Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൦.൧൪

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 14 — Brahmā's Prayers of Apology in Malayalam)

Vyasa

Also known as sribrahmovaca

Brahmā's Prayers of Apology. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 14 (The Life of Kṛṣṇa), 61 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

#of 61
ശ്രീബ്രഹ്മോവാച
നൌമീഡ്യ തേഽഭ്രവപുഷേ തഡിദമ്ബരായ
ഗുഞ്ജാവതംസപരിപിച്ഛലസന്മുഖായ ।
വന്യസ്രജേ കവലവേത്രവിഷാണവേണു-
ലക്ഷ്മശ്രിയേ മൃദുപദേ പശുപാങ്ഗജായ ॥ ൧ ॥
അസ്യാപി ദേവ വപുഷോ മദനുഗ്രഹസ്യ
സ്വേച്ഛാമയസ്യ ന തു ഭൂതമയസ്യ കോഽപി ।
നേശേ മഹി ത്വവസിതും മനസാന്തരേണ
സാക്ഷാത്തവൈവ കിമുതാത്മസുഖാനുഭൂതേഃ ॥ ൨ ॥
ജ്ഞാനേ പ്രയാസമുദപാസ്യ നമന്ത ഏവ
ജീവന്തി സന്മുഖരിതാം ഭവദീയവാര്താമ് ।
സ്ഥാനേ സ്ഥിതാഃ ശ്രുതിഗതാം തനുവാങ്മനോഭി-
ര്യേ പ്രായശോഽജിത ജിതോഽപ്യസി തൈസ്ത്രിലോക്യാമ് ॥ ൩ ॥
ശ്രേയഃസൃതിം ഭക്തിമുദസ്യ തേ വിഭോ
ക്ലിശ്യന്തി യേ കേവലബോധലബ്ധയേ ।
തേഷാമസൌ ക്ലേശല ഏവ ശിഷ്യതേ
നാന്യദ് യഥാ സ്ഥൂലതുഷാവഘാതിനാമ് ॥ ൪ ॥
പുരേഹ ഭൂമന് ബഹവോഽപി യോഗിന-
സ്ത്വദര്പിതേഹാ നിജകര്മലബ്ധയാ ।
വിബുധ്യ ഭക്ത്യൈവ കഥോപനീതയാ
പ്രപേദിരേഽഞ്ജോഽച്യുത തേ ഗതിം പരാമ് ॥ ൫ ॥
തഥാപി ഭൂമന്മഹിമാഗുണസ്യ തേ
വിബോദ്ധുമര്ഹത്യമലാന്തരാത്മഭിഃ ।
അവിക്രിയാത് സ്വാനുഭവാദരൂപതോ
ഹ്യനന്യബോധ്യാത്മതയാ ന ചാന്യഥാ ॥ ൬ ॥
ഗുണാത്മനസ്തേഽപി ഗുണാന് വിമാതും
ഹിതാവതീര്ണസ്യ ക ഈശിരേഽസ്യ ।
കാലേന യൈര്വാ വിമിതാഃ സുകല്പൈ-
ര്ഭൂപാംശവഃ ഖേ മിഹികാ ദ്യുഭാസഃ ॥ ൭ ॥
തത്തേഽനുകമ്പാം സുസമീക്ഷമാണോ
ഭുഞ്ജാന ഏവാത്മകൃതം വിപാകമ് ।
ഹൃദ്വാഗ്വപുര്ഭിര്വിദധന്നമസ്തേ
ജീവേത യോ മുക്തിപദേ സ ദായഭാക് ॥ ൮ ॥
പശ്യേശ മേഽനാര്യമനന്ത ആദ്യേ
പരാത്മനി ത്വയ്യപി മായിമായിനി ।
മായാം വിതത്യേക്ഷിതുമാത്മവൈഭവം
ഹ്യഹം കിയാനൈച്ഛമിവാര്ചിരഗ്നൌ ॥ ൯ ॥
അതഃ ക്ഷമസ്വാച്യുത മേ രജോഭുവോ
ഹ്യജാനതസ്ത്വത്പൃഥഗീശമാനിനഃ ।
അജാവലേപാന്ധതമോഽന്ധചക്ഷുഷ
ഏഷോഽനുകമ്പ്യോ മയി നാഥവാനിതി ॥ ൧൦ ॥
ക്വാഹം തമോമഹദഹംഖചരാഗ്നിവാര്ഭൂ-
സംവേഷ്ടിതാണ്ഡഘടസപ്തവിതസ്തികായഃ ।
ക്വേദൃഗ്വിധാവിഗണിതാണ്ഡപരാണുചര്യാ-
വാതാധ്വരോമവിവരസ്യ ച തേ മഹിത്വമ് ॥ ൧൧ ॥
ഉത്ക്ഷേപണം ഗര്ഭഗതസ്യ പാദയോഃ
കിം കല്പതേ മാതുരധോക്ഷജാഗസേ ।
കിമസ്തിനാസ്തിവ്യപദേശഭൂഷിതം
തവാസ്തി കുക്ഷേഃ കിയദപ്യനന്തഃ ॥ ൧൨ ॥
ജഗത് ത്രയാന്തോദധിസമ്പ്ലവോദേ
നാരായണസ്യോദരനാഭിനാലാത് ।
വിനിര്ഗതോഽജസ്ത്വിതി വാങ്ന വൈ മൃഷാ
കിന്ത്വീശ്വര ത്വന്ന വിനിര്ഗതോഽസ്മി ॥ ൧൩ ॥
നാരായണസ്ത്വം ന ഹി സര്വദേഹിനാ-
മാത്മാസ്യധീശാഖിലലോകസാക്ഷീ ।
നാരായണോഽങ്ഗം നരഭൂജലായനാ-
ത്തച്ചാപി സത്യം ന തവൈവ മായാ ॥ ൧൪ ॥
തച്ചേജ്ജലസ്ഥം തവ സജ്ജഗദ്വപുഃ
കിം മേ ന ദൃഷ്ടം ഭഗവംസ്തദൈവ ।
കിം വാ സുദൃഷ്ടം ഹൃദി മേ തദൈവ
കിം നോ സപദ്യേവ പുനര്വ്യദര്ശി ॥ ൧൫ ॥
അത്രൈവ മായാധമനാവതാരേ
ഹ്യസ്യ പ്രപഞ്ചസ്യ ബഹിഃ സ്ഫുടസ്യ ।
കൃത്സ്നസ്യ ചാന്തര്ജഠരേ ജനന്യാ
മായാത്വമേവ പ്രകടീകൃതം തേ ॥ ൧൬ ॥
യസ്യ കുക്ഷാവിദം സര്വം സാത്മം ഭാതി യഥാ തഥാ ।
തത്ത്വയ്യപീഹ തത് സര്വം കിമിദം മായയാ വിനാ ॥ ൧൭ ॥
അദ്യൈവ ത്വദൃതേഽസ്യ കിം മമ ന തേ മായാത്വമാദര്ശിത-
മേകോഽസി പ്രഥമം തതോ വ്രജസുഹൃദ്വത്സാഃ സമസ്താ അപി ।
താവന്തോഽസി ചതുര്ഭുജാസ്തദഖിലൈഃ സാകം മയോപാസിതാ-
സ്താവന്ത്യേവ ജഗന്ത്യഭൂസ്തദമിതം ബ്രഹ്മാദ്വയം ശിഷ്യതേ ॥ ൧൮ ॥
അജാനതാം ത്വത്പദവീമനാത്മ-
ന്യാത്മാത്മനാ ഭാസി വിതത്യ മായാമ് ।
സൃഷ്ടാവിവാഹം ജഗതോ വിധാന
ഇവ ത്വമേഷോഽന്ത ഇവ ത്രിനേത്രഃ ॥ ൧൯ ॥
സുരേഷ്വൃഷിഷ്വീശ തഥൈവ നൃഷ്വപി
തിര്യക്ഷു യാദഃസ്വപി തേഽജനസ്യ ।
ജന്മാസതാം ദുര്മദനിഗ്രഹായ
പ്രഭോ വിധാതഃ സദനുഗ്രഹായ ച ॥ ൨൦ ॥
കോ വേത്തി ഭൂമന് ഭഗവന് പരാത്മന്
യോഗേശ്വരോതീര്ഭവതസ്ത്രിലോക്യാമ് ।
ക്വ വാ കഥം വാ കതി വാ കദേതി
വിസ്താരയന്ക്രീഡസി യോഗമായാമ് ॥ ൨൧ ॥
തസ്മാദിദം ജഗദശേഷമസത്സ്വരൂപം
സ്വപ്നാഭമസ്തധിഷണം പുരുദുഃഖദുഃഖമ് ।
ത്വയ്യേവ നിത്യസുഖബോധതനാവനന്തേ
മായാത ഉദ്യദപി യത് സദിവാവഭാതി ॥ ൨൨ ॥
ഏകസ്ത്വമാത്മാ പുരുഷഃ പുരാണഃ
സത്യഃ സ്വയംജ്യോതിരനന്ത ആദ്യഃ ।
നിത്യോഽക്ഷരോഽജസ്രസുഖോ നിരഞ്ജനഃ
പൂര്ണാദ്വയോ മുക്ത ഉപാധിതോഽമൃതഃ ॥ ൨൩ ॥
ഏവംവിധം ത്വാം സകലാത്മനാമപി
സ്വാത്മാനമാത്മാത്മതയാ വിചക്ഷതേ ।
ഗുര്വര്കലബ്ധോപനിഷത്സുചക്ഷുഷാ
യേ തേ തരന്തീവ ഭവാനൃതാമ്ബുധിമ് ॥ ൨൪ ॥
ആത്മാനമേവാത്മതയാവിജാനതാം
തേനൈവ ജാതം നിഖിലം പ്രപഞ്ചിതമ് ।
ജ്ഞാനേന ഭൂയോഽപി ച തത് പ്രലീയതേ
രജ്ജ്വാമഹേര്ഭോഗഭവാഭവൌ യഥാ ॥ ൨൫ ॥
അജ്ഞാനസംജ്ഞൌ ഭവബന്ധമോക്ഷൌ
ദ്വൌ നാമ നാന്യൌ സ്ത ഋതജ്ഞഭാവാത് ।
അജസ്രചിത്യാത്മനി കേവലേ പരേ
വിചാര്യമാണേ തരണാവിവാഹനീ ॥ ൨൬ ॥
ത്വാമാത്മാനം പരം മത്വാ പരമാത്മാനമേവ ച ।
ആത്മാ പുനര്ബഹിര്മൃഗ്യ അഹോഽജ്ഞജനതാജ്ഞതാ ॥ ൨൭ ॥
അന്തര്ഭവേഽനന്ത ഭവന്തമേവ
ഹ്യതത്ത്യജന്തോ മൃഗയന്തി സന്തഃ ।
അസന്തമപ്യന്ത്യഹിമന്തരേണ
സന്തം ഗുണം തം കിമു യന്തി സന്തഃ ॥ ൨൮ ॥
അഥാപി തേ ദേവ പദാമ്ബുജദ്വയ-
പ്രസാദലേശാനുഗൃഹീത ഏവ ഹി ।
ജാനാതി തത്ത്വം ഭഗവന് മഹിമ്നോ
ന ചാന്യ ഏകോഽപി ചിരം വിചിന്വന് ॥ ൨൯ ॥
തദസ്തു മേ നാഥ സ ഭൂരിഭാഗോ
ഭവേഽത്ര വാന്യത്ര തു വാ തിരശ്ചാമ് ।
യേനാഹമേകോഽപി ഭവജ്ജനാനാം
ഭൂത്വാ നിഷേവേ തവ പാദപല്ലവമ് ॥ ൩൦ ॥
അഹോഽതിധന്യാ വ്രജഗോരമണ്യഃ
സ്തന്യാമൃതം പീതമതീവ തേ മുദാ ।
യാസാം വിഭോ വത്സതരാത്മജാത്മനാ
യത്തൃപ്തയേഽദ്യാപി ന ചാലമധ്വരാഃ ॥ ൩൧ ॥
അഹോ ഭാഗ്യമഹോ ഭാഗ്യം നന്ദഗോപവ്രജൌകസാമ് ।
യന്മിത്രം പരമാനന്ദം പൂര്ണം ബ്രഹ്മ സനാതനമ് ॥ ൩൨ ॥
ഏഷാം തു ഭാഗ്യമഹിമാച്യുത താവദാസ്താ-
മേകാദശൈവ ഹി വയം ബത ഭൂരിഭാഗാഃ ।
ഏതദ്ധൃഷീകചഷകൈരസകൃത് പിബാമഃ
ശര്വാദയോഽങ്ഘ്യ്രുദജമധ്വമൃതാസവം തേ ॥ ൩൩ ॥
