Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൦.൪൭

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 47 — The Gopīs' Message and the Song to the Bee in Malayalam)

Vyasa

Also known as tam viksya krsnanucaram vrajastriya

The Gopīs' Message and the Song to the Bee. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 47 (The Life of Kṛṣṇa), 69 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

#of 69
ശ്രീശുക ഉവാച
തം വീക്ഷ്യ കൃഷ്ണാനുചരം വ്രജസ്ത്രിയഃ
പ്രലമ്ബബാഹും നവകഞ്ജലോചനമ് ।
പീതാമ്ബരം പുഷ്കരമാലിനം ലസ-
ന്മുഖാരവിന്ദം പരിമൃഷ്ടകുണ്ഡലമ് ॥ ൧ ॥
സുവിസ്മിതാഃ കോഽയമപീവ്യദര്ശനഃ
കുതശ്ച കസ്യാച്യുതവേഷഭൂഷണഃ ।
ഇതി സ്മ സര്വാഃ പരിവവ്രുരുത്സുകാ-
സ്തമുത്തമഃശ്ലോകപദാമ്ബുജാശ്രയമ് ॥ ൨ ॥
തം പ്രശ്രയേണാവനതാഃ സുസത്കൃതം
സവ്രീഡഹാസേക്ഷണസൂനൃതാദിഭിഃ ।
രഹസ്യപൃച്ഛന്നുപവിഷ്ടമാസനേ
വിജ്ഞായ സന്ദേശഹരം രമാപതേഃ ॥ ൩ ॥
ജാനീമസ്ത്വാം യദുപതേഃ പാര്ഷദം സമുപാഗതമ് ।
ഭര്ത്രേഹ പ്രേഷിതഃ പിത്രോര്ഭവാന് പ്രിയചികീര്ഷയാ ॥ ൪ ॥
അന്യഥാ ഗോവ്രജേ തസ്യ സ്മരണീയം ന ചക്ഷ്മഹേ ।
സ്നേഹാനുബന്ധോ ബന്ധൂനാം മുനേരപി സുദുസ്ത്യജഃ ॥ ൫ ॥
അന്യേഷ്വര്ഥകൃതാ മൈത്രീ യാവദര്ഥവിഡമ്ബനമ് ।
പുമ്ഭിഃ സ്ത്രീഷു കൃതാ യദ്വത് സുമനഃസ്വിവ ഷട്പദൈഃ ॥ ൬ ॥
നിഃസ്വം ത്യജന്തി ഗണികാ അകല്പം നൃപതിം പ്രജാഃ ।
അധീതവിദ്യാ ആചാര്യമൃത്വിജോ ദത്തദക്ഷിണമ് ॥ ൭ ॥
ഖഗാ വീതഫലം വൃക്ഷം ഭുക്ത്വാ ചാതിഥയോ ഗൃഹമ് ।
ദഗ്ധം മൃഗാസ്തഥാരണ്യം ജാരാ ഭുക്ത്വാ രതാം സ്ത്രിയമ് ॥ ൮ ॥
ഇതി ഗോപ്യോ ഹി ഗോവിന്ദേ ഗതവാക്കായമാനസാഃ ।
കൃഷ്ണദൂതേ സമായാതേ ഉദ്ധവേ ത്യക്തലൌകികാഃ ॥ ൯ ॥
