ওঁ জয নৰসিংহ হৰে, প্ৰভু জয নৰসিংহ হৰে।
স্তম্ভ ফাডকৰ তুম প্ৰকটে, জনকা দুখ দূৰ কৰে॥
ওঁ জয নৰসিংহ হৰে॥
স্তম্ভ ফাডকৰ তুম প্ৰকটে, জনকা দুখ দূৰ কৰে॥
ওঁ জয নৰসিংহ হৰে॥
হিৰণ্যকশ্যপ পাপী, হৰি ভক্ত সতাযে।
প্ৰহলাদ জী কো দুখ দীনে, খম্ভে সে বন্ধাএ॥
ওঁ জয নৰসিংহ হৰে॥
প্ৰহলাদ জী কো দুখ দীনে, খম্ভে সে বন্ধাএ॥
ওঁ জয নৰসিংহ হৰে॥
দেৱগণ ভী ডৰে, পাপী প্ৰহলাদ কো ধমকাযে।
ক্ষণভংগুৰ কযা মেং প্ৰভু, নৰসিংহ ৰূপ মেং আযে॥
ওঁ জয নৰসিংহ হৰে॥
ক্ষণভংগুৰ কযা মেং প্ৰভু, নৰসিংহ ৰূপ মেং আযে॥
ওঁ জয নৰসিংহ হৰে॥
অংগাৰোং সে ভক্ত জলে, পাপী প্ৰহলাদ কো দুখ দীনে।
নৰসিংহ ৰূপ ধৰকৰ, হিৰণ্যকশ্যপ কো মাৰে॥
ওঁ জয নৰসিংহ হৰে॥
নৰসিংহ ৰূপ ধৰকৰ, হিৰণ্যকশ্যপ কো মাৰে॥
ওঁ জয নৰসিংহ হৰে॥
চক্ৰ গদা ত্ৰিশূল, কৰ মেং অস্ত্ৰ ধাৰে।
নৰসিংহ জী কী আৰতী, জো নৰ প্ৰেম সে গাযে॥
ওঁ জয নৰসিংহ হৰে॥
নৰসিংহ জী কী আৰতী, জো নৰ প্ৰেম সে গাযে॥
ওঁ জয নৰসিংহ হৰে॥
সুখ সম্পত্তি ঘৰ আৱে, কষ্ট মিটে তন কা।
প্ৰহলাদ ভক্ত কী ৰক্ষা, কীনো মন সে॥
ওঁ জয নৰসিংহ হৰে॥
প্ৰহলাদ ভক্ত কী ৰক্ষা, কীনো মন সে॥
ওঁ জয নৰসিংহ হৰে॥
প্ৰভু নৰসিংহ কী আৰতী, জো নৰ প্ৰেম সে গাৱে।
মনৱাংছিত ফল পাৱে, সুখ সংপত্তি পাৱে॥
ওঁ জয নৰসিংহ হৰে॥
মনৱাংছিত ফল পাৱে, সুখ সংপত্তি পাৱে॥
ওঁ জয নৰসিংহ হৰে॥
॥ ইতি সংপূৰ্ণংম্ ॥