Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൩.൧൩

(Srimad Bhagavatam Canto 3, Chapter 13 — Varāha Lifts the Earth from the Waters in Malayalam)

Vyasa

Also known as nisamya vacam vadato mune punyatamam nrpa

Varāha Lifts the Earth from the Waters. Śrīmad Bhāgavatam Canto 3, Chapter 13 — 50 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീശുക ഉവാച
നിശമ്യ വാചം വദതോ മുനേഃ പുണ്യതമാം നൃപ ।
ഭൂയഃ പപ്രച്ഛ കൌരവ്യോ വാസുദേവകഥാദൃതഃ ॥ ൧ ॥
വിദുര ഉവാച
സ വൈ സ്വായമ്ഭുവഃ സമ്രാട് പ്രിയഃ പുത്രഃ സ്വയമ്ഭുവഃ ।
പ്രതിലഭ്യ പ്രിയാം പത്നീം കിം ചകാര തതോ മുനേ ॥ ൨ ॥
ചരിതം തസ്യ രാജര്ഷേരാദിരാജസ്യ സത്തമ ।
ബ്രൂഹി മേ ശ്രദ്ദധാനായ വിഷ്വക്സേനാശ്രയോ ഹ്യസൌ ॥ ൩ ॥
ശ്രുതസ്യ പുംസാം സുചിരശ്രമസ്യ
നന്വഞ്ജസാ സൂരിഭിരീഡിതോഽര്ഥഃ ।
തത്തദ്ഗുണാനുശ്രവണം മുകുന്ദ-
പാദാരവിന്ദ ഹൃദയേഷു യേഷാമ് ॥ ൪ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഇതി ബ്രുവാണം വിദുരം വിനീതം
സഹസ്രശീര്ഷ്ണശ്ചരണോപധാനമ് ।
പ്രഹൃഷ്ടരോമാ ഭഗവത്കഥായാം
പ്രണീയമാനോ മുനിരഭ്യചഷ്ട ॥ ൫ ॥
മൈത്രേയ ഉവാച
യദാ സ്വഭാര്യയാ സാര്ധം ജാതഃ സ്വായമ്ഭുവോ മനുഃ ।
പ്രാഞ്ജലിഃ പ്രണതശ്ചേദം വേദഗര്ഭമഭാഷത ॥ ൬ ॥
ത്വമേകഃ സര്വഭൂതാനാം ജന്മകൃദ് വൃത്തിദഃ പിതാ ।
തഥാപി നഃ പ്രജാനാം തേ ശുശ്രൂഷാ കേന വാ ഭവേത് ॥ ൭ ॥
തദ്വിധേഹി നമസ്തുഭ്യം കര്മസ്വീഡ്യാത്മശക്തിഷു ।
യത്കൃത്വേഹ യശോ വിഷ്വഗമുത്ര ച ഭവേദ്ഗതിഃ ॥ ൮ ॥
ബ്രഹ്മോവാച
പ്രീതസ്തുഭ്യമഹം താത സ്വസ്തി സ്താദ്വാം ക്ഷിതീശ്വര ।
യന്നിര്വ്യലീകേന ഹൃദാ ശാധി മേത്യാത്മനാര്പിതമ് ॥ ൯ ॥
ഏതാവത്യാത്മജൈര്വീര കാര്യാ ഹ്യപചിതിര്ഗുരൌ ।
ശക്ത്യാപ്രമത്തൈര്ഗൃഹ്യേത സാദരം ഗതമത്സരൈഃ ॥ ൧൦ ॥
സ ത്വമസ്യാമപത്യാനി സദൃശാന്യാത്മനോ ഗുണൈഃ ।
ഉത്പാദ്യ ശാസ ധര്മേണ ഗാം യജ്ഞൈഃ പുരുഷം യജ ॥ ൧൧ ॥
സ ത്വമസ്യാമപത്യാനി സദൃശാന്യാത്മനോ ഗുണൈഃ ।
ഉത്പാദ്യ ശാസ ധര്മേണ ഗാം യജ്ഞൈഃ പുരുഷം യജ ॥ ൧൨ ॥
യേഷാം ന തുഷ്ടോ ഭഗവാന് യജ്ഞലിങ്ഗോ ജനാര്ദനഃ ।
തേഷാം ശ്രമോ ഹ്യപാര്ഥായ യദാത്മാ നാദൃതഃ സ്വയമ് ॥ ൧൩ ॥
മനുരുവാച
ആദേശേഽഹം ഭഗവതോ വര്തേയാമീവസൂദന ।
സ്ഥാനം ത്വിഹാനുജാനീഹി പ്രജാനാം മമ ച പ്രഭോ ॥ ൧൪ ॥
യദോകഃ സര്വഭൂതാനാം മഹീ മഗ്നാ മഹാമ്ഭസി ।
അസ്യാ ഉദ്ധരണേ യത്നോ ദേവ ദേവ്യാ വിധീയതാമ് ॥ ൧൫ ॥
മൈത്രേയ ഉവാച
പരമേഷ്ഠീ ത്വപാം മധ്യേ തഥാ സന്നാമവേക്ഷ്യ ഗാമ് ।
കഥമേനാം സമുന്നേഷ്യ ഇതി ദധ്യൌ ധിയാ ചിരമ് ॥ ൧൬ ॥
സൃജതോ മേ ക്ഷിതിര്വാര്ഭിഃപ്ലാവ്യമാനാ രസാം ഗതാ ।
അഥാത്ര കിമനുഷ്ഠേയമസ്മാഭിഃ സര്ഗയോജിതൈഃ ।
യസ്യാഹം ഹൃദയാദാസം സ ഈശോ വിദധാതു മേ ॥ ൧൭ ॥
ഇത്യഭിധ്യായതോ നാസാവിവരാത്സഹസാനഘ ।
വരാഹതോകോ നിരഗാദങ്ഗുഷ്ഠപരിമാണകഃ ॥ ൧൮ ॥
തസ്യാഭിപശ്യതഃ ഖസ്ഥഃ ക്ഷണേന കില ഭാരത ।
ഗജമാത്രഃ പ്രവവൃധേ തദദ്ഭുതമഭൂന്മഹത് ॥ ൧൯ ॥
മരീചിപ്രമുഖൈര്വിപ്രൈഃ കുമാരൈര്മനുനാ സഹ ।
ഹൃഷ്ട്വാ തത്സൌകരം രൂപം തര്കയാമാസ ചിത്രധാ ॥ ൨൦ ॥
കിമേതത്സൂകരവ്യാജം സത്ത്വം ദിവ്യമവസ്ഥിതമ് ।
അഹോ ബതാശ്ചര്യമിദം നാസായാ മേ വിനിഃസൃതമ് ॥ ൨൧ ॥
ദൃഷ്ടോഽങ്ഗുഷ്ഠശിരോമാത്രഃ ക്ഷണാദ്ഗണ്ഡശിലാസമഃ ।
അപി സ്വിദ്ഭഗവാനേഷ യജ്ഞോ മേ ഖേദയന്മനഃ ॥ ൨൨ ॥
ഇതി മീമാംസതസ്തസ്യ ബ്രഹ്മണഃ സഹ സൂനുഭിഃ ।
ഭഗവാന് യജ്ഞപുരുഷോ ജഗര്ജാഗേന്ദ്രസന്നിഭഃ ॥ ൨൩ ॥
ബ്രഹ്മാണം ഹര്ഷയാമാസ ഹരിസ്താംശ്ച ദ്വിജോത്തമാന് ।
സ്വഗര്ജിതേന കകുഭഃ പ്രതിസ്വനയതാ വിഭുഃ ॥ ൨൪ ॥
നിശമ്യ തേ ഘര്ഘരിതം സ്വഖേദ-
ക്ഷയിഷ്ണു മായാമയസൂകരസ്യ ।
ജനസ്തപഃസത്യനിവാസിനസ്തേ
ത്രിഭിഃ പവിത്രൈര്മുനയോഽഗൃണന് സ്മ ॥ ൨൫ ॥
തേഷാം സതാം വേദവിതാനമൂര്തി-
ര്ബ്രഹ്മാവധാര്യാത്മഗുണാനുവാദമ് ।
വിനദ്യ ഭൂയോ വിബുധോദയായ
ഗജേന്ദ്രലീലോ ജലമാവിവേശ ॥ ൨൬ ॥
