । ભૂભાર હરિતા જાહલા ॥ 1૬૯ ॥
અહો શંકરાચી લીલા અગાધ । જો ભક્તવત્સલ સ્વાનંદકંદ ।
સેવકાં તારૂનિયાં વિશદ । નિજપદાસી નેતસે ॥ ૧૭૦ ॥
કાય વર્ણાવે ત્યાચેં ચરિત । જે દીન અનાથ સદ્ભક્ત ।
શિવ પંચાક્ષરી ષડક્ષરી જપત । તયાં તારીલ પ્રસાદેં ॥ 1૭૧ ॥
દાશાર્હ રાવ આણિ કલાવતી । બહુલા વિદુર પાપમતી ।
તીહીં શિવપંચાક્ષરે જપતાં નિગુતી । અક્ષય ગતિ પાવલીં ॥ 1૭૨ ॥
શબર કેવળ નિષાદ । શિવકૃપેં તરલા હે પ્રસિદ્ધ ।
ભસ્મ હોઊનિયાં તદ્ભાર્યા શુદ્ધ । પુનરપિ દેહેં પ્રકટલી ॥ 1૭૩ ॥
શ્રીશિવયોગિયાનેં । સુમતિભદ્રાયૂકારણે ।
શિવકવચાચ્યા ઉપદેશાનેં । પાવન કેલેં સાચાર ॥ 1૭૪ ॥
મૈત્રેયીચ્યા ઉપદેશેકરૂની । શિવવ્રત આચરતાં સીમંતિની ।
યમુનેત પતિ બુડાલા અસોની । આલા વાંચોની શિવકૃપેં ॥ 1૭૫ ॥
પરાશરઋષીને આપણ । રુદ્રાભિષેકેંકરૂન ।
રાજપુત્રાચા મૃત્યુ ટાળૂન । તયાસી રાજ્ય સ્થાપિલેં ॥ 1૭૬ ॥
ઐસેં શિવકવચ રુદ્ર । પડક્ષરી પંચાક્ષરી ઇત્યાદિ મંત્ર ।
સર્વોદ્ધારક આહેત પવિત્ર । પરી અભક્તાં કાય તે ॥ 1૭૭ ॥
જરી ગર્ગમુનીસારિખે સદ્ગુરૂ । દાશાર્હરાજાપરી શિષ્ય થોરૂ ।
ભાવિક અસતીલ તરી ઉદ્ધારૂ । હોઈલ જાણ નિશ્ચયેં ॥ 1૭૮ ॥
જરી ભદ્રાયૂસમ શિષ્યજન । શિવયોગિયાપરી ગુરુ સુજાણ ।
તરી પ્રત્યક્ષ શિવ પ્રગટોન । નેઈલ શિષ્યા કૈલાસીં ॥ 1૭૯ ॥
કલિયુગામાજીં ગુરુ મહંત । એક અડક્યાસી તીન મિળત ।
પરી સદ્ગુરુસમ અત્યદભુત । સામર્થ્ય તેથે કૈંચેં પાં ॥ ૧૮૦ ॥
દ્રવ્યાચી ઇચ્છા ધરૂનિ મનીં । કેવળ શિષ્યજનાંસીં ભોંદુની ।
મંત્રતંત્ર ફુકોનિ કાનીં । વ્યર્થ સાધના લાવિતી ॥ 1૮૧ ॥
શિષ્યહી અભાવિક દુર્જન । ગુરૂચે પાહતી સદા ન્યૂન ।
મ્હણોનિ દોઘાં નરક દારુણ । પ્રાપ્ત હોય શેવટીં ॥ 1૮૨ ॥
આતાંચે ગુરુશિષ્ય સકળીક । કેવળ દ્રવ્યાચેં ગિ-હાઈક ।
દાશાર્માદિકાંપરી તો એક । શિષ્ય ન દિસે કલિયુગીં ॥ 1૮૩ ॥
સદ્ગુરુ તો શિષ્યાંચ્યા ધના । નરકાસમાન માનિતી જાણા ।
સચ્છિષ્યહી તનુમનધના । અર્પિતાત ગુરુપાયીં ॥ 1૮૪ ॥
મ્હણોનિ તરલે તે દાશાર્હાદિક । નાતરી તેચ મંત્ર સકળીક ।
પરી હે આતાંચે જન મૂર્ખ । દ્રવ્યલોભે ભુલલે પૈં ॥ 1૮૫ ॥
અહો કૃતયુગામાજી પાહતાં । અસ્થિગત પ્રાણ હોતા ।
જેવ્હાં અસ્થી પડતી સર્વથા । તેવ્હાં પ્રાણ જાતસે ॥ 1૮૬ ॥
મ્હણોનિ તોપર્યંત સાધન । કરીત બૈસતી અરણ્ય જાઊન ।
ત્રેતાયુગીં તે ચર્મગત પ્રાણ । ચર્મ ઝડતાં મૃત્યૂ હોય ॥ 1૮૭ ॥
દ્વાપારીં પ્રાણ નાડીગત । નાહી સુકતી તોં વાચત ।
ઐસે પૂર્વી આયુષ્ય બહુત । હોતે સકળ માનવાં ॥ 1૮૮ ॥
