Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൦.൪൯

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 49 — Akrūra's Mission to Hastināpura in Malayalam)

Vyasa

Also known as sa gatva hastinapuram pauravendrayaso nkitam

Akrūra's Mission to Hastināpura. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 49 (The Life of Kṛṣṇa), 31 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീശുക ഉവാച
സ ഗത്വാ ഹാസ്തിനപുരം പൌരവേന്ദ്രയശോഽങ്കിതമ് ।
ദദര്ശ തത്രാമ്ബികേയം സഭീഷ്മം വിദുരം പൃഥാമ് ॥ ൧ ॥
സഹപുത്രം ച ബാഹ്ലീകം ഭാരദ്വാജം സഗൌതമമ് ।
കര്ണം സുയോധനം ദ്രൌണിം പാണ്ഡവാന് സുഹൃദോഽപരാന് ॥ ൨ ॥
യഥാവദുപസങ്ഗമ്യ ബന്ധുഭിര്ഗാന്ദിനീസുതഃ ।
സമ്പൃഷ്ടസ്തൈഃ സുഹൃദ്വാര്താം സ്വയം ചാപൃച്ഛദവ്യയമ് ॥ ൩ ॥
ഉവാസ കതിചിന്മാസാന് രാജ്ഞോ വൃത്തവിവിത്സയാ ।
ദുഷ്പ്രജസ്യാല്പസാരസ്യ ഖലച്ഛന്ദാനുവര്തിനഃ ॥ ൪ ॥
തേജ ഓജോ ബലം വീര്യം പ്രശ്രയാദീംശ്ച സദ്ഗുണാന് ।
പ്രജാനുരാഗം പാര്ഥേഷു ന സഹദ്ഭിശ്ചികീര്ഷിതമ് ॥ ൫ ॥
കൃതം ച ധാര്തരാഷ്ട്രൈര്യദ് ഗരദാനാദ്യപേശലമ് ।
ആചഖ്യൌ സര്വമേവാസ്മൈ പൃഥാ വിദുര ഏവ ച ॥ ൬ ॥
പൃഥാ തു ഭ്രാതരം പ്രാപ്തമക്രൂരമുപസൃത്യ തമ് ।
ഉവാചജന്മനിലയം സ്മരന്ത്യശ്രുകലേക്ഷണാ ॥ ൭ ॥
അപി സ്മരന്തി നഃ സൌമ്യ പിതരൌ ഭ്രാതരശ്ച മേ ।
ഭഗിന്യൌ ഭ്രാതൃപുത്രാശ്ച ജാമയഃ സഖ്യ ഏവ ച ॥ ൮ ॥
ഭ്രാത്രേയോ ഭഗവാന് കൃഷ്ണഃ ശരണ്യോ ഭക്തവത്സലഃ । പൈതൃഷ്വസ്രേയാന് സ്മരതി രാമശ്ചാമ്ബുരുഹേക്ഷണഃ ॥ ൯ ॥
സപത്നമധ്യേ ശോചന്തീം വൃകാനാം ഹരിണീമിവ ।
സാന്ത്വയിഷ്യതി മാം വാക്യൈഃ പിതൃഹീനാംശ്ച ബാലകാന് ॥ ൧൦ ॥
കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ മഹായോഗിന് വിശ്വാത്മന് വിശ്വഭാവന ।
പ്രപന്നാം പാഹി ഗോവിന്ദ ശിശുഭിശ്ചാവസീദതീമ് ॥ ൧൧ ॥
നാന്യത്തവ പദാമ്ഭോജാത് പശ്യാമി ശരണം നൃണാമ് ।
ബിഭ്യതാം മൃത്യുസംസാരാദീശ്വരസ്യാപവര്ഗികാത് ॥ ൧൨ ॥
നമഃ കൃഷ്ണായ ശുദ്ധായ ബ്രഹ്മണേ പരമാത്മനേ ।
യോഗേശ്വരായ യോഗായ ത്വാമഹം ശരണം ഗതാ ॥ ൧൩ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഇത്യനുസ്മൃത്യ സ്വജനം കൃഷ്ണം ച ജഗദീശ്വരമ് ।