ഗായന്ത്യഃ പ്രിയകര്മാണി രുദന്ത്യശ്ച ഗതഹ്രിയഃ ।
തസ്യ സംസ്മൃത്യ സംസ്മൃത്യ യാനി കൈശോരബാല്യയോഃ ॥ ൧൦ ॥
കാചിന്മധുകരം ദൃഷ്ട്വാ ധ്യായന്തീ കൃഷ്ണസങ്ഗമമ് ।
പ്രിയപ്രസ്ഥാപിതം ദൂതം കല്പയിത്വേദമബ്രവീത് ॥ ൧൧ ॥
ഗോപ്യുവാച
മധുപ കിതവബന്ധോ മാ സ്പൃശാങ്ഘ്രിം സപത്ന്യാഃ
കുചവിലുലിതമാലാകുങ്കുമശ്മശ്രുഭിര്നഃ ।
വഹതു മധുപതിസ്തന്മാനിനീനാം പ്രസാദം
യദുസദസി വിഡമ്ബ്യം യസ്യ ദൂതസ്ത്വമീദൃക് ॥ ൧൨ ॥
സകൃദധരസുധാം സ്വാം മോഹിനീം പായയിത്വാ
സുമനസ ഇവ സദ്യസ്തത്യജേഽസ്മാന് ഭവാദൃക് ।
പരിചരതി കഥം തത്പാദപദ്മം നു പദ്മാ
ഹ്യപി ബത ഹൃതചേതാ ഹ്യുത്തമഃശ്ലോകജല്പൈഃ ॥ ൧൩ ॥
കിമിഹ ബഹു ഷഡങ്ഘ്രേ ഗായസി ത്വം യദൂനാ-
മധിപതിമഗൃഹാണാമഗ്രതോ നഃ പുരാണമ് ।
വിജയസഖസഖീനാം ഗീയതാം തത്പ്രസങ്ഗഃ
ക്ഷപിതകുചരുജസ്തേ കല്പയന്തീഷ്ടമിഷ്ടാഃ ॥ ൧൪ ॥
ദിവി ഭുവി ച രസായാം കാഃ സ്ത്രിയസ്തദ്ദുരാപാഃ
കപടരുചിരഹാസഭ്രൂവിജൃമ്ഭസ്യ യാഃ സ്യുഃ ।
ചരണരജ ഉപാസ്തേ യസ്യ ഭൂതിര്വയം കാ
അപി ച കൃപണപക്ഷേ ഹ്യുത്തമഃശ്ലോകശബ്ദഃ ॥ ൧൫ ॥
വിസൃജ ശിരസി പാദം വേദ്മ്യഹം ചാടുകാരൈ-
രനുനയവിദുഷസ്തേഽഭ്യേത്യ ദൌത്യൈര്മുകുന്ദാത് ।
സ്വകൃത ഇഹ വിസൃഷ്ടാപത്യപത്യന്യലോകാ
വ്യസൃജദകൃതചേതാഃ കിം നു സന്ധേയമസ്മിന് ॥ ൧൬ ॥
മൃഗയുരിവ കപീന്ദ്രം വിവ്യധേ ലുബ്ധധര്മാ
സ്ത്രിയമകൃത വിരൂപാം സ്ത്രീജിതഃ കാമയാനാമ് ।
ബലിമപി ബലിമത്ത്വാവേഷ്ടയദ് ധ്വാങ്ക്ഷവദ്-
യസ്തദലമസിതസഖ്യൈര്ദുസ്ത്യജസ്തത്കഥാര്ഥഃ ॥ ൧൭ ॥
യദനുചരിതലീലാകര്ണപീയൂഷവിപ്രുട്-
സകൃദദനവിധൂതദ്വന്ദ്വധര്മാ വിനഷ്ടാഃ ।
സപദി ഗൃഹകുടുമ്ബം ദീനമുത്സൃജ്യ ദീനാ
ബഹവ ഇഹ വിഹങ്ഗാ ഭിക്ഷുചര്യാം ചരന്തി ॥ ൧൮ ॥
വയമൃതമിവ ജിഹ്മവ്യാഹൃതം ശ്രദ്ദധാനാഃ
കുലികരുതമിവാജ്ഞാഃ കൃഷ്ണവധ്വോ ഹരിണ്യഃ ।