આણિ લક્ષ અયુત સહસ્ર વર્ષે । ઐસીં તેવ્હાં હોતીં આયુષ્યેં ।
મ્હણોનિ સકળ બહુત વર્ષે । અનુષ્ઠાને આચરત ॥ 1૮૯ ॥
આણિ ઐસે તપ કરિત । કીં જેણેં અંગીં વારુળે વાઢત ।
મગ પ્રસન્ન હોઊનિ ભગવંત । આપુલ્યા નેત પદાસી ॥ ૧૯૦ ॥
આતાં તોં અન્નમય પ્રાણ । અન્નાવિના સત્વર મરણ ।
આણિ આયુષ્ય તેહી અપૂર્ણ । નોહે સાધન કાંહીંચ ॥ 1૯૧ ॥
દેહાચા નાહીં ભરંવસા । કોણ દિવસ યેઈલ કૈસા ।
મ્હણોનિ સાક્ષાત્ જગદીશા । અંતરીં દયા ઉદ્ભવલી ॥ 1૯૨ ॥
આણિ ઔટ ઘટિકાંત પૂર્ણ । પરમેશ્વરપ્રાપ્તી હોઊન ।
મોક્ષાસી જાવેં ઉદ્ધરોન । ઐસા માર્ગ કાઢિલા ॥ 1૯૩ ॥
તો માર્ગ મ્હણાલ કવણ । તરી સદ્ગુરૂસી જાવેં શરણ ।
યાવીણ મોક્ષલાભાલાગૂન । ઇતર સાધન નસેચિ ॥ 1૯૪ ॥
આતાં સદ્ગુરુ તો કૈસા અસાવા । સદા આનંદ તન્મનીં વસાવા ।
વામદેવ ગર્ગ શુક કિંવા । પરાશરાપરી સાચા ॥ 1૯૫ ॥
શિષ્યહી અસાવે ભાવિક । ગુરૂચિ માનાવા ઈશ્વર ઐક ।
ઐસે ઘડતાં હે સકળિક । જન તરતીલ કલિયુગીં ॥ 1૯૬ ॥
શ્રીધર મ્હણે શ્રોતયાંસી । જ્યા મંત્રી તરલે મહાઋષી ।
તેચિ હે મંત્ર તુમ્હાંસી । પ્રકાશિત કેલે પાં ॥ 1૯૭ ॥
જ્યા મંત્રે ભદ્રાયૂ તરલા । જેણેં દાશાર્હરાવ ઉદ્ધરલા ।
આણિ જો મંત્ર સુમતિરાણીલા । શિવયોગિયેં દિધલા અસે ॥ 1૯૮ ॥
જ્યા મંત્રે બહુલા ઉદ્ધરલી । વિદુર પાવલા શિવપદકમળીં ।
આણિ ભ્રતારાસહિત તરલી । સીમંતિની જ્યા મંત્રે ॥ 1૯૯ ॥
તેચિ ષડક્ષર પંચાક્ષરી રુદ્ર । મૃત્યુંજય શિવકવચ પવિત્ર ।
ઇત્યાદિ સકળહી મંત્ર । યા ગ્રંથાંત કથિયેલે ॥ ૨૦૦ ॥
પરી શ્રોતે તુમ્હી મ્હણાલ જરી । તેચિ મંત્ર અસતાં નિર્ધારી ।
તિંહીં સાંપ્રત પૂર્વીચ્યા પરી । કાં ન ઉદ્ધરતી જન હે ॥ 20૧ ॥
તરી જપકર્ત્યાંચે મન । શુદ્ધ અસેલ તરી તત્ક્ષણ ।
પૂર્વીપ્રમાણે તયાસી ગુણ । યેઈલ જાણ નિશ્ચયેં ॥ 20૨ ॥
યાલાગીં વિશુદ્ધ ભાવેંસી । જપાવેં યા શિવમંત્રાંસી ।
આણિ સર્વાંનીહી અહર્નિશીં । શિવલીલામૃતાસી ઐકિજે ॥ 20૩ ॥
આપુલ્યા પ્રપંચાલાગુની । સાવધ જૈસે નિશિદિની ।
તૈસે જરી શિવસ્મરણીં । તરી મગ ઉણેં કાયસે ॥ 20૪ ॥
કલિયુગીંચ્યા જનાકારણેં । શંકરાચાર્ય હ્યા અભિધાને ।
અવતાર ઘેઊનિયાં શિવાનેં । જૈનમત બુડવિલે ॥ 20૫ ॥
ઐસા સદ્ધર્મપ્રતિપાલક । જો શંભુ અપર્ણાનાયક ।
તયાચે સ્મરણ કરિતાં સકળીક । ભવભય નિરસે મૈં ॥ 20૬ ॥
આપુલ્યા કાર્યાત રાત્રંદિન । ગુંતલે અસતી જે કા જન ।
તે અભાગી આયુષ્ય સરોન । પાવતી નિધન અકસ્માત ॥ 20૭ ॥
જે કિત્યેક પ્રપંચી ગુંતલે । શિવધ્યાન કરૂ વિસરલે ।
જન્માસી આલે તૈસેચિ ગેલે । તે જન્મલે મેલે સારખેચ ॥ 20૮ ॥
જે જન્મોનિ કાંહી કરીત નાહીં । તે શેવટીં જાવોનિ યમાચે ગેહીં ।
તેથે પડોનિ નરકડોહીં । અનેક ભોગ ભોગિતી ॥ 20૯ ॥
અણિ પુનરપિ નાના યોનીંત । જન્મોનિ અનંત દુઃખે ભોગિત ।
એવં સંસૃતીચ્યા આવર્તાત । બુચકળત સર્વદા ॥ ૨૧૦ ॥
મ્હણોનિ સાંગતોં સર્વાંલાગુન । શિવચરણીં ભાવ ધરોન ।
કરિતાં શિવલીલામૃતપાન । જન્મમરણ ખંડેલ ॥ 2૧૧ ॥
શિવસ્મરણકર્યાંજનાંસી । શિવ નેતો મોક્ષપદાસી ।
બ્રાહ્મણાદિ સર્વ જાતીસી । શિવસ્મરણ તારક ॥ 2૧૨ ॥
પરી બ્રાહ્મણ આપુલ્યા કર્માત । બૈસતી બહુત ગ્રંથ ઘોકિત ।
આણિ પ્રપંચીં હોઊનિ રત । શિવસ્મરણ વિસરલે ॥ 2૧૩ ॥
આણિ ક્ષત્રિય તે સંપૂર્ણ । નાના શસ્ત્રે સાંભાળૂન ।
સદા યુદ્ધ ઇચ્છિતી મ્હણોન । શિવસ્મરણ વિસરલે ॥ 2૧૪ ॥
વૈશ્ય તે આપુલ્યા વ્યવહારેંસી । દ્રવ્યાચી દુણાઈ ઇચ્છૂનિ માનસીં ।
તાગડી ધરિતી અહર્નિશી । શિવસ્મરણ મગ કૈચેં ॥ 2૧૫ ॥
કુણબ્યાસી નાહીં ઘરદાર । નિત્ય નૂતન સંસાર ।
ભૂમિસેવા કરિતી નિરંતર । મગ શિવસ્મરણ કૈચેં તયાં ॥ 2૧૬ ॥
સોનાર સુતાર કાસાર । કરીત આપુલે વ્યવહાર ।
પ્રપંચીં ગુંતલે નિરંતર । મગ શિવસ્મરણ કોઠૂની ॥ 2૧૭ ॥
ઐશા સકળહી યાતીં । આપુલ્યા વ્યવહારીં ગુંતતી ।
જન્મમરણાંચ્યા આવૃત્તી । ન સુટતી સાચાર ॥ 2૧૮ ॥
પુનઃપુનઃ જન્મમરણેં । ચૌથ્યાઐંશી લક્ષ યોની ભોગણેં ।
પરી તયાંચ્યા પરિહારાકારણેં । શિવનામામૃત સમર્થ ॥ 2૧૯ ॥
યાલાગીં શિવલીલામૃત ગ્રંથ । પાપીજનોદ્ધારક નિશ્ચિત ।
યાતે જે શ્રવણ પઠણ કરીત । તે જન હોત શિવરૂપી ॥ ૨૨૦ ॥
એક મંડળામાઝારી । મ્હણજે બેચાળીસ દિનાભીતરીં ।
સદા શિવમૂર્તિ ધ્યાઊનિ અંતરીં । સાત આવર્તને કરિતી જે ॥ 2૨૧ ॥
તયાં શ્રીગૌરીરમણ । પ્રત્યક્ષ દેઊનિયાં દર્શન ।
સકળ કામના કરિતો પૂર્ણ । ઐસા મહિમા ગ્રંથાચા ॥ ૨2૨ ॥
શ્રાવણમાસીં સોમવારી । એક એક આવર્તન જો કરી ।
શ્રીશંકર તયાચે ઘરીં । વાસ કરિતો સર્વદા ॥ 2૨૩ ॥
શ્રીશંકર ઝાલિયા પ્રસન્ન । જગીં તયાસી કાય ન્યૂન ।
જૈસી કામધેનૂ મિળતાં સંપૂર્ણ મનોરથ પૂર્ણ હોતાત ॥ 2૨૪ ॥
જરી પાહિજે શંભૂચી કૃપા । તરી હા આહે માર્ગ સોપા ।
કરીત પંચાક્ષરાદિ મંત્રજપા । શિવલીલામૃત વાચાવેં ॥ 2૨૫ ॥
શનિપ્રદોષીં શિવરાત્રિદિનીં । આવર્તને કરિતાં તત્ક્ષણીં ।
સર્વ બંધમુક્ત હોઊની । ઇચ્છિલા પદાર્થ લાધતો ॥ 2૨૬ ॥
આતાં શંકેલ શ્રોત્યાંચે મન । શ્રીશિવમંત્રાચ્યા જપેંકરૂન ।
જૈસીં દાશાર્હાચ્યા અંગાંતૂન । પાપેં નિઘાલીં કાકરૂપેં ॥ 2૨૭ ॥
તેવીં પંચાક્ષરીમંત્રાચા જપ । આમ્હી કરીત અસતાં અમૂપ ।
કાકરૂપેં આમુચે પાપ । ગેલેં કાં ન દિસે પૈં ॥ ૨2૮ ॥
