Lord Dattatreya

শ্ৰী গুৰুচৰিত্ৰ অধ্যায 11

(Shri Gurucharitra Adhyay 11 in Assamese)

Saraswati Gangadhar

Also known as Gurucharitra · Gurucharitra adhyay 11 · Shri Guru Charitra

Shri Gurucharitra Adhyay 11. Shri Gurucharitra, the central scripture of the Datta sampradaya, written by Saraswati Gangadhar in the fifteenth century. It tells the lives of Shripad Shrivallabha and Shri Nrisimha Saraswati, the first two incarnations of Dattatreya, as a dialogue between Siddha and Namdharak. Traditionally read as a saptaha — the whole book over seven days — most often in the month of Margashirsha.

#of 113
॥ শ্ৰীগণেশায নমঃ ॥
শ্ৰীসৰস্ৱত্যৈ নমঃ ॥ শ্ৰীগুৰুভ্যো নমঃ ॥
নামধাৰক ম্হণে সিদ্ধাসী । পুঢেং অৱতাৰ জাহলে কৈসী ।
ৱিস্তাৰোনিযাং আম্হাংসী । সাংগা স্ৱামী কৃপামূৰ্তি ॥১॥
সিদ্ধ ম্হণে ঐক ৱত্সা অৱতাৰ ঝালা শ্ৰীপাদ হৰ্ষা ।
পূৰ্ৱী ৱৃত্তাংত ঐকিলা ঐসা । কথা সাংগিতলী ৱিপ্ৰস্ত্ৰিযেচী ॥২॥
শনিপ্ৰদোষীং সৰ্ৱেশ্ৱৰাসী । পূজিত হোতী গুৰু-উপদেশীং ।
দেহৱাসনা অসতাং তিযেসী । পংচত্ৱ পাৱলী তযেৱেল়ীং ॥৩॥
ঝালা জন্ম পুঢেং তিসী । কাৰংজ-নগৰ উত্তৰদেশীং ।
ৱাজসনীয শাখেসী । ৱিপ্ৰকুল়ীং জন্মলী ॥৪॥
জাতক ৱৰ্তলেং তিযেসী । নাম ‘অংবা-ভৱানী’ ঐসী ।
আৰোপিলেং স্নেহেসীং । মাতাপিতৰীং পৰিযেসা ॥৫॥
ৱৰ্ধতাং মাতাপিত্যাগৃহীং । ৱাঢলী কন্যা অতিস্নেহী ।
ৱিৱাহ কৰিতী মহোত্সাহীং । দেতী ৱিপ্ৰাসী তেচি গ্ৰামীং ॥৬॥
শিৱৱ্ৰতী অসে তো ব্ৰাহ্মণ । নাম তযা ‘মাধৱ’ জাণ ।
ত্যাসী দিধলী কন্যা দান । অতিপ্ৰীতীংকৰুনি ॥৭॥
তযা মাধৱৱিপ্ৰাঘৰীং । শুভাচাৰেং হোতী নাৰী ।
ৱাসনা তিচী পূৰ্ৱাপৰীং । ঈশ্ৱৰপূজা কৰীতসে ॥৮॥
পূজা কৰী ঈশ্ৱৰাসী । দংপতী উভযৱৰ্গ মনোমানসীং ।
প্ৰদোষপূজা অতিহৰ্ষী । কৰিতী ভক্তিপুৰস্কৰ ॥৯॥
মংদৱাৰীং ত্ৰযোদশীসী । পূজা কৰিতী অতিংৱিশেষীং ।
তংৱ ৱত্সৰেং ঝালীং ষোডশীং । অংতৰ্ৱত্নী ঝালী ঐকা ॥১০॥
