Lord Subrahmanya

শ্ৰী কাৰ্তিকেয চালীসা

(Sri Kartikeya Calisa in Assamese)

Also known as shree kartikeya chalisa · shri kartikeya calisa · shree kartikeya calisa

A Hindi chalisa to Kartikeya which spends its opening verses on the fact that he has more parents than anyone else and gives each of them a line. He is Shiva's son and Uma's boy; the beloved of Gauri and the delight of Ganga; and then the verse that explains the name the chalisa is titled with — you are called the son of the Krittikas, and from that you came to be called Kartikeya. Six-faced, spear in hand, born in the reed thicket, commander of the armies of the gods, and the enemy of Tarakasura, which is the reason he was born at all. What it asks him for is the ordinary business of a chalisa, the ending of the taint of the Kali age and of poverty and sorrow, and it addresses him throughout by the northern name rather than by the southern ones.

॥ দোহা ॥
জয জয সব দেৱন কে দেৱা, কৰেং সদা তুম্হৰে পদ সেৱা।
তুম হো জগত কে পালনকৰ্তা, ভক্তোং কে হো তুম দুঃখহৰ্তা॥
॥ চৌপাঈ ॥
জযতি জযতি শ্ৰী স্কন্দ কুমাৰা,
স্ৱামী কাৰ্তিকেয অগম অপাৰা॥
শিৱ সুত, উমা লাল, ষডানন,
সনমুখ, শূলপাণি, শৰজনন॥
গৌৰী প্ৰিয, গংগা কে নংদন,
কলি-কলুষ, দুঃখ, দাৰিদ্ৰয নিকংদন॥
দেৱোং কে সেনাপতি স্ৱামী,
তাৰকাসুৰ কে অৰি, নমামি॥
কৃত্তিকাওং কে তুম সুত কহলাযে,
ইসীসে কাৰ্তিকেয কহাযে॥
ৰূপ অনুপম, গুণগান ৱৰিষ্ঠা,
ছঃ মুখ সোহত, অংগ সুনিষ্ঠা॥
মোৰ সৱাৰী, শস্ত্ৰ কৰালা,
ভক্ত হেতু তুম হো প্ৰতিপালা॥
ব্ৰহ্মচাৰী, ৱ্ৰতধাৰী স্ৱামী,
পৰম তপস্ৱী, অন্তৰ্যামী॥
দেৱন কে দুঃখহৰ্তা দেৱা,
কৰতে সুৰ-নৰ-মুনি সব সেৱা॥
তাৰক নে জব ত্ৰাস মচাযা,
স্ৱৰ্গলোক পৰ চঁৱৰ ঢুলাযা॥
দেৱগণ সব ভএ দুখাৰী,
ভাগে-ভাগে শৰণ তুম্হাৰী॥
তব তুমনে নিজ শক্তি দিখাঈ,
তাৰক কা ৱধ তুৰত মচাঈ॥
ষণ্মুখ কহকৰ মাত পুকাৰা,
তব উমা নে হৃদয লগাযা॥
নাম তুম্হাৰা হৈ শৰৱণভৱ,
ভৱসাগৰ কে তুম হো উদ্ভৱ॥
গজানন কে ভ্ৰাতা প্যাৰে,
ভক্তোং কে তুম হো ৰখৱাৰে॥
কুমাৰ, গুহ, গংগাসুত দেৱা,
তুম হী হো শিৱ-পাৰ্ৱতী সেৱা॥
তেজ তুম্হাৰা হৈ অতি ভাৰী,
অসুৰ-দল কাঁপে থৰথাৰী॥
ৰোগ-দোষ, অৰু দাৰিদ্ৰ সাৰা,
ভক্ত-জনোং কা হৰতে ভাৰা॥
জো কোঈ তুমকো মন সে ধ্যাৱে,
ৱহ মনৱাংছিত ফল কো পাৱে॥
জো নৰ জপতা নাম তুম্হাৰা,
হো জাতা ভৱসাগৰ পাৰা॥
শত্ৰু-ভয সে জো হৈ ৱ্যাকুল,
নাম জপে, হোএ ভয নিৰ্মূল॥
জো হৈং নিৰ্ধন, দীন-দুখাৰী,
তুম কৰতে উনকী প্ৰতিপালী॥
পুত্ৰ-হীন জো তুমকো ধ্যাৱে,
নিশ্চয হী ৱহ পুত্ৰ কো পাৱে॥
ভূত-প্ৰেত অৰু দুষ্ট পিশাচা,
নাম সুনে ভাগে সব সাচা॥
জো নৰ পঢতা যহ চালীসা,
উসপৰ কৃপা কৰেং গৌৰীসা॥
প্ৰতিদিন ইসে জো মন লাএ পঢেগা,
উসকা সব দুঃখ দূৰ হটেগা॥
জ্ঞান-বুদ্ধি অৰু বল বঢ জাৱে,
ঘৰ মেং সুখ-সমৃদ্ধি আৱে॥
কাৰ্তিক মাস জো পাঠ কৰাৱে,
সব সংকট সে তুৰত বচাৱে॥
জো যহ সুনে ভক্তি চিত লাঈ,
তাকো মিলে সকল সুখৰাঈ॥
স্ৱামী শক্তি-ধৰ, গণনাযক,
তুম হো মেৰে সদা সহাযক॥
মৈং হূঁ দীন, মলীন, দুখাৰী,
হৰ লো মেৰী ৱিপত্তি সাৰী॥
হে জগপালক, হে জগৱংদন,
কৰূঁ মৈং নিত্য তুম্হাৰা ৱংদন॥
মুঝপৰ কৃপা কৰো, শৰণাগত,
তুম বিন কোঈ নহীং মেৰা হিত॥
মৈং হূঁ শৰণ তুম্হাৰী দেৱা,
স্ৱীকাৰ কৰো যহ মেৰী সেৱা॥
হে ষডানন, হে শিৱনংদন,
মেটো মেৰে দুঃখ কে বংধন॥
জয জয জয স্ৱামী কাৰ্তিকেয,
হৰ-হৰ-হৰ-হৰ উমা কে প্ৰিয॥
॥ দোহা ॥
যহ কাৰ্তিকেয চালীসা, পঢে জো শ্ৰদ্ধাৱান।
মিলে উসে সুখ-শান্তি অৰু, ভক্তি কা ৱৰদান॥

Explore More