તરી શ્રોતેજન હો ઐકા । ઐસી અંતરીં ન ધરા શંકા ।
સ્કંદપુરાણીં વ્યાસેં જેં કા । લિહિલેં તેંચિ હેં કથિલેંસે ॥ ૨2૯ ॥
યાલાગીં હેં અસત્ય મ્હણતાં । જિવ્હેસી કીટક પડતીલ તત્ત્વતા ।
દાશાર્હાપરી ભાવેં વર્તતા । પાપેં ભસ્મ હોતીલ ॥ ૨૩૦ ॥
ચૌદા અધ્યાયાંભીતરીં । જે મંત્ર કથિલે ઋષીશ્વરીં ।
તિહીં નિષ્પાપ હોઊનિ સત્વરી । બહુત જન ઉદ્ધરલે ॥ 2૩૧ ॥
શિવકવચે ભદ્રાયૂબાળ । શિવમંત્રે શારદા નિર્મળ ।
રાજપુત્રાચા આલેલા કાળ । રુદ્રાવર્તને પરતલા ॥ 2૩૨ ॥
શબરસ્ત્રી ભસ્મ ઝાલી । પરી તી નૈવેદ્યાર્પણાચ્યા વેળી ।
અન્નપાત્ર ઘેઊનિ પતીજવળી । ઉભી રાહિલી પૂર્વવત ॥ 2૩૩ ॥
બહુલા તી કેવળ પાતકી । પશ્ચાત્તાપેં ગેલી સ્વર્ગલોકીં ।
વિદુરભ્રતાર હોતા નરકીં । તોહી તેથે આણવિલા ॥ 2૩૪ ॥
વામદેવેં બ્રહ્મરાક્ષસાસ । ગૌતમેં કલ્માષપાદરાયાસ ।
શ્રીશિવેં શ્રિયાળચાંગુણેસ । આણિ ચિલયાસ ઉદ્ધરિલેં ॥ 2૩૫ ॥
દાશાર્હરાવ આણિ કલાવતી । શિવમંત્રે પાવલીં મુક્તી ।
વ્યાધ તરલા અરણ્યપંથી । કીર્તનશ્રવણમાત્રેચ ॥ 2૩૬ ॥
ગોરક્ષકબાળ અજ્ઞાન । તોહી તરલા શિવમંત્રેકરૂન ।
મંત્રાંત મંત્ર શ્રેષ્ઠ હે દોન । પંચાક્ષરી આણિ ષડાક્ષરી ॥ 2૩૭ ॥
શિવકવચ મહામંત્રાસહિત । મૃત્યુંજય ભસ્મમંત્ર વિખ્યાત ।
રુદ્રાવર્તન ચિતાભસ્મપૂત આણિ શિવદર્શન ઉત્તમ ॥ 2૩૮ ॥
હ્યાંચી માહાત્મ્યે સંપૂર્ણ । ચૌદા અધ્યાયાંત વર્ણન ।
હ્યા પંધરાવ્યા અધ્યાયીં આખ્યાન । જગદ્ગુરૂચે કથિયેલેં ॥ 2૩૯ ॥
સ્કંદાપ્રતી શંકર સાંગત । જે હ્યા મંત્રાસી મુખેં બોલત ।
તયાં મી પ્રત્યક્ષ ઉમાનાથ । દર્શન દેતોં પ્રીતીનેં ॥ ૨૪૦ ॥
જો શિવલીલેસી પઠણ કરી । તયાસી પ્રસન્ન ગિરિકુમારી ।
આણિ મીહી તયાસી અહોરાત્રીં । ન વિસંબેં નિશ્ચયેં ॥ 2૪૧ ॥
ઐસેં શ્રીગિરિજાનાથ । કથિતે જાહલે સ્કંદાપ્રત ।
મ્હણોનિ મીહી તૈસેચિ યેથ । વર્ણિયેલેં અસે પાં ॥ 2૪૨ ॥
મી આપલ્યા પદરીંચે કાંહીં । ઉગાચ વર્ણન કેલે નાહી ।
શ્રોતેજની હૃદયાઠાયીં । વિકલ્પ કાંહીં ન ધરાવા ॥ 2૪૩ ॥
શિવલીલેચે ચૌદા અધ્યાય । હા પંધરાવા કોઠીલ કાય ।
ઐસા મનીં વિકલ્પ હોય । તરી સાંગતો ઐકિજે ॥ 2૪૪ ॥
જ્યા શિવેં ભક્ત તારિલે અપાર । આણિ જ્યાચા શિવલીલામૃત ગ્રંથ પવિત્ર
ત્યાનેચ હ્યા કલિયુગીં અવતાર । ધર્મસ્થાપનાર્થ ઘેતલા ॥ 2૪૫ ॥
શિવમહિમા અગાધ । સકળહી કીજે પ્રસિદ્ધ ।
મ્હણોનિ પંધરાવા અધ્યાય શુદ્ધ । શિવાજ્ઞેનેં વર્ણિલા ॥ 2૪૬ ॥
પૂર્વયુગીં જી લીલા વર્તલી । તી ચૌદા અધ્યાયીં વર્ણિલી ।
કલિયુગીં શ્રીચંદ્રમૌળી । શંકરાચાર્ય અવતરલે ॥ 2૪૭ ॥
