Lord Ketu

শ্ৰী কেতু স্তোত্ৰম্

(Sri Ketu Stotram in Assamese)

Also known as shri ketu stotram · shree ketu stotram · ketu stotram

A dialogue between Bhairavi and Parameshvara, and it is the one Ketu hymn in this cluster that treats him as a form of Shiva rather than as a planet. After the opening image — smoke-coloured, two-armed, misshapen of face, seated on vultures — the salutations begin, and they are Shaiva salutations: to the terrible and the unterrible and the one whose nature is the greatly terrible, to Rudra, to the three-eyed, to the lord of the three cities, to Bhairava, to the one whose form is consciousness. Only intermittently does the planet resurface, in the epithets that call him the seizer of sun and moon, the son of fire, the tail, the sky-goer, and the ender of all the planets. The Goddess closes by thanking him for the telling, and Ishvara by forbidding the text to anyone not devoted.

॥ শ্ৰী কেতু স্তোত্ৰম্ ॥
(প্ৰভাত স্তোত্ৰনিধ্যন্তৰ্গতম্)
ধূম্ৰা দ্ৱিবাহৱঃ সৰ্ৱে গোদানো ৱিকৃতাননাঃ ।
গৃধ্ৰযানাসনস্থাশ্চ পান্তু নঃ শিখিনন্দনাঃ ॥ ১ ॥
শ্ৰীভৈৰৱ্যুৱাচ
ধন্যা চানুগৃহীতাস্মি কৃতাৰ্থাস্মি জগত্প্ৰভো ।
যচ্ছ্ৰুতং ত্ৱন্মুখাদ্দেৱ কেতুস্তোত্ৰমিদং শুভম্ ॥ ২ ॥
শ্ৰীপৰমেশ্ৱৰ উৱাচ
শৃণু দেৱি প্ৰৱক্ষ্যামি কেতুস্তৱমিমং পৰম্ ।
সৰ্ৱপাপৱিশুদ্ধাত্মা স ৰোগৈৰ্মুচ্যতে ধ্ৰুৱম্ ॥ ৩ ॥
শ্ৱেতপীতাৰুণঃ কৃষ্ণঃ ক্ৱচিচ্চামীকৰপ্ৰভঃ ।
শিৱাৰ্চনৰতঃ কেতুৰ্গ্ৰহপীডাং ৱ্যপোহতু ॥ ৪ ॥
নমো ঘোৰাযাঘোৰায মহাঘোৰস্ৱৰূপিণে ।
আনন্দেশায দেৱায জগদানন্দদাযিনে ॥ ৫ ॥
নমো ভক্তজনানন্দদাযিনে ৱিশ্ৱভাৱিনে ।
ৱিশ্ৱেশায মহেশায কেতুৰূপায ৱৈ নমঃ ॥ ৬ ॥
নমো ৰুদ্ৰায সৰ্ৱায ৱৰদায চিদাত্মনে ।
ত্ৰ্যক্ষায ত্ৰিনিৱাসায নমঃ সঙ্কটনাশিনে ॥ ৭ ॥
ত্ৰিপুৰেশায দেৱায ভৈৰৱায মহাত্মনে ।
অচিন্ত্যায চিতিজ্ঞায নমশ্চৈতন্যৰূপিণে ॥ ৮ ॥
নমঃ শৰ্ৱায চৰ্চ্যায দৰ্শনীযায তে নমঃ ।
আপদুদ্ধৰণাযাপি ভৈৰৱায নমো নমঃ ॥ ৯ ॥
নমো নমো মহাদেৱ ৱ্যাপিনে পৰমাত্মনে ।
নমো লঘুমতে তুভ্যং গ্ৰাহিণে সূৰ্যসোমযোঃ ॥ ১০ ॥
নমশ্চাপদ্ৱিনাশায ভূযো ভূযো নমো নমঃ ।
নমস্তে ৰুদ্ৰৰূপায চোগ্ৰৰূপায কেতৱে ॥ ১১ ॥
নমস্তে সৌৰৰূপায শত্ৰুক্ষযকৰায চ ।
মহাতেজায ৱৈ তুভ্যং পূজাফলৱিৱৰ্ধিনে ॥ ১২ ॥
ৱহ্নিপুত্ৰায তে দিৱ্যৰূপিণে প্ৰিযকাৰিণে ।
সৰ্ৱভক্ষ্যায সৰ্ৱায সৰ্ৱগ্ৰহান্তকায তে ॥ ১৩ ॥
নমঃ পুচ্ছস্ৱৰূপায মহামৃত্যুকৰায চ ।
নমস্তে সৰ্ৱদা ক্ষোভকাৰিণে ৱ্যোমচাৰিণে ॥ ১৪ ॥
নমস্তে চিত্ৰৰূপায মীনদানপ্ৰিযায চ ।
দৈত্যদানৱগন্ধৰ্ৱৱন্দ্যায মহতে নমঃ ॥ ১৫ ॥
॥ ফলশ্ৰুতি ॥
য ইদং পঠতে নিত্যং প্ৰাতৰুত্থায মানৱঃ ।
গ্ৰহশান্তিৰ্ভৱেত্তস্য কেতুৰাজস্য কীৰ্তনাত্ ॥ ১৬ ॥
যঃ পঠেদৰ্ধৰাত্ৰে তু ৱশং তস্য জগত্ত্ৰযম্ ।
ইদং ৰহস্যমখিলং কেতুস্তোত্ৰং তু কীৰ্তিতম্ ॥ ১৭ ॥
সৰ্ৱসিদ্ধিপ্ৰদং গুহ্যমাযুৰাৰোগ্যৱৰ্ধনম্ ।
গুহ্যং মন্ত্ৰং ৰহস্যং তু তৱ ভক্ত্যা প্ৰকাশিতম্ ॥ ১৮ ॥
অভক্তায ন দাতৱ্যমিত্যাজ্ঞা পাৰমেশ্ৱৰি ॥ ১৯ ॥
শ্ৰীদেৱ্যুৱাচ
ভগৱন্ভৱতানেন কেতুস্তোত্ৰস্য মে প্ৰভো ।
কথনেন মহেশান সত্যং প্ৰীতাস্ম্যহং ত্ৱযা ॥ ২০ ॥
শ্ৰীঈশ্ৱৰ উৱাচ
ইদং ৰহস্যং পৰমং ন দেযং যস্য কস্যচিত্ ।
গুহ্যং গোপ্যতমং দেযং গোপনীযং স্ৱযোনিৱত্ ॥ ২১ ॥
অগ্নিপুত্ৰো মহাতেজাঃ কেতুঃ সৰ্ৱগ্ৰহান্তকঃ ।
ক্ষোভযন্যঃ প্ৰজাঃ সৰ্ৱাঃ স কেতুঃ প্ৰীযতাং মম ॥ ২২ ॥
॥ ইতি শ্ৰী কেতু স্তোত্ৰম্ সম্পূৰ্ণম্ ॥

Explore More