Goddess Shakambhari

শ্ৰী শাকম্ভৰী চালীসা

(Shree Shakambhari Chalisa (Awadhi) in Assamese)

Also known as shree shakambhari chalisa 2 · shakambhari chalisa · shakambari chalisa

An Awadhi chalisa which spends its middle almost entirely on her four hands, one at a time. One holds the pleasing of Hara and a fistful of arrows for driving off the wicked; another carries the bow with which she keeps her devotees and takes away the heat of existence; the third is the one the goddess is named for, heaped with vegetables and flowers and roots and fruit and ripe shoots, of many tastes together — and the chalisa stops to say that this is the reason for the name Shakambhari; the fourth holds a fresh lotus. Around that it gives the story in outline: Durgama of Hiranyaksha's line, the boon won by fierce austerity, the Veda carried off and dharma destroyed, the gods at the Himalaya, and the goddess appearing many-eyed. It also names Harishchandra, whose grief she took away, which is the frame the Mahatmya uses.

॥ দোহা ॥
শ্ৰী গণপতি গুৰুপদ কমল, সকল চৰাচৰ শক্তি।
ধ্যান কৰিঅ নিত হিয কমল। প্ৰণমিঅ ৱিনয সভক্তি।
আদ্যা শক্তি পধান, শাকম্ভৰী চৰণ যুগল।
প্ৰণমিঅ পুনি কৰি ধ্যান, নীল কমল ৰুচি অতি বিমল॥
॥ চৌপাঈ ॥
জয জয শ্ৰী শাকম্ভৰী জগদম্বে,
সকল চৰাচৰ জগ অৱিলম্বএ।
জযতি সৃষ্টি পালন সংহাৰিণী,
ভৱ সাগৰ দাৰুণ দুঃখ হাৰিণী।
নমো নমো শাকম্ভৰী মাতা,
সুখ সম্পত্তি ভৱ ৱিভৱ ৱিধাতা।
তৱ পদ কমল নমহিং সব দেৱা,
সকল সুৰাসুৰ নৰ গন্ধৰ্ৱা।
আদ্যা ৱিদ্যা নমো ভৱানী,
তূঁ ৱাণী লক্ষ্মী ৰুদ্ৰাণী।
নীল কমল ৰূচি পৰম সুৰূপা,
ত্ৰিগুণা ত্ৰিগুণাতীত অৰূপা।
ইন্দীৱৰ সুন্দৰ ৱৰ নযনা,
ভগত সুলভ অতি পাৱন অযনা।
ত্ৰিৱলী ললিত উদৰ তনু দেহা,
ভাৱুক হৃদয সৰোজ সুগেহা।
শোভত ৱিগ্ৰহ নাভি গম্ভীৰা,
সেৱক সুখদ সুভৱ্য শৰীৰা।
অতি প্ৰশস্ত ধন পীন উৰোজা,
মংগল মন্দিৰ বদন সৰোজা।
কাম কল্পতৰু যুগ কৰ কমলা,
চতুৰ্ৱৰ্গ ফলদাযক ৱিমলা।
এক হাথ সোহত হৰ তুষ্টী,
দুষ্ট নিৱাৰণ মাৰ্গন মুষ্টী।
অপৰ ৱিৰাজত সুৰুচি চাপা,
পালন ভগত হৰত ভৱ তাপা।
এক হাথ শোভত বহু শাকা,
পুষ্প মূল ফল পল্লৱ পাকা।
নানা ৰস, সংযুক্ত সো সোহা,
হৰত ভগত ভয দাৰুণ মোহা।
এহি কাৰণ শাকম্ভৰী নামা,
জগ ৱিখ্যাত দত সব কামা।
অপৰ হাথ বিলসত নৱ পংকজ,
হৰত সকল সংতন দুঃখ পংকজ।
সকল ৱেদ ৱন্দিত গুণ ধামা,
নিখিল কষ্ট হৰ সুখদ সুনামা।
শাকম্ভৰী শতাক্ষী মাতা,
দুৰ্গা গৌৰী হিমগিৰি জাতা।
উমা সতী চণ্ডী জগদম্বা,
কালী তাৰা জগ অৱিলম্বা।
ৰাজা হৰিশ্চন্দ্ৰ দুঃখ হাৰিণী,
পুত্ৰ কলত্ৰ ৰাজ্যসুখং কাৰিণী।
দুৰ্গম নাম দৈত্য অতি দাৰূণ,
হিৰণ্যাক্ষ কুলজাত অকাৰুণ।
উগ্ৰ তপস্যা ৱধি ৱৰ পাৱা,
সকল ৱেদ হৰী ধৰ্ম নশাৱা।
তব হিমগিৰি পহুঁচে সব দেৱা,
লাগে কৰন মাতু পদ সেৱা।
প্ৰগট কৰুণামযি শাকম্ভৰী,
নানা লোচন শোভিনী শংকৰি।
দুঃখিত দেখি দেৱগণ মাতা,
দযামযি হৰি সব দুঃখ জাতা।
শাক মুক্ত ফল দী সুৰলোকা,
ক্ষুধা তৃষা হৰলী সব শোকা।
নাম শতাক্ষী সব জগ জানা,
শাকম্ভৰী অপৰ অভিঘানা।
সুনি দুৰ্গম দানৱ সংহাৰো,
সংকট মে সব লোক উবাৰো।
কিন্হীং তব সুৰগণ স্তুতি-পূজা,
সুত পালিনী মাতা নহি দূজা।
দুৰ্গা নাম ধৰে তব মাতা,
সংকট মোচন জগ ৱিখ্যাতা।
এহি ৱিধি জব-জব উপজহিং লোকা,
দানৱ দুষ্ট কৰহি সুৰ শোকা।
তব-তব ধৰি অনেক অৱতাৰা,
পাপ ৱিনাশনি খল সংহাৰা।
পালহি ৱিবুধ ৱিপ্ৰ অৰূ ৱেদা,
হৰহিং সকল সংতন কে খেদা।
জয জয শাকম্ভৰী জগ মাতা,
তব শুভ যশ ত্ৰিভুৱন ৱিখ্যাতা।
জো কোঈ সুজস সুনত অৰূ গাতা,
সব কামনা তুৰংত সো পাতা।
নেতি নেতি তুঅ ৱেদ বখানা,
প্ৰণব ৰূপ যোগী জন জানা।
নহি তুঅ আদি মধ্য অৰূ অন্তা,
মো জানত তুঅ চৰিত্ৰ অনন্তা।
হে জগদম্ব দযামযি মাতা,
তূ সেৱত নহিং ৱিপতি সতাতা।
এহি ৱিধি জো তচ্চ গুণ গণ জাতা,
সো ইহ সুখী পৰমপদ পাতা।
॥ দোহা ॥
জো নিত চালীসা পঢহি, শ্ৰদ্ধা মে নৱ বাৰ।
শাকম্ভৰী চৰণ যুগল, পূজহিং ভক্তি অপাৰ॥
জো ইহ সুখ সম্পত্তি লভহি, জ্ঞান শক্তি শ্ৰুতি সাৰ।
বিনু শ্ৰম তৰহিং ৱিৱেক লহি, যহ দুৰ্গম সংসাৰ॥
কৃষ্ণানন্দ অমন্দ মুদ, সুমতি দেহু জগদম্ব।
সকল কষ্ট হৰি তনমন কে, কৃপা কৰহু অৱিলম্ব॥

Explore More