ദദൃശുരസകൃദേതത്തന്നഖസ്പര്ശതീവ്ര-
സ്മരരുജ ഉപമന്ത്രിന് ഭണ്യതാമന്യവാര്താ ॥ ൧൯ ॥
പ്രിയസഖ പുനരാഗാഃ പ്രേയസാ പ്രേഷിതഃ കിം
വരയ കിമനുരുന്ധേ മാനനീയോഽസി മേഽങ്ഗ ।
നയസി കഥമിഹാസ്മാന് ദുസ്ത്യജദ്വന്ദ്വപാര്ശ്വം
സതതമുരസി സൌമ്യ ശ്രീര്വധൂഃ സാകമാസ്തേ ॥ ൨൦ ॥
അപി ബത മധുപുര്യാമാര്യപുത്രോഽധുനാസ്തേ
സ്മരതി സ പിതൃഗേഹാന് സൌമ്യ ബന്ധൂംശ്ച ഗോപാന് ।
ക്വചിദപി സ കഥാ നഃ കിങ്കരീണാം ഗൃണീതേ
ഭുജമഗുരുസുഗന്ധം മൂര്ധ്ന്യധാസ്യത് കദാ നു ॥ ൨൧ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
അഥോദ്ധവോ നിശമ്യൈവം കൃഷ്ണദര്ശനലാലസാഃ ।
സാന്ത്വയന് പ്രിയസന്ദേശൈര്ഗോപീരിദമഭാഷത ॥ ൨൨ ॥
ശ്രീഉദ്ധവ ഉവാച
അഹോ യൂയം സ്മ പൂര്ണാര്ഥാ ഭവത്യോ ലോകപൂജിതാഃ ।
വാസുദേവേ ഭഗവതി യാസാമിത്യര്പിതം മനഃ ॥ ൨൩ ॥
ദാനവ്രതതപോഹോമ ജപസ്വാധ്യായസംയമൈഃ ।
ശ്രേയോഭിര്വിവിധൈശ്ചാന്യൈഃ കൃഷ്ണേ ഭക്തിര്ഹി സാധ്യതേ ॥ ൨൪ ॥
ഭഗവത്യുത്തമഃശ്ലോകേ ഭവതീഭിരനുത്തമാ ।
ഭക്തിഃ പ്രവര്തിതാ ദിഷ്ട്യാ മുനീനാമപി ദുര്ലഭാ ॥ ൨൫ ॥
ദിഷ്ട്യാ പുത്രാന്പതീന്ദേഹാന് സ്വജനാന്ഭവനാനി ച ।
ഹിത്വാവൃണീത യൂയം യത് കൃഷ്ണാഖ്യം പുരുഷം പരമ് ॥ ൨൬ ॥
സര്വാത്മഭാവോഽധികൃതോ ഭവതീനാമധോക്ഷജേ ।
വിരഹേണ മഹാഭാഗാ മഹാന്മേഽനുഗ്രഹഃ കൃതഃ ॥ ൨൭ ॥
ശ്രൂയതാം പ്രിയസന്ദേശോ ഭവതീനാം സുഖാവഹഃ ।
യമാദായാഗതോ ഭദ്രാ അഹം ഭര്തൂ രഹസ്കരഃ ॥ ൨൮ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
ഭവതീനാം വിയോഗോ മേ ന ഹി സര്വാത്മനാ ക്വചിത് ।
യഥാ ഭൂതാനി ഭൂതേഷു ഖം വായ്വഗ്നിര്ജലം മഹീ ।
തഥാഹം ച മനഃപ്രാണഭൂതേന്ദ്രിയഗുണാശ്രയഃ ॥ ൨൯ ॥
ആത്മന്യേവാത്മനാത്മാനം സൃജേ ഹന്മ്യനുപാലയേ ।
ആത്മമായാനുഭാവേന ഭൂതേന്ദ്രിയഗുണാത്മനാ ॥ ൩൦ ॥
