Lord Ketu

ଶ୍ରୀ କେତୁ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍

(Sri Ketu Stotram in Odia)

Also known as shri ketu stotram · shree ketu stotram · ketu stotram

A dialogue between Bhairavi and Parameshvara, and it is the one Ketu hymn in this cluster that treats him as a form of Shiva rather than as a planet. After the opening image — smoke-coloured, two-armed, misshapen of face, seated on vultures — the salutations begin, and they are Shaiva salutations: to the terrible and the unterrible and the one whose nature is the greatly terrible, to Rudra, to the three-eyed, to the lord of the three cities, to Bhairava, to the one whose form is consciousness. Only intermittently does the planet resurface, in the epithets that call him the seizer of sun and moon, the son of fire, the tail, the sky-goer, and the ender of all the planets. The Goddess closes by thanking him for the telling, and Ishvara by forbidding the text to anyone not devoted.

॥ ଶ୍ରୀ କେତୁ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ॥
(ପ୍ରଭାତ ସ୍ତୋତ୍ରନିଧ୍ଯନ୍ତର୍ଗତମ୍)
ଧୂମ୍ରା ଦ୍ଵିବାହଵଃ ସର୍ଵେ ଗୋଦାନୋ ଵିକୃତାନନାଃ ।
ଗୃଧ୍ରଯାନାସନସ୍ଥାଶ୍ଚ ପାନ୍ତୁ ନଃ ଶିଖିନନ୍ଦନାଃ ॥ ୧ ॥
ଶ୍ରୀଭୈରଵ୍ଯୁଵାଚ
ଧନ୍ଯା ଚାନୁଗୃହୀତାସ୍ମି କୃତାର୍ଥାସ୍ମି ଜଗତ୍ପ୍ରଭୋ ।
ଯଚ୍ଛ୍ରୁତଂ ତ୍ଵନ୍ମୁଖାଦ୍ଦେଵ କେତୁସ୍ତୋତ୍ରମିଦଂ ଶୁଭମ୍ ॥ ୨ ॥
ଶ୍ରୀପରମେଶ୍ଵର ଉଵାଚ
ଶୃଣୁ ଦେଵି ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି କେତୁସ୍ତଵମିମଂ ପରମ୍ ।
ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ସ ରୋଗୈର୍ମୁଚ୍ଯତେ ଧ୍ରୁଵମ୍ ॥ ୩ ॥
ଶ୍ଵେତପୀତାରୁଣଃ କୃଷ୍ଣଃ କ୍ଵଚିଚ୍ଚାମୀକରପ୍ରଭଃ ।
ଶିଵାର୍ଚନରତଃ କେତୁର୍ଗ୍ରହପୀଡାଂ ଵ୍ଯପୋହତୁ ॥ ୪ ॥
ନମୋ ଘୋରାଯାଘୋରାଯ ମହାଘୋରସ୍ଵରୂପିଣେ ।
ଆନନ୍ଦେଶାଯ ଦେଵାଯ ଜଗଦାନନ୍ଦଦାଯିନେ ॥ ୫ ॥
ନମୋ ଭକ୍ତଜନାନନ୍ଦଦାଯିନେ ଵିଶ୍ଵଭାଵିନେ ।
ଵିଶ୍ଵେଶାଯ ମହେଶାଯ କେତୁରୂପାଯ ଵୈ ନମଃ ॥ ୬ ॥