মাস তৃতীয-পংচমেসী । উত্সাহ কৰিতী অনেক হৰ্ষী ।
উত্তম ডোহাল়ে হোতী তিযেসী । বহ্মজ্ঞান বোলতসে ॥১১॥
কৰিতী উত্সাহ মাস-সাতীং । দ্ৱিজ কৰী সীমংতী ।
অক্ষৱাণেং ৱোংৱাল়িতী আৰতী । সুৱাসিনী মিল়ূনিযাং ॥১২॥
ঐসেং ক্ৰমিতাং নৱমাসীং । প্ৰসূত ঝালী শুভ দিৱশীং ।
পুত্ৰ জাহলা ম্হণূন হৰ্ষী । নিৰ্ভৰ হোতীং মাতাপিতা ॥১৩॥
জন্ম হোতাংচি তো বাল়ক ।’ওঁ’ কাৰ শব্দ ম্হণতসে অলোলিক ।
পাহূনি ঝালে তটস্থ লোক ।অভিনৱ ম্হণোনি তযেৱেল়ীং ॥১৪॥
জাতককৰ্ম কৰী তো ব্ৰাহ্মণ । ৱিপ্ৰাংসী দেত দক্ষিণা দান ।
জ্যোতিষী সাংগতী সুলক্ষণ । লগ্ন সত্ৱৰ পাহোনিযাং ॥১৫॥
সাংগতী জ্যোতিষী ত্যা দ্ৱিজাসী । মুহূৰ্ত বৰৱা অসে ৱিশেষীং ।
কুমৰ হোঈল কাৰণিক পুৰুষী । গুৰু হোঈল সকল়িকাং ॥১৬॥
যাচা অনুগ্ৰহ হোঈল জ্যাসী । তো ৱংদ্য হোঈল ৱিশ্ৱাসী ।
যাচেং ৱাক্য হোঈল পৰিস । চিংতামণি যাচে চৰণ ॥১৭॥
অষ্টহী সিদ্ধি যাচে দ্ৱাৰীং । ৱোল়গত ৰাহতীল নিৰংতৰীং ।
নৱ নিধি যাচ্যা ঘৰীং । ৰাহতী ঐক দ্ৱিজোত্তমা ॥১৮॥
ন হোতী যাসী গৃহিণী-সুত । পূজ্য হোঈল ত্ৰিভুৱনাংত ।
যাচে দৰ্শনমাত্ৰেং পতিত । পুনীত হোতীল পৰিযেসীং ॥১৯॥
হোঈল হা অৱতাৰ-পুৰুষী । আম্হাং দিসতসে ভৰৱংসীং ।
সংদেহ ন ধৰাৱা মানসীং । ম্হণোনি কৰিতী নমস্কাৰ ॥২০॥
ম্হণতী সমস্ত দ্ৱিজৱৰ । সাংগতী জনকাসী উত্তৰ ।
যাচেনি মহাদৈন্য হৰে । ভেণেং নলগে কল়িকাল়া ॥২১॥
তুমচে মনীং জে জে ৱাসনা । সৰ্ৱ সাধেল নিৰ্গুণা ।
যাতেং কৰাৱেং হো জতনা । নিধান আলেং তুমচে ঘৰা ॥২২॥
ঐসেং জাতক ৱৰ্তৱোন । সাংগতা ঝালা ৱিদ্ৱজ্জন ।
জনক জননী সংতোষোন । দেতী দান ৱস্ত্ৰাভৰণেং ॥২৩॥
সাংগোনি গেলে ব্ৰাহ্মণস্তোম । মাতাপিতা অতি প্ৰেম ।
দৃষ্টি লাগেল ম্হণূন ৱিষম । নিংবলোণ ৱোংৱাল়িতী ॥২৪॥
ৱ্যৱস্থা ফাংকলী নগৰাংত । অভিনৱ আজি দেখিলেং ম্হণত ।
উপজতাং বাল় ‘ওঁ’ কাৰ জপত । আশ্চৰ্য ম্হণতী সকল় জন ॥২৫॥
নগলোক ইষ্ট মিত্ৰ । পহাৱযা যেতী ৱিচিত্ৰ ।
দৃষ্টি লাগেল ম্হণোনি মাত্ৰ । মাতা ন দাখৱী কৱণাসী ॥২৬॥
মাযামোহেং জনকজননী । বাল়াসী দৃষ্টি লাগেল ম্হণোনি ।
