নমো নমো হৰি প্ৰেযসী, শ্ৰী ৱৃন্দা গুন খানী॥
জনহিত হে ৱৃন্দাৱনী, অব ন কৰহু ৱিলম্ব॥
মহিমা অগম সদা শ্ৰুতি গাতা॥
হৰীহীঁ হেতু কীন্হো তপ ভাৰী॥
তব কৰ জোৰী ৱিনয উস কীন্হ্যো॥
দীন জানী জনি ছাডাহূ ছোহু॥
দীন্হো শ্ৰাপ কধ পৰ আনী॥
হোহূ ৱিটপ তুম জড তনু ধাৰী॥
কৰহু ৱাস তুহূ নীচন ধামা॥
সুনহু সুমুখী জনি হোহূ বিহালা॥
পুজিহৌ আস ৱচন সত মোৰা॥
তাসু ভঈ তুলসী তূ বামা॥
ৰাধে শক্যো প্ৰেম লখী নাহী॥
নৰ লোকহী তুম জন্মহু বালা॥
শঙ্খ চুড নামক শিৰ তাজা॥
পৰম সতী গুণ ৰূপ অগাৰী॥
কল্প তৃতীয জন্ম তব ভযঊ॥
অসুৰ জলন্ধৰ নাম পতি কো॥
লীন্হা শংকৰ সে সংগ্ৰাম॥
মৰহী ন তব হৰ হৰিহী পুকাৰে॥
কোঊ ন সকে পতিহি সংহাৰী॥
ৱৃন্দা ঢিগ হৰি পহুচ্যো জাঈ॥
কিযো সতীত্ৱ ধৰ্ম তোহী ভংগা॥
সুনী উৰ শোক উপাৰা॥
লখী ৱৃন্দা দুঃখ গিৰা উচাৰী॥
সোঈ ৰাৱন তস হৰিহী সীতা॥
ধৰ্ম খণ্ডী মম পতিহি সংহাৰা॥
হোৱে তনু পাষাণ তুম্হাৰা॥
দিযো শ্ৰাপ বিনা ৱিচাৰে॥
ছলন চহ্যো জব পাৰৱতী কো॥
জগ মহ তুলসী ৱিটপ অনূপা॥
নদী গণ্ডকী বীচ ললামা॥
সব সুখ ভোগী পৰম পদ পঈহৈ॥
অতিশয উঠত শীশ উৰ পীৰা॥
সো সহস্ৰ ঘট অমৃত ডাৰত॥
ৰোগ দোষ দুঃখ ভংজনী হাৰী॥
তুলসী ৰাধা মেং নাহী অন্তৰ॥
বিনু তুলসী দল ন হৰীহি প্যাৰা॥
লহত মুক্তি জন সংশয নাহী॥
তুলসিহি নিকট সহসগুণ পাৱত॥
জো প্ৰযাস তে পূৰ্ৱ ললামা॥
হোহী সুখ ভাষহি ত্ৰিপুৰাৰী॥
দীপদান কৰি পুত্ৰ ফল, পাৱহী বন্ধ্যহু নাৰী॥
আশিয ধন জন লডহি, গ্ৰহ বসহী পূৰ্ণা অত্ৰ॥
জেঈ দল অৰ্পহী তুলসী তংহ, সহস বসহী হৰীৰাম॥
মানস চালীস ৰচ্যো, জগ মহং তুলসীদাস॥