ആത്മാ ജ്ഞാനമയഃ ശുദ്ധോ വ്യതിരിക്തോഽഗുണാന്വയഃ ।
സുഷുപ്തിസ്വപ്നജാഗ്രദ്ഭിര്മായാവൃത്തിഭിരീയതേ ॥ ൩൧ ॥
യേനേന്ദ്രിയാര്ഥാന് ധ്യായേത മൃഷാ സ്വപ്നവദുത്ഥിതഃ ।
തന്നിരുന്ധ്യാദിന്ദ്രിയാണി വിനിദ്രഃ പ്രത്യപദ്യത ॥ ൩൨ ॥
ഏതദന്തഃ സമാമ്നായോ യോഗഃ സാങ്ഖ്യം മനീഷിണാമ് ।
ത്യാഗസ്തപോ ദമഃ സത്യം സമുദ്രാന്താ ഇവാപഗാഃ ॥ ൩൩ ॥
യത്ത്വഹം ഭവതീനാം വൈ ദൂരേ വര്തേ പ്രിയോ ദൃശാമ് ।
മനസഃ സന്നികര്ഷാര്ഥം മദനുധ്യാനകാമ്യയാ ॥ ൩൪ ॥
യഥാ ദൂരചരേ പ്രേഷ്ഠേ മന ആവിശ്യ വര്തതേ ।
സ്ത്രീണാം ച ന തഥാ ചേതഃ സന്നികൃഷ്ടേഽക്ഷിഗോചരേ ॥ ൩൫ ॥
മയ്യാവേശ്യ മനഃ കൃത്സ്നം വിമുക്താശേഷവൃത്തി യത് ।
അനുസ്മരന്ത്യോ മാം നിത്യമചിരാന്മാമുപൈഷ്യഥ ॥ ൩൬ ॥
യാ മയാ ക്രീഡതാ രാത്ര്യാം വനേഽസ്മിന്വ്രജ ആസ്ഥിതാഃ ।
അലബ്ധരാസാഃ കല്യാണ്യോ മാപുര്മദ്വീര്യചിന്തയാ ॥ ൩൭ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഏവം പ്രിയതമാദിഷ്ടമാകര്ണ്യ വ്രജയോഷിതഃ ।
താ ഊചുരുദ്ധവം പ്രീതാസ്തത്സന്ദേശാഗതസ്മൃതീഃ ॥ ൩൮ ॥
ഗോപ്യ ഊചുഃ
ദിഷ്ട്യാഹിതോ ഹതഃ കംസോ യദൂനാം സാനുഗോഽഘകൃത് ।
ദിഷ്ട്യാപ്തൈര്ലബ്ധസര്വാര്ഥൈഃ കുശല്യാസ്തേഽച്യുതോഽധുനാ ॥ ൩൯ ॥
കച്ചിദ് ഗദാഗ്രജഃ സൌമ്യ കരോതി പുരയോഷിതാമ് ।
പ്രീതിം നഃ സ്നിഗ്ധസവ്രീഡഹാസോദാരേക്ഷണാര്ചിതഃ ॥ ൪൦ ॥
കഥം രതിവിശേഷജ്ഞഃ പ്രിയശ്ച പുരയോഷിതാമ് ।
നാനുബധ്യേത തദ്വാക്യൈര്വിഭ്രമൈശ്ചാനുഭാജിതഃ ॥ ൪൧ ॥
അപി സ്മരതി നഃ സാധോ ഗോവിന്ദഃ പ്രസ്തുതേ ക്വചിത് ।
ഗോഷ്ഠിമധ്യേ പുരസ്ത്രീണാം ഗ്രാമ്യാഃ സ്വൈരകഥാന്തരേ ॥ ൪൨ ॥
താഃ കിം നിശാഃ സ്മരതി യാസു തദാ പ്രിയാഭി-
ര്വൃന്ദാവനേ കുമുദകുന്ദശശാങ്കരമ്യേ ।
രേമേ ക്വണച്ചരണനൂപുരരാസഗോഷ്ഠ്യാ-
മസ്മാഭിരീഡിതമനോജ്ഞകഥഃ കദാചിത് ॥ ൪൩ ॥
