ବଂଦୌ ପଦ-ଯୁଗ ନାଇ ସିର, ଵିନଯ କରୋଂ କର ଜୋର॥
କୃପା କରହୁ ମୋ ପର ମହାରାନୀ।
ଅରୁଣ ନଯନ ଗଲ ମେଂ ମୁଣ୍ଡମାଲା॥
ହିଯ ହୁଲସେ ମନ ହୋତ ସୁଖାରୀ।
କଷ୍ଟ ନିଵାରୋ ଜନ ଜନ ତ୍ରାତା॥
ଅଭଯ କରହୁ ମୋକୋ ଜଗଦମ୍ବେ।
ବିନ ବିଲମ୍ବ ତୁମ ତାହି ଉବାରା॥
କିଯା ସହାଯ ମାତ ତୁମ ତବ-ତବ।
ଶୁଂଭ-ନିଶୁଂଭ କେ ଉଦର ଵିଦାରେ॥
ମାରେ ମରେ ନ ଅତି ରଣଧୀରା।
ଅସ୍ତୁତି କରୀ ତୁମ ତୁମହିଂ ପୁକାରେ॥
ସେନ ସହିତ ତୁମ ତାହି ନିପାତା।
ନଭ ଦୁଂଦୁଭୀ ସୁମନ ବହୁ ବରସେ॥
ଜଯ ଜଯ ଜଗଦଂବ ଭଵାନୀ।
ଜଯ ଜଗ ଜନନୀ ଦନୁଜ କୁଲ ଘାଲକ॥
ସଂକଟ ହରୋ ହମାରୀ ମାତା।
ସୁଯଶ ତୁମ୍ହାର ସକଲ ସଂସାରା॥
ଗାଵତ ଗୁଣ ଗାନ ନିଶ ଦିନ ତେତେ।
ତଦପି ତୁମ୍ହାର ଅଂତ ନ ପାଵହିଂ॥
ନିରଖି ସକଲ ସୁର ନର ମୁନି ମୋହୈ।
ପାହି ପାହି କହି ନିତହି ମନାଊଂ॥
ଶକ୍ତି ସ୍ଵରୁପ ତୁମ୍ହାର ନ ଜାନା।
ନାମ ତୁମ୍ହାରା ଅନେକ ଭଵାନୀ॥
ସତ୍ଯ ଵାତ ଯହ ଵେଦ ଉଚାରୀ।
ତାକୌ ଭଯ ସଂକଟ ନହୀଂ ହୋଈ॥
ନାମ ଲେତ ବିନସତ ହୈଂ ତବହିଂ।
ତାକେ ତନ ନହି ରହେ କଲେଶା॥
ମନଵାଂଛିତ ଫଲ ତୁରତହି ପାଵୈ।
ବଂଧନ କାଟି କିଯୌ ଛୁଟକାରା॥
ସୁମିରତ ସିଦ୍ଧ ହୋଯ ନର ପାଵନ।
ଇଚ୍ଛିତ ଫଲ ପାଵୈ ନର ସୋଈ॥
ତାସୁ ସୋହାଗ ଅଚଲ ହୋ ଜାଵୈ।
ସନ୍ତତି-ସୁଖ ନିଶ୍ଚଯ ସୋ ଲହହିଂ॥
ତାକେ ଘର ସୁଖ ସଂପତ୍ତି ହୋଈ।
ସୋ ନିଶ୍ଚଯ ଧନଵାନ କହାଵୈ॥
ତବ ଚରଣନ କୋ ଧ୍ଯାନ ଲଗାଵୈ।
ଏହି ସମ ଔର ଉପାଯ ନ ଦୂଜା॥
ତେହି ପର କୃପା କରହିଂ ଗୌରୀସା।
ଵାକୌ ସବ ସଂକଟ ମିଟି ଜାଵେ॥
ହରହୂ ବେଗି ମୋହି ସଂକଟ ଭାରୀ।
ଦୀନ ଜନି ମୋହିଂ ଅଭଯ କର ଦୀଜେ॥
ଛମହୂଁ ସକଲ ଅପରାଧ ହମାରା।
ହୋଇ ପ୍ରସନ୍ନ ନିଜ ଦାସ ପର, ଲୀଜୈ ମୋହିଂ ଉବାର॥
ଦେଵରିଯା ମଣ୍ଡଲ ବସୂଁ, ଧାମ ମଝୌଲୀ ଗ୍ରାମ॥
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ କୀ ପୂର୍ଣିମା, କୃପା କରହୁ ଜଗଦମ୍ବ॥
