Goddess Parvati

শ্ৰী সংকটা চালীসা

(Shree Sankata Chalisa in Assamese)

Also known as sankata chalisa · jagata janani jagadambike araja sunahu aba

A Hindi chalisa to Sankata, the goddess named for the trouble she takes away, and it opens on an image much fiercer than that name suggests: sword in hand, brows terrible, red-eyed, a garland of heads at the throat, riding a lion. The middle recounts what she has done rather than what she is — Raktabija killed, Shumbha and Nishumbha's bellies torn open, Mahishasura killed after every god had lost the battle, and the appearing as Kali with an army. The last third turns domestic and sorts its petitions by petitioner: the woman who offers vermilion, those who worship for a son, the poor man, the sick man. Its closing dohas are signed and placed, by Shivdat Mishra of Majhauli village in Deoria district, on the full moon of Margashirsha; he gives his father as Santsharan, which the Baglamukhi Chalisa in this corpus does too.

॥ দোহা ॥
জগত জননি জগদম্বিকে, অৰজ সুনহু অব মোৰ।
বংদৌ পদ-যুগ নাই সিৰ, ৱিনয কৰোং কৰ জোৰ॥
॥ চৌপাঈ ॥
জয জয জয সংকটা ভৱানী,
কৃপা কৰহু মো পৰ মহাৰানী।
হাথ খড্গ ভৃকুটি ৱিকৰালা,
অৰুণ নযন গল মেং মুণ্ডমালা॥
কানন কুণ্ডল কী ছৱি ভাৰী,
হিয হুলসে মন হোত সুখাৰী।
কেহৰি ৱাহন হৈ তৱ মাতা,
কষ্ট নিৱাৰো জন জন ত্ৰাতা॥
আযঊং শৰণ তিহাৰী অম্বে,
অভয কৰহু মোকো জগদম্বে।
শৰণ আঈ জো তুমহিং পুকাৰা,
বিন বিলম্ব তুম তাহি উবাৰা॥
ভীৰ পডী ভক্তন পৰ জব-জব,
কিযা সহায মাত তুম তব-তব।
ৰক্তবীজ দানৱ তুম মাৰে,
শুংভ-নিশুংভ কে উদৰ ৱিদাৰে॥
মহিসাসুৰ নৃপ অতি বলবীৰা,
মাৰে মৰে ন অতি ৰণধীৰা।
কৰি সংগ্ৰাম সকল সুৰ হাৰে,
অস্তুতি কৰী তুম তুমহিং পুকাৰে॥
প্ৰগটেউ কালী ৰূপ মেং মাতা,
সেন সহিত তুম তাহি নিপাতা।
তেহি কে বধ সব দেৱ হৰষে,
নভ দুংদুভী সুমন বহু বৰসে॥
ৰক্ষা কৰহু দীন জন জানী,
জয জয জগদংব ভৱানী।
সব জীৱোং কী হো প্ৰতিপালক,
জয জগ জননী দনুজ কুল ঘালক॥
সকল সুমন কী জীৱন দাতা,
সংকট হৰো হমাৰী মাতা।
সংকট নাশক নাম তুম্হাৰা,
সুযশ তুম্হাৰ সকল সংসাৰা॥
সুৰ নৰ নাগ অসুৰ মুনি জেতে,
গাৱত গুণ গান নিশ দিন তেতে।
যোগী নিশিৱাসৰ তব ধ্যাৱহিং,
তদপি তুম্হাৰ অংত ন পাৱহিং॥
অতুল তেজ মুখ পৰ ছৱি সোহৈ,
নিৰখি সকল সুৰ নৰ মুনি মোহৈ।
চৰণ কমল মৈং শীশ ঝুকাঊং,
পাহি পাহি কহি নিতহি মনাঊং॥
নেতি-নেতি কহা ৱেদ বখানা,
শক্তি স্ৱৰুপ তুম্হাৰ ন জানা।
মৈং মূৰখ কিমি কহৌং বখানী,
নাম তুম্হাৰা অনেক ভৱানী॥
সুমিৰত নাম কটৈ দুঃখ ভাৰী,
সত্য ৱাত যহ ৱেদ উচাৰী।
নাম তুম্হাৰ লেত জো কোঈ,
তাকৌ ভয সংকট নহীং হোঈ॥
সংকট আয পৰৈ জো কবহিং,
নাম লেত বিনসত হৈং তবহিং।
প্ৰেম সহিত জো জপে হমেশা,
তাকে তন নহি ৰহে কলেশা॥
শৰণগত হোঈ জো জন আৱৈং,
মনৱাংছিত ফল তুৰতহি পাৱৈ।
ৰণচংডী ৱন অসুৰ সংহাৰা,
বংধন কাটি কিযৌ ছুটকাৰা॥
নাম সকল কলি কলুষ নসাৱন,
সুমিৰত সিদ্ধ হোয নৰ পাৱন।
ষোড্শ পূজন কৰে জো কোঈ,
ইচ্ছিত ফল পাৱৈ নৰ সোঈ॥
জো নাৰী সিংদূৰ চঢাৱে,
তাসু সোহাগ অচল হো জাৱৈ।
পুত্ৰ হেতু জো পূজা কৰহিং,
সন্ততি-সুখ নিশ্চয সো লহহিং॥
ঔৰ কামনা কৰে জো কোঈ,
তাকে ঘৰ সুখ সংপত্তি হোঈ।
নিৰ্ধন নৰ জো শৰণ মেং আৱৈ,
সো নিশ্চয ধনৱান কহাৱৈ॥
ৰোগী ৰোগ মুক্ত হোই জাৱৈ,
তব চৰণন কো ধ্যান লগাৱৈ।
সব সুখ খানি তুমাৰি পূজা,
এহি সম ঔৰ উপায ন দূজা॥
পাৰ কৰে সংকটা চালীসা,
তেহি পৰ কৃপা কৰহিং গৌৰীসা।
পাঠ কৰেং অৰু সুনৈ সুনাৱৈ,
ৱাকৌ সব সংকট মিটি জাৱে॥
কহাং তক মহিমা কহৌং তুম্হাৰী,
হৰহূ বেগি মোহি সংকট ভাৰী।
মম কাৰজ সব পূৰন কিজে,
দীন জনি মোহিং অভয কৰ দীজে॥
তোহি ৱিনয কৰূং মৈং বাৰম্বাৰা,
ছমহূঁ সকল অপৰাধ হমাৰা।
॥ দোহা ॥
মাতু সংকটা নাম তব, সংকট হৰহু হমাৰ।
হোই প্ৰসন্ন নিজ দাস পৰ, লীজৈ মোহিং উবাৰ॥
সন্তশৰণ কো তনয হূঁ, শিৱদত মিশ্ৰ সুনাম।
দেৱৰিযা মণ্ডল বসূঁ, ধাম মঝৌলী গ্ৰাম॥
ৰচেউঁ চালীসা নাই সিৰ, তুম্হৰো হৈ অৱলম্ব।
মাৰ্গশীৰ্ষ কী পূৰ্ণিমা, কৃপা কৰহু জগদম্ব॥

Explore More