Goddess Durga

జయదుర్గాస్తోత్రమ్

(Sri Jaya Durga Stotram in Telugu)

From Brahmavaivarta Purana

Also known as shri jaya durga stotram · shree jaya durga stotram · jaya durga stotram

A hymn spoken by Brahma in the Brahmavaivarta, whose body is an etymology. Eight names are set down in the first verse — Durga, Shiva, Abhaya, Maya, Narayani, Sanatani, Jaya, Sarvamangala — and the fifteen verses after it take them apart letter by letter, so that in Durga the da destroys the daityas, the u obstacles, the ra disease, the ga sin, and the last vowel fear and enemies; or else durga is calamity and the vowel its undoing; or else Durga was a lord of the daityas whom she killed. The rest is the hymn's own history. Narayana gave the eight names to Brahma on the navel-lotus and then slept, and Brahma used them when Madhu and Kaitabha rose against him; the closing verses say the women of Vraja kept it for a month and won Hari.

॥ జయదుర్గాస్తోత్రమ్ ॥
॥ వినియోగః ॥
ఓం అస్య శ్రీజయదుర్గా మహామన్త్రస్య, మార్కణ్డయో మునిః, బృహతీ ఛన్దః, శ్రీజయదుర్గా దేవతా, ప్రణవో బీజం, స్వాహా శక్తిః ।
శ్రీదుర్గా ప్రసాదసిద్ధ్యర్థే జపే వినియోగః ।
॥ హృదయాదిన్యాసః ॥
ఓం దుర్గే హృదయాయ నమః । ఓం దుర్గే శిరసి స్వాహా । ఓం దుర్గాయై శిఖాయై వషట్ । ఓం భూతరక్షిణీ కవచాయ హుం । ఓం దుర్గే దుర్గే రక్షిణి నేత్రత్రయాయ వౌషట । ఓం దుర్గే దుర్గే రక్షిణి । అస్త్రాయ ఫట్ ।
॥ ధ్యానమ్ ॥
కాలాశ్చాభాం కటాక్షైరరికులభయదాం మౌలిబద్ధేన్దురేఖాం
శఙ్ఖం చక్రం కృపాణం త్రిశిఖమపి కరైరుద్వహన్తీం త్రినేత్రామ్ ।
సింహస్కన్ధాధిరూఢాం త్రిభువనమఖిలం తేజసా పూరయన్తీం
ధ్యాయేద్ దుర్గా జయాఖ్యాం త్రిదశపరివృతాం సేవితాం సిద్ధికామైః ॥
॥ ప్రథమమన్త్రః ॥
ఓం నమో దుర్గే-దుర్గే రక్షిణీ స్వాహా ।
॥ ద్వితీయమన్త్రః ॥
ఓం క్రోం క్లీం శ్రీం హీం ఆం స్త్రీ హూం జయదుర్గే రక్ష-రక్ష స్వాహా ।
॥ స్తోత్రమ్ ॥
బ్రహ్మో ఉవాచ-
దుర్గే శివేఽభయే మాయే నారాయణి సనాతని ।
జయే మే మఙ్గలం దేహి నమస్తే సర్వమఙ్గలే ॥ ౧॥
దైత్యనాశార్థవచనో దకారః పరికీర్తితః ।
ఉకారో విఘ్ననాశార్థవాచకో వేదసమ్మతః ॥ ౨॥
రేఫో రోగఘ్నవచనో గశ్చ పాపఘ్నవాచకః ।
భయశత్రుఘ్నవచనశ్చాకారః పరికీర్తితః ॥ ౩॥
స్మృత్యుక్తిస్మరణాద్యస్యా ఏతే నశ్యన్తి నిశ్చితమ్ ।
అతో దుర్గా హరేః శక్తిర్హరిణా పరికీర్తితా ॥ ౪॥
విపత్తివాచకో దుర్గశ్చాకారో నాశవాచకః ।
దుర్గం నశ్యతి యా నిత్యం సా దుర్గా పరికీర్తితా ॥ ౫॥
దుర్గో దైత్యేన్ద్రవచనోఽప్యాకారో నాశవాచకః ।
తం ననాశ పురా తేన బుధైర్దుర్గా ప్రకీర్తితా ॥ ౬॥
శశ్చ కల్యాణవచన ఇకారోత్కృష్టవాచకః ।
సమూహవాచకశ్చైవ వాకారో దాతృవాచకః ॥ ౭॥
శ్రేయఃసఙ్ఘోత్కృష్టదాత్రీ శివా తేన ప్రకీర్తితా ।
శివరాశిర్మూర్తిమతీ శివా తేన ప్రకీర్తితా ॥ ౮॥
శివో హి మోక్షవచనశ్చాకారో దాతృవాచకః ।
స్వయం నిర్వాణదాత్రీ యా సా శివా పరికీర్తితా ॥ ౯॥
అభయో భయనాశోక్తశ్చాకారో దాతృవాచకః ।
ప్రదదాత్యభయం సద్యః సాఽభయా పరికీర్తితా ॥ ౧౦॥
రాజశ్రీవచనో మాశ్చ యాశ్చ ప్రాపణవాచకః ।
తాం ప్రాపయతి యా సద్యః సా మాయా పరికీర్తితా ॥ ౧౧॥
మాశ్చ మోక్షార్థవచనో యాశ్చ ప్రాపణవాచకః ।
తం ప్రాపయతి యా నిత్యం సా మాయా పరికీర్తితా ॥ ౧౨॥
నారాయాణార్ధాఙ్గభూతా తేన తుల్యా చ తేజసా ।
తదా తస్య శరీరస్థా తేన నారాయణీ స్మృతా ॥ ౧౩॥
నిర్గుణస్య చ నిత్యస్య వాచకశ్చ సనాతనః ।
సదా నిత్యా నిర్గుణా య కీర్తితా సా సనాతనీ ॥ ౧౪॥
జయః కల్యాణవచనో హ్యాకారో దాతృవాచకః ।
జయం దదాతి యా నిత్యం సా జయా పరికీర్తితా ॥ ౧౫॥
సర్వమఙ్గలశబ్దశ్చ సమ్పూర్ణైశ్వర్యవాచకః ।
ఆకారో దాతృవచనస్తద్దాత్రీ సర్వమఙ్గలా ॥ ౧౬॥
నామాష్టకమిదం సారం నామార్థసహసంయుతమ్ ।
నారాయణేన యద్దత్తం బ్రహ్మణే నాభిపఙ్కజే ॥ ౧౭॥
తస్మై దత్వా నిద్రితశ్చ బభూవ జగతాం పతిః ।
మధుకైటభౌ దుర్గాన్తౌ బ్రహ్మాణం హన్తుముద్యతౌ ॥ ౧౮॥
స్తోత్రేణానేన స బ్రహ్మా స్తుతిం నత్వా చకార హ ।
సాక్షాత్స్తుతా తదా దుర్గా బ్రహ్మణే కవచం దదౌ ॥ ౧౯॥
శ్రీకృష్ణకవచం దివ్యం సర్వరక్షణనామకమ్ ।
దత్త్వా తస్మై మహామాయా సాఽన్తర్ధానం చకార హ ॥ ౨౦॥
స్తోత్రం కుర్వన్తి నిద్రాం చ సంరక్ష్య కవచేన వై ।
నిద్రానుగ్రహతః సద్యః స్తోత్రస్యైవ ప్రభావతః ॥ ౨౧॥
తత్రాజగామ భగవాన్వృషరూపీ జనార్దనః ।
శక్త్యా చ దుర్గయా సార్ధం శఙ్కరస్య జయాయ చ ॥ ౨౨॥
సరథం శఙ్కరం మూర్ధ్ని కృత్వా చ నిర్భయం దదౌ ।
అత్యూర్ధ్వం ప్రాపయామాస జయా తస్మై జయం దదౌ ॥ ౨౩॥
స్తోత్రస్యైవ ప్రభావేణ సంప్రాప్య కవచం విధిః ।
వరం చ కవచం ప్రాప్య నిర్భయం ప్రాప నిశ్చితమ్ ॥ ౨౪॥
బ్రహ్మా దదౌ మహేశాయ స్తోత్రం చ కవచం వరమ్ ।
త్రిపురస్య చ సఙ్గ్రామే సరథే పతితే హరౌ ॥ ౨౫॥
బ్రహ్మాస్త్రం చ గృహీత్వా స సనిద్రం శ్రీహరిం స్మరన్ ।
స్తోత్రం చ కవచం ప్రాప్య జఘాన త్రిపురం హరః ॥ ౨౬॥
స్తోత్రేణానేన తాం దుర్గాం కృత్వా గోపాలికా స్తుతిమ్ ।
లేభిరే శ్రీహరిం కాన్తం స్తోత్రస్యాస్య ప్రభావతః ॥ ౨౭॥
గోపకన్యా కృతం స్తోత్రం సర్వమఙ్గలనామకమ్ ।
వాఞ్ఛితార్థప్రదం సద్యః సర్వవిఘ్నవినాశనమ్ ॥ ౨౮॥
॥ ఫలశ్రుతి ॥
త్రిసన్ధ్యం యః పఠేన్నిత్యం భక్తియుక్తశ్చ మానవః ।
శైవో వా వైష్ణవో వాఽపి శాక్తో దుర్గాత్ప్రముచ్యతే ॥ ౨౯॥
రాజద్వారే శ్మశానే చ దావాగ్నౌ ప్రాణసఙ్కటే ।
హింస్రజన్తుభయగ్రస్తో మగ్నః పోతే మహార్ణవే ॥ ౩0॥
శత్రుగ్రస్తే చ సఙ్గ్రామే కారాగారే విపద్గతే ।
గురుశాపే బ్రహ్మశాపే బన్ధుభేదే చ దుస్తరే ॥ ౩౧॥
స్థానభ్రష్టే ధనభ్రష్టే జాతిభ్రష్టే శుచాఽన్వితే ।
పతిభేదే పుత్రభేదే ఖలసర్పవిషాన్వితే ॥ ౩౨॥
స్తోత్రస్మరణమాత్రేణ సద్యో ముచ్యేత నిర్భయః ।
వాఞ్ఛితం లభతే సద్యః సర్వైశ్వర్యమనుత్తమమ్ ॥ ౩౩॥
ఇహ లోకే హరేర్భక్తిం దృఢాం చ సతతం స్మృతిమ్ ।
అన్తే దాస్యం చ లభతే పార్వత్యాశ్చ ప్రసాదతః ॥ ౩౪॥
అనేన స్తవరాజేన తుష్తువుర్నిత్యమీశ్వరమ్ ।
ప్రణేముః పరయా భక్త్యా యావన్మాసం వ్రజాఙ్గనాః ॥ ౩౫॥
॥ ఇతి శ్రీబ్రహ్మవైవర్తే బ్రహ్మకృతం జయదుర్గాస్తోత్రం సమ్పూర్ణమ్ ॥

Explore More