Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൦.൪൧

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 41 — Kṛṣṇa and Balarāma Enter Mathurā in Malayalam)

Vyasa

Also known as stuvatastasya bhagavan darsayitva jale vapu

Kṛṣṇa and Balarāma Enter Mathurā. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 41 (The Life of Kṛṣṇa), 52 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീശുക ഉവാച
സ്തുവതസ്തസ്യ ഭഗവാന് ദര്ശയിത്വാ ജലേ വപുഃ ।
ഭൂയഃ സമാഹരത് കൃഷ്ണോ നടോ നാട്യമിവാത്മനഃ ॥ ൧ ॥
സോഽപി ചാന്തര്ഹിതം വീക്ഷ്യ ജലാദുന്മജ്യ സത്വരഃ ।
കൃത്വാ ചാവശ്യകം സര്വം വിസ്മിതോ രഥമാഗമത് ॥ ൨ ॥
തമപൃച്ഛദ്ധൃഷീകേശഃ കിം തേ ദൃഷ്ടമിവാദ്ഭുതമ് ।
ഭൂമൌ വിയതി തോയേ വാ തഥാ ത്വാം ലക്ഷയാമഹേ ॥ ൩ ॥
ശ്രീഅക്രൂര ഉവാച
അദ്ഭുതാനീഹ യാവന്തി ഭൂമൌ വിയതി വാ ജലേ ।
ത്വയി വിശ്വാത്മകേ താനി കിം മേഽദൃഷ്ടം വിപശ്യതഃ ॥ ൪ ॥
യത്രാദ്ഭുതാനി സര്വാണി ഭൂമൌ വിയതി വാ ജലേ ।
തം ത്വാനുപശ്യതോ ബ്രഹ്മന് കിം മേ ദൃഷ്ടമിഹാദ്ഭുതമ് ॥ ൫ ॥
ഇത്യുക്ത്വാ ചോദയാമാസ സ്യന്ദനം ഗാന്ദിനീസുതഃ ।
മഥുരാമനയദ് രാമം കൃഷ്ണം ചൈവ ദിനാത്യയേ ॥ ൬ ॥
മാര്ഗേ ഗ്രാമജനാ രാജംസ്തത്ര തത്രോപസങ്ഗതാഃ ।
വസുദേവസുതൌ വീക്ഷ്യ പ്രീതാ ദൃഷ്ടിം ന ചാദദുഃ ॥ ൭ ॥
താവദ് വ്രജൌകസസ്തത്ര നന്ദഗോപാദയോഽഗ്രതഃ ।
പുരോപവനമാസാദ്യ പ്രതീക്ഷന്തോഽവതസ്ഥിരേ ॥ ൮ ॥
താന് സമേത്യാഹ ഭഗവാനക്രൂരം ജഗദീശ്വരഃ ।
ഗൃഹീത്വാ പാണിനാ പാണിം പ്രശ്രിതം പ്രഹസന്നിവ ॥ ൯ ॥
ഭവാന് പ്രവിശതാമഗ്രേ സഹയാനഃ പുരീം ഗൃഹമ് ।
വയം ത്വിഹാവമുച്യാഥ തതോ ദ്രക്ഷ്യാമഹേ പുരീമ് ॥ ൧൦ ॥
ശ്രീഅക്രൂര ഉവാച
നാഹം ഭവദ്ഭ്യാം രഹിതഃ പ്രവേക്ഷ്യേ മഥുരാം പ്രഭോ ।
