Lord Kalabhairava

ശ്രീ ആപദുദ്ധാരക ബടുക ഭൈരവ സ്തോത്രമ്

(Sri Apaduddharaka Batuka Bhairava Stotram (Rudrayamala) in Malayalam)

Also known as shri apaduddharaka batuk bhairava stotram · shri apaduddharaka batuka bhairava stotram · shree apaduddharaka batuka bhairava stotram

The hundred and eight names called the lifter-out-of-calamity, from the Viśvasāroddhāra of the Rudrayāmala, given here in verse with the frame of a conversation between Śiva and Pārvatī. Its opening line is worth noticing, because the same words begin the Kālabhairava thousand: Bhairava, lord of beings, self of beings, their maker, then the kṣetra series — knower of the field, its guardian, its giver. The hundred and eight are the first stretch of the longer list, which is how these texts are usually built, and it means the two can be read against each other. What the phalaśruti promises is narrow and practical rather than sweeping: whoever recites these hundred and eight has no misfortune, which is what the title claims and no more. A litany of the same names circulates as the Baṭuka Bhairava Aṣṭottaraśatanāmāvalī.

അഥ സ്തോത്രമ്
(രുദ്രയാമലേതന്ത്രേവിശ്വസാരോദ്ധാരേ)
അഥമൂലനാമാവലീപാഠഃ-
ഓം ഹ്രീം ഭൈരവോ ഭൂതനാഥശ്ച ഭൂതത്മാ ഭൂതഭാവനഃ।
ക്ഷേത്രജ്ഞഃ ക്ഷേത്രപാലശ്ച ക്ഷേത്രദഃ ക്ഷത്രിയോ വിരാട്॥൧॥
ശ്മശാനവാസീ മാംസശീ ഖര്പരാശീ സ്മരാന്തകഃ।
രക്തപഃ പാനപഃ സിദ്ധഃ സിദ്ധിദഃ സിദ്ധസേവിതഃ॥൨॥
കങ്കാലഃ കാലഃ കാലശമനഃ കലാകാഷ്ഠാതനുഃ കവിഃ।
ത്രിനേത്രോ ബഹുനേത്രശ്ച തഥാ പിങ്ഗലലോചനഃ॥൩॥
ശൂലപാണിഃ ഖഡ്ഗപാണിഃ കങ്കാലീ ധൂമ്രലോചനഃ।
അഭീരുര്ഭൈരവീനാഥോ ഭൂതപോ യോഗിനീപതിഃ॥൪॥
ധനദോഽധനഹാരീ ച ധനവാന് പ്രതിഭാനവാന്।
നാഗഹാരോ നാഗപാശോ വ്യോമകേശഃ കപാലഭൃത്॥൫॥
കാലഃ കപാലമാലീ ച കമനീയഃ കലാനിധിഃ।
ത്രിലോചനോ ജ്വലന്നേത്രസ്ത്രിശിഖീ ത്രിലോകപഃ॥൬॥
ത്രിനേത്രതനയോ ഡിമ്ഭഃ ശാന്തഃ ശാന്തജനപ്രിയഃ।
ബടുകോ ബഹുവേഷശ്ച ഖട്വാങ്ഗവരധാരകഃ॥൭॥
ഭൂതാധ്യക്ഷഃ പശുപതിര്ഭിക്ഷുകഃ പരിചാരകഃ।
ധൂര്തോ ദിഗമ്ബരഃ ശൂരോ ഹരിണഃ പാണ്ഡുലോചനഃ॥൮॥
പ്രശാന്തഃ ശാന്തിദഃ ശുദ്ധഃ ശങ്കരപ്രിയബാന്ധവഃ।