തദ് ഭൂരിഭാഗ്യമിഹ ജന്മ കിമപ്യടവ്യാം
യദ് ഗോകുലേഽപി കതമാങ്ഘ്രിരജോഽഭിഷേകമ് ।
യജ്ജീവിതം തു നിഖിലം ഭഗവാന് മുകുന്ദ-
സ്ത്വദ്യാപി യത്പദരജഃ ശ്രുതിമൃഗ്യമേവ ॥ ൩൪ ॥
ഏഷാം ഘോഷനിവാസിനാമുത ഭവാന് കിം ദേവ രാതേതി ന-
ശ്ചേതോ വിശ്വഫലാത് ഫലം ത്വദപരം കുത്രാപ്യയന് മുഹ്യതി ।
സദ്വേഷാദിവ പൂതനാപി സകുലാ ത്വാമേവ ദേവാപിതാ
യദ്ധാമാര്ഥസുഹൃത്പ്രിയാത്മതനയപ്രാണാശയാസ്ത്വത്കൃതേ ॥ ൩൫ ॥
താവദ് രാഗാദയഃ സ്തേനാസ്താവത് കാരാഗൃഹം ഗൃഹമ് ।
താവന്മോഹോഽങ്ഘ്രിനിഗഡോ യാവത് കൃഷ്ണ ന തേ ജനാഃ ॥ ൩൬ ॥
പ്രപഞ്ചം നിഷ്പ്രപഞ്ചോഽപി വിഡമ്ബയസി ഭൂതലേ ।
പ്രപന്നജനതാനന്ദസന്ദോഹം പ്രഥിതും പ്രഭോ ॥ ൩൭ ॥
ജാനന്ത ഏവ ജാനന്തു കിം ബഹൂക്ത്യാ ന മേ പ്രഭോ ।
മനസോ വപുഷോ വാചോ വൈഭവം തവ ഗോചരഃ ॥ ൩൮ ॥
അനുജാനീഹി മാം കൃഷ്ണ സര്വം ത്വം വേത്സി സര്വദൃക് ।
ത്വമേവ ജഗതാം നാഥോ ജഗദേതത്തവാര്പിതമ് ॥ ൩൯ ॥
ശ്രീകൃഷ്ണ വൃഷ്ണികുലപുഷ്കരജോഷദായിന്
ക്ഷ്മാനിര്ജരദ്വിജപശൂദധിവൃദ്ധികാരിന് ।
ഉദ്ധര്മശാര്വരഹര ക്ഷിതിരാക്ഷസധ്രു-
ഗാകല്പമാര്കമര്ഹന് ഭഗവന്നമസ്തേ ॥ ൪൦ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഇത്യഭിഷ്ടൂയ ഭൂമാനം ത്രിഃ പരിക്രമ്യ പാദയോഃ ।
നത്വാഭീഷ്ടം ജഗദ്ധാതാ സ്വധാമ പ്രത്യപദ്യത ॥ ൪൧ ॥
തതോഽനുജ്ഞാപ്യ ഭഗവാന് സ്വഭുവം പ്രാഗവസ്ഥിതാന് ।
വത്സാന് പുലിനമാനിന്യേ യഥാപൂര്വസഖം സ്വകമ് ॥ ൪൨ ॥
ഏകസ്മിന്നപി യാതേഽബ്ദേ പ്രാണേശം ചാന്തരാത്മനഃ ।
കൃഷ്ണമായാഹതാ രാജന് ക്ഷണാര്ധം മേനിരേഽര്ഭകാഃ ॥ ൪൩ ॥
കിം കിം ന വിസ്മരന്തീഹ മായാമോഹിതചേതസഃ ।
യന്മോഹിതം ജഗത് സര്വമഭീക്ഷ്ണം വിസ്മൃതാത്മകമ് ॥ ൪൪ ॥
ഊചുശ്ച സുഹൃദഃ കൃഷ്ണം സ്വാഗതം തേഽതിരംഹസാ ।
നൈകോഽപ്യഭോജി കവല ഏഹീതഃ സാധു ഭുജ്യതാമ് ॥ ൪൫ ॥
തതോ ഹസന് ഹൃഷീകേശോഽഭ്യവഹൃത്യ സഹാര്ഭകൈഃ ।
ദര്ശയംശ്ചര്മാജഗരം ന്യവര്തത വനാദ് വ്രജമ് ॥ ൪൬ ॥
ബര്ഹപ്രസൂനവനധാതുവിചിത്രിതാങ്ഗഃ
പ്രോദ്ദാമവേണുദലശൃങ്ഗരവോത്സവാഢ്യഃ ।