તેંચિ સવિસ્તર કથન । યા પંધરાવ્યાંત કેલેં પૂર્ણ ।
શ્રોતીં શ્રવણાર્થ રાત્રંદિન । સાદર અસાવેં સાચાર | ॥ 2૪૮ ॥
હે પંધરા અધ્યાય સંપૂર્ણ । નિત્ય કરાવે શ્રવણપઠણ ।
અથવા સાત પારાયણે । અત્યાદરેં કરાવીં ॥ 2૪૯ ॥
મદ્ય માંસ ભક્ષૂન । ન કરાવેં ગ્રંથપઠણ ।
કીં સ્નાન કેલ્યાવાંચૂન । પારાયણ ન કરાવેં ॥ ૨૫૦ ॥
રજસ્વલેચ્યા શ્રવણીં । ન પડાવા હા મંત્રશિરોમણી ।
કીં અભક્ષ્યભક્ષ્ય ભક્ષૂની । શિવૂ નયે યા ગ્રંથા ॥ 2૫૧ ॥
આણિ જો દુષ્ટ દુર્જન । અવિશ્વાસૂ નિંદક મહાન ।
તયાચ્યાહી શ્રવણીં જાણ । ન ઘાલાવા સર્વથા ॥ 2૫૨ ॥
રજસ્વલા સ્ત્રિયાંસમાન । દુર્જનનિંદકાંચે મન ।
કેવળ અશુદ્ધ અસતે મ્હણોન । ગ્રંથશ્રવણા યોગ્ય નવ્હે ॥ 2૫૩ ॥
હ્યા ગ્રંથાચ્યા પઠણેકરૂન । ઇચ્છિલે સર્વ પ્રાપ્ત હોઊન ।
ગંડાંતરે રોગ મૃત્યુ પાપ ઋણ । દરિદ્ર સંકટેં નિરસતી ॥ 2૫૪ ॥
અષ્ટકુષ્ઠાદિ રોગ નિરસતી । શૃંખળાદિ બંધને તુટતી ।
આયુષ્યવર્ધન ધનસંતતી । અખંડિત હોય પાં ॥ 2૫૫ ॥
આણિ તુષ્ટિ પુષ્ટિ સાયુજ્યસદન । પઠણમાત્રે લાધતેપૂર્ણ ।
યાચ્યા નિત્યપારાયણાસમાન । પુણ્ય નાહીં દુસરેં ॥ 2૫૬ ॥
પંધરા અધ્યાય ગ્રંથ સકળ । જરી નિત્ય નેમેં ન વાચવેલ ।
તરી બેચાળીસ ઓંવ્યા સોજ્વળ । ભક્તિભાવેં વાચાવ્યા ॥ 2૫૭ ॥
નિત્ય પ્રભાતીં સ્નાન કરૂન । બેચાળીસ ઓંવ્યા વાચિતાં પૂર્ણ ।
સર્વ શિવલીલામૃત પઠણ । કેલ્યાચે પુણ્ય યેઈલ ॥ 2૫૮ ॥
શિવલીલામૃત ગ્રંથ વિશેષ । પંધરા અધ્યાય બહુત સુરસ ।
ત્યાંતીલ નિવડોનિ સારાંશ । બેચાળીસ ઓંવ્યા કાઢલ્યા ॥ 2૫૯ ॥
આતાં બેચાળીસ ઓંવ્યા કોણત્યા । તરી સાંગતોં ઐકાવ્યા ત્યા ।
શ્રવણમાત્રે સકળ શ્રોત્યાં । સ્વર્ગપ્રાપ્તી નિશ્ચયેં ॥ ૨૬૦ ॥
નિત્યપાઠાચ્યા બેચાળીસ ઓવ્યા
ૐનમોજી શિવા અપરિમિતા । આદિ અનાદિ માયાતીતા ।
પૂર્ણબ્રહ્માનંદા શાશ્વતા । હેરંબતાતા જગદ્ગુરુ ॥ 2૬૧ ॥
જ્યોતિર્મયસ્વરૂપા પુરાણપુરુષા । અનાદિસિદ્ધા આનંદવનવિલાસા ।
માયાચક્રચાળકા અવિનાશા । અનંતવેષા જગત્પતે ॥ 2૬૨ ॥
જય જય વિરૂપાક્ષા પંચવદના । કર્માધ્યક્ષા શુદ્ધચૈતન્યા ।
મનોજદમના મનમોહના । કર્મમોચકા વિશ્વંભરા ॥ 2૬૩ ॥
જેથે સર્વદા શિવસ્મરણ । તેથે ભુક્તિ મુક્તિ આનંદ કલ્યાણ ।
નાના સંકષ્ટેં વિઘ્ને દારુણ । ન બાધતી કાલત્રયીં ॥ 2૬૪ ॥
સંકેતે અથવા હાસ્યેંકરૂન । ભલત્યા મિષે ઘડો શિવસ્મરણ ।
ન કળતાં પરિસ લોહાલાગુન । ઝગટતાં સુવર્ણ કરીતસે ॥ 2૬૫ ॥
ન કળત પ્રાશિતાં અમૃત । અમર કાયા હોત યથાર્થ ।
ઔષધ નેણતાં ભક્ષીત । પરી રોગ હરે તત્કાળ ॥ 2૬૬ ॥
જયજય મંગલધામા । નિજજનતારક આત્મારામા ।