ഉത്ക്ഷിപ്തവാലഃ ഖചരഃ കഠോരഃ
സടാ വിധുന്വന് ഖരരോമശത്വക് ।
ഖുരാഹതാഭ്രഃ സിതദംഷ്ട്ര ഈക്ഷാ-
ജ്യോതിര്ബഭാസേ ഭഗവാന്മഹീധ്രഃ ॥ ൨൭ ॥
ഘ്രാണേന പൃഥ്വ്യാഃ പദവീം വിജിഘ്രന്
ക്രോഡാപദേശഃ സ്വയമധ്വരാങ്ഗഃ ।
കരാലദംഷ്ട്രോഽപ്യകരാലദൃഗ്ഭ്യാ-
മുദ്വീക്ഷ്യ വിപ്രാന് ഗൃണതോഽവിശത്കമ് ॥ ൨൮ ॥
സ വജ്രകൂടാങ്ഗനിപാതവേഗ-
വിശീര്ണകുക്ഷിഃ സ്തനയന്നുദന്വാന് ।
ഉത്സൃഷ്ടദീര്ഘോര്മിഭുജൈരിവാര്ത-
ശ്ചുക്രോശ യജ്ഞേശ്വര പാഹി മേതി ॥ ൨൯ ॥
ഖുരൈഃ ക്ഷുരപ്രൈര്ദരയംസ്തദാപ
ഉത്പാരപാരം ത്രിപരൂ രസായാമ് ।
ദദര്ശ ഗാം തത്ര സുഷുപ്സുരഗ്രേ
യാം ജീവധാനീം സ്വയമഭ്യധത്ത ॥ ൩൦ ॥
സ്വദംഷ്ട്രയോദ്ധൃത്യ മഹീം നിമഗ്നാം
സ ഉത്ഥിതഃ സംരുരുചേ രസായാഃ ।
തത്രാപി ദൈത്യം ഗദയാപതന്തം
സുനാഭസന്ദീപിതതീവ്രമന്യുഃ ॥ ൩൧ ॥
ജഘാന രുന്ധാനമസഹ്യവിക്രമം
സ ലീലയേഭം മൃഗരാഡിവാമ്ഭസി ।
തദ്രക്തപങ്കാങ്കിതഗണ്ഡതുണ്ഡോ
യഥാ ഗജേന്ദ്രോ ജഗതീം വിഭിന്ദന് ॥ ൩൨ ॥
തമാലനീലം സിതദന്തകോട്യാ
ക്ഷ്മാമുത്ക്ഷിപന്തം ഗജലീലയാങ്ഗ ।
പ്രജ്ഞായ ബദ്ധാഞ്ജലയോഽനുവാകൈ-
ര്വിരിഞ്ചിമുഖ്യാ ഉപതസ്ഥുരീശമ് ॥ ൩൩ ॥
ഋഷയ ഊചുഃ
ജിതം ജിതം തേഽജിത യജ്ഞഭാവന
ത്രയീം തനും സ്വാം പരിധുന്വതേ നമഃ ।
യദ്രോമഗര്േഷു നിലില്യുരദ്ധയ-
സ്തസ്മൈ നമഃ കാരണസൂകരായ തേ ॥ ൩൪ ॥
രൂപം തവൈതന്നനു ദുഷ്കൃതാത്മനാം
ദുര്ദര്ശനം ദേവ യദധ്വരാത്മകമ് ।
ഛന്ദാംസി യസ്യ ത്വചി ബര്ഹിരോമ-
സ്വാജ്യം ദൃശി ത്വങ്ഘ്രി ഷു ചാതുര്ഹോത്രമ് ॥ ൩൫ ॥
സ്രക്തുണ്ഡ ആസീത്സ്രുവ ഈശ നാസയോ-
രിഡോദരേ ചമസാഃ കര്ണരന്ധ്രേ ।
പ്രാശിത്രമാസ്യേ ഗ്രസനേ ഗ്രഹാസ്തു തേ
യച്ചര്വണം തേ ഭഗവന്നഗ്നിഹോത്രമ് ॥ ൩൬ ॥
ദീക്ഷാനുജന്മോപസദഃ ശിരോധരം
ത്വം പ്രായണീയോദയനീയദംഷ്ട്രഃ ।
ജിഹ്വാ പ്രവര്ഗ്യസ്തവ ശീര്ഷകം ക്രതോഃ
സത്യാവസഥ്യം ചിതയോഽസവോ ഹി തേ ॥ ൩൭ ॥
സോമസ്തു രേതഃ സവനാന്യവസ്ഥിതിഃ
സംസ്ഥാവിഭേദാസ്തവ ദേവ ധാതവഃ ।
സത്രാണി സര്വാണി ശരീരസന്ധി-
