Goddess Parvati

ଶ୍ରୀ ସଂକଟା ଚାଲୀସା

(Shree Sankata Chalisa in Odia)

Also known as sankata chalisa · jagata janani jagadambike araja sunahu aba

A Hindi chalisa to Sankata, the goddess named for the trouble she takes away, and it opens on an image much fiercer than that name suggests: sword in hand, brows terrible, red-eyed, a garland of heads at the throat, riding a lion. The middle recounts what she has done rather than what she is — Raktabija killed, Shumbha and Nishumbha's bellies torn open, Mahishasura killed after every god had lost the battle, and the appearing as Kali with an army. The last third turns domestic and sorts its petitions by petitioner: the woman who offers vermilion, those who worship for a son, the poor man, the sick man. Its closing dohas are signed and placed, by Shivdat Mishra of Majhauli village in Deoria district, on the full moon of Margashirsha; he gives his father as Santsharan, which the Baglamukhi Chalisa in this corpus does too.

॥ ଦୋହା ॥
ଜଗତ ଜନନି ଜଗଦମ୍ବିକେ, ଅରଜ ସୁନହୁ ଅବ ମୋର।
ବଂଦୌ ପଦ-ଯୁଗ ନାଇ ସିର, ଵିନଯ କରୋଂ କର ଜୋର॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ଜଯ ଜଯ ଜଯ ସଂକଟା ଭଵାନୀ,
କୃପା କରହୁ ମୋ ପର ମହାରାନୀ।
ହାଥ ଖଡ୍ଗ ଭୃକୁଟି ଵିକରାଲା,
ଅରୁଣ ନଯନ ଗଲ ମେଂ ମୁଣ୍ଡମାଲା॥
କାନନ କୁଣ୍ଡଲ କୀ ଛଵି ଭାରୀ,
ହିଯ ହୁଲସେ ମନ ହୋତ ସୁଖାରୀ।
କେହରି ଵାହନ ହୈ ତଵ ମାତା,
କଷ୍ଟ ନିଵାରୋ ଜନ ଜନ ତ୍ରାତା॥
ଆଯଊଂ ଶରଣ ତିହାରୀ ଅମ୍ବେ,
ଅଭଯ କରହୁ ମୋକୋ ଜଗଦମ୍ବେ।
ଶରଣ ଆଈ ଜୋ ତୁମହିଂ ପୁକାରା,
ବିନ ବିଲମ୍ବ ତୁମ ତାହି ଉବାରା॥
ଭୀର ପଡୀ ଭକ୍ତନ ପର ଜବ-ଜବ,
କିଯା ସହାଯ ମାତ ତୁମ ତବ-ତବ।
ରକ୍ତବୀଜ ଦାନଵ ତୁମ ମାରେ,
ଶୁଂଭ-ନିଶୁଂଭ କେ ଉଦର ଵିଦାରେ॥
ମହିସାସୁର ନୃପ ଅତି ବଲବୀରା,
ମାରେ ମରେ ନ ଅତି ରଣଧୀରା।
କରି ସଂଗ୍ରାମ ସକଲ ସୁର ହାରେ,
ଅସ୍ତୁତି କରୀ ତୁମ ତୁମହିଂ ପୁକାରେ॥
ପ୍ରଗଟେଉ କାଲୀ ରୂପ ମେଂ ମାତା,
ସେନ ସହିତ ତୁମ ତାହି ନିପାତା।
ତେହି କେ ବଧ ସବ ଦେଵ ହରଷେ,
ନଭ ଦୁଂଦୁଭୀ ସୁମନ ବହୁ ବରସେ॥
ରକ୍ଷା କରହୁ ଦୀନ ଜନ ଜାନୀ,