আংগাৰা লাৱিতী মংত্ৰোনি । ৰক্ষা বাংধিতী কৃষ্ণসুতেং ॥২৭॥
পৰমাত্মযাচা অৱতাৰ । দৃষ্টি ত্যাসী কেৱীং সংচাৰ ।
লৌকিকধৰ্ম মমত্কাৰ । মাতাপিতা সংৰক্ষিতী ॥২৮॥
ৱৰ্ততাং বাল় যেণেংপৰী । দিৱস দহা ঝালিযাৱৰী ।
নামকৰণ পুৰঃসৰীং । ঠেৱিতা ঝালা জনক দ্ৱিজোত্তম ॥২৯॥
‘শালগ্ৰামদেৱ’ ম্হণত । জন্মনাম ঝালেং খ্যাত ।
নাম ‘নৰহৰী’ ঐসেং ম্হণত । উচ্চাৰ কেলা ধৰ্মকৰ্মে ॥৩০॥
মমত্ৱ থোৰ বাল়কাৱৰী । প্ৰতিপাল় কৰিতী প্ৰীতিকৰীং ।
মাতা ম্হণতসে যেৰী । ন পুৰে ক্ষীৰ বাল়কাসী ॥৩১॥
পতীসী ম্হণে তযে ৱেল়াং । স্তনীং দূধ থোডেং বাল়া ।
এখাদী মিল়ৱা কাং অবল়া । স্তনপান দেৱৱূং ॥৩২॥
অথৱা আণা মেষী এক । আপুলে স্তনেং ন শমে ভূক ।
ঐকোনি হাংসে বাল়ক । স্পৰ্শ কৰী স্তনাসী সৱ্যকৰ ॥৩৩॥
স্তনীং স্পৰ্শ হোতাংচি কৰ । বত্তীস ধাৰা ৱাহে ক্ষীৰ ।
ৱস্ত্ৰ ভিজোনি ৱিচিত্ৰ । ৱাহোং লাগে ভূমীৱৰী ॥৩৪॥
ৱিস্ময কৰিতী জনকজননী । প্ৰগট ন কৰিতী গৌপ্যগুণীং ।
নমন কৰিতী বাল়কাচৰণীং । মাতা হোয খেল়ৱিতী ॥৩৫॥
পাল়ণ্যা ঘালূনি বাল়কাসী । পৰ্যংদেং গায অতি হৰ্ষী ।
ন ৰাহে বাল়ক পাল়ণেসীং । সদা খেল়ে মহীৱৰী ॥৩৬॥
ৱৰ্ধে বাল় যেণেংপৰী । মাতাপিতা-মমত্কাৰীং ।
ৱৰ্ধতাং ঝালা সংৱত্সৰীং । ন বোলে বাল় কৱণাসৱেং ॥৩৭॥
মাতা বোলৱী কুমৰাসী । বোলে শব্দ ওঁকাৰেসীং ।
চিংতা কৰীতসে মানসীং । মুকেং হোঈল ম্হণোনি ॥৩৮॥
পুসতী জাণ জ্যোতিষ্যাসী । ম্হণে বোল নযে কায যাসী ।
উপায অসেল যাস ৱিশেষী । ম্হণোনি পুসে ৱেল়োৱেল়ীং ॥৩৯॥
সাংগতী জাণ জ্যোতিষী । আৰাধাৱেং কুলদেৱতেসী ।
অৰ্কৱাৰীং অশ্ৱত্থপৰ্ণেসীং । অন্ন ঘালাৱেং তীনী ৱেল়াং ॥৪০॥
এক ম্হণতী হোঈল মুকেং । যাসি শিকৱাৱেং বৰৱ্যা ৱিৱেকেং ।
বাল় বোল বোলূং শিকে । ম্হণোনি সাংগতী ৱিনোদেং ॥৪১॥
হাংসোনি ওঁকাৰ উচ্চাৰী বাল় । আণিক নেণে বোল কেৱল় ।
ৱিস্ময কৰিতাতি লোক সকল় । ওঁকাৰ শব্দ ঐকোনি ॥৪২॥
এক ম্হণতী নৱল ঝালেং । সৰ্ৱ জ্ঞান অসে ভলেং ।
শ্ৰৱণীং ঐকতো বোল সকল় । জাণূনি ন বোলে কৱণ্যা গুণেং ॥৪৩॥
