Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൩.൧൫

(Srimad Bhagavatam Canto 3, Chapter 15 — The Four Kumāras Reach the Gate of Vaikuṇṭha in Malayalam)

Vyasa

Also known as prajapatyam tu tatteja paratejohanam diti

The Four Kumāras Reach the Gate of Vaikuṇṭha. Śrīmad Bhāgavatam Canto 3, Chapter 15 — 50 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

മൈത്രേയ ഉവാച
പ്രജാപത്യം തു തത്തേജഃ പരതേജോഹനം ദിതിഃ ।
ദധാര വര്ഷാണി ശതം ശങ്കമാനാ സുരാര്ദനാത് ॥ ൧ ॥
ലോകേ തേനാഹതാലോകേ ലോകപാലാ ഹതൌജസഃ ।
ന്യവേദയന് വിശ്വസൃജേ ധ്വാന്തവ്യതികരം ദിശാമ് ॥ ൨ ॥
ദേവാ ഊചുഃ
തമ ഏതദ്വിഭോ വേത്ഥ സംവിഗ്നാ യദ്വയം ഭൃശമ് ।
ന ഹ്യവ്യക്തം ഭഗവതഃ കാലേനാസ്പൃഷ്ടവര്ത്മനഃ ॥ ൩ ॥
ദേവദേവ ജഗദ്ധാതര്ലോകനാഥശിഖാമണേ ।
പരേഷാമപരേഷാം ത്വം ഭൂതാനാമസി ഭാവവിത് ॥ ൪ ॥
നമോ വിജ്ഞാനവീര്യായ മായയേദമുപേയുഷേ ।
ഗൃഹീതഗുണഭേദായ നമസ്തേഽവ്യക്തയോനയേ ॥ ൫ ॥
യേ ത്വാനന്യേന ഭാവേന ഭാവയന്ത്യാത്മഭാവനമ് ।
ആത്മനി പ്രോതഭുവനം പരം സദസദാത്മകമ് ॥ ൬ ॥
തേഷാം സുപക്വയോഗാനാം ജിതശ്വാസേന്ദ്രിയാത്മനാമ് ।
ലബ്ധയുഷ്മത്പ്രസാദാനാം ന കുതശ്ചിത്പരാഭവഃ ॥ ൭ ॥
യസ്യ വാചാ പ്രജാഃ സര്വാ ഗാവസ്തന്ത്യേവ യന്ത്രിതാഃ ।
ഹരന്തി ബലിമായത്താസ്തസ്മൈ മുഖ്യായ തേ നമഃ ॥ ൮ ॥
സ ത്വം വിധത്സ്വ ശം ഭൂമംസ്തമസാ ലുപ്തകര്മണാമ് ।
അദഭ്രദയയാ ദൃഷ്ടയാ ആപന്നാനര്ഹസീക്ഷിതുമ് ॥ ൯ ॥
ഏഷ ദേവ ദിതേര്ഗര്ഭ ഓജഃ കാശ്യപമര്പിതമ് ।
ദിശസ്തിമിരയന് സര്വാ വര്ധതേഽഗ്നിരിവൈധസി ॥ ൧൦ ॥
മൈത്രേയ ഉവാച
സ പ്രഹസ്യ മഹാബാഹോ ഭഗവാന് ശബ്ദഗോചരഃ ।
പ്രത്യാചഷ്ടാത്മഭൂര്ദേവാന് പ്രീണന് രുചിരയാ ഗിരാ ॥ ൧൧ ॥