ନମୋ ରୁଦ୍ରାଯ ସର୍ଵାଯ ଵରଦାଯ ଚିଦାତ୍ମନେ ।
ତ୍ର୍ଯକ୍ଷାଯ ତ୍ରିନିଵାସାଯ ନମଃ ସଙ୍କଟନାଶିନେ ॥ ୭ ॥
ତ୍ରିପୁରେଶାଯ ଦେଵାଯ ଭୈରଵାଯ ମହାତ୍ମନେ ।
ଅଚିନ୍ତ୍ଯାଯ ଚିତିଜ୍ଞାଯ ନମଶ୍ଚୈତନ୍ଯରୂପିଣେ ॥ ୮ ॥
ନମଃ ଶର୍ଵାଯ ଚର୍ଚ୍ଯାଯ ଦର୍ଶନୀଯାଯ ତେ ନମଃ ।
ଆପଦୁଦ୍ଧରଣାଯାପି ଭୈରଵାଯ ନମୋ ନମଃ ॥ ୯ ॥
ନମୋ ନମୋ ମହାଦେଵ ଵ୍ଯାପିନେ ପରମାତ୍ମନେ ।
ନମୋ ଲଘୁମତେ ତୁଭ୍ଯଂ ଗ୍ରାହିଣେ ସୂର୍ଯସୋମଯୋଃ ॥ ୧୦ ॥
ନମଶ୍ଚାପଦ୍ଵିନାଶାଯ ଭୂଯୋ ଭୂଯୋ ନମୋ ନମଃ ।
ନମସ୍ତେ ରୁଦ୍ରରୂପାଯ ଚୋଗ୍ରରୂପାଯ କେତଵେ ॥ ୧୧ ॥
ନମସ୍ତେ ସୌରରୂପାଯ ଶତ୍ରୁକ୍ଷଯକରାଯ ଚ ।
ମହାତେଜାଯ ଵୈ ତୁଭ୍ଯଂ ପୂଜାଫଲଵିଵର୍ଧିନେ ॥ ୧୨ ॥
ଵହ୍ନିପୁତ୍ରାଯ ତେ ଦିଵ୍ଯରୂପିଣେ ପ୍ରିଯକାରିଣେ ।
ସର୍ଵଭକ୍ଷ୍ଯାଯ ସର୍ଵାଯ ସର୍ଵଗ୍ରହାନ୍ତକାଯ ତେ ॥ ୧୩ ॥
ନମଃ ପୁଚ୍ଛସ୍ଵରୂପାଯ ମହାମୃତ୍ଯୁକରାଯ ଚ ।
ନମସ୍ତେ ସର୍ଵଦା କ୍ଷୋଭକାରିଣେ ଵ୍ଯୋମଚାରିଣେ ॥ ୧୪ ॥
ନମସ୍ତେ ଚିତ୍ରରୂପାଯ ମୀନଦାନପ୍ରିଯାଯ ଚ ।
ଦୈତ୍ଯଦାନଵଗନ୍ଧର୍ଵଵନ୍ଦ୍ଯାଯ ମହତେ ନମଃ ॥ ୧୫ ॥
॥ ଫଲଶ୍ରୁତି ॥
ଯ ଇଦଂ ପଠତେ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ମାନଵଃ ।
ଗ୍ରହଶାନ୍ତିର୍ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ କେତୁରାଜସ୍ଯ କୀର୍ତନାତ୍ ॥ ୧୬ ॥
ଯଃ ପଠେଦର୍ଧରାତ୍ରେ ତୁ ଵଶଂ ତସ୍ଯ ଜଗତ୍ତ୍ରଯମ୍ ।
ଇଦଂ ରହସ୍ଯମଖିଲଂ କେତୁସ୍ତୋତ୍ରଂ ତୁ କୀର୍ତିତମ୍ ॥ ୧୭ ॥
ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦଂ ଗୁହ୍ଯମାଯୁରାରୋଗ୍ଯଵର୍ଧନମ୍ ।
ଗୁହ୍ଯଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ରହସ୍ଯଂ ତୁ ତଵ ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରକାଶିତମ୍ ॥ ୧୮ ॥
ଅଭକ୍ତାଯ ନ ଦାତଵ୍ଯମିତ୍ଯାଜ୍ଞା ପାରମେଶ୍ଵରି ॥ ୧୯ ॥
ଶ୍ରୀଦେଵ୍ଯୁଵାଚ
ଭଗଵନ୍ଭଵତାନେନ କେତୁସ୍ତୋତ୍ରସ୍ଯ ମେ ପ୍ରଭୋ ।
କଥନେନ ମହେଶାନ ସତ୍ଯଂ ପ୍ରୀତାସ୍ମ୍ଯହଂ ତ୍ଵଯା ॥ ୨୦ ॥
ଶ୍ରୀଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ
ଇଦଂ ରହସ୍ଯଂ ପରମଂ ନ ଦେଯଂ ଯସ୍ଯ କସ୍ଯଚିତ୍ ।
ଗୁହ୍ଯଂ ଗୋପ୍ଯତମଂ ଦେଯଂ ଗୋପନୀଯଂ ସ୍ଵଯୋନିଵତ୍ ॥ ୨୧ ॥
ଅଗ୍ନିପୁତ୍ରୋ ମହାତେଜାଃ କେତୁଃ ସର୍ଵଗ୍ରହାନ୍ତକଃ ।
କ୍ଷୋଭଯନ୍ଯଃ ପ୍ରଜାଃ ସର୍ଵାଃ ସ କେତୁଃ ପ୍ରୀଯତାଂ ମମ ॥ ୨୨ ॥
॥ ଇତି ଶ୍ରୀ କେତୁ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ସମ୍ପୂର୍ଣମ୍ ॥

Explore More