॥ അഥ കേതുസ്തോത്രമ് ॥
അനുഷ്ടുപ്ഛന്ദഃ । കേതുര്ദേവതാ ।
കേതുപ്രസാദസിദ്ധ്യര്ഥേ ജപേ വിനിയോഗഃ ।
മുനീന്ദ്ര സൂത തത്ത്വജ്ഞ സര്വശാസ്ത്രവിശാരദ ।
സര്വരോഗഹരം ബ്രൂഹി കേതോഃ സ്തോത്രമനുത്തമമ് ॥ ൧॥
ശൃണു ഗൌതമ വക്ഷ്യാമി സ്തോത്രമേതദനുത്തമമ് ।
ഗുഹ്യാദ്ഗുഹ്യതമം കേതോഃ ബ്രഹ്മണാ കീര്തിതം പുരാ ॥ ൨॥
തൃതീയഃ പിങ്ഗലാക്ഷശ്ച ചതുര്ഥോ ജ്ഞാനദായകഃ ॥ ൩॥
സപ്തമോ ഹിമഗര്ഭശ്ച ധൂമ്രവര്ണോഷ്ടമസ്തഥാ ॥ ൪॥
ഏകാദശസ്തു ശ്രീകണ്ഠഃ ദ്വാദശസ്തു ഗദായുധഃ ॥ ൫॥
പര്വകാലേ പീഡയന്തി ദിവാകരനിശാകരൌ ॥ ൬॥
പഠന്തി യേഽന്വഹം ഭക്ത്യാ തേഭ്യഃ കേതുഃ പ്രസീദതി ॥ ൭॥
പദ്മമഷ്ടദലം തത്ര വിലിഖേച്ച വിധാനതഃ ॥ ൮॥
കേതും ച തത്ര നിക്ഷിപ്യ പൂജയിത്വാ വിധാനതഃ ॥ ൯॥
ബ്രാഹ്മണം ശ്രോത്രിയം ശാന്തം പൂജയിത്വാ കുടുമ്ബിനമ് ॥ ൧൦॥
കുമ്ഭാദിഭിശ്ച സംയുക്താം ചിത്രാതാരേ പ്രദാപയേത് ॥ ൧൧॥
വത്സരം പ്രയതാ ഭൂത്വാ പൂജയിത്വാ വിധാനതഃ ॥ ൧൨॥
തേഷാം കേതുപ്രസാദേന ന കദാചിദ്ഭയം ഭവേത് ॥ ൧൩॥