ബ്രഹ്മോവാച
മാനസാ മേ സുതാ യുഷ്മത്പൂര്വജാഃ സനകാദയഃ ।
ചേരുര്വിഹായസാ ലോകാല്ലോകേഷു വിഗതസ്പൃഹാഃ ॥ ൧൨ ॥
ത ഏകദാ ഭഗവതോ വൈകുണ്ഠസ്യാമലാത്മനഃ ।
യയുര്വൈകുണ്ഠനിലയം സര്വലോകനമസ്കൃതമ് ॥ ൧൩ ॥
വസന്തി യത്ര പുരുഷാഃ സര്വേ വൈകുണ്ഠമൂര്തയഃ ।
യേഽനിമിത്തനിമിത്തേന ധര്മേണാരാധയന് ഹരിമ് ॥ ൧൪ ॥
യത്ര ചാദ്യഃ പുമാനാസ്തേ ഭഗവാന് ശബ്ദഗോചരഃ ।
സത്ത്വം വിഷ്ടഭ്യ വിരജം സ്വാനാം നോ മൃഡയന് വൃഷഃ ॥ ൧൫ ॥
യത്ര നൈഃശ്രേയസം നാമ വനം കാമദുഘൈര്ദ്രുമൈഃ ।
സര്വര്തുശ്രീഭിര്വിഭ്രാജത്കൈവല്യമിവ മൂര്തിമത് ॥ ൧൬ ॥
വൈമാനികാഃ സലലനാശ്ചരിതാനി ശശ്വദ്
ഗായന്തി യത്ര ശമലക്ഷപണാനി ഭര്തുഃ ।
അന്തര്ജലേഽനുവികസന്മധുമാധവീനാം
ഗന്ധേന ഖണ്ഡിതധിയോഽപ്യനിലം ക്ഷിപന്തഃ ॥ ൧൭ ॥
പാരാവതാന്യഭൃതസാരസചക്രവാക-
ദാത്യൂഹഹംസശുകതിത്തിരിബര്ഹിണാം യഃ ।
കോലാഹലോ വിരമതേഽചിരമാത്രമുച്ചൈ
ര്ഭൃങ്ഗാധിപേ ഹരികഥാമിവ ഗായമാനേ ॥ ൧൮ ॥
മന്ദാരകുന്ദകുരബോത്പലചമ്പകാര്ണ-
പുന്നാഗനാഗബകുലാമ്ബുജപാരിജാതാഃ ।
ഗന്ധേഽര്ചിതേ തുലസികാഭരണേന തസ്യാ
യസ്മിംസ്തപഃ സുമനസോ ബഹു മാനയന്തി ॥ ൧൯ ॥
യത്സംകുലം ഹരിപദാനതിമാത്രദൃഷ്ടൈ-
ര്വൈദൂര്യമാരകതഹേമമയൈര്വിമാനൈഃ ।
യേഷാം ബൃഹത്കടിതടാഃ സ്മിതശോഭിമുഖ്യഃ
കൃഷ്ണാത്മനാം ന രജ ആദധുരുത്സ്മയാദ്യൈഃ ॥ ൨൦ ॥
ശ്രീ രൂപിണീ ക്വണയതീ ചരണാരവിന്ദം
ലീലാമ്ബുജേന ഹരിസദ്മനി മുക്തദോഷാ ।
സംലക്ഷ്യതേ സ്ഫടികകുഡ്യ ഉപേതഹേമ്നി
സമ്മാര്ജതീവ യദനുഗ്രഹണേഽന്യയത്നഃ ॥ ൨൧ ॥
വാപീഷു വിദ്രുമതടാസ്വമലാമൃതാപ്സു
പ്രേഷ്യാന്വിതാ നിജവനേ തുലസീഭിരീശമ് ।
അഭ്യര്ചതീ സ്വലകമുന്നസമീക്ഷ്യ വക്ത്ര-
മുച്ഛേഷിതം ഭഗവതേത്യമതാങ്ഗ യച്ഛ്രീഃ ॥ ൨൨ ॥
യന്ന വ്രജന്ത്യഘഭിദോ രചനാനുവാദാ-
ച്ഛൃണ്വന്തി യേഽന്യവിഷയാഃ കുകഥാ മതിഘ്നീഃ ।
യാസ്തു ശ്രുതാ ഹതഭഗൈര്നൃഭിരാത്തസാരാ-
സ്താംസ്താന് ക്ഷിപന്ത്യശരണേഷു തമഃസു ഹന്ത ॥ ൨൩ ॥
യേഽഭ്യര്ഥിതാമപി ച തോ നൃഗതിം പ്രപന്നാ
ജ്ഞാനം ച തത്ത്വവിഷയം സഹധര്മം യത്ര ।
നാരാധനം ഭഗവതോ വിതരന്ത്യമുഷ്യ
സമ്മോഹിതാ വിതതയാ ബത മായയാ തേ ॥ ൨൪ ॥
യച്ച വ്രജന്ത്യനിമിഷാമൃഷഭാനുവൃത്ത്യാ
ദൂരേയമാ ഹ്യുപരി നഃ സ്പൃഹണീയശീലാഃ ।
ഭര്തുര്മിഥഃ സുയശസഃ കഥനാനുരാഗ-
വൈക്ലവ്യബാഷ്പകലയാ പുലകീകൃതാങ്ഗാഃ ॥ ൨൫ ॥
തദ്വിശ്വഗുര്വധികൃതം ഭുവനൈകവന്ദ്യം
ദിവ്യം വിചിത്രവിബുധാഗ്ര്യവിമാനശോചിഃ ।
ആപുഃ പരാം മുദമപൂര്വമുപേത്യ യോഗ-
മായാബലേന മുനയസ്തദഥോ വികുണ്ഠമ് ॥ ൨൬ ॥
തസ്മിന്നതീത്യ മുനയഃ ഷഡസജ്ജമാനാഃ
കക്ഷാഃ സമാനവയസാവഥ സപ്തമായാമ് ।
ദേവാവചക്ഷത ഗൃഹീതഗദൌ പരാര്ധ്യ-
കേയൂരകുണ്ഡലകിരീടവിടങ്കവേഷൌ ॥ ൨൭ ॥
മത്തദ്വിരേഫവനമാലികയാ നിവീതൌ
വിന്യസ്തയാസിതചതുഷ്ടയബാഹുമധ്യേ ।
വക്ത്രം ഭ്രുവാ കുടിലയാ സ്ഫുടനിര്ഗമാഭ്യാം
രക്തേക്ഷണേന ച മനാഗ്രഭസം ദധാനൌ ॥ ൨൮ ॥
ദ്വാര്യേതയോര്നിവിവിശുര്മിഷതോരപൃഷ്ട്വാ
പൂര്വാ യഥാ പുരടവജ്രകപാടികാ യാഃ ।
സര്വത്ര തേഽവിഷമയാ മുനയഃ സ്വദൃഷ്ടയാ
യേ സഞ്ചരന്ത്യവിഹതാ വിഗതാഭിശങ്കാഃ ॥ ൨൯ ॥
താന് വീക്ഷ്യ വാതാരശനാംശ്ചതുരഃ കുമാരാന്
വൃദ്ധാന്ദശാര്ധവയസോ വിദിതാത്മതത്ത്വാന് ।
വേത്രേണ ചാസ്ഖലയതാമതദര്ഹണാംസ്തൌ
തേജോ വിഹസ്യ ഭഗവത്പ്രതികൂലശീലൌ ॥ ൩൦ ॥
താഭ്യാം മിഷത്സ്വനിമിഷേഷു നിഷിധ്യമാനാഃ
സ്വര്ഹത്തമാ ഹ്യപി ഹരേഃ പ്രതിഹാരപാഭ്യാമ് ।
ഊചുഃ സുഹൃത്തമദിദൃക്ഷിതഭങ്ഗ ഈഷ-
ത്കാമാനുജേന സഹസാ ത ഉപപ്ലുതാക്ഷാഃ ॥ ൩൧ ॥
മുനയ ഊചുഃ
കോ വാമിഹൈത്യ ഭഗവത്പരിചര്യയോച്ചൈ-
സ്തദ്ധര്മിണാം നിവസതാം വിഷമഃ സ്വഭാവഃ ।