പ്രാരുദദ് ദുഃഖിതാ രാജന് ഭവതാം പ്രപിതാമഹീ ॥ ൧൪ ॥
സമദുഃഖസുഖോഽക്രൂരോ വിദുരശ്ച മഹായശാഃ ।
സാന്ത്വയാമാസതുഃ കുന്തീം തത്പുത്രോത്പത്തിഹേതുഭിഃ ॥ ൧൫ ॥
യാസ്യന് രാജാനമഭ്യേത്യ വിഷമം പുത്രലാലസമ് ।
അവദത് സുഹൃദാം മധ്യേ ബന്ധുഭിഃ സൌഹൃദോദിതമ് ॥ ൧൬ ॥
അക്രൂര ഉവാച
ഭോ ഭോ വൈചിത്രവീര്യ ത്വം കുരൂണാം കീര്തിവര്ധന ।
ഭ്രാതര്യുപരതേ പാണ്ഡാവധുനാസനമാസ്ഥിതഃ ॥ ൧൭ ॥
ധര്മേണ പാലയന്നുര്വീം പ്രജാഃ ശീലേന രഞ്ജയന് ।
വര്തമാനഃ സമഃ സ്വേഷു ശ്രേയഃ കീര്തിമവാപ്സ്യസി ॥ ൧൮ ॥
അന്യഥാ ത്വാചരഁല്ലോകേ ഗര്ഹിതോ യാസ്യസേ തമഃ ।
തസ്മാത് സമത്വേ വര്തസ്വ പാണ്ഡവേഷ്വാത്മജേഷു ച ॥ ൧൯ ॥
നേഹ ചാത്യന്തസംവാസഃ കസ്യചിത് കേനചിത് സഹ ।
രാജന് സ്വേനാപി ദേഹേന കിമു ജായാത്മജാദിഭിഃ ॥ ൨൦ ॥
ഏകഃ പ്രസൂയതേ ജന്തുരേക ഏവ പ്രലീയതേ ।
ഏകോഽനുഭുങ്ക്തേ സുകൃതമേക ഏവ ച ദുഷ്കൃതമ് ॥ ൨൧ ॥
അധര്മോപചിതം വിത്തം ഹരന്ത്യന്യേഽല്പമേധസഃ ।
സമ്ഭോജനീയാപദേശൈര്ജലാനീവ ജലൌകസഃ ॥ ൨൨ ॥
പുഷ്ണാതി യാനധര്മേണ സ്വബുദ്ധ്യാ തമപണ്ഡിതമ് ।
തേഽകൃതാര്ഥം പ്രഹിണ്വന്തി പ്രാണാ രായഃ സുതാദയഃ ॥ ൨൩ ॥
സ്വയം കില്ബിഷമാദായ തൈസ്ത്യക്തോ നാര്ഥകോവിദഃ ।
അസിദ്ധാര്ഥോ വിശത്യന്ധം സ്വധര്മവിമുഖസ്തമഃ ॥ ൨൪ ॥
തസ്മാല്ലോകമിമം രാജന് സ്വപ്നമായാമനോരഥമ് ।
വീക്ഷ്യായമ്യാത്മനാത്മാനം സമഃ ശാന്തോ ഭവ പ്രഭോ ॥ ൨൫ ॥
ധൃതരാഷ്ട്ര ഉവാച
യഥാ വദതി കല്യാണീം വാചം ദാനപതേ ഭവാന് ।
തഥാനയാ ന തൃപ്യാമി മര്ത്യഃ പ്രാപ്യ യഥാമൃതമ് ॥ ൨൬ ॥
തഥാപി സൂനൃതാ സൌമ്യ ഹൃദി ന സ്ഥീയതേ ചലേ ।
പുത്രാനുരാഗവിഷമേ വിദ്യുത് സൌദാമനീ യഥാ ॥ ൨൭ ॥
ഈശ്വരസ്യ വിധിം കോ നു വിധുനോത്യന്യഥാ പുമാന് ।
ഭൂമേര്ഭാരാവതാരായ യോഽവതീര്ണോ യദോഃ കുലേ ॥ ൨൮ ॥
യോ ദുര്വിമര്ശപഥയാ നിജമായയേദം
സൃഷ്ട്വാ ഗുണാന് വിഭജതേ തദനുപ്രവിഷ്ടഃ ।
തസ്മൈ നമോ ദുരവബോധവിഹാരതന്ത്ര-
സംസാരചക്രഗതയേ പരമേശ്വരായ ॥ ൨൯ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഇത്യഭിപ്രേത്യ നൃപതേരഭിപ്രായം സ യാദവഃ । സുഹൃദ്ഭിഃ സമനുജ്ഞാതഃ പുനര്യദുപുരീമഗാത് ॥ ൩൦ ॥
ശശംസ രാമകൃഷ്ണാഭ്യാം ധൃതരാഷ്ട്രവിചേഷ്ടിതമ് ।
പാണ്ഡവാന് പ്രതി കൌരവ്യ യദര്ഥം പ്രേഷിതഃ സ്വയമ് ॥ ൩൧ ॥

Explore More