അഷ്ടമൂര്തിര്നിധീശശ്ച ജ്ഞാനചക്ഷുസ്തപോമയഃ॥൯॥
അഷ്ടാധാരഃ ഷഡാധാരഃ സര്പയുക്തശിഖീസഖഃ।
ഭൂധരോ ഭൂധരാധീശോ ഭൂപതിര്ഭൂധരാത്മജഃ॥൧൦॥
കങ്കാലധാരീ കാലധാരീ മണ്ഡീ ച ആന്ത്രയജ്ഞോപവീതവാന്।
ജൃമ്ഭണോ മോഹനഃ സ്തമ്ഭീ മാരണഃ ക്ഷോഭണസ്തഥാ॥൧൧॥
ശുദ്ധനീലാഞ്ജനപ്രഖ്യോ യോ ദൈത്യഹാ മുണ്ഡഭൂഷിതഃ।
ബലിഭുഗ് ബലിഭുങ്നാഥോ ബാലോഽബാലപരാക്രമഃ॥൧൨॥
സര്വാപത്താരണോ ദുര്ഗോ ദുഷ്ടഭൂതനിഷേവിതഃ।
കാമീ കലാനിധികാന്തഃ കാമിനീവശകൃദ്വശീ॥൧൩॥
ജഗദ്രക്ഷാകരോഽനന്തോ മായാമന്ത്രൌഷധീമയഃ।
സര്വസിദ്ധിപ്രദോ വൈദ്യഃ പ്രഭവിഷ്ണുരിതീ വഹ്രി ഹ്രീം ഓം॥൧൪
(സര്വസിദ്ധിപ്രദോ വൈദ്യഃ പ്രഭവിഷ്ണുഃ കരോതു ശമ്) ॥൧൪॥
ഫലശ്രുതി
(ശിവപാര്വതീസംവാദേ)
അഷ്ടോത്തരശതം നാമ്നാ ഭൈരവസ്യ മഹാത്മനഃ।
മയാ തേ കഥിതം ദേവി രഹസ്യം സര്വകാമദമ്॥
യ ഇദം പഠതി സ്തോത്രം നാമാഷ്ടശതമുത്തമമ്।
ന തസ്യ ദുരിതം കിഞ്ചിന്ന രോഗേഭ്യോ ഭയം ഭവേത്॥
ന ച മാരീഭയം കിഞ്ചിന്ന ന ച ഭൂതഭയം ക്വചിത്।
ന ശത്രുര്ഭയോ ഭയം കിഞ്ചിത് പ്രാപ്നുയാന് മാനവഃ ക്വചിത്॥
പാതകേഭ്യോ ഭയം നൈവ യഃ പഠേത് സ്തോത്രമുത്തമമ്।
മാരീഭയേ രാജഭയേ തഥാ ചൌരാഗ്നിജേ ഭയേ॥
ഔത്പാതികേ മഹാഘോരേ തഥാ ദുഃസ്വപ്നദര്ശനേ।
ബന്ധനേ ധനേ ച തഥാ ഘോരേ പഠേത് സ്തോത്രമനുത്തമമ്॥
സര്വപ്രശമമായാതി ഭയം ഭൈരവകീര്തനാത്।
ഏകാദശസഹസ്രം തു പുരശ്ചരണമുച്യതേ॥
യസ്ത്രിസന്ധ്യം പഠേദ് ദേവി സംവത്സരമതന്ദ്രിതഃ।
സ സിദ്ധിം പ്രാപ്നുയാദിഷ്ടാം ദുര്ലഭാം അപി മാനവഃ॥
ഷണ്മാസം ഭൂമികാമസ്തു ജപിത്വാ പ്രാപ്നുയാന് മഹീമ്।
രാജശത്രുവിനാശാര്ഥം പഠേന് മാസാഷ്ടകം പുനഃ॥
രാത്രൌ വാരത്രയം യശ്ചൈവ നാശയത്യേവ ശാത്രവാന്।
ജപേന് മാസത്രയം മര്ത്യോ രാജാനവശമാനയേത്॥
ധനാര്ഥീ ച സുതാര്ഥീ ച ദാരാര്ഥീ ചാപി മാനവഃ।
പഠേന് മാസത്രയം ദേവി വാരമേകം തഥാ നിശി॥
ധനം പുത്രം തഥാ ദാരാന് പ്രാപ്നുയാന് നാത്ര സംശയഃ।
രോഗീ രോഗാത് പ്രമുച്യേത ബദ്ധോ മുച്യേത ബന്ധനാത്।
ഭീതോ ഭയാത് പ്രമുച്യേത ആപന്ന ആപദഃ॥
നിഗഡൈശ്ചാപി ബദ്ധോ യഃ കാരാഗൃഹനിപാതിതഃ।
ശൃങ്ഖലാബന്ധനം പ്രാപ്തഃ പഠേച്ചൈവ ദിവാനിശമ്॥
യാന്യാന്സമീഹതേ കാമാഁസ്താഁസ്താനാപ്നോതി മാനവഃ।
അപ്രകാശ്യം പരം ഗുഹ്യം ന ദേയം യസ്യ കസ്യ ചിത്॥
സുകുലീനായ ശാന്തായ ഋജവദമ്ഭവര്ജിതേ।
ദദ്യാത് സ്തോത്രമിദം പുണ്യം സര്വകാമഫലപ്രദമ്॥
യ ഇദം പഠതേ നിത്യം ധനധാന്യമവാപ്നുയാത്।
ഇതിശ്രീരുദ്രയാമലേതന്ത്രേവിശ്വസാരോദ്ധാരേ ശ്രീമദാപദുദ്ധാരകബടുകഭൈരവസ്തോത്രം സമ്പൂര്ണമ്॥

Explore More