തസ്മിന് പ്രശാന്തപുരുഷേ ഗതവിഗ്രഹേ വാം
കോ വാത്മവത്കുഹകയോഃ പരിശങ്കനീയഃ ॥ ൩൨ ॥
ന ഹ്യന്തരം ഭഗവതീഹ സമസ്തകുക്ഷാ-
വാത്മാനമാത്മനി നഭോ നഭസീവ ധീരാഃ ।
പശ്യന്തി യത്ര യുവയോഃ സുരലിങ്ഗിനോഃ കിം
വ്യുത്പാദിതം ഹ്യുദരഭേദി ഭയം യതോഽസ്യ ॥ ൩൩ ॥
തദ്വാമമുഷ്യ പരമസ്യ വികുണ്ഠഭര്തുഃ
കര്തും പ്രകൃഷ്ടമിഹ ധീമഹി മന്ദധീഭ്യാമ് ।
ലോകാനിതോ വ്രജതമന്തരഭാവദൃഷ്ടയാ
പാപീയസസ്ത്രയ ഇമേ രിപവോഽസ്യ യത്ര ॥ ൩൪ ॥
തേഷാമിതീരിതമുഭാവവധാര്യ ഘോരം
തം ബ്രഹ്മദണ്ഡമനിവാരണമസ്ത്രപൂഗൈഃ ।
സദ്യോ ഹരേരനുചരാവുരു ബിഭ്യതസ്തത്-
പാദഗ്രഹാവപതതാമതികാതരേണ ॥ ൩൫ ॥
ഭൂയാദഘോനി ഭഗവദ്ഭിരകാരി ദണ്ഡോ
യോ നൌ ഹരേത സുരഹേലനമപ്യശേഷമ് ।
മാ വോഽനുതാപകലയാ ഭഗവത്സ്മൃതിഘ്നോ
മോഹോ ഭവേദിഹ തു നൌ വ്രജതോരധോഽധഃ ॥ ൩൬ ॥
ഏവം തദൈവ ഭഗവാനരവിന്ദനാഭഃ
സ്വാനാം വിബുധ്യ സദതിക്രമമാര്യഹൃദ്യഃ ।
തസ്മിന് യയൌ പരമഹംസമഹാമുനീനാ-
മന്വേഷണീയചരണൌ ചലയന് സഹശ്രീഃ ॥ ൩൭ ॥
തം ത്വാഗതം പ്രതിഹൃതൌപയികം സ്വപുമ്ഭി-
സ്തേഽചക്ഷതാക്ഷവിഷയം സ്വസമാധിഭാഗ്യമ് ।
ഹംസശ്രിയോര്വ്യജനയോഃ ശിവവായുലോല-
ച്ഛുഭ്രാതപത്രശശികേസരശീകരാമ്ബുമ് ॥ ൩൮ ॥
കൃത്സ്നപ്രസാദസുമുഖം സ്പൃഹണീയധാമ
സ്നേഹാവലോകകലയാ ഹൃദി സംസ്പൃശന്തമ് ।
ശ്യാമേ പൃഥാവുരസി ശോഭിതയാ ശ്രിയാ സ്വ-
ശ്ചൂഡാമണിം സുഭഗയന്തമിവാത്മധിഷ്ണ്യമ് ॥ ൩൯ ॥
പീതാംശുകേ പൃഥുനിതമ്ബിനി വിസ്ഫുരന്ത്യാ
കാഞ്ച്യാലിഭിര്വിരുതയാ വനമാലയാ ച ।
വല്ഗുപ്രകോഷ്ഠവലയം വിനതാസുതാംസേ
വിന്യസ്തഹസ്തമിതരേണ ധുനാനമബ്ജമ് ॥ ൪൦ ॥
വിദ്യുത്ക്ഷിപന്മകരകുണ്ഡലമണ്ഡനാര്ഹ-
ഗണ്ഡസ്ഥലോന്നസമുഖം മണിമത്കിരീടമ് ।
ദോര്ദണ്ഡഷണ്ഡവിവരേ ഹരതാ പരാര്ധ്യ-
ഹാരേണ കന്ധരഗതേന ച കൌസ്തുഭേന ॥ ൪൧ ॥
അത്രോപസൃഷ്ടമിതി ചോത്സ്മിതമിന്ദിരായാഃ
സ്വാനാം ധിയാ വിരചിതം ബഹുസൌഷ്ഠവാഢ്യമ് ।
മഹ്യം ഭവസ്യ ഭവതാം ച ഭജന്തമങ്ഗം
നേമുര്നിരീക്ഷ്യ നവിതൃപ്തദൃശോ മുദാ കൈഃ ॥ ൪൨ ॥
തസ്യാരവിന്ദനയനസ്യ പദാരവിന്ദ-
കിഞ്ജല്കമിശ്രതുലസീമകരന്ദവായുഃ ।
അന്തര്ഗതഃ സ്വവിവരേണ ചകാര തേഷാം
സങ്ക്ഷോഭമക്ഷരജുഷാമപി ചിത്തതന്വോഃ ॥ ൪൩ ॥
തേ വാ അമുഷ്യ വദനാസിതപദ്മകോശ-
മുദ്വീക്ഷ്യ സുന്ദരതരാധരകുന്ദഹാസമ് ।
ലബ്ധാശിഷഃ പുനരവേക്ഷ്യ തദീയമങ്ഘ്രി-
ദ്വന്ദ്വം നഖാരുണമണിശ്രയണം നിദധ്യുഃ ॥ ൪൪ ॥
പുംസാം ഗതിം മൃഗയതാമിഹ യോഗമാര്ഗൈ-
ര്ധ്യാനാസ്പദം ബഹു മതം നയനാഭിരാമമ് ।
പൌംസ്നം വപുര്ദര്ശയാനമനന്യസിദ്ധൈ-
രൌത്പത്തികൈഃ സമഗൃണന് യുതമഷ്ടഭോഗൈഃ ॥ ൪൫ ॥
കുമാരാ ഊചുഃ
യോഽന്തര്ഹിതോ ഹൃദി ഗതോഽപി ദുരാത്മനാം ത്വം
സോഽദ്യൈവ നോ നയനമൂലമനന്ത രാദ്ധഃ ।
യര്ഹ്യേവ കര്ണവിവരേണ ഗുഹാം ഗതോ നഃ
പിത്രാനുവര്ണിതരഹാ ഭവദുദ്ഭവേന ॥ ൪൬ ॥
തം ത്വാം വിദാമ ഭഗവന് പരമാത്മതത്ത്വം
സത്ത്വേന സമ്പ്രതി രതിം രചയന്തമേഷാമ് ।
യത്തേഽനുതാപവിദിതൈര്ദൃഢഭക്തിയോഗൈ-
രുദ്ഗ്രന്ഥയോ ഹൃദി വിദുര്മുനയോ വിരാഗാഃ ॥ ൪൭ ॥
നാത്യന്തികം വിഗണയന്ത്യപി തേ പ്രസാദം
കിമ്വന്യദര്പിതഭയം ഭ്രുവ ഉന്നയൈസ്തേ ।
യേഽങ്ഗ ത്വദങ്ഘ്രി ശരണാ ഭവതഃ കഥായാഃ
കീര്തന്യതീര്ഥയശസഃ കുശലാ രസജ്ഞാഃ ॥ ൪൮ ॥
കാമം ഭവഃ സ്വവൃജിനൈര്നിരയേഷു നഃ സ്താ-
ച്ചേതോഽലിവദ്യദി നു തേ പദയോ രമേത ।
വാചശ്ച നസ്തുലസിവദ്യദി തേഽങ്ഘ്രി ശോഭാഃ
പൂര്യേത തേ ഗുണഗണൈര്യദി കര്ണരന്ധ്രഃ ॥ ൪൯ ॥
പ്രാദുശ്ചകര്ഥ യദിദം പുരുഹൂത രൂപം
തേനേശ നിര്വൃതിമവാപുരലം ദൃശോ നഃ ।
തസ്മാ ഇദം ഭഗവതേ നമ ഇദ്വിധേമ
യോഽനാത്മനാം ദുരുദയോ ഭഗവാന് പ്രതീതഃ ॥ ൫൦ ॥

Explore More