जय जय विठ्ठल भगवन् करुणामयमूर्ते! ।
धूर्तेतरसकृदुपनतसर्वेप्सितपूर्तेः॥
धूर्तेतरसकृदुपनतसर्वेप्सितपूर्तेः॥
श्रुतिशास्त्राचारानधिकारादतिमलिना
जीवास्तव दृष्टस्मृतवन्दितपदनलिनाः।
ते साञ्जलिना दूरान्नमिताः खलु कलिना
कालेनापि कवलिताखिलजगता बलिना॥१॥
जीवास्तव दृष्टस्मृतवन्दितपदनलिनाः।
ते साञ्जलिना दूरान्नमिताः खलु कलिना
कालेनापि कवलिताखिलजगता बलिना॥१॥
भवताधिष्ठितमानशं भीमरथीतीरं
वैकुण्ठीकृतमिह नो रमयति कं धीरं।
जडमपि कुरुषे सुपटुं वाचि यथा कीरं
शिरसि बिभर्षि घृतं ते येन चरणनीरम्॥२॥
वैकुण्ठीकृतमिह नो रमयति कं धीरं।
जडमपि कुरुषे सुपटुं वाचि यथा कीरं
शिरसि बिभर्षि घृतं ते येन चरणनीरम्॥२॥
त्वां मेघमिव मयूरा दृष्ट्वा तव भृत्याः
प्रेमाश्रुप्लुतनयना भृशविस्मृतकृत्याः।
व्यक्तं मङ्ख भवन्ति प्रमुदादृतकृत्या
मुक्तिर्वृणुते तानुरुगाय! मनोवृत्त्या॥३॥
प्रेमाश्रुप्लुतनयना भृशविस्मृतकृत्याः।
व्यक्तं मङ्ख भवन्ति प्रमुदादृतकृत्या
मुक्तिर्वृणुते तानुरुगाय! मनोवृत्त्या॥३॥
॥ इति श्रीरामनन्दनमयूरेश्वरकृतं श्रीविठ्ठलार्तिक्यं सम्पूर्णम् ॥