സ്ത്വം സര്വയജ്ഞക്രതുരിഷ്ടിബന്ധനഃ ॥ ൩൮ ॥
നമോ നമസ്തേഽഖിലമന്ത്രദേവതാ-
ദ്രവ്യായ സര്വക്രതവേ ക്രിയാത്മനേ ।
വൈരാഗ്യഭക്ത്യാത്മജയാനുഭാവിത-
ജ്ഞാനായ വിദ്യാഗുരവേ നമോ നമഃ ॥ ൩൯ ॥
ദംഷ്ട്രാഗ്രകോട്യാ ഭഗവംസ്ത്വയാ ധൃതാ
വിരാജതേ ഭൂധര ഭൂഃ സഭൂധരാ ।
യഥാ വനാന്നിഃസരതോ ദതാ ധൃതാ
മതങ്ഗജേന്ദ്രസ്യ സപത്രപദ്മിനീ ॥ ൪൦ ॥
ത്രയീമയം രൂപമിദം ച സൌകരം
ഭൂമണ്ഡലേനാഥ ദതാ ധൃതേന തേ ।
ചകാസ്തി ശൃങ്ഗോഢഘനേന ഭൂയസാ
കുലാചലേന്ദ്രസ്യ യഥൈവ വിഭ്രമഃ ॥ ൪൧ ॥
സംസ്ഥാപയൈനാം ജഗതാം സതസ്ഥുഷാം
ലോകായ പത്നീമസി മാതരം പിതാ ।
വിധേമ ചാസ്യൈ നമസാ സഹ ത്വയാ
യസ്യാം സ്വതേജോഽഗ്നിമിവാരണാവധാഃ ॥ ൪൨ ॥
കഃ ശ്രദ്ദധീതാന്യതമസ്തവ പ്രഭോ
രസാം ഗതായാ ഭുവ ഉദ്വിബര്ഹണമ് ।
ന വിസ്മയോഽസൌ ത്വയി വിശ്വവിസ്മയേ
യോ മായയേദം സസൃജേഽതിവിസ്മയമ് ॥ ൪൩ ॥
വിധുന്വതാ വേദമയം നിജം വപു-
ര്ജനസ്തപഃസത്യനിവാസിനോ വയമ് ।
സടാശിഖോദ്ധൂതശിവാമ്ബുബിന്ദുഭി-
ര്വിമൃജ്യമാനാ ഭൃശമീശ പാവിതാഃ ॥ ൪൪ ॥
സ വൈ ബത ഭ്രഷ്ടമതിസ്തവൈഷതേ
യഃ കര്മണാം പാരമപാരകര്മണഃ ।
യദ്യോഗമായാഗുണയോഗമോഹിതം
വിശ്വം സമസ്തം ഭഗവന് വിധേഹി ശമ് ॥ ൪൫ ॥
മൈത്രേയ ഉവാച
ഇത്യുപസ്ഥീയമാനോഽസൌ മുനിഭിര്ബ്രഹ്മവാദിഭിഃ ।
സലിലേ സ്വഖുരാക്രാന്ത ഉപാധത്താവിതാവനിമ് ॥ ൪൬ ॥
സ ഇത്ഥം ഭഗവാനുര്വീം വിഷ്വക്സേനഃ പ്രജാപതിഃ ।
രസായാ ലീലയോന്നീതാമപ്സു ന്യസ്യ യയൌ ഹരിഃ ॥ ൪൭ ॥
യ ഏവമേതാം ഹരിമേധസോ ഹരേഃ ।
കഥാം സുഭദ്രാം കഥനീയമായിനഃ ।
ശൃണ്വീത ഭക്ത്യാ ശ്രവയേത വോശതീം
ജനാര്ദനോഽസ്യാശു ഹൃദി പ്രസീദതി ॥ ൪൮ ॥
തസ്മിന് പ്രസന്നേ സകലാശിഷാം പ്രഭൌ
കിം ദുര്ലഭം താഭിരലം ലവാത്മഭിഃ ।
അനന്യദൃഷ്ടയാ ഭജതാം ഗുഹാശയഃ
സ്വയം വിധത്തേ സ്വഗതിം പരഃ പരാമ് ॥ ൪൯ ॥
കോ നാമ ലോകേ പുരുഷാര്ഥസാരവിത്
പുരാകഥാനാം ഭഗവത്കഥാസുധാമ് ।
ആപീയ കര്ണാഞ്ജലിഭിര്ഭവാപഹാ-
മഹോ വിരജ്യേത വിനാ നരേതരമ് ॥ ൫൦ ॥

Explore More