വത്സാന് ഗൃണന്നനുഗഗീതപവിത്രകീര്തി-
ര്ഗോപീദൃഗുത്സവദൃശിഃ പ്രവിവേശ ഗോഷ്ഠമ് ॥ ൪൭ ॥
അദ്യാനേന മഹാവ്യാലോ യശോദാനന്ദസൂനുനാ ।
ഹതോഽവിതാ വയം ചാസ്മാദിതി ബാലാ വ്രജേ ജഗുഃ ॥ ൪൮ ॥
ശ്രീരാജോവാച
ബ്രഹ്മന് പരോദ്ഭവേ കൃഷ്ണേ ഇയാന് പ്രേമാ കഥം ഭവേത് ।
യോഽഭൂതപൂര്വസ്തോകേഷു സ്വോദ്ഭവേഷ്വപി കഥ്യതാമ് ॥ ൪൯ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
സര്വേഷാമപി ഭൂതാനാം നൃപ സ്വാത്മൈവ വല്ലഭഃ ।
ഇതരേഽപത്യവിത്താദ്യാസ്തദ്വല്ലഭതയൈവ ഹി ॥ ൫൦ ॥
തദ് രാജേന്ദ്ര യഥാ സ്നേഹഃ സ്വസ്വകാത്മനി ദേഹിനാമ് ।
ന തഥാ മമതാലമ്ബിപുത്രവിത്തഗൃഹാദിഷു ॥ ൫൧ ॥
ദേഹാത്മവാദിനാം പുംസാമപി രാജന്യസത്തമ ।
യഥാ ദേഹഃ പ്രിയതമസ്തഥാ ന ഹ്യനു യേ ച തമ് ॥ ൫൨ ॥
ദേഹോഽപി മമതാഭാക് ചേത്തര്ഹ്യസൌ നാത്മവത് പ്രിയഃ ।
യജ്ജീര്യത്യപി ദേഹേഽസ്മിന് ജീവിതാശാ ബലീയസീ ॥ ൫൩ ॥
തസ്മാത് പ്രിയതമഃ സ്വാത്മാ സര്വേഷാമപി ദേഹിനാമ് ।
തദര്ഥമേവ സകലം ജഗദേതച്ചരാചരമ് ॥ ൫൪ ॥
കൃഷ്ണമേനമവേഹി ത്വമാത്മാനമഖിലാത്മനാമ് ।
ജഗദ്ധിതായ സോഽപ്യത്ര ദേഹീവാഭാതി മായയാ ॥ ൫൫ ॥
വസ്തുതോ ജാനതാമത്ര കൃഷ്ണം സ്ഥാസ്നു ചരിഷ്ണു ച ।
ഭഗവദ്രൂപമഖിലം നാന്യദ് വസ്ത്വിഹ കിഞ്ചന ॥ ൫൬ ॥
സര്വേഷാമപി വസ്തൂനാം ഭാവാര്ഥോ ഭവതി സ്ഥിതഃ ।
തസ്യാപി ഭഗവാന് കൃഷ്ണഃ കിമതദ് വസ്തു രൂപ്യതാമ് ॥ ൫൭ ॥
സമാശ്രിതാ യേ പദപല്ലവപ്ലവം
മഹത്പദം പുണ്യയശോ മുരാരേഃ ।
ഭവാമ്ബുധിര്വത്സപദം പരം പദം
പദം പദം യദ് വിപദാം ന തേഷാമ് ॥ ൫൮ ॥
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം യത് പൃഷ്ടോഽഹമിഹ ത്വയാ ।
തത് കൌമാരേ ഹരികൃതം പൌഗണ്ഡേ പരികീര്തിതമ് ॥ ൫൯ ॥
ഏതത് സുഹൃദ്ഭിശ്ചരിതം മുരാരേ-
രഘാര്ദനം ശാദ്വലജേമനം ച ।
വ്യക്തേതരദ് രൂപമജോര്വഭിഷ്ടവം
ശൃണ്വന് ഗൃണന്നേതി നരോഽഖിലാര്ഥാന് ॥ ൬൦ ॥
ഏവം വിഹാരൈഃ കൌമാരൈഃ കൌമാരം ജഹതുര്വ്രജേ ।
നിലായനൈഃ സേതുബന്ധൈര്മര്കടോത്പ്ലവനാദിഭിഃ ॥ ൬൧ ॥

Explore More