Lord Krishna

শ্ৰীমদ্ভাগৱতম্ ৪.৩১

(Srimad Bhagavatam Canto 4, Chapter 31 — Nārada Instructs the Pracetās in Assamese)

Vyasa

Also known as tata utpannavijnana asvadhoksajabhasitam

Nārada Instructs the Pracetās. Śrīmad Bhāgavatam Canto 4, Chapter 31 (Dhruva, Pṛthu and the Early Kings), 31 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

মৈত্ৰেয উৱাচ
তত উত্পন্নৱিজ্ঞানা আশ্ৱধোক্ষজভাষিতম্ ।
স্মৰন্ত আত্মজে ভাৰ্যাং ৱিসৃজ্য প্ৰাৱ্ৰজন্ গৃহাত্ ॥ ১ ॥
দীক্ষিতা ব্ৰহ্মসত্ৰেণ সৰ্ৱভূতাত্মমেধসা ।
প্ৰতীচ্যাং দিশি ৱেলাযাং সিদ্ধোঽভূদ্যত্ৰ জাজলিঃ ॥ ২ ॥
তান্নিৰ্জিতপ্ৰাণমনোৱচোদৃশো
জিতাসনান্ শান্তসমানৱিগ্ৰহান্ ।
পৰেঽমলে ব্ৰহ্মণি যোজিতাত্মনঃ
সুৰাসুৰেড্যো দদৃশে স্ম নাৰদঃ ॥ ৩ ॥
তমাগতং ত উত্থায প্ৰণিপত্যাভিনন্দ্য চ ।
পূজযিত্ৱা যথাদেশং সুখাসীনমথাব্ৰুৱন্ ॥ ৪ ॥
প্ৰচেতস ঊচুঃ
স্ৱাগতং তে সুৰৰ্ষেঽদ্য দিষ্ট্যা নো দৰ্শনং গতঃ ।
তৱ চঙ্ক্ৰমণং ব্ৰহ্মন্নভযায যথা ৰৱেঃ ॥ ৫ ॥
যদাদিষ্টং ভগৱতা শিৱেনাধোক্ষজেন চ ।
তদ্ গৃহেষু প্ৰসক্তানাং প্ৰাযশঃ ক্ষপিতং প্ৰভো ॥ ৬ ॥
তন্নঃ প্ৰদ্যোতযাধ্যাত্মজ্ঞানং তত্ত্ৱাৰ্থদৰ্শনম্ ।
যেনাঞ্জসা তৰিষ্যামো দুস্তৰং ভৱসাগৰম্ ॥ ৭ ॥
মৈত্ৰেয উৱাচ
ইতি প্ৰচেতসাং পৃষ্টো ভগৱান্নাৰদো মুনিঃ ।
ভগৱত্যুত্তমশ্লোক আৱিষ্টাত্মাব্ৰৱীন্নৃপান্ ॥ ৮ ॥
নাৰদ উৱাচ
তজ্জন্ম তানি কৰ্মাণি তদাযুস্তন্মনো ৱচঃ ।
নৃণাং যেন হি ৱিশ্ৱাত্মা সেৱ্যতে হৰিৰীশ্ৱৰঃ ॥ ৯ ॥
কিং জন্মভিস্ত্ৰিভিৰ্ৱেহ শৌক্ৰসাৱিত্ৰযাজ্ঞিকৈঃ ।
কৰ্মভিৰ্ৱা ত্ৰযীপ্ৰোক্তৈঃ পুংসোঽপি ৱিবুধাযুষা ॥ ১০ ॥
শ্ৰুতেন তপসা ৱা কিং ৱচোভিশ্চিত্তৱৃত্তিভিঃ ।
বুদ্ধ্যা ৱা কিং নিপুণযা বলেনেন্দ্ৰিযৰাধসা ॥ ১১ ॥
কিং ৱা যোগেন সাঙ্খ্যেন ন্যাসস্ৱাধ্যাযযোৰপি ।
কিং ৱা শ্ৰেযোভিৰন্যৈশ্চ ন যত্ৰাত্মপ্ৰদো হৰিঃ ॥ ১২ ॥
শ্ৰেযসামপি সৰ্ৱেষামাত্মা হ্যৱধিৰৰ্থতঃ ।
সৰ্ৱেষামপি ভূতানাং হৰিৰাত্মাত্মদঃ প্ৰিযঃ ॥ ১৩ ॥
যথা তৰোৰ্মূলনিষেচনেন
তৃপ্যন্তি তত্স্কন্ধভুজোপশাখাঃ ।
প্ৰাণোপহাৰাচ্চ যথেন্দ্ৰিযাণাং
তথৈৱ সৰ্ৱাৰ্হণমচ্যুতেজ্যা ॥ ১৪ ॥
যথৈৱ সূৰ্যাত্প্ৰভৱন্তি ৱাৰঃ
