ধ্যান কৰিঅ নিত হিয কমল। প্ৰণমিঅ ৱিনয সভক্তি।
আদ্যা শক্তি পধান, শাকম্ভৰী চৰণ যুগল।
প্ৰণমিঅ পুনি কৰি ধ্যান, নীল কমল ৰুচি অতি বিমল॥
সকল চৰাচৰ জগ অৱিলম্বএ।
জযতি সৃষ্টি পালন সংহাৰিণী,
ভৱ সাগৰ দাৰুণ দুঃখ হাৰিণী।
সুখ সম্পত্তি ভৱ ৱিভৱ ৱিধাতা।
তৱ পদ কমল নমহিং সব দেৱা,
সকল সুৰাসুৰ নৰ গন্ধৰ্ৱা।
তূঁ ৱাণী লক্ষ্মী ৰুদ্ৰাণী।
নীল কমল ৰূচি পৰম সুৰূপা,
ত্ৰিগুণা ত্ৰিগুণাতীত অৰূপা।
ভগত সুলভ অতি পাৱন অযনা।
ত্ৰিৱলী ললিত উদৰ তনু দেহা,
ভাৱুক হৃদয সৰোজ সুগেহা।
সেৱক সুখদ সুভৱ্য শৰীৰা।
অতি প্ৰশস্ত ধন পীন উৰোজা,
মংগল মন্দিৰ বদন সৰোজা।
চতুৰ্ৱৰ্গ ফলদাযক ৱিমলা।
এক হাথ সোহত হৰ তুষ্টী,
দুষ্ট নিৱাৰণ মাৰ্গন মুষ্টী।
পালন ভগত হৰত ভৱ তাপা।
এক হাথ শোভত বহু শাকা,
পুষ্প মূল ফল পল্লৱ পাকা।
হৰত ভগত ভয দাৰুণ মোহা।
এহি কাৰণ শাকম্ভৰী নামা,
জগ ৱিখ্যাত দত সব কামা।
হৰত সকল সংতন দুঃখ পংকজ।
সকল ৱেদ ৱন্দিত গুণ ধামা,
নিখিল কষ্ট হৰ সুখদ সুনামা।
দুৰ্গা গৌৰী হিমগিৰি জাতা।
উমা সতী চণ্ডী জগদম্বা,
কালী তাৰা জগ অৱিলম্বা।
পুত্ৰ কলত্ৰ ৰাজ্যসুখং কাৰিণী।
দুৰ্গম নাম দৈত্য অতি দাৰূণ,
হিৰণ্যাক্ষ কুলজাত অকাৰুণ।
সকল ৱেদ হৰী ধৰ্ম নশাৱা।
তব হিমগিৰি পহুঁচে সব দেৱা,
লাগে কৰন মাতু পদ সেৱা।
নানা লোচন শোভিনী শংকৰি।
দুঃখিত দেখি দেৱগণ মাতা,
দযামযি হৰি সব দুঃখ জাতা।
ক্ষুধা তৃষা হৰলী সব শোকা।
নাম শতাক্ষী সব জগ জানা,
শাকম্ভৰী অপৰ অভিঘানা।
সংকট মে সব লোক উবাৰো।
কিন্হীং তব সুৰগণ স্তুতি-পূজা,
সুত পালিনী মাতা নহি দূজা।
সংকট মোচন জগ ৱিখ্যাতা।
এহি ৱিধি জব-জব উপজহিং লোকা,
দানৱ দুষ্ট কৰহি সুৰ শোকা।
পাপ ৱিনাশনি খল সংহাৰা।
পালহি ৱিবুধ ৱিপ্ৰ অৰূ ৱেদা,
হৰহিং সকল সংতন কে খেদা।
তব শুভ যশ ত্ৰিভুৱন ৱিখ্যাতা।
জো কোঈ সুজস সুনত অৰূ গাতা,
সব কামনা তুৰংত সো পাতা।
প্ৰণব ৰূপ যোগী জন জানা।
নহি তুঅ আদি মধ্য অৰূ অন্তা,
মো জানত তুঅ চৰিত্ৰ অনন্তা।
তূ সেৱত নহিং ৱিপতি সতাতা।
এহি ৱিধি জো তচ্চ গুণ গণ জাতা,
সো ইহ সুখী পৰমপদ পাতা।
শাকম্ভৰী চৰণ যুগল, পূজহিং ভক্তি অপাৰ॥
জো ইহ সুখ সম্পত্তি লভহি, জ্ঞান শক্তি শ্ৰুতি সাৰ।
বিনু শ্ৰম তৰহিং ৱিৱেক লহি, যহ দুৰ্গম সংসাৰ॥
কৃষ্ণানন্দ অমন্দ মুদ, সুমতি দেহু জগদম্ব।
সকল কষ্ট হৰি তনমন কে, কৃপা কৰহু অৱিলম্ব॥