ચરાચરફલાંકિત કલ્પદ્રુમા । નામા અનામા અતીતા ॥ 26૭ ॥
હિમાચલસુતામનરંજના । સ્કંદજનકા શફરીધ્વજદહના ।
બ્રહ્માનંદાભાલલોચના । ભવભંજના મહેશ્વરા ॥ 2૬૮ ॥
હે શિવા વામદેવા અઘોરા । તત્પુરુષા ઈશાના ઈશ્વરા ।
અર્ધનારીનટેશ્વરા । ગિરિજારંગા ગિરીશા ॥ 2૬૯ ॥
ધરાધરેંદ્રમાનસસરોવરીં । તૂ શુદ્ધ મરાળ ક્રીડસી નિર્ધારીં ।
તવ અપાર ગુણાંસી પરોપરી । સર્વદા વર્ણિતી આમ્નાય ॥ ૨૭૦ ॥
ન કળે તુઝે આદિમધ્યાવસાન । આપણચિ સર્વ કર્તા કારણ ।
કોઠે પ્રકટસી યાચે અનુમાન । ઠાયીં ન પડે બ્રહ્માદિકાં ॥ 2૭૧ ॥
જાણોનિ ભક્તાંચે માનસ । તેથેંચિ પ્રકટસી જગન્નિવાસ ।
સર્વકાળ ભક્તકાર્યાસ । સ્વાંગે ઉડી ઘાલિસી ॥ 2૭૨ ॥
સદાશિવ હીં અક્ષરેં ચારી । સદા ઉચ્ચારી જ્યાચી વૈખરી ।
તો પરમ પાવન સંસારીં । હોઊનિ તારી ઇતરાંતેં ॥ 2૭૩ ॥
બહુત શાસ્ત્રવક્તે નર । પ્રાયશ્ચિતાંચે કરિતાં વિચાર ।
પરી શિવનામ એક પવિત્ર । સર્વ પ્રાયશ્ચિત આગળે ॥ 2૭૪ ॥
નામાચા મહિમા અદભુત । ત્યાવરી પ્રદોષવ્રત આચરત ।
ત્યાસી સર્વ સિદ્ધી પ્રાપ્ત હોત । સત્ય સત્ય ત્રિવાચા ॥ 2૭૫ ॥
જયજયાજી પંચવદના । મહાપાપદ્રુમનિકુંતના ।
મદમત્સરકાનનદહના । નિરંજના ભવહારકા ॥ 2૭૬ ॥
હિમાદ્રિજામાતા ગંગાધરા । સુહાસ્યવદના કર્પૂરગૌરા ।
પદ્મનાભમનરંજના ત્રિનેત્રા । ત્રિદોષશમના ત્રિભુવનેશા ॥ 2૭૭ ॥
નીલગ્રીવા અહિભૂષણા । નંદીવહના અંધકમર્દના ।
દક્ષપ્રજાપતિમખભંજના । દાનવદમના દયાનિધે ॥ 2૭૮ ॥
જયજય કિશોરચંદ્રશેખરા । ઉર્વીધરેંદ્રનંદિનીવરા ।
ત્રિપુરમર્દના કૈલાસવિહારા । તુઝ્યા લીલા વિચિત્ર ॥ 2૭૯ ॥
કોટિભાનુતેજા અપરિમિતા । વિશ્વવ્યાપકા વિશ્વનાથા ।
સમાધિપ્રિયા ભૂતાદિનાથા । મૂર્તામૂર્તા ત્રયિમૂર્તે ॥ ૨૮૦ ॥
પરમાનંદા પરમપવિત્રા । પરાત્પરા પંચદશનેત્રા ।
પશુપતે પયઃફેનગાત્રા । પરમમંગલા પરબ્રહ્મા ॥ 2૮૧ ॥
જયજય શ્રીબ્રહ્માનંદમૂર્તી । તૂં વંદ્ય ભોળા ચક્રવર્તી ।
શિવયોગીરૂપેં ભદ્રાયૂપ્રતી । અગાધ નીતી કથિલીસ ॥ 2૮૨ ॥
જયજય ભસ્મોદ્ધૂલિતાંગા । યોગિધ્યેયા ભક્તભવભંગા ।
સકલજનઆરાધ્યલિંગા । નેઈં વેગીં તુજપાસીં ॥ 2૮૩ ॥
જેથેં નાહીં શિવાચે નામ । તો ધિક્ ગ્રામ ધિક્ આશ્રમ ।
ધિક્ ગૃહ પુર ઉત્તમ । આણિ દાનધર્મા ધિક્કાર ॥ 2૮૪ ॥
જેથે શિવનામાચા ઉચ્ચાર । તેથે કૈચા જન્મમૃત્યુસંસાર ।
જ્યાંસી શિવશિવ છંદ નિરંતર ત્યાંહીં જિંકિલેં કળિકાળા ॥ 2૮૫ ॥
જયાચી શિવનામી ભક્તી । તયાચી પાપે સર્વ જળતી ।
આણિ ચુકે પુનરાવૃત્તી । તો કેવળ શિવરૂપ ॥ 2૮૬ ॥
જૈસે પ્રાણિયાંચે ચિત્ત । વિષયીં ગુંતે અહોરાત ।
