जगति प्रचयाय धर्ममार्गस्य ।
कथयाशु तत्करोम्यह-
-महर्निशं तत्र मा कृथा विशयम् ॥ १ ॥
-पापानां किं धृताक्षमालिकया ।
तान्ताद्याप्यसमाप्ते-
-र्निश्चलतां पाणिपङ्कजे धत्से ॥ २ ॥
निकटं दूराज्जनाः समायान्ति ।
तेषां तस्याः कथमिव
पूरणमहमम्ब सत्वरं कुर्याम् ॥ ३ ॥
मतिदानधुरन्धरां प्रणम्रेभ्यः ।
यतिनाथसेवितपदा-
-मतिभक्त्या नौमि शारदां सदयाम् ॥ ४ ॥
-धवसहजां जातरूपतनुवल्लीम् ।
नीलेन्दीवरनयनां
बालेन्दुकचां नमामि विधिजायाम् ॥ ५ ॥
-द्वसुधायास्तद्वदम्ब कुरु शीघ्रम् ।
नास्तिकतानास्तिकता-
-करणात्कारुण्यदुग्धवाराशे ॥ ६ ॥
पक्षिणमपि पालयामि करतोऽहम् ।
किमु भक्तियुक्तलोका-
-निति बोधार्थं करे शुकं धत्से ॥ ७ ॥
-मनेकरोगैरुपद्रुतां वाणि ।
विनिवार्य सकलरोगान्
पालय करुणार्द्रदृष्टिपातेन ॥ ८ ॥
मदेकशरणानतीव दुःखार्तान् ।
मयि यदि करुणा तव भो
पालय शृङ्गाद्रिवासिनो लोकान् ॥ ९ ॥
रदनविनिर्धूतकुन्दगर्वालिम् ।
मदनरिपुसहोत्थां
सरसिजभवभामिनीं हृदा कलये ॥ १० ॥
