Lord Kalabhairava

শ্ৰী আপদুদ্ধাৰক বটুক ভৈৰৱ স্তোত্ৰম্

(Sri Apaduddharaka Batuka Bhairava Stotram (Rudrayamala) in Assamese)

Also known as shri apaduddharaka batuk bhairava stotram · shri apaduddharaka batuka bhairava stotram · shree apaduddharaka batuka bhairava stotram

The hundred and eight names called the lifter-out-of-calamity, from the Viśvasāroddhāra of the Rudrayāmala, given here in verse with the frame of a conversation between Śiva and Pārvatī. Its opening line is worth noticing, because the same words begin the Kālabhairava thousand: Bhairava, lord of beings, self of beings, their maker, then the kṣetra series — knower of the field, its guardian, its giver. The hundred and eight are the first stretch of the longer list, which is how these texts are usually built, and it means the two can be read against each other. What the phalaśruti promises is narrow and practical rather than sweeping: whoever recites these hundred and eight has no misfortune, which is what the title claims and no more. A litany of the same names circulates as the Baṭuka Bhairava Aṣṭottaraśatanāmāvalī.

অথ স্তোত্ৰম্
(ৰুদ্ৰযামলেতন্ত্ৰেৱিশ্ৱসাৰোদ্ধাৰে)
অথমূলনামাৱলীপাঠঃ-
ওঁ হ্ৰীং ভৈৰৱো ভূতনাথশ্চ ভূতত্মা ভূতভাৱনঃ।
ক্ষেত্ৰজ্ঞঃ ক্ষেত্ৰপালশ্চ ক্ষেত্ৰদঃ ক্ষত্ৰিযো ৱিৰাট্॥১॥
শ্মশানৱাসী মাংসশী খৰ্পৰাশী স্মৰান্তকঃ।
ৰক্তপঃ পানপঃ সিদ্ধঃ সিদ্ধিদঃ সিদ্ধসেৱিতঃ॥২॥
কঙ্কালঃ কালঃ কালশমনঃ কলাকাষ্ঠাতনুঃ কৱিঃ।
ত্ৰিনেত্ৰো বহুনেত্ৰশ্চ তথা পিঙ্গললোচনঃ॥৩॥
শূলপাণিঃ খড্গপাণিঃ কঙ্কালী ধূম্ৰলোচনঃ।
অভীৰুৰ্ভৈৰৱীনাথো ভূতপো যোগিনীপতিঃ॥৪॥
ধনদোঽধনহাৰী চ ধনৱান্ প্ৰতিভানৱান্।
নাগহাৰো নাগপাশো ৱ্যোমকেশঃ কপালভৃত্॥৫॥
কালঃ কপালমালী চ কমনীযঃ কলানিধিঃ।
ত্ৰিলোচনো জ্ৱলন্নেত্ৰস্ত্ৰিশিখী ত্ৰিলোকপঃ॥৬॥
ত্ৰিনেত্ৰতনযো ডিম্ভঃ শান্তঃ শান্তজনপ্ৰিযঃ।
বটুকো বহুৱেষশ্চ খট্ৱাঙ্গৱৰধাৰকঃ॥৭॥
ভূতাধ্যক্ষঃ পশুপতিৰ্ভিক্ষুকঃ পৰিচাৰকঃ।
ধূৰ্তো দিগম্বৰঃ শূৰো হৰিণঃ পাণ্ডুলোচনঃ॥৮॥
প্ৰশান্তঃ শান্তিদঃ শুদ্ধঃ শঙ্কৰপ্ৰিযবান্ধৱঃ।