તૈસેં શિવનામીં જરી લાગત । તરી મગ બંધન કૈચેં ॥ 2૮૭ ॥
કામગજવિદારક પંચાનના । ક્રોધજલદપ્રભંજના ।
લોભાંધકારચંડકિરણા । ધર્મવર્ધના દશભુજા ॥ 2૮૮ ॥
મત્સરવિપિનકૃશાના । દંભનગભેદકા સહસ્રનયના ।
લોભમહાસાગરશોષણા । અગસ્ત્યમહામુનિવર્યા ॥ 2૮૯ ॥
આનંદકૈલાસવિહારા । નિગમાગમવંદ્યા દીનોદ્ધારા ।
રુંડમાલાંકિતશરીરા । બ્રહ્માનંદા દયાનિધે ॥ ૨૯૦ ॥
ધન્ય ધન્ય તેચિ જન । જે શિવભજનીં પરાયણ ।
સદા શિવલીલામૃત પઠણ । કિંવા શ્રવણ કરિતી પૈં ॥ 2૯૧ ॥
સૂત સાંગે શૌનકાદિકાંપ્રતી । જે ભસ્મ રુદ્રાક્ષ ધારણ કરિતી ।
ત્યાંચ્યા પુણ્યાસી નાહીં ગણતી । ત્રિજગતીં ધન્ય તે ॥ 2૯૨ ॥
જે કરિતી રુદ્રાક્ષધારણ । ત્યાંસી વંદિતી શક્ર દ્રુહિણ ।
કેવળ તયાંચે ઘેતાં દર્શન । તરતી જન તત્કાળ ॥ 2૯૩ ॥
બ્રાહ્મણાદિ ચાર વર્ણ । બ્રહ્મચર્યાદિ આશ્રમી સંપૂર્ણ ।
સ્ત્રી બાલ વૃદ્ધ આણિ તરુણ । યહીં શિવકીર્તન કરાવેં ॥ 2૯૪ ॥
શિવકીર્તન નાવડે અણુમાત્ર । તે અત્યંત જાણૂનિ અપવિત્ર ।
લેઇલે નાના વસ્ત્રાલંકાર । તરી કેવળ પ્રેતચિ ॥ 2૯૫ ॥
જરી ભક્ષિતી મિષ્ટાન્ન । તરી તે કેવળ પશુસમાન ।
મયૂરાંગીંચે વ્યર્થ નયન । તૈસે નેત્ર તયાંચે ॥ 2૯૬ ॥
શિવ શિવ મ્હણતાં વાચે । મૂળ ન રાહે પાપાચેં ।
ઐસે માહાત્મ્ય શંકરાચેં । નિગમાગમ વર્ણિતી ॥ 2૯૭ ॥
જો જગદાત્મા સદાશિવ । જ્યાસી વંદિતી કમલોદ્ભવ ।
ગજાસ્ય ઇંદ્ર માધવ । આણિ નારદાદિ યોગીંદ્ર ॥ 2૯૮ ॥
જો જગદ્ગુરુ બ્રહ્માનંદ । અપર્ણાહૃદયાબ્જમિલિંદ ।
શુદ્ધ ચૈતન્ય જગદાદિકંદ । વિશ્વંભર દયાબ્ધી ॥ 2૯૯ ॥
જો પંચમુખ પંચદશનયન । ભાર્ગવવરદ ભક્તજીવન ।
અઘોર ભસ્માસુરમર્દન । ભેદાતીત ભૂતપતી ॥ ૩૦૦ ॥
તો તૂ સ્વજનભદ્રકારકા । સંકટ રક્ષિસી ભોળે ભાવિકાં ।
ઐસી કીર્તિ અલોલિકા । ગાજતસે બ્રહ્માંડીં ॥ 30૧ ॥
મ્હણોનિ ભાવેં તુજલાગૂન । શરણ રિઘાલોં અસેં મી દીન ।
તરી યા સંકટાંતૂન કાઢૂનિ પૂર્ણ સંરક્ષીં ॥ 30૨ ॥
(નિત્યપાઠાચ્યા બેચાળીસ ઓવ્યા સમાપ્ત)
બ્રહ્માનંદ મ્હણે શ્રીધર । હ્યા બેચાળીસ ઓંવ્યા સમગ્ર ।
શિવલીલામૃતાચે હોય સાર । શ્રોતીં નિરંતર પરિસાવ્યા ॥ 30૩ ॥
સકળ શિવલીલામૃતાચેં । આણિ હ્યા બેચાળીસ ઓંવ્યાંચે ।
શ્રવણ પઠણ કેલ્યાચેં । ફળ અસે સમાન ॥ 30૪ ॥
જેવીં ઇક્ષુરસ ગાળુની । શર્કરા કાઢિજે ત્યાંતુની ।
તેવીંચિ હે શિવલીલેંતૂની । સાર કાઢિલેં સજ્જનાર્થ ॥ 30૫ ॥
કોણી વ્યવહારીં ગુંતત । મ્હણોનિ વાચવેના સર્વ ગ્રંથ ।
કિત્યેક તે આળસ કરિત । ગ્રંથ વિસ્તૃત મ્હણોનિયાં ॥ 30૬ ॥
હે જાણોનિયાં અંતરાંત । શંકરઆજ્ઞે નિત્ય પઠણાર્થ ।