পুনশ্চ তস্মিন্প্ৰৱিশন্তি কালে ।
ভূতানি ভূমৌ স্থিৰজঙ্গমানি
তথা হৰাৱেৱ গুণপ্ৰৱাহঃ ॥ ১৫ ॥
এতত্পদং তজ্জগদাত্মনঃ পৰং
সকৃদ্ৱিভাতং সৱিতুৰ্যথা প্ৰভা ।
যথাসৱো জাগ্ৰতি সুপ্তশক্তযো
দ্ৰৱ্যক্ৰিযাজ্ঞানভিদাভ্ৰমাত্যযঃ ॥ ১৬ ॥
যথা নভস্যভ্ৰতমঃপ্ৰকাশা
ভৱন্তি ভূপা ন ভৱন্ত্যনুক্ৰমাত্ ।
এৱং পৰে ব্ৰহ্মণি শক্তযস্ত্ৱমূ
ৰজস্তমঃসত্ত্ৱমিতি প্ৰৱাহঃ ॥ ১৭ ॥
তেনৈকমাত্মানমশেষদেহিনাং
কালং প্ৰধানং পুৰুষং পৰেশম্ ।
স্ৱতেজসা ধ্ৱস্তগুণপ্ৰৱাহ-
মাত্মৈকভাৱেন ভজধ্ৱমদ্ধা ॥ ১৮ ॥
দযযা সৰ্ৱভূতেষু সন্তুষ্ট্যা যেন কেন ৱা ।
সৰ্ৱেন্দ্ৰিযোপশান্ত্যা চ তুষ্যত্যাশু জনাৰ্দনঃ ॥ ১৯ ॥
অপহতসকলৈষণামলাত্ম-
ন্যৱিৰতমেধিতভাৱনোপহূতঃ ।
নিজজনৱশগত্ৱমাত্মনোঽয-
ন্ন সৰতি ছিদ্ৰৱদক্ষৰঃ সতাং হি ॥ ২০ ॥
ন ভজতি কুমনীষিণাং স ইজ্যাং
হৰিৰধনাত্মধনপ্ৰিযো ৰসজ্ঞঃ ।
শ্ৰুতধনকুলকৰ্মণাং মদৈৰ্যে
ৱিদধতি পাপমকিঞ্চনেষু সত্সু ॥ ২১ ॥
শ্ৰিযমনুচৰতীং তদৰ্থিনশ্চ
দ্ৱিপদপতীন্ ৱিবুধাংশ্চ যত্স্ৱপূৰ্ণঃ ।
ন ভজতি নিজভৃত্যৱৰ্গতন্ত্ৰঃ
কথমমুমুদ্ৱিসৃজেত্পুমান্ কৃতজ্ঞঃ ॥ ২২ ॥
মৈত্ৰেয উৱাচ
ইতি প্ৰচেতসো ৰাজন্নন্যাশ্চ ভগৱত্কথাঃ ।
শ্ৰাৱযিত্ৱা ব্ৰহ্মলোকং যযৌ স্ৱাযম্ভুৱো মুনিঃ ॥ ২৩ ॥
তেঽপি তন্মুখনিৰ্যাতং যশো লোকমলাপহম্ ।
হৰেৰ্নিশম্য তত্পাদং ধ্যাযন্তস্তদ্গতিং যযুঃ ॥ ২৪ ॥
এতত্তেঽভিহিতং ক্ষত্তৰ্যন্মাং ত্ৱং পৰিপৃষ্টৱান্ ।
প্ৰচেতসাং নাৰদস্য সংৱাদং হৰিকীৰ্তনম্ ॥ ২৫ ॥
শ্ৰীশুক উৱাচ
য এষ উত্তানপদো মানৱস্যানুৱৰ্ণিতঃ ।
ৱংশঃ প্ৰিযৱ্ৰতস্যাপি নিবোধ নৃপসত্তম ॥ ২৬ ॥
যো নাৰদাদাত্মৱিদ্যামধিগম্য পুনৰ্মহীম্ ।
ভুক্ত্ৱা ৱিভজ্য পুত্ৰেভ্য ঐশ্ৱৰং সমগাত্পদম্ ॥ ২৭ ॥
ইমাং তু কৌষাৰৱিণোপৱৰ্ণিতাং
ক্ষত্তা নিশম্যাজিতৱাদসত্কথাম্ ।
প্ৰৱৃদ্ধভাৱোঽশ্ৰুকলাকুলো মুনে-
ৰ্দধাৰ মূৰ্ধ্না চৰণং হৃদা হৰেঃ ॥ ২৮ ॥
ৱিদুৰ উৱাচ
সোঽযমদ্য মহাযোগিন্ ভৱতা কৰুণাত্মনা ।
দৰ্শিতস্তমসঃ পাৰো যত্ৰাকিঞ্চনগো হৰিঃ ॥ ২৯ ॥
শ্ৰীশুক উৱাচ
ইত্যানম্য তমামন্ত্ৰ্য ৱিদুৰো গজসাহ্ৱযম্ ।
স্ৱানাং দিদৃক্ষুঃ প্ৰযযৌ জ্ঞাতীনাং নিৰ্ৱৃতাশযঃ ॥ ৩০ ॥
এতদ্যঃ শৃণুযাদ্ৰাজন্ ৰাজ্ঞাং হৰ্যৰ্পিতাত্মনাম্ ।
আযুৰ্ধনং যশঃ স্ৱস্তি গতিমৈশ্ৱৰ্যমাপ্নুযাত্ ॥ ৩১ ॥

Explore More