जयति जगत्त्रयरूपं नीरूपं देवि ते रूपम् ॥ १ ॥
जयति तवाद्वयरूपं विमलमलं चित्स्वरूपाख्यम् ॥ २ ॥
किमपि निरुत्तरसहजस्वरूपसंवित्प्रकाशमयम् ॥ ३ ॥
निग्रहमस्मिन् कृत्वानुग्रहमपि कुर्वती जयसि ॥ ४ ॥
स्वस्मिन् विराजमानं तद्रूपं कुर्वती जयसि ॥ ५ ॥
इच्छावशेन यस्याः सा त्वं भुवनाम्बिका जयसि ॥ ६ ॥
जननि तव किमपि विमलं स्वरूपरूपं परन्धाम ॥ ७ ॥
प्रत्येकमुदयसंस्थितिलयविश्रमतश्चतुर्विधं तदपि ॥ ८ ॥
विश्वविवर्तावर्तप्रवर्तक जयति ते रूपम् ॥ ९ ॥
उदिता त्वमेव भगवति जयसि जयाद्येन रूपेण ॥ १० ॥
अमलस्वभावजलधौ शान्तं कान्तं च ते रूपम् ॥ ११ ॥
पूर्णा तवाम्ब मूर्तिर्जयति परानन्दसम्पूर्णा ॥ १२ ॥
उपभुक्तभावविभवप्रभवापि कृशोदरी जयसि ॥ १३ ॥
अनुभवरूपमरूपं जयति परं किमपि ते रूपम् ॥ १४ ॥
जयति प्रकाशविभवस्फीतं काल्याः परं धाम ॥ १५ ॥
दिव्यौघमुद्गिरन्ती जयति जगत्तारिणी जननी ॥ १६ ॥
निरुपमविश्रान्तिमयं श्रीपीठं जयति ते रूपम् ॥ १७ ॥
देवि निरुत्तरतरां नौमि सदा सर्वतः प्रकटाम् ॥ १८ ॥
तादृग् जगत्रयमिदं भवतु तवाम्ब प्रसादेन ॥ १९ ॥
सम्यक्समावेशदशावशेन ।
मया शिवेनास्तु शिवाय सम्यक्
ममैव विश्वस्य तु मङ्गलाय ॥ २० ॥