അപ്യേഷ്യതീഹ ദാശാര്ഹസ്തപ്താഃ സ്വകൃതയാ ശുചാ ।
സഞ്ജീവയന് നു നോ ഗാത്രൈര്യഥേന്ദ്രോ വനമമ്ബുദൈഃ ॥ ൪൪ ॥
കസ്മാത് കൃഷ്ണ ഇഹായാതി പ്രാപ്തരാജ്യോ ഹതാഹിതഃ ।
നരേന്ദ്രകന്യാ ഉദ്വാഹ്യ പ്രീതഃ സര്വസുഹൃദ് വൃതഃ ॥ ൪൫ ॥
കിമസ്മാഭിര്വനൌകോഭിരന്യാഭിര്വാ മഹാത്മനഃ ।
ശ്രീപതേരാപ്തകാമസ്യ ക്രിയേതാര്ഥഃ കൃതാത്മനഃ ॥ ൪൬ ॥
പരം സൌഖ്യം ഹി നൈരാശ്യം സ്വൈരിണ്യപ്യാഹപിങ്ഗലാ ।
തജ്ജാനതീനാം നഃ കൃഷ്ണേ തഥാപ്യാശാ ദുരത്യയാ ॥ ൪൭ ॥
ക ഉത്സഹേത സന്ത്യക്തുമുത്തമഃശ്ലോകസംവിദമ് ।
അനിച്ഛതോഽപി യസ്യ ശ്രീരങ്ഗാന്ന ച്യവതേ ക്വചിത് ॥ ൪൮ ॥
സരിച്ഛൈലവനോദ്ദേശാ ഗാവോ വേണുരവാ ഇമേ ।
സങ്കര്ഷണസഹായേന കൃഷ്ണേനാചരിതാഃ പ്രഭോ ॥ ൪൯ ॥
പുനഃ പുനഃ സ്മാരയന്തി നന്ദഗോപസുതം ബത ।
ശ്രീനികേതൈസ്തത്പദകൈര്വിസ്മര്തും നൈവ ശക്നുമഃ ॥ ൫൦ ॥
ഗത്യാ ലലിതയോദാരഹാസലീലാവലോകനൈഃ ।
മാധ്വ്യാ ഗിരാ ഹൃതധിയഃ കഥം തം വിസ്മരാമഹേ ॥ ൫൧ ॥
ഹേ നാഥ ഹേ രമാനാഥ വ്രജനാഥാര്തിനാശന ।
മഗ്നമുദ്ധര ഗോവിന്ദ ഗോകുലം വൃജിനാര്ണവാത് ॥ ൫൨ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
തതസ്താഃ കൃഷ്ണസന്ദേശൈര്വ്യപേതവിരഹജ്വരാഃ ।
ഉദ്ധവം പൂജയാം ചക്രുര്ജ്ഞാത്വാത്മാനമധോക്ഷജമ് ॥ ൫൩ ॥
ഉവാസ കതിചിന്മാസാന്ഗോപീനാം വിനുദന് ശുചഃ ।
കൃഷ്ണലീലാകഥാം ഗായന് രമയാമാസ ഗോകുലമ് ॥ ൫൪ ॥
യാവന്ത്യഹാനി നന്ദസ്യ വ്രജേഽവാത്സീത് സ ഉദ്ധവഃ ।
വ്രജൌകസാം ക്ഷണപ്രായാണ്യാസന് കൃഷ്ണസ്യ വാര്തയാ ॥ ൫൫ ॥
സരിദ്വനഗിരിദ്രോണീര്വീക്ഷന് കുസുമിതാന് ദ്രുമാന് ।
കൃഷ്ണം സംസ്മാരയന് രേമേ ഹരിദാസോ വ്രജൌകസാമ് ॥ ൫൬ ॥
ദൃഷ്ട്വൈവമാദി ഗോപീനാം കൃഷ്ണാവേശാത്മവിക്ലവമ് ।
ഉദ്ധവഃ പരമപ്രീതസ്താ നമസ്യന്നിദം ജഗൌ ॥ ൫൭ ॥
ഏതാഃ പരം തനുഭൃതോ ഭുവി ഗോപവധ്വോ
ഗോവിന്ദ ഏവ നിഖിലാത്മനി രൂഢഭാവാഃ ।
