त्वत्तः सर्वः कुशलं प्राप्तो, नो मत्तः॥
गुरवो बहवोऽत्र कृता दर्शितसद्गतिना॥
सञ्चित्सुखरूपं तत्वा देव तथा सति ना।
न भजति विषयी स समः स्पष्टं मलरतिना॥१॥
श्रुत्वालर्कं च सकृन्नमनात्सुखरूपं॥
भजति जनस्त्वां सिन्धुं मुक्त्वान्यं कूपं।
शूलं वोढुं त्यक्त्वा सौवर्णं यूपम्॥२॥
प्रविशति निरवधिसुखदे न तव यशसि शस्ते॥
भक्तमयूरं करुणाघन नर्तयतस्ते।
सा मायास्तेमायाधिप वत्सल हस्ते॥३॥