কাংহীং কেলিযা ন বোলে সুত । চিংতা কৰিতাতি মাতাপিতা ।
পুত্ৰাসী জাহলীং ৱৰ্ষে সাত । মুকা ঝালা দৈৱযোগেং ॥৪৪॥
সাতৱেং ৱৰ্ষ কুমৰাসী । যোগ্য ঝালা মুংজীসী ।
পুসতাতি সমস্ত ব্ৰাহ্মণাংসী । কেংৱী কৰাৱেং ম্হণোনিযাং ॥৪৫॥
ৱিপ্ৰ ম্হণতী তযা ৱেল়াং । সংস্কাৰাৱেং ব্ৰাহ্মণকুল়া ।
উপনযনাৱেং কেৱল়া । অষ্ট ৱৰুষেং হোঊং নযে ॥৪৬॥
মাতাপিতা চিংতা কৰিতী । উপদেশাৱেং কৱণে ৰীতীং ।
মুকা অসে হা নিশ্চিতীং । কৈসেং দৈৱ ঝালেং আম্হাং ॥৪৭॥
কৈসেং দৈৱ জাহলেং আপুলেং । ঈশ্ৱৰগৌৰী আৰাধিলে ।
ত্ৰযোদশীং শিৱাসী পূজিলেং । ৱাযাং ঝালেং ম্হণতসে ॥৪৮॥
ঈশ্ৱৰেং তৰী দিধলা ৱৰু । সুলক্ষণ ঝালা কুমৰু ।
ন বোলে আতাং কায কৰুং । ম্হণোনি চিংতা শিৱাসী ॥৪৯॥
একচি বাল় আমুচে কুশীং । আণিক ন দেখোং স্ৱপ্নেসীং ।
ৱেষ্টিলোং হোতোং আম্হী আশীং । আমুতেং ৰক্ষীল ম্হণোনি ॥৫০॥
নৱ্হেচ আমুচে মনীংচা ৱাস । পুত্ৰ ঝালা নিৰ্ৱাণৱেষ ।
কায ৱৰ দিধলা ত্যা মহেশেং । শনিপ্ৰদোষীং পূজিতাং ম্যাং ॥৫১॥
ঐসেং নানাপৰী দেখা । জননী কৰী মহাদুঃখা ।
জৱল়ী যেৱোনি বাল়ক । সংবোখীত মাতেসী ॥৫২॥
ঘৰাংত জাঊনি তযে ৱেল়াং । ঘেঊনি আলা লোখংড সবল়া ।
হাতীং ধৰিতাংচি নিৰ্মল়া । ঝালেং সুৱৰ্ণ বাৱন্নকশী ॥৫৩॥
আণোনি দেতসে মাতেসী । ৱিস্ময কৰী বহুৱসীং ।
বোলাৱূনিযাং পতীসী । দাৱিতী ঝালী তযেৱেল়ীং ॥৫৪॥
গৌপ্য কৰিতী তযে ৱেল়াং । মংদিৰাংত নেলেং তযা বাল়া ।
পাহতী ত্যাচী বাল়লীলা । আণিক লোহ হাতীং দেতী ॥৫৫॥
অমৃতদৃষ্টীং পাহতাং স্ৱামী । সমৃদ্ধি ঝালী সৰ্ৱ হেমীং ।
ৱিশ্ৱাস ধৰিতী মনোধৰ্মী । হোঈল পুৰুষ কাৰণিক ॥৫৬॥
মগ পুত্ৰাতেং আলিংগোনি । ৱিনৱিতাতি জনকজননী ।
তূং তাৰকা শিৰোমণি । কাৰণিক পুৰুষ কুল়দীপকা ॥৫৭॥
তুঝেনিং সৰ্ৱস্ৱ লাধলেং । বোলতাং আম্হীং নাহীং ঐকিলেং ।
অজ্ঞান-মাযেনেং ৱিষ্টিলেং । ভুকেং ঐসেং ম্হণোং তুজ ॥৫৮॥
আমুচে মনীংচী ৱাসনা । তুংৱা পুৰৱাৱী নংদনা ।
তুঝে বোবডে বোল আপণা । ঐকৱাৱে পুত্ৰৰাযা ॥৫৯॥
হাস্যৱদন কৰী বাল় । যজ্ঞোপৱীত দাৱী গল়াং ।
