Lord Hanuman

শ্রীহনুমত্স্তোত্রম্ (সর্বসুখাবহম্)

(Srihanumatstotram Sarvasukhavaham in Bengali)

Also known as shri hanumat stotram sarvasukhavaham · srihanumatstotra sarvasukhavaham

Maheshvara tells it to the Goddess, and it is the second of the two Uma Samhita texts here built on very nearly the same verses — the companion piece announces itself as taking away all fear, and this one as bringing all happiness. What distinguishes this recension is that it arranges the forms by the length of the mantra each belongs to. First the body like heated gold, bright with many flowers, the face like the young sun rising, three-eyed, a munja girdle and a golden thread, holding a chisel and the lord of mountains. Then the form that stands in the three-syllable mantra, the colour of a hibiscus. Then the one in the five syllables, dark as a blue rain-cloud. Then the one joined to six syllables, bright as an unmoving mountain. Its last two verses change metre and close on the ankle-bells at his crown.

মহেশ্বর উবাচ।
শৃণু দেবি প্রবক্ষ্যামি স্তোত্রং সর্বসুখাবহম্ ।
সর্বকামপ্রদং নৄণাং হনুমত্স্তোত্রমুত্তমম্ ॥ ১॥
তপ্তহাটকসঙ্কাশং নানাপুষ্পবিরাজিতম্ ।
উদ্যদ্বালার্কবদনং ত্রিনেত্রং কুণ্ডলোজ্জ্বলম্ ॥ ২॥
মৌঞ্জীকৌপীনকং হেমমযযজ্ঞোপবীতিনম্ ।
পিঙ্গলাক্ষং মহাকাযং টঙ্কশৈলেন্দ্রধারিণম্ ॥ ৩॥
মূর্তিত্রযাত্মকং বীরং মহাশৌর্যং মহাহনুম্ ।
হনুমন্তং বাযুসূনুং নমামি ব্রহ্মচারিণম্ ॥ ৪॥
ত্রিবর্ণাক্ষরমন্ত্রস্থং জপাকুসুমসন্নিভম্ ।
নানাভূষণসংযুক্তমাঞ্জনেযং নমাম্যহম্ ॥ ৫॥
পঞ্চাক্ষরস্থিতং দেবং নীলনীরদসন্নিভম্ ।
পূজিতং সর্বদেবৈস্তু রাক্ষসারিং নমাম্যহম্ ॥ ৬॥
অচলদ্যুতিসঙ্কাশং সর্বালঙ্কারভূষিতম্ ।
ষডক্ষরযুতং দেবং নমামি ব্রহ্মচারিণম্ ॥ ৭॥
সপ্তবর্ণমযং দেবং হরীশং তং সুরার্চিতম্ ।
সুন্দরাস্যাব্জসংযুক্তং ত্রিনেত্রং তং নমাম্যহম্ ॥ ৮॥
অষ্টাদশাধিপং দেবং হেমবর্ণং মহাতনুম্ ।
নমামি জগতাং বন্দ্যং লঙ্কাপ্রাসাদদাহনম্ ॥ ৯॥
অতসীপুষ্পসঙ্কাশং দশবর্ণাত্মকং বিভুম্ ।
জটাধরং চতুর্বাহুং নমামি কপিনাযকম্ ॥ ১০॥
দ্বাদশাক্ষরমন্ত্রস্য নাযকং কুন্তধারিণম্ ।
হেমবর্ণলসত্কাযং ভজে সুগ্রীবমন্ত্রিণম্ ॥ ১১॥
মালামন্ত্রাত্মকং দেবং ত্রিবর্ণং চ চতুর্ভুজম্ ।
পাশাঙ্কুশধরং দেবং কপিবর্যং নমাম্যহম্ ॥ ১২॥
ত্রযোদশাক্ষরহিতং সীতাদুঃখনিবারণম্ ।
সুরাসুরগণৈঃ সর্বৈঃ সংস্তুতং প্রণমাম্যহম্ ॥ ১৩॥
হাহাকারমুখান্তনিত্যদহনজ্বালাসমূহোজ্জ্বলং
বিদ্বন্মণ্ডলজাতরোষপরুষং শ্রীরামদাসং বিভুম্ ।
সঞ্চূর্ণীকৃতধূম্রলোচনমহাহ্যক্ষাদিরক্ষোবলং
তং বন্দে রবিধারণং সুরবরৈর্বন্দ্যং সমীরাত্মজম্ ॥ ১৪॥
রঘুপতিপদভক্তং কিঙ্কিণীকোত্তমাঙ্গং
মুকুলিতকরপদ্মং মোদযানং তরঙ্গে ।
পুলকিতবিপুলাঙ্গং পুণ্যলীলানুষঙ্গং
বনচরকুলনাথং বাযুপুত্রং নতোঽস্মি ॥ ১৫॥
॥ ইতি উমাসংহিতাযাং শ্রীহনুমত্স্তোত্রং সম্পূর্ণম্ ॥

Explore More