Goddess Parvati

śrī saṃkaṭā cālīsā

(Shree Sankata Chalisa in English (IAST))

Also known as sankata chalisa · jagata janani jagadambike araja sunahu aba

A Hindi chalisa to Sankata, the goddess named for the trouble she takes away, and it opens on an image much fiercer than that name suggests: sword in hand, brows terrible, red-eyed, a garland of heads at the throat, riding a lion. The middle recounts what she has done rather than what she is — Raktabija killed, Shumbha and Nishumbha's bellies torn open, Mahishasura killed after every god had lost the battle, and the appearing as Kali with an army. The last third turns domestic and sorts its petitions by petitioner: the woman who offers vermilion, those who worship for a son, the poor man, the sick man. Its closing dohas are signed and placed, by Shivdat Mishra of Majhauli village in Deoria district, on the full moon of Margashirsha; he gives his father as Santsharan, which the Baglamukhi Chalisa in this corpus does too.

|| dohā ||
jagata janani jagadambike, araja sunahu aba mora|
baṃdau pada-yuga nāi sira, vinaya karoṃ kara jora||
|| caupāī ||
jaya jaya jaya saṃkaṭā bhavānī,
kṛpā karahu mo para mahārānī|
hātha khaḍga bhṛkuṭi vikarālā,
aruṇa nayana gala meṃ muṇḍamālā||
kānana kuṇḍala kī chavi bhārī,
hiya hulase mana hota sukhārī|
kehari vāhana hai tava mātā,
kaṣṭa nivāro jana jana trātā||
āyaūṃ śaraṇa tihārī ambe,
abhaya karahu moko jagadambe|
śaraṇa āī jo tumahiṃ pukārā,
bina bilamba tuma tāhi ubārā||
bhīra paṛī bhaktana para jaba-jaba,
kiyā sahāya māta tuma taba-taba|
raktabīja dānava tuma māre,
śuṃbha-niśuṃbha ke udara vidāre||
mahisāsura nṛpa ati balabīrā,
māre mare na ati raṇadhīrā|
kari saṃgrāma sakala sura hāre,
astuti karī tuma tumahiṃ pukāre||
pragaṭeu kālī rūpa meṃ mātā,
sena sahita tuma tāhi nipātā|
tehi ke badha saba deva haraṣe,
nabha duṃdubhī sumana bahu barase||
rakṣā karahu dīna jana jānī,
jaya jaya jagadaṃba bhavānī|
saba jīvoṃ kī ho pratipālaka,
jaya jaga jananī danuja kula ghālaka||
sakala sumana kī jīvana dātā,
saṃkaṭa haro hamārī mātā|
saṃkaṭa nāśaka nāma tumhārā,
suyaśa tumhāra sakala saṃsārā||
sura nara nāga asura muni jete,
gāvata guṇa gāna niśa dina tete|
yogī niśivāsara taba dhyāvahiṃ,
tadapi tumhāra aṃta na pāvahiṃ||
atula teja mukha para chavi sohai,
nirakhi sakala sura nara muni mohai|
caraṇa kamala maiṃ śīśa jhukāūṃ,
pāhi pāhi kahi nitahi manāūṃ||
neti-neti kahā veda bakhānā,
śakti svarupa tumhāra na jānā|
maiṃ mūrakha kimi kahauṃ bakhānī,
nāma tumhārā aneka bhavānī||
sumirata nāma kaṭai duḥkha bhārī,
satya vāta yaha veda ucārī|
nāma tumhāra leta jo koī,
tākau bhaya saṃkaṭa nahīṃ hoī||
saṃkaṭa āya parai jo kabahiṃ,
nāma leta binasata haiṃ tabahiṃ|
prema sahita jo jape hameśā,
tāke tana nahi rahe kaleśā||
śaraṇagata hoī jo jana āvaiṃ,
manavāṃchita phala turatahi pāvai|
raṇacaṃḍī vana asura saṃhārā,
baṃdhana kāṭi kiyau chuṭakārā||
nāma sakala kali kaluṣa nasāvana,
sumirata siddha hoya nara pāvana|
ṣoḍśa pūjana kare jo koī,
icchita phala pāvai nara soī||
jo nārī siṃdūra caṛhāve,
tāsu sohāga acala ho jāvai|
putra hetu jo pūjā karahiṃ,
santati-sukha niścaya so lahahiṃ||
aura kāmanā kare jo koī,
tāke ghara sukha saṃpatti hoī|
nirdhana nara jo śaraṇa meṃ āvai,
so niścaya dhanavāna kahāvai||
rogī roga mukta hoi jāvai,
taba caraṇana ko dhyāna lagāvai|
saba sukha khāni tumāri pūjā,
ehi sama aura upāya na dūjā||
pāra kare saṃkaṭā cālīsā,
tehi para kṛpā karahiṃ gaurīsā|
pāṭha kareṃ aru sunai sunāvai,
vākau saba saṃkaṭa miṭi jāve||
kahāṃ taka mahimā kahauṃ tumhārī,
harahū begi mohi saṃkaṭa bhārī|
mama kāraja saba pūrana kije,
dīna jani mohiṃ abhaya kara dīje||
tohi vinaya karūṃ maiṃ bārambārā,
chamahū~ sakala aparādha hamārā|
|| dohā ||
mātu saṃkaṭā nāma taba, saṃkaṭa harahu hamāra|
hoi prasanna nija dāsa para, lījai mohiṃ ubāra||
santaśaraṇa ko tanaya hū~, śivadata miśra sunāma|
devariyā maṇḍala basū~, dhāma majhaulī grāma||
raceu~ cālīsā nāi sira, tumharo hai avalamba|
mārgaśīrṣa kī pūrṇimā, kṛpā karahu jagadamba||

Explore More