ଜଯ ଜଯ ଜଗଦଂବ ଭଵାନୀ।
ସବ ଜୀଵୋଂ କୀ ହୋ ପ୍ରତିପାଲକ,
ଜଯ ଜଗ ଜନନୀ ଦନୁଜ କୁଲ ଘାଲକ॥
ସକଲ ସୁମନ କୀ ଜୀଵନ ଦାତା,
ସଂକଟ ହରୋ ହମାରୀ ମାତା।
ସଂକଟ ନାଶକ ନାମ ତୁମ୍ହାରା,
ସୁଯଶ ତୁମ୍ହାର ସକଲ ସଂସାରା॥
ସୁର ନର ନାଗ ଅସୁର ମୁନି ଜେତେ,
ଗାଵତ ଗୁଣ ଗାନ ନିଶ ଦିନ ତେତେ।
ଯୋଗୀ ନିଶିଵାସର ତବ ଧ୍ଯାଵହିଂ,
ତଦପି ତୁମ୍ହାର ଅଂତ ନ ପାଵହିଂ॥
ଅତୁଲ ତେଜ ମୁଖ ପର ଛଵି ସୋହୈ,
ନିରଖି ସକଲ ସୁର ନର ମୁନି ମୋହୈ।
ଚରଣ କମଲ ମୈଂ ଶୀଶ ଝୁକାଊଂ,
ପାହି ପାହି କହି ନିତହି ମନାଊଂ॥
ନେତି-ନେତି କହା ଵେଦ ବଖାନା,
ଶକ୍ତି ସ୍ଵରୁପ ତୁମ୍ହାର ନ ଜାନା।
ମୈଂ ମୂରଖ କିମି କହୌଂ ବଖାନୀ,
ନାମ ତୁମ୍ହାରା ଅନେକ ଭଵାନୀ॥
ସୁମିରତ ନାମ କଟୈ ଦୁଃଖ ଭାରୀ,
ସତ୍ଯ ଵାତ ଯହ ଵେଦ ଉଚାରୀ।
ନାମ ତୁମ୍ହାର ଲେତ ଜୋ କୋଈ,
ତାକୌ ଭଯ ସଂକଟ ନହୀଂ ହୋଈ॥
ସଂକଟ ଆଯ ପରୈ ଜୋ କବହିଂ,
ନାମ ଲେତ ବିନସତ ହୈଂ ତବହିଂ।
ପ୍ରେମ ସହିତ ଜୋ ଜପେ ହମେଶା,
ତାକେ ତନ ନହି ରହେ କଲେଶା॥
ଶରଣଗତ ହୋଈ ଜୋ ଜନ ଆଵୈଂ,
ମନଵାଂଛିତ ଫଲ ତୁରତହି ପାଵୈ।
ରଣଚଂଡୀ ଵନ ଅସୁର ସଂହାରା,
ବଂଧନ କାଟି କିଯୌ ଛୁଟକାରା॥
ନାମ ସକଲ କଲି କଲୁଷ ନସାଵନ,
ସୁମିରତ ସିଦ୍ଧ ହୋଯ ନର ପାଵନ।
ଷୋଡ୍ଶ ପୂଜନ କରେ ଜୋ କୋଈ,
ଇଚ୍ଛିତ ଫଲ ପାଵୈ ନର ସୋଈ॥
ଜୋ ନାରୀ ସିଂଦୂର ଚଢାଵେ,
ତାସୁ ସୋହାଗ ଅଚଲ ହୋ ଜାଵୈ।
ପୁତ୍ର ହେତୁ ଜୋ ପୂଜା କରହିଂ,
ସନ୍ତତି-ସୁଖ ନିଶ୍ଚଯ ସୋ ଲହହିଂ॥
ଔର କାମନା କରେ ଜୋ କୋଈ,
ତାକେ ଘର ସୁଖ ସଂପତ୍ତି ହୋଈ।
ନିର୍ଧନ ନର ଜୋ ଶରଣ ମେଂ ଆଵୈ,
ସୋ ନିଶ୍ଚଯ ଧନଵାନ କହାଵୈ॥
ରୋଗୀ ରୋଗ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଜାଵୈ,
ତବ ଚରଣନ କୋ ଧ୍ଯାନ ଲଗାଵୈ।
ସବ ସୁଖ ଖାନି ତୁମାରି ପୂଜା,
ଏହି ସମ ଔର ଉପାଯ ନ ଦୂଜା॥
ପାର କରେ ସଂକଟା ଚାଲୀସା,
ତେହି ପର କୃପା କରହିଂ ଗୌରୀସା।
ପାଠ କରେଂ ଅରୁ ସୁନୈ ସୁନାଵୈ,
ଵାକୌ ସବ ସଂକଟ ମିଟି ଜାଵେ॥
କହାଂ ତକ ମହିମା କହୌଂ ତୁମ୍ହାରୀ,
ହରହୂ ବେଗି ମୋହି ସଂକଟ ଭାରୀ।
ମମ କାରଜ ସବ ପୂରନ କିଜେ,
ଦୀନ ଜନି ମୋହିଂ ଅଭଯ କର ଦୀଜେ॥
ତୋହି ଵିନଯ କରୂଂ ମୈଂ ବାରମ୍ବାରା,
ଛମହୂଁ ସକଲ ଅପରାଧ ହମାରା।
॥ ଦୋହା ॥
ମାତୁ ସଂକଟା ନାମ ତବ, ସଂକଟ ହରହୁ ହମାର।
ହୋଇ ପ୍ରସନ୍ନ ନିଜ ଦାସ ପର, ଲୀଜୈ ମୋହିଂ ଉବାର॥
ସନ୍ତଶରଣ କୋ ତନଯ ହୂଁ, ଶିଵଦତ ମିଶ୍ର ସୁନାମ।
ଦେଵରିଯା ମଣ୍ଡଲ ବସୂଁ, ଧାମ ମଝୌଲୀ ଗ୍ରାମ॥
ରଚେଉଁ ଚାଲୀସା ନାଇ ସିର, ତୁମ୍ହରୋ ହୈ ଅଵଲମ୍ବ।
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ କୀ ପୂର୍ଣିମା, କୃପା କରହୁ ଜଗଦମ୍ବ॥

Explore More