Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൪.൨൬

(Srimad Bhagavatam Canto 4, Chapter 26 — Purañjana Goes Hunting and Offends His Queen in Malayalam)

Vyasa

Also known as sa ekada mahesvaso ratham pancasvamasugam

Purañjana Goes Hunting and Offends His Queen. Śrīmad Bhāgavatam Canto 4, Chapter 26 — 26 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

നാരദ ഉവാച
സ ഏകദാ മഹേഷ്വാസോ രഥം പഞ്ചാശ്വമാശുഗമ് ।
ദ്വീഷം ദ്വിചക്രമേകാക്ഷം ത്രിവേണും പഞ്ചബന്ധുരമ് ॥ ൧ ॥
ഏകരശ്മ്യേകദമനമേകനീഡം ദ്വികൂബരമ് ।
പഞ്ചപ്രഹരണം സപ്തവരൂഥം പഞ്ചവിക്രമമ് ॥ ൨ ॥
ഹൈമോപസ്കരമാരുഹ്യ സ്വര്ണവര്മാക്ഷയേഷുധിഃ ।
ഏകാദശചമൂനാഥഃ പഞ്ചപ്രസ്ഥമഗാദ്വനമ് ॥ ൩ ॥
ചചാര മൃഗയാം തത്ര ദൃപ്ത ആത്തേഷുകാര്മുകഃ ।
വിഹായ ജായാമതദര്ഹാം മൃഗവ്യസനലാലസഃ ॥ ൪ ॥
ആസുരീം വൃത്തിമാശ്രിത്യ ഘോരാത്മാ നിരനുഗ്രഹഃ ।
ന്യഹനന്നിശിതൈര്ബാണൈര്വനേഷു വനഗോചരാന് ॥ ൫ ॥
തീര്ഥേഷു പ്രതിദൃഷ്ടേഷു രാജാ മേധ്യാന് പശൂന് വനേ ।
യാവദര്ഥമലം ലുബ്ധോ ഹന്യാദിതി നിയമ്യതേ ॥ ൬ ॥
യ ഏവം കര്മ നിയതം വിദ്വാന് കുര്വീത മാനവഃ ।
കര്മണാ തേന രാജേന്ദ്ര ജ്ഞാനേന ന സ ലിപ്യതേ ॥ ൭ ॥
അന്യഥാ കര്മ കുര്വാണോ മാനാരൂഢോ നിബധ്യതേ ।
ഗുണപ്രവാഹപതിതോ നഷ്ടപ്രജ്ഞോ വ്രജത്യധഃ ॥ ൮ ॥
തത്ര നിര്ഭിന്നഗാത്രാണാം ചിത്രവാജൈഃ ശിലീമുഖൈഃ ।
വിപ്ലവോഽഭൂദ്ദുഃഖിതാനാം ദുഃസഹഃ കരുണാത്മനാമ് ॥ ൯ ॥
ശശാന് വരാഹാന് മഹിഷാന് ഗവയാന് രുരുശല്യകാന് ।
മേധ്യാനന്യാംശ്ച വിവിധാന് വിനിഘ്നന് ശ്രമമധ്യഗാത് ॥ ൧൦ ॥
തതഃ ക്ഷുത്തൃട്പരിശ്രാന്തോ നിവൃത്തോ ഗൃഹമേയിവാന് ।
കൃതസ്നാനോചിതാഹാരഃ സംവിവേശ ഗതക്ലമഃ ॥ ൧൧ ॥
ആത്മാനമര്ഹയാം ചക്രേ ധൂപാലേപസ്രഗാദിഭിഃ ।
സാധ്വലങ്കൃതസര്വാങ്ഗോ മഹിഷ്യാമാദധേ മനഃ ॥ ൧൨ ॥
തൃപ്തോ ഹൃഷ്ടഃ സുദൃപ്തശ്ച കന്ദര്പാകൃഷ്ടമാനസഃ ।
