नित प्रति मंगल होत निरख
मुख चितवन नयन बिसालकी॥
मंगल रूप सुन्दरको मंगल भृकुटि सुभाल की।
चत्रभुज दास सदा मंगल निधि गिरिधरलालकी॥१॥
मंगल जन्म-करम गुन मंगल,
मंगल जसुदा-माखन-चोर॥
मंगल बेनु, मुकुट बर मंगल,
मंगल रूप रम्यै मन मोर।
जन भगवान् जगतरमें मंगल,
मंगल राधा जुगल किशोर॥२॥
भरम-निसा बीती, भयो भोर॥
मंगल बाजत झालर ताल।
मंगल रूप उठे नंदलाल॥
मंगल धूप-दीप कर जोर।
मंगल सब बिधि गावत होर॥
मंगल उदयो मंगल रास।
मंगल बल परमानंद दास॥३॥
मंगल बदन-कमल, कर मंगल,
मंगल जनकी सदा सँभार॥
देखत मंगल, पूजत मंगल,
गावत मंगल चरित उदार।
मंगल श्रवन, कथा-रस मंगल,
मंगल-पनु वसुदेव-कुमार॥
गोकुल मंगल, मधुवन मंगल,
मंगल-रुचि वृन्दावनचंद।
मंगल गोवर्धनधारी,
मंगल-वेष जसोदानंद॥
मंगल धेनु, रेनु-भू मंगल,
मंगल मधुर बजावत बेनु।
मंगल गोपबधू-परिरंभन,
मंगल कालिंदी-पय-फेनु॥४॥
मंगल कीरति जगत-निवास।
अनुदिन मंगल ध्यान
धरत मुनि परमानंददास॥
मंगलरूप जसोदानंद।
मंगल मुकुट, श्रवनमें कुंडल,
मंगल तिलक बिराजत चंद॥
मंगल भूषन सब अंग सोहत,
आनँदकंद।
मंगल लकुट कोंखमें चाँपै,
मंगल मुरलि बजावत मंद॥
मंगल चाल मनोहर,
मंगल दरसन होत मिटै दुःख-द्वंद।
मंगल ब्रजपति सबन को,
मंगल जस गावत श्रुति-छंद॥५॥
कमल-नयन! बलि जाय जसोदा,
ह्नात खिो जो जिन मेरे बाल॥
मंगल गावत मंगल मूरति
मंगल लीला ललित गुपाल।
मंगल ब्रजबासिनके घर-घर,
नाचत-गावत दै कर ताल॥
मंगल बृन्दावन के रंजन,
मंगल मुरली शब्द रसाल।
मंगल जस गावै परमानंद,
सखा मंडली मध्य गुपाल॥६॥