ത്യക്തും നാര്ഹസി മാം നാഥ ഭക്തം തേ ഭക്തവത്സല ॥ ൧൧ ॥
ആഗച്ഛ യാമ ഗേഹാന്നഃ സനാഥാന്കുര്വധോക്ഷജ ।
സഹാഗ്രജഃ സഗോപാലൈഃ സുഹൃദ്ഭിശ്ച സുഹൃത്തമ ॥ ൧൨ ॥
പുനീഹി പാദരജസാ ഗൃഹാന് നോ ഗൃഹമേധിനാമ് ।
യച്ഛൌചേനാനുതൃപ്യന്തി പിതരഃ സാഗ്നയഃ സുരാഃ ॥ ൧൩ ॥
അവനിജ്യാങ്ഘ്രിയുഗലമാസീത്ശ്ലോക്യോ ബലിര്മഹാന് ।
ഐശ്വര്യമതുലം ലേഭേ ഗതിം ചൈകാന്തിനാം തു യാ ॥ ൧൪ ॥
ആപസ്തേഽങ്ഘ്യ്രവനേജന്യസ്ത്രീംല്ലോകാന് ശുചയോഽപുനന് ।
ശിരസാധത്ത യാഃ ശര്വഃ സ്വര്യാതാഃ സഗരാത്മജാഃ ॥ ൧൫ ॥
ദേവദേവ ജഗന്നാഥ പുണ്യശ്രവണകീര്തന ।
യദൂത്തമോത്തമഃശ്ലോക നാരായണ നമോഽസ്തു തേ ॥ ൧൬ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
ആയാസ്യേ ഭവതോ ഗേഹമഹമാര്യസമന്വിതഃ ।
യദുചക്രദ്രുഹം ഹത്വാ വിതരിഷ്യേ സുഹൃത്പ്രിയമ് ॥ ൧൭ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഏവമുക്തോ ഭഗവതാ സോഽക്രൂരോ വിമനാ ഇവ ।
പുരീം പ്രവിഷ്ടഃ കംസായ കര്മാവേദ്യ ഗൃഹം യയൌ ॥ ൧൮ ॥
അഥാപരാഹ്നേ ഭഗവാന് കൃഷ്ണഃ സങ്കര്ഷണാന്വിതഃ ।
മഥുരാം പ്രാവിശദ് ഗോപൈര്ദിദൃക്ഷുഃ പരിവാരിതഃ ॥ ൧൯ ॥
ദദര്ശ താം സ്ഫാടികതുങ്ഗഗോപുര-
ദ്വാരാം ബൃഹദ്ധേമകപാടതോരണാമ് ।
താമ്രാരകോഷ്ഠാം പരിഖാദുരാസദാ-
മുദ്യാനരമ്യോപവനോപശോഭിതാമ് ॥ ൨൦ ॥
സൌവര്ണശൃങ്ഗാടകഹര്മ്യനിഷ്കുടൈഃ
ശ്രേണീസഭാഭിര്ഭവനൈരുപസ്കൃതാമ് ।
വൈദൂര്യവജ്രാമലനീലവിദ്രുമൈ-
ര്മുക്താഹരിദ്ഭിര്വലഭീഷു വേദിഷു ॥ ൨൧ ॥
ജുഷ്ടേഷു ജാലാമുഖരന്ധ്രകുട്ടിമേ-
ഷ്വാവിഷ്ടപാരാവതബര്ഹിനാദിതാമ് ।
സംസിക്തരഥ്യാപണമാര്ഗചത്വരാം
പ്രകീര്ണമാല്യാങ്കുരലാജതണ്ഡുലാമ് ॥ ൨൨ ॥
ആപൂര്ണകുമ്ഭൈര്ദധിചന്ദനോക്ഷിതൈഃ
പ്രസൂനദീപാവലിഭിഃ സപല്ലവൈഃ ।
സവൃന്ദരമ്ഭാക്രമുകൈഃ സകേതുഭിഃ
സ്വലങ്കൃതദ്വാരഗൃഹാം സപട്ടികൈഃ ॥ ൨൩ ॥
താം സമ്പ്രവിഷ്ടൌ വസുദേവനന്ദനൌ