ന വ്യചഷ്ട വരാരോഹാം ഗൃഹിണീം ഗൃഹമേധിനീമ് ॥ ൧൩ ॥
അന്തഃപുരസ്ത്രിയോഽപൃച്ഛദ്വിമനാ ഇവ വേദിഷത് ।
അപി വഃ കുശലം രാമാഃ സേശ്വരീണാം യഥാ പുരാ ॥ ൧൪ ॥
ന തഥൈതര്ഹി രോചന്തേ ഗൃഹേഷു ഗൃഹസമ്പദഃ ।
യദി ന സ്യാദ്ഗൃഹേ മാതാ പത്നീ വാ പതിദേവതാ ।
വ്യങ്ഗേ രഥ ഇവ പ്രാജ്ഞഃ കോ നാമാസീത ദീനവത് ॥ ൧൫ ॥
ക്വ വര്തതേ സാ ലലനാ മജ്ജന്തം വ്യസനാര്ണവേ ।
യാ മാമുദ്ധരതേ പ്രജ്ഞാം ദീപയന്തീ പദേ പദേ ॥ ൧൬ ॥
രാമാ ഊചുഃ
നരനാഥ ന ജാനീമസ്ത്വത്പ്രിയാ യദ്വയവസ്യതി ।
ഭൂതലേ നിരവസ്താരേ ശയാനാം പശ്യ ശത്രുഹന് ॥ ൧൭ ॥
നാരദ ഉവാച
പുരഞ്ജനഃ സ്വമഹിഷീം നിരീക്ഷ്യാവധുതാം ഭുവി ।
തത്സങ്ഗോന്മഥിതജ്ഞാനോ വൈക്ലവ്യം പരമം യയൌ ॥ ൧൮ ॥
സാന്ത്വയന് ശ്ലക്ഷ്ണയാ വാചാ ഹൃദയേന വിദൂയതാ ।
പ്രേയസ്യാഃ സ്നേഹസംരമ്ഭലിങ്ഗമാത്മനി നാഭ്യഗാത് ॥ ൧൯ ॥
അനുനിന്യേഽഥ ശനകൈര്വീരോഽനുനയകോവിദഃ ।
പസ്പര്ശ പാദയുഗലമാഹ ചോത്സങ്ഗലാലിതാമ് ॥ ൨൦ ॥
പുരഞ്ജന ഉവാച
നൂനം ത്വകൃതപുണ്യാസ്തേ ഭൃത്യാ യേഷ്വീശ്വരാഃ ശുഭേ ।
കൃതാഗഃസ്വാത്മസാത്കൃത്വാ ശിക്ഷാദണ്ഡം ന യുഞ്ജതേ ॥ ൨൧ ॥
പരമോഽനുഗ്രഹോ ദണ്ഡോ ഭൃത്യേഷു പ്രഭുണാര്പിതഃ ।
ബാലോ ന വേദ തത്തന്വി ബന്ധുകൃത്യമമര്ഷണഃ ॥ ൨൨ ॥
സാ ത്വം മുഖം സുദതി സുഭ്ര്വനുരാഗഭാര
വ്രീഡാവിലമ്ബവിലസദ്ധസിതാവലോകമ് ।
നീലാലകാലിഭിരുപസ്കൃതമുന്നസം നഃ
സ്വാനാം പ്രദര്ശയ മനസ്വിനി വല്ഗുവാക്യമ് ॥ ൨൩ ॥
തസ്മിന്ദധേ ദമമഹം തവ വീരപത്നി
യോഽന്യത്ര ഭൂസുരകുലാത്കൃതകില്ബിഷസ്തമ് ।
പശ്യേ ന വീതഭയമുന്മുദിതം ത്രിലോക്യാ-
മന്യത്ര വൈ മുരരിപോരിതരത്ര ദാസാത് ॥ ൨൪ ॥
വക്ത്രം ന തേ വിതിലകം മലിനം വിഹര്ഷം
സംരമ്ഭഭീമമവിമൃഷ്ടമപേതരാഗമ് ।
പശ്യേ സ്തനാവപി ശുചോപഹതൌ സുജാതൌ
ബിമ്ബാധരം വിഗതകുങ്കുമപങ്കരാഗമ് ॥ ൨൫ ॥
തന്മേ പ്രസീദ സുഹൃദഃ കൃതകില്ബിഷസ്യ
സ്വൈരം ഗതസ്യ മൃഗയാം വ്യസനാതുരസ്യ ।
കാ ദേവരം വശഗതം കുസുമാസ്ത്രവേഗ
വിസ്രസ്തപൌംസ്നമുശതീ ന ഭജേത കൃത്യേ ॥ ൨൬ ॥

Explore More