কটীং দাংৱী মৌংজীস্থল়া । ম্হণোনি দাখৱী মাতেসী ॥৬০॥
সংজ্ঞা কৰোনি মাতেসী । দাৱী বাল়ক সংতোষীং ।
মুংজী বাংধিতাংচি আপণাসী । যেঈল ম্হণে বোল সকল় ॥৬১॥
মাতাপিতা সংতোষতী । ৱিদ্ৱাংস জ্যোতিষী পাচাৰিতী ।
ৱ্ৰতবংধমুহূৰ্ত-লগ্ন পাহতী । সৰ্ৱ আযতী কৰিতে ঝালে ॥৬২॥
কেলী আযতী বহুতাংপৰী । ৰত্নখচিত অল়ংকাৰীং ।
মাযামোহেং প্ৰীতীকৰীং । সমাৰংভ কৰিতাতি ॥৬৩॥
চতুৰ্ৱেদী ব্ৰাহ্মণ যেতী । শাখাপৰত্ৱেং ৱেদ পঢতী ।
ইষ্ট সোযৰে দাঈজ গোত্ৰী । সমস্ত আলে তযা ভৱনা ॥৬৪॥
নানাপৰীচে শ্ৰৃংগাৰ । উভাৰিলে মংডপাকাৰ ।
আনংদ কৰীতসে দ্ৱিজৱৰ । অপাৰ দ্ৰৱ্য ৱেংচীতসে ॥৬৫॥
নগৰলোক ৱিস্ময কৰিতী । মূক পুত্ৰাসী এৱঢী আযতী ।
দ্ৱিজা লাগলী অসে ভ্ৰাংতি । ৱৃথা কৰিতো দ্ৰৱ্য আপুলেং ॥৬৬॥
ইতুকেং ৱেংচূনি পুত্ৰাসী । ৱ্ৰতবংধ কৰীল পৰিযেসীং ।
গাযত্ৰী কেৱীং উপদেশী । কৰীল আচাৰ কৱণেৱৰী ॥৬৭॥
এক ম্হণতী হো কাং ভলতেং । মিষ্টান্ন আম্হাংসি মিল়তেং ।
দেকাৰ দেতীল হিৰণ্য ৱস্ত্ৰেং । চাড নাহীং ত্যাচে মংত্ৰা ॥৬৮॥
ঐসে নানাপৰীচে লোক । ৱিচাৰ কৰিতী অনেক ।
মাতাপিত্যা অত্যংত সুখ । দেৱদেৱক কৰিতাতি ॥৬৯॥
চৌলকৰ্ম যেৰে দিৱসীং । ভোজন চৌলমণীসী ।
পুনৰভ্যংগ কৰুনি হৰ্ষী । যজ্ঞোপৱীত ধাৰণ কেলেং ॥৭০॥
মংত্ৰপূৰ্ৱক যজ্ঞোপৱীত । ধাৰণ কৰৱিতী দ্ৱিজ সমস্ত ।
সহভোজন কৰাৱযা মাতা । ঘেঊনি গেলী মংদিৰাংত ॥৭১॥
ভোজন কৰোনি মাতেসৱেং । নিৰোপ ঘে তো একোভাৱেং ।
মুংজীবংধন অসে কৰাৱেং । ম্হণোনি আলা পিত্যাজৱল়ী ॥৭২॥
গৃহ্যোক্তমাৰ্গে মৌংজী দেখা । বংধন কেলেং ত্যা বাল়কা ।
সুমুহূৰ্ত আলা তত্কাল়িকা । মংত্ৰোপদেশ কৰিতা ঝালা ॥৭৩॥
গাযত্ৰীমংত্ৰ অনুক্ৰমেসীং । উপদেশ দেতী পৰিযেসীং ।
বাল় উচ্চাৰী মনোমানসীং । ৱ্যক্ত ন বোলে কৱণাপুঢেং ॥৭৪॥
গাযত্ৰীমংত্ৰ কুমৰাসী হোতাং । ভিক্ষা ঘেঊন আলী মাতা ।
ৱস্ত্ৰভূষণেং ৰত্নখচিতা । দেতী ঝালী তযা ৱেল়ীং ॥৭৫॥
পহিলী ভিক্ষা ঘেঊনি কৰীং । আশীৰ্ৱচন দে তী নাৰী ।
বাল় ঋগ্ৱেদ ম্হণোন উচ্চাৰী আচাৰধৰ্মে ৱৰ্ততসে ॥৭৬॥
পহিলী ভিক্ষা যেণেংপৰী । দেতী ঝালী প্ৰীতিকৰীং ।
