ନମୋ ନମୋ ହରି ପ୍ରେଯସୀ, ଶ୍ରୀ ଵୃନ୍ଦା ଗୁନ ଖାନୀ॥
ଜନହିତ ହେ ଵୃନ୍ଦାଵନୀ, ଅବ ନ କରହୁ ଵିଲମ୍ବ॥
ମହିମା ଅଗମ ସଦା ଶ୍ରୁତି ଗାତା॥
ହରୀହୀଁ ହେତୁ କୀନ୍ହୋ ତପ ଭାରୀ॥
ତବ କର ଜୋରୀ ଵିନଯ ଉସ କୀନ୍ହ୍ଯୋ॥
ଦୀନ ଜାନୀ ଜନି ଛାଡାହୂ ଛୋହୁ॥
ଦୀନ୍ହୋ ଶ୍ରାପ କଧ ପର ଆନୀ॥
ହୋହୂ ଵିଟପ ତୁମ ଜଡ ତନୁ ଧାରୀ॥
କରହୁ ଵାସ ତୁହୂ ନୀଚନ ଧାମା॥
ସୁନହୁ ସୁମୁଖୀ ଜନି ହୋହୂ ବିହାଲା॥
ପୁଜିହୌ ଆସ ଵଚନ ସତ ମୋରା॥
ତାସୁ ଭଈ ତୁଲସୀ ତୂ ବାମା॥
ରାଧେ ଶକ୍ଯୋ ପ୍ରେମ ଲଖୀ ନାହୀ॥
ନର ଲୋକହୀ ତୁମ ଜନ୍ମହୁ ବାଲା॥
ଶଙ୍ଖ ଚୁଡ ନାମକ ଶିର ତାଜା॥
ପରମ ସତୀ ଗୁଣ ରୂପ ଅଗାରୀ॥
କଲ୍ପ ତୃତୀଯ ଜନ୍ମ ତବ ଭଯଊ॥
ଅସୁର ଜଲନ୍ଧର ନାମ ପତି କୋ॥
ଲୀନ୍ହା ଶଂକର ସେ ସଂଗ୍ରାମ॥
ମରହୀ ନ ତବ ହର ହରିହୀ ପୁକାରେ॥
କୋଊ ନ ସକେ ପତିହି ସଂହାରୀ॥
ଵୃନ୍ଦା ଢିଗ ହରି ପହୁଚ୍ଯୋ ଜାଈ॥
କିଯୋ ସତୀତ୍ଵ ଧର୍ମ ତୋହୀ ଭଂଗା॥
ସୁନୀ ଉର ଶୋକ ଉପାରା॥
ଲଖୀ ଵୃନ୍ଦା ଦୁଃଖ ଗିରା ଉଚାରୀ॥
ସୋଈ ରାଵନ ତସ ହରିହୀ ସୀତା॥
ଧର୍ମ ଖଣ୍ଡୀ ମମ ପତିହି ସଂହାରା॥
ହୋଵେ ତନୁ ପାଷାଣ ତୁମ୍ହାରା॥
ଦିଯୋ ଶ୍ରାପ ବିନା ଵିଚାରେ॥
ଛଲନ ଚହ୍ଯୋ ଜବ ପାରଵତୀ କୋ॥
ଜଗ ମହ ତୁଲସୀ ଵିଟପ ଅନୂପା॥
ନଦୀ ଗଣ୍ଡକୀ ବୀଚ ଲଲାମା॥
ସବ ସୁଖ ଭୋଗୀ ପରମ ପଦ ପଈହୈ॥
ଅତିଶଯ ଉଠତ ଶୀଶ ଉର ପୀରା॥
ସୋ ସହସ୍ର ଘଟ ଅମୃତ ଡାରତ॥
ରୋଗ ଦୋଷ ଦୁଃଖ ଭଂଜନୀ ହାରୀ॥
ତୁଲସୀ ରାଧା ମେଂ ନାହୀ ଅନ୍ତର॥
ବିନୁ ତୁଲସୀ ଦଲ ନ ହରୀହି ପ୍ଯାରା॥
ଲହତ ମୁକ୍ତି ଜନ ସଂଶଯ ନାହୀ॥
ତୁଲସିହି ନିକଟ ସହସଗୁଣ ପାଵତ॥
ଜୋ ପ୍ରଯାସ ତେ ପୂର୍ଵ ଲଲାମା॥
ହୋହୀ ସୁଖ ଭାଷହି ତ୍ରିପୁରାରୀ॥
ଦୀପଦାନ କରି ପୁତ୍ର ଫଲ, ପାଵହୀ ବନ୍ଧ୍ଯହୁ ନାରୀ॥
ଆଶିଯ ଧନ ଜନ ଲଡହି, ଗ୍ରହ ବସହୀ ପୂର୍ଣା ଅତ୍ର॥
ଜେଈ ଦଲ ଅର୍ପହୀ ତୁଲସୀ ତଂହ, ସହସ ବସହୀ ହରୀରାମ॥
ମାନସ ଚାଲୀସ ରଚ୍ଯୋ, ଜଗ ମହଂ ତୁଲସୀଦାସ॥
