Goddess Parvati

શ્રી સંકટા ચાલીસા

(Shree Sankata Chalisa in Gujarati)

Also known as sankata chalisa · jagata janani jagadambike araja sunahu aba

A Hindi chalisa to Sankata, the goddess named for the trouble she takes away, and it opens on an image much fiercer than that name suggests: sword in hand, brows terrible, red-eyed, a garland of heads at the throat, riding a lion. The middle recounts what she has done rather than what she is — Raktabija killed, Shumbha and Nishumbha's bellies torn open, Mahishasura killed after every god had lost the battle, and the appearing as Kali with an army. The last third turns domestic and sorts its petitions by petitioner: the woman who offers vermilion, those who worship for a son, the poor man, the sick man. Its closing dohas are signed and placed, by Shivdat Mishra of Majhauli village in Deoria district, on the full moon of Margashirsha; he gives his father as Santsharan, which the Baglamukhi Chalisa in this corpus does too.

॥ દોહા ॥
જગત જનનિ જગદમ્બિકે, અરજ સુનહુ અબ મોર।
બંદૌ પદ-યુગ નાઇ સિર, વિનય કરોં કર જોર॥
॥ ચૌપાઈ ॥
જય જય જય સંકટા ભવાની,
કૃપા કરહુ મો પર મહારાની।
હાથ ખડ્ગ ભૃકુટિ વિકરાલા,
અરુણ નયન ગલ મેં મુણ્ડમાલા॥
કાનન કુણ્ડલ કી છવિ ભારી,
હિય હુલસે મન હોત સુખારી।
કેહરિ વાહન હૈ તવ માતા,
કષ્ટ નિવારો જન જન ત્રાતા॥
આયઊં શરણ તિહારી અમ્બે,
અભય કરહુ મોકો જગદમ્બે।
શરણ આઈ જો તુમહિં પુકારા,
બિન બિલમ્બ તુમ તાહિ ઉબારા॥
ભીર પડી ભક્તન પર જબ-જબ,
કિયા સહાય માત તુમ તબ-તબ।
રક્તબીજ દાનવ તુમ મારે,
શુંભ-નિશુંભ કે ઉદર વિદારે॥
મહિસાસુર નૃપ અતિ બલબીરા,
મારે મરે ન અતિ રણધીરા।
કરિ સંગ્રામ સકલ સુર હારે,
અસ્તુતિ કરી તુમ તુમહિં પુકારે॥
પ્રગટેઉ કાલી રૂપ મેં માતા,
સેન સહિત તુમ તાહિ નિપાતા।
તેહિ કે બધ સબ દેવ હરષે,
નભ દુંદુભી સુમન બહુ બરસે॥
રક્ષા કરહુ દીન જન જાની,
જય જય જગદંબ ભવાની।
સબ જીવોં કી હો પ્રતિપાલક,
જય જગ જનની દનુજ કુલ ઘાલક॥
સકલ સુમન કી જીવન દાતા,
સંકટ હરો હમારી માતા।
સંકટ નાશક નામ તુમ્હારા,
સુયશ તુમ્હાર સકલ સંસારા॥
સુર નર નાગ અસુર મુનિ જેતે,
ગાવત ગુણ ગાન નિશ દિન તેતે।
યોગી નિશિવાસર તબ ધ્યાવહિં,
તદપિ તુમ્હાર અંત ન પાવહિં॥
અતુલ તેજ મુખ પર છવિ સોહૈ,
નિરખિ સકલ સુર નર મુનિ મોહૈ।
ચરણ કમલ મૈં શીશ ઝુકાઊં,
પાહિ પાહિ કહિ નિતહિ મનાઊં॥
નેતિ-નેતિ કહા વેદ બખાના,
શક્તિ સ્વરુપ તુમ્હાર ન જાના।
મૈં મૂરખ કિમિ કહૌં બખાની,
નામ તુમ્હારા અનેક ભવાની॥
સુમિરત નામ કટૈ દુઃખ ભારી,
સત્ય વાત યહ વેદ ઉચારી।
નામ તુમ્હાર લેત જો કોઈ,
તાકૌ ભય સંકટ નહીં હોઈ॥
સંકટ આય પરૈ જો કબહિં,
નામ લેત બિનસત હૈં તબહિં।
પ્રેમ સહિત જો જપે હમેશા,
તાકે તન નહિ રહે કલેશા॥
શરણગત હોઈ જો જન આવૈં,
મનવાંછિત ફલ તુરતહિ પાવૈ।
રણચંડી વન અસુર સંહારા,
બંધન કાટિ કિયૌ છુટકારા॥
નામ સકલ કલિ કલુષ નસાવન,
સુમિરત સિદ્ધ હોય નર પાવન।
ષોડ્શ પૂજન કરે જો કોઈ,
ઇચ્છિત ફલ પાવૈ નર સોઈ॥
જો નારી સિંદૂર ચઢાવે,
તાસુ સોહાગ અચલ હો જાવૈ।
પુત્ર હેતુ જો પૂજા કરહિં,
સન્તતિ-સુખ નિશ્ચય સો લહહિં॥
ઔર કામના કરે જો કોઈ,
તાકે ઘર સુખ સંપત્તિ હોઈ।
નિર્ધન નર જો શરણ મેં આવૈ,
સો નિશ્ચય ધનવાન કહાવૈ॥
રોગી રોગ મુક્ત હોઇ જાવૈ,
તબ ચરણન કો ધ્યાન લગાવૈ।
સબ સુખ ખાનિ તુમારિ પૂજા,
એહિ સમ ઔર ઉપાય ન દૂજા॥
પાર કરે સંકટા ચાલીસા,
તેહિ પર કૃપા કરહિં ગૌરીસા।
પાઠ કરેં અરુ સુનૈ સુનાવૈ,
વાકૌ સબ સંકટ મિટિ જાવે॥
કહાં તક મહિમા કહૌં તુમ્હારી,
હરહૂ બેગિ મોહિ સંકટ ભારી।
મમ કારજ સબ પૂરન કિજે,
દીન જનિ મોહિં અભય કર દીજે॥
તોહિ વિનય કરૂં મૈં બારમ્બારા,
છમહૂઁ સકલ અપરાધ હમારા।
॥ દોહા ॥
માતુ સંકટા નામ તબ, સંકટ હરહુ હમાર।
હોઇ પ્રસન્ન નિજ દાસ પર, લીજૈ મોહિં ઉબાર॥
સન્તશરણ કો તનય હૂઁ, શિવદત મિશ્ર સુનામ।
દેવરિયા મણ્ડલ બસૂઁ, ધામ મઝૌલી ગ્રામ॥
રચેઉઁ ચાલીસા નાઇ સિર, તુમ્હરો હૈ અવલમ્બ।
માર્ગશીર્ષ કી પૂર્ણિમા, કૃપા કરહુ જગદમ્બ॥

Explore More