‘অগ্নিমীল়ে পুৰোহিতং’ উচ্চাৰী । ব্ৰহ্মচাৰী তযা ৱেল়ীং ॥৭৭॥
দুসৰী ভিক্ষা দেতাং মাতা । উচ্চাৰ কেলা যজুৰ্ৱেদ ‘ইষেত্ৱা০।
লোক সমস্ত তটস্থা । মাথা তুকিতী তযে ৱেল়ীং ॥৭৮॥
তিসৰী ভিক্ষা দেতাং মাতা । ম্হণে সামৱেদ পঢে আতাং ।
‘অগ্নআযাহি০’ গাযন কৰীত । তীন্হী ৱেদ ম্হণতসে ॥৭৯॥
সভা সমস্ত ৱিস্ময কৰী । পহাতী হৰ্ষনিৰ্ভৰীং ।
মুকেং বোলে ৱেদ চাৰী । ম্হণতী হোঈল কাৰণিক ॥৮০॥
যাতেং ম্হণোং নযে নৰ । হোঈল দেৱাচা অৱতাৰ ।
ম্হণোনি কৰিতী নমস্কাৰ । জগদ্গুৰু ম্হণোনিযা ॥৮১॥
ইতুক্যাৱৰী তো বাল়ক । মাতেসী ম্হণতসে ঐক ।
তুংৱা উপদেশ কেলা এক । ভিক্ষা মাগ ম্হণোনি ॥৮২॥
নৱ্হতী বোল তুঝে মিথ্যা । নিৰ্ধাৰ ৰাহিলা মাঝিযা চিত্তা ।
নিৰোপ দ্যাৱা আম্হাং ত্ৱৰিতা । জাঊং তীৰ্থে আচৰাৱযা ॥৮৩॥
আম্হাং আচাৰ ব্ৰহ্মচাৰী । ভিক্ষা কৰাৱী ঘৰোঘৰীং ।
ৱেদাভ্যাস মনোহৰী । কৰণেং অসে পৰিযেসা ॥৮৪॥
ঐকোনি পুত্ৰাচেং ৱচন । দুঃখেং দাটলী অতিগহন ।
বাষ্প নিঘতাতি লোচনীং । আলী মূৰ্চ্ছনা তযে ৱেল়ীং ॥৮৫॥
নিৰ্জীৱ হোঊনি ক্ষণেক । কৰিতী ঝালী মহাশোক ।
পুত্ৰ মাঝা তূং ৰক্ষক । ম্হণোনি কেলী আশা বহু ॥৮৬॥
আমুতেং ৰক্ষিসী ম্হণোনি । হোতী আশা বহু মনীং ।
ন বোলসী আম্হাংসৱেং যাচি গুণীং । মুকেং ম্হণৱিসী আপণাসী ॥৮৭॥
ন ঐকোং কধীং তুঝে বোল । আতাং ঐকতাং সংতোষ হোঈল ।
ঈশ্ৱৰপূজা আলেং ফল় । ম্হণোনি ৱিশ্ৱাস কেলা আম্হীং ॥৮৮॥
ঐসেং নানাপৰী দেখা । পুত্ৰাসি ম্হণে তে বাল়িকা ।
আলিংগোনি কুমাৰকা । কৃপা ভাকী তযেৱেল়ীং ॥৮৯॥
ঐকোনি মাতেচেং ৱচন । বাল়ক সাংগে ব্ৰহ্মজ্ঞান ।
নকো খেদৱূং অংতঃকৰণ । আম্হাং কৰণেং তেংচি অসে ॥৯০॥
তুতেং আণখী পুত্ৰ চাৰী । হোতীল মাতে নিৰ্ধাৰীং ।
তুঝী সেৱা পৰোপৰী । কৰিতীল মনোভাৱেসীং ॥৯১॥
তুৱাং আৰাধিলা শংকৰ । জন্মাংতৰীং পূৰ্ৱাপাৰ ।
ম্হণোনি মস্তকীং ঠেৱিতী কৰ । মগ তিসী জহালেং জাতিস্মৰণ ॥৯২॥
পূৰ্ৱজন্মীংচা ৱৃত্তাংত । স্মৰতাং জাহলী ৱিস্মিত ।
শ্ৰীপাদশ্ৰীৱল্লভ স্ৱৰুপতা । দিসতসে তো বাল়ক ॥৯৩॥
দেখোনি মাতা তযে ৱেল়াং । নমন কেলেং চৰণকমল়াং ।