വൃതൌ വയസ്യൈര്നരദേവവര്ത്മനാ ।
ദ്രഷ്ടും സമീയുസ്ത്വരിതാഃ പുരസ്ത്രിയോ
ഹര്മ്യാണി ചൈവാരുരുഹുര്നൃപോത്സുകാഃ ॥ ൨൪ ॥
കാശ്ചിദ് വിപര്യഗ്ധൃതവസ്ത്രഭൂഷണാ
വിസ്മൃത്യ ചൈകം യുഗലേഷ്വഥാപരാഃ ।
കൃതൈകപത്രശ്രവനൈകനൂപുരാ
നാങ്ക്ത്വാ ദ്വിതീയം ത്വപരാശ്ച ലോചനമ് ॥ ൨൫ ॥
അശ്നന്ത്യ ഏകാസ്തദപാസ്യ സോത്സവാ
അഭ്യജ്യമാനാ അകൃതോപമജ്ജനാഃ ।
സ്വപന്ത്യ ഉത്ഥായ നിശമ്യ നിഃസ്വനം
പ്രപായയന്ത്യോഽര്ഭമപോഹ്യ മാതരഃ ॥ ൨൬ ॥
മനാംസി താസാമരവിന്ദലോചനഃ
പ്രഗല്ഭലീലാഹസിതാവലോകൈഃ ।
ജഹാര മത്തദ്വിരദേന്ദ്രവിക്രമോ
ദൃശാം ദദച്ഛ്രീരമണാത്മനോത്സവമ് ॥ ൨൭ ॥
ദൃഷ്ട്വാ മുഹുഃ ശ്രുതമനുദ്രുതചേതസസ്തം
തത്പ്രേക്ഷണോത്സ്മിതസുധോക്ഷണലബ്ധമാനാഃ ।
ആനന്ദമൂര്തിമുപഗുഹ്യ ദൃശാത്മലബ്ധം
ഹൃഷ്യത്ത്വചോ ജഹുരനന്തമരിന്ദമാധിമ് ॥ ൨൮ ॥
പ്രാസാദശിഖരാരൂഢാഃ പ്രീത്യുത്ഫുല്ലമുഖാമ്ബുജാഃ ।
അഭ്യവര്ഷന് സൌമനസ്യൈഃ പ്രമദാ ബലകേശവൌ ॥ ൨൯ ॥
ദധ്യക്ഷതൈഃ സോദപാത്രൈഃ സ്രഗ്ഗന്ധൈരഭ്യുപായനൈഃ ।
താവാനര്ചുഃ പ്രമുദിതാസ്തത്ര തത്ര ദ്വിജാതയഃ ॥ ൩൦ ॥
ഊചുഃ പൌരാ അഹോ ഗോപ്യസ്തപഃ കിമചരന്മഹത് ।
യാ ഹ്യേതാവനുപശ്യന്തി നരലോകമഹോത്സവൌ ॥ ൩൧ ॥
രജകം കഞ്ചിദായാന്തം രങ്ഗകാരം ഗദാഗ്രജഃ ।
ദൃഷ്ട്വായാചത വാസാംസി ധൌതാന്യത്യുത്തമാനി ച ॥ ൩൨ ॥
ദേഹ്യാവയോഃ സമുചിതാന്യങ്ഗ വാസാംസി ചാര്ഹതോഃ ।
ഭവിഷ്യതി പരം ശ്രേയോ ദാതുസ്തേ നാത്ര സംശയഃ ॥ ൩൩ ॥
സ യാചിതോ ഭഗവതാ പരിപൂര്ണേന സര്വതഃ ।
സാക്ഷേപം രുഷിതഃ പ്രാഹ ഭൃത്യോ രാജ്ഞഃ സുദുര്മദഃ ॥ ൩൪ ॥
ഈദൃശാന്യേവ വാസാംസി നിത്യം ഗിരിവനേചരഃ ।
പരിധത്ത കിമുദ്വൃത്താ രാജദ്രവ്യാണ്യഭീപ്സഥ ॥ ൩൫ ॥
യാതാശു ബാലിശാ മൈവം പ്രാര്ഥ്യം യദി ജിജീവീഷാ ।
ബധ്നന്തി ഘ്നന്തി ലുമ്പന്തി ദൃപ്തം രാജകുലാനി വൈ ॥ ൩൬ ॥
ഏവം വികത്ഥമാനസ്യ കുപിതോ ദേവകീസുതഃ ।
രജകസ്യ കരാഗ്രേണ ശിരഃ കായാദപാതയത് ॥ ൩൭ ॥
തസ്യാനുജീവിനഃ സര്വേ വാസഃകോശാന്വിസൃജ്യ വൈ ।
ദുദ്രുവുഃ സര്വതോ മാര്ഗം വാസാംസി ജഗൃഹേഽച്യുതഃ ॥ ൩൮ ॥
വസിത്വാത്മപ്രിയേ വസ്ത്രേ കൃഷ്ണഃ സങ്കര്ഷണസ്തഥാ ।
ശേഷാണ്യാദത്ത ഗോപേഭ്യോ വിസൃജ്യ ഭുവി കാനിചിത് ॥ ൩൯ ॥
തതസ്തു വായകഃ പ്രീതസ്തയോര്വേഷമകല്പയത് ।
വിചിത്രവര്ണൈശ്ചൈലേയൈരാകല്പൈരനുരൂപതഃ ॥ ൪൦ ॥
നാനാലക്ഷണവേഷാഭ്യാം കൃഷ്ണരാമൌ വിരേജതുഃ ।
സ്വലങ്കൃതൌ ബാലഗജൌ പര്വണീവ സിതേതരൌ ॥ ൪൧ ॥
തസ്യ പ്രസന്നോ ഭഗവാന് പ്രാദാത്സാരൂപ്യമാത്മനഃ ।
ശ്രിയം ച പരമാം ലോകേ ബലൈശ്വര്യസ്മൃതീന്ദ്രിയമ് ॥ ൪൨ ॥
തതഃ സുദാമ്നോ ഭവനം മാലാകാരസ്യ ജഗ്മതുഃ ।
തൌ ദൃഷ്ട്വാ സ സമുത്ഥായ നനാമ ശിരസാ ഭുവി ॥ ൪൩ ॥
തയോരാസനമാനീയ പാദ്യം ചാര്ഘ്യാര്ഹണാദിഭിഃ ।
പൂജാം സാനുഗയോശ്ചക്രേ സ്രക്താമ്ബൂലാനുലേപനൈഃ ॥ ൪൪ ॥
പ്രാഹ നഃ സാര്ഥകം ജന്മ പാവിതം ച കുലം പ്രഭോ ।
പിതൃദേവര്ഷയോ മഹ്യം തുഷ്ടാ ഹ്യാഗമനേന വാമ് ॥ ൪൫ ॥
ഭവന്തൌ കില വിശ്വസ്യ ജഗതഃ കാരണം പരമ് ।
അവതീര്ണാവിഹാംശേന ക്ഷേമായ ച ഭവായ ച ॥ ൪൬ ॥
ന ഹി വാം വിഷമാ ദൃഷ്ടിഃ സുഹൃദോര്ജഗദാത്മനോഃ ।
സമയോഃ സര്വഭൂതേഷു ഭജന്തം ഭജതോരപി ॥ ൪൭ ॥
താവാജ്ഞാപയതം ഭൃത്യം കിമഹം കരവാണി വാമ് ।
പുംസോഽത്യനുഗ്രഹോ ഹ്യേഷ ഭവദ്ഭിര്യന്നിയുജ്യതേ ॥ ൪൮ ॥
ഇത്യഭിപ്രേത്യ രാജേന്ദ്ര സുദാമാ പ്രീതമാനസഃ ।
ശസ്തൈഃ സുഗന്ധൈഃ കുസുമൈര്മാലാ വിരചിതാ ദദൌ ॥ ൪൯ ॥
താഭിഃ സ്വലങ്കൃതൌ പ്രീതൌ കൃഷ്ണരാമൌ സഹാനുഗൌ ।
പ്രണതായ പ്രപന്നായ ദദതുര്വരദൌ വരാന് ॥ ൫൦ ॥
സോഽപി വവ്രേഽചലാം ഭക്തിം തസ്മിന്നേവാഖിലാത്മനി ।
തദ്ഭക്തേഷു ച സൌഹാര്ദം ഭൂതേഷു ച ദയാം പരാമ് ॥ ൫൧ ॥
ഇതി തസ്മൈ വരം ദത്ത്വാ ശ്രിയം ചാന്വയവര്ധിനീമ് ।
ബലമായുര്യശഃ കാന്തിം നിര്ജഗാമ സഹാഗ്രജഃ ॥ ൫൨ ॥

Explore More