অষ্টমূৰ্তিৰ্নিধীশশ্চ জ্ঞানচক্ষুস্তপোমযঃ॥৯॥
অষ্টাধাৰঃ ষডাধাৰঃ সৰ্পযুক্তশিখীসখঃ।
ভূধৰো ভূধৰাধীশো ভূপতিৰ্ভূধৰাত্মজঃ॥১০॥
কঙ্কালধাৰী কালধাৰী মণ্ডী চ আন্ত্ৰযজ্ঞোপৱীতৱান্।
জৃম্ভণো মোহনঃ স্তম্ভী মাৰণঃ ক্ষোভণস্তথা॥১১॥
শুদ্ধনীলাঞ্জনপ্ৰখ্যো যো দৈত্যহা মুণ্ডভূষিতঃ।
বলিভুগ্ বলিভুঙ্নাথো বালোঽবালপৰাক্ৰমঃ॥১২॥
সৰ্ৱাপত্তাৰণো দুৰ্গো দুষ্টভূতনিষেৱিতঃ।
কামী কলানিধিকান্তঃ কামিনীৱশকৃদ্ৱশী॥১৩॥
জগদ্ৰক্ষাকৰোঽনন্তো মাযামন্ত্ৰৌষধীমযঃ।
সৰ্ৱসিদ্ধিপ্ৰদো ৱৈদ্যঃ প্ৰভৱিষ্ণুৰিতী ৱহ্ৰি হ্ৰীং ওঁ॥১৪
(সৰ্ৱসিদ্ধিপ্ৰদো ৱৈদ্যঃ প্ৰভৱিষ্ণুঃ কৰোতু শম্) ॥১৪॥
ফলশ্ৰুতি
(শিৱপাৰ্ৱতীসংৱাদে)
অষ্টোত্তৰশতং নাম্না ভৈৰৱস্য মহাত্মনঃ।
মযা তে কথিতং দেৱি ৰহস্যং সৰ্ৱকামদম্॥
য ইদং পঠতি স্তোত্ৰং নামাষ্টশতমুত্তমম্।
ন তস্য দুৰিতং কিঞ্চিন্ন ৰোগেভ্যো ভযং ভৱেত্॥
ন চ মাৰীভযং কিঞ্চিন্ন ন চ ভূতভযং ক্ৱচিত্।
ন শত্ৰুৰ্ভযো ভযং কিঞ্চিত্ প্ৰাপ্নুযান্ মানৱঃ ক্ৱচিত্॥
পাতকেভ্যো ভযং নৈৱ যঃ পঠেত্ স্তোত্ৰমুত্তমম্।
মাৰীভযে ৰাজভযে তথা চৌৰাগ্নিজে ভযে॥
ঔত্পাতিকে মহাঘোৰে তথা দুঃস্ৱপ্নদৰ্শনে।
বন্ধনে ধনে চ তথা ঘোৰে পঠেত্ স্তোত্ৰমনুত্তমম্॥
সৰ্ৱপ্ৰশমমাযাতি ভযং ভৈৰৱকীৰ্তনাত্।
একাদশসহস্ৰং তু পুৰশ্চৰণমুচ্যতে॥
যস্ত্ৰিসন্ধ্যং পঠেদ্ দেৱি সংৱত্সৰমতন্দ্ৰিতঃ।
স সিদ্ধিং প্ৰাপ্নুযাদিষ্টাং দুৰ্লভাং অপি মানৱঃ॥
ষণ্মাসং ভূমিকামস্তু জপিত্ৱা প্ৰাপ্নুযান্ মহীম্।
ৰাজশত্ৰুৱিনাশাৰ্থং পঠেন্ মাসাষ্টকং পুনঃ॥
ৰাত্ৰৌ ৱাৰত্ৰযং যশ্চৈৱ নাশযত্যেৱ শাত্ৰৱান্।
জপেন্ মাসত্ৰযং মৰ্ত্যো ৰাজানৱশমানযেত্॥
ধনাৰ্থী চ সুতাৰ্থী চ দাৰাৰ্থী চাপি মানৱঃ।
পঠেন্ মাসত্ৰযং দেৱি ৱাৰমেকং তথা নিশি॥
ধনং পুত্ৰং তথা দাৰান্ প্ৰাপ্নুযান্ নাত্ৰ সংশযঃ।
ৰোগী ৰোগাত্ প্ৰমুচ্যেত বদ্ধো মুচ্যেত বন্ধনাত্।
ভীতো ভযাত্ প্ৰমুচ্যেত আপন্ন আপদঃ॥
নিগডৈশ্চাপি বদ্ধো যঃ কাৰাগৃহনিপাতিতঃ।
শৃঙ্খলাবন্ধনং প্ৰাপ্তঃ পঠেচ্চৈৱ দিৱানিশম্॥
যান্যান্সমীহতে কামাঁস্তাঁস্তানাপ্নোতি মানৱঃ।
অপ্ৰকাশ্যং পৰং গুহ্যং ন দেযং যস্য কস্য চিত্॥
সুকুলীনায শান্তায ঋজৱদম্ভৱৰ্জিতে।
দদ্যাত্ স্তোত্ৰমিদং পুণ্যং সৰ্ৱকামফলপ্ৰদম্॥
য ইদং পঠতে নিত্যং ধনধান্যমৱাপ্নুযাত্।
ইতিশ্ৰীৰুদ্ৰযামলেতন্ত্ৰেৱিশ্ৱসাৰোদ্ধাৰে শ্ৰীমদাপদুদ্ধাৰকবটুকভৈৰৱস্তোত্ৰং সম্পূৰ্ণম্॥

Explore More