શ્રીશિવલીલેચ્યા સારભૂત । ઐશા હ્યા ઓંવ્યા રચિયેલ્યા ॥ 30૭ ॥
ભોળા ચક્રવર્તી ઉદાર । ભક્તવત્સલ કર્પૂરગૌર ।
તારાવયા જન સમગ્ર । નાના ઉપાય કરીતસે ॥ 30૮ ॥
તો દીનજનાંચા કનવાળૂ । નાના રીતીં કરીત સાંભાળૂ ।
પરી હે દુર્જન કૃતઘ્ન કેવળૂ । મુખેં નામહી ન ઘેતી પાં ॥ 30૯ ॥
શિવનામ મુખીં અસાવે મ્હણોન । સાધુસંત કરિતી યત્ન ।
પરી હે સર્વ અતિમૂર્ખ જન । પ્રપંચીં ગુંતોન પડતાતી ॥ 3૧૦ ॥
તરણિઉદયાપાસૂન । અસ્તમાનાપર્યંત અનુદિન ।
નિંદાવાદ મુખાંતૂન । પરી શિવનામ ન યેચિ ॥ 3૧૧ ॥
યાલાગીં સજ્જનાલાગૂની । વિનવિતો ઉભય હસ્ત જોડોની ।
શિવલીલામૃત પઠણે કરૂની । મોક્ષ જોડૂનિ ઘેઇજે ॥ 3૧૨ ॥
નિત્ય સમસ્ત નોહે પઠણ । તરી બેચાળીસ ઓંવ્યા સંપૂર્ણ ।
વાચિતાં શુદ્ધભાવેંકરૂન । મનોરથ પૂર્ણ હોતીલ ॥ ૧૩ ॥
પંચાક્ષરી ષડક્ષરી મૃત્યુંજય । ઇત્યાદિ મંત્ર જપતાં દિવ્ય ।
કાશીવિશ્વેશ્વરાચે દર્શન ભવ્ય । ઘેતલેં ઐસે હોતસે ॥ 3૧૪ ॥
શ્રીવિશ્વેશ્વરાચ્યા મુખાંતીલ । હે મંત્ર આહેત સકળ ।
મ્હણોનિ તો જાશ્વનીળ । પ્રત્યક્ષ હોય જપકર્ત્યા ॥ 3૧૫ ॥
આતાં શેવટીં મી શ્રીધર । શ્રોતયાંપ્રતી જોડૂન કર ।
વિનંતી કરિતોં હી સાદર । અંતરામાજીં ઠેવાવી ॥ 3૧૬ ॥
પંચાક્ષરી ષડક્ષરી રુદ્ર । શિવકવચ મૃત્યુંજયાદિ મંત્ર ।
શિવલીલામૃતામાજી પવિત્ર આહેત જાણા નિર્ધારિં ॥ 3૧૭ ॥
યાલાગી હા ઉત્તમ ગ્રંથ । કદાપિ ન દ્યાવી દુર્જનાપ્રત ।
તથાપિ દેણાર તરી નિશ્ચિત । ઇતુકેં ગુહ્ય રાખાવેં ॥ 3૧૮ ॥
હા પંધરાવા અધ્યાય સંપૂર્ણ । આણિ મંત્ર ન દ્યાવે નિંદકાલાગૂન ।
એવઢે શ્રીધર હસ્ત જોડૂન । શ્રોતયાંપ્રતી માગત ॥ 3૧૯ ॥
હા શિવલીલામૃત ગ્રંથ । શ્રીમત્સ્કંદપુરાણાંતર્ગત ।
બ્રહ્મોત્તરખંડીંચા અર્થ અસે યથાર્થ સર્વહી ॥ 3૨૦ ॥
સ્કંદપુરાણીં વ્યાસનારાયણે । જૈસે કથિલે સંસ્કૃત ભાષેનેં ।
આણિ નૈમિષારણ્ય સૂતાનેં । જૈસે ઋષીંસી કથિલેં પૈં ॥ 3૨૧ ॥
તૈસેં હેં પ્રાકૃત ભાષેત સમસ્ત । પંધરા અધ્યાય શિવલીલામૃત ।
રચિલેં યેણેં શ્રીવિશ્વનાથ । અસો પ્રીત સર્વદા ॥ 3૨૨ ॥
જૈસે શંકરેં કર્ણી કથિલેં । તૈસેં પત્રીં અસે લિહિલેં ।
ન્યૂનાધિક યદ્યપિ જાહલેં । તરી દોષ નસે મજવરી ॥ 3૨૩ ॥
જયજય શિવા કર્પૂરગૌરા । બ્રહ્માનંદા જગદુદ્ધારા ।
શ્રીધરહૃદયારવિંદભ્રમરા । અક્ષય અભંગા દયાનિધે ॥ 3૨૪ ॥
શિવલીલામૃત ગ્રંથ પ્રચંડ । રસભરિત જેવીં ઇક્ષુદંડ ।
સંત સજ્જન પરિસોત અખંડ । પંચદશાધ્યાય ગોડ હા ॥ ૩૨૫ ॥
॥ શ્રીસાંબસદાશિવાર્પણમસ્તુ । શુભં ભવતુ ॥
॥ ઇતિ શ્રી શિવલીલામૃત ગ્રંથ સમાપ્ત ॥

Explore More