വാഞ്ഛന്തി യദ് ഭവഭിയോ മുനയോ വയം ച
കിം ബ്രഹ്മജന്മഭിരനന്തകഥാരസസ്യ ॥ ൫൮ ॥
ക്വേമാഃ സ്ത്രിയോ വനചരീര്വ്യഭിചാരദുഷ്ടാഃ
കൃഷ്ണേ ക്വ ചൈഷ പരമാത്മനി രൂഢഭാവഃ ।
നന്വീശ്വരോഽനുഭജതോഽവിദുഷോഽപി സാക്ഷാ-
ച്ഛ്രേയസ്തനോത്യഗദരാജ ഇവോപയുക്തഃ ॥ ൫൯ ॥
നായം ശ്രിയോഽങ്ഗ ഉ നിതാന്തരതേഃ പ്രസാദഃ
സ്വര്യോഷിതാം നലിനഗന്ധരുചാം കുതോഽന്യാഃ ।
രാസോത്സവേഽസ്യ ഭുജദണ്ഡഗൃഹീതകണ്ഠ-
ലബ്ധാശിഷാം യ ഉദഗാദ് വ്രജവല്ലഭീനാമ് ॥ ൬൦ ॥
ആസാമഹോ ചരണരേണുജുഷാമഹം സ്യാം
വൃന്ദാവനേ കിമപി ഗുല്മലതൌഷധീനാമ് ।
യാ ദുസ്ത്യജം സ്വജനമാര്യപഥം ച ഹിത്വാ
ഭേജുര്മുകുന്ദപദവീം ശ്രുതിഭിര്വിമൃഗ്യാമ് ॥ ൬൧ ॥
യാ വൈ ശ്രിയാര്ചിതമജാദിഭിരാപ്തകാമൈ-
ര്യോഗേശ്വരൈരപി യദാത്മനി രാസഗോഷ്ഠ്യാമ് ।
കൃഷ്ണസ്യ തദ് ഭഗവതഃ ചരണാരവിന്ദം
ന്യസ്തം സ്തനേഷു വിജഹുഃ പരിരഭ്യ താപമ് ॥ ൬൨ ॥
വന്ദേ നന്ദവ്രജസ്ത്രീണാം പാദരേണുമഭീക്ഷ്ണശഃ ।
യാസാം ഹരികഥോദ്ഗീതം പുനാതി ഭുവനത്രയമ് ॥ ൬൩ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
അഥ ഗോപീരനുജ്ഞാപ്യ യശോദാം നന്ദമേവ ച ।
ഗോപാനാമന്ത്ര്യ ദാശാര്ഹോ യാസ്യന്നാരുരുഹേ രഥമ് ॥ ൬൪ ॥
തം നിര്ഗതം സമാസാദ്യ നാനോപായനപാണയഃ ।
നന്ദാദയോഽനുരാഗേണ പ്രാവോചന്നശ്രുലോചനാഃ ॥ ൬൫ ॥
മനസോ വൃത്തയോ നഃ സ്യുഃ കൃഷ്ണപാദാമ്ബുജാശ്രയാഃ ।
വാചോഽഭിധായിനീര്നാമ്നാം കായസ്തത്പ്രഹ്വണാദിഷു ॥ ൬൬ ॥
കര്മഭിര്ഭ്രാമ്യമാണാനാം യത്ര ക്വാപീശ്വരേച്ഛയാ ।
മങ്ഗലാചരിതൈര്ദാനൈ രതിര്നഃ കൃഷ്ണ ഈശ്വരേ ॥ ൬൭ ॥
ഏവം സഭാജിതോ ഗോപൈഃ കൃഷ്ണഭക്ത്യാ നരാധിപ ।
ഉദ്ധവഃ പുനരാഗച്ഛന്മഥുരാം കൃഷ്ണപാലിതാമ് ॥ ൬൮ ॥
കൃഷ്ണായ പ്രണിപത്യാഹ ഭക്ത്യുദ്രേകം വ്രജൌകസാമ് ।
വസുദേവായ രാമായ രാജ്ഞേ ചോപായനാന്യദാത് ॥ ൬൯ ॥

Explore More