শ্ৰীপাদ উঠৱূনি অৱলীল়া । সাংগতী গৌপ্য অৱধাৰীং ॥৯৪॥
ঐক মাতে জ্ঞানৱংতী । হা বোল কৰীং ৱো গুপ্তী ।
আম্হী সংন্যাসী অসোং যতি । অলিপ্ত অসোং সংসাৰীং ॥৯৫॥
যাচিকাৰণেং আম্হী আতাং । হিংডূং সমস্ত তীৰ্থাং ।
কাৰণ অসে পুঢেং বহুতা । ম্হণোনি নিৰোপ মাগতী ॥৯৬॥
যেণেংপৰী জননিযেসী । গুৰুমূৰ্তি সাংগে ৱিনযেসীং ।
পুনৰপি ৱিনৱী পুত্ৰাসী । ঐকা শ্ৰোতে একচিত্তেং ॥৯৭॥
পুত্ৰাসী ৱিনৱী তযে ৱেল় । মাতেং সাংডূনি তুম্হী জৰী জাল ।
আণিক কধীং ন দেখোং বাল় । কেৱীং ৱাংচূং পুত্ৰৰাযা ॥৯৮॥
ধাকুটপণীং তুম্হাং তাপস- । ধৰ্মী কৱণ আহে হৰ্ষ ।
ধৰ্মশাস্ত্ৰীং খ্যাতি সুৰস । আশ্ৰম চাৰী আচৰাৱে ॥৯৯॥
ব্ৰহ্মচৰ্য ৱৰ্ষে বাৰা । ত্যাৱৰী গৃহস্থধৰ্ম বৰা ।
মুখ্য অসে ৱানপ্ৰস্থ তদনংতৰা । ঘডতী পুণ্যেং অপৰাংপৰ ॥১০০॥
মুখ্য আশ্ৰম অসে গৃহস্থ । আচৰতাং হোয অতিসমৰ্থ ।
মগ সংন্যাস ঘ্যাৱা মুখ্যাৰ্থ । ধৰ্মশাস্ত্ৰ যেণেংপৰী ॥১॥
ব্ৰহ্মচৰ্যমাৰ্গ ঐকা । পঠণ কৰাৱেং ৱেদাদিকাং ।
ৱিৱাহ হোতাং গৃহস্থেং নিকা । পুত্ৰাদিক লাধাৱে ॥২॥
যজ্ঞাদিক কৰ্ম সাধোনিযাং । তদনংতৰ সংন্যাস কৰণেং ন্যাযা ।
যেণেংৱিধি সংন্যাস অসে মুখ্যা । অগ্ৰাহ্য সংন্যাস বাল়পণীং ॥৩॥
সমস্ত ইংদ্ৰিযেং সংতুষ্টৱাৱীং । মনীংচী ৱাসনা পুৰৱাৱী ।
তদনংতৰ তপাসী জাৱেং । সংন্যাস ঘেতাং মুখ্য অসে ॥৪॥
ঐকোনি মাতেচেং ৱচন । শ্ৰীগুৰূ সাংগতী তত্ত্ৱজ্ঞান ।
ঐক নামধাৰকা সুমন । ম্হণোনি সাংগে সিদ্ধমুনি ॥৫॥
গংগাধৰাচা নংদন । ৱিনৱীতসে নমূন ।
তেং পৰিসা শ্ৰোতে জন । শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰৱিস্তাৰ ॥৬॥
পুঢেং ৱৰ্তলেং অপূৰ্ৱ ঐকা । সিদ্ধ সাংগে নামধাৰকা ।
মহাৰাষ্ট্ৰভাষেংকৰুনি টীকা । সাংগতসে সৰস্ৱতী-গংগাধৰ ॥১০৭॥
ইতি শ্ৰীগুৰুচৰিত্ৰামৃতে পৰমকথাকল্পতৰৌ শ্ৰীনৃসিংহসৰস্ৱত্যুপাখ্যানে
সিদ্ধ-নামধাৰকসংৱাদে শ্ৰীগুৰুনৰহৰিবাল়চৰিত্ৰলীলাৱৰ্ণনং নাম একাদশোঽধ্যাযঃ ॥১১॥
॥ শ্ৰীগুৰুদেৱদত্ত ॥
॥ ওংৱীসংখ্যা ১০৭ ॥
॥শ্ৰীগুৰুদত্তাত্ৰেযাৰ্পণমস্তু॥

Explore More