Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൪.൩൧

(Srimad Bhagavatam Canto 4, Chapter 31 — Nārada Instructs the Pracetās in Malayalam)

Vyasa

Also known as tata utpannavijnana asvadhoksajabhasitam

Nārada Instructs the Pracetās. Śrīmad Bhāgavatam Canto 4, Chapter 31 (Dhruva, Pṛthu and the Early Kings), 31 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

മൈത്രേയ ഉവാച
തത ഉത്പന്നവിജ്ഞാനാ ആശ്വധോക്ഷജഭാഷിതമ് ।
സ്മരന്ത ആത്മജേ ഭാര്യാം വിസൃജ്യ പ്രാവ്രജന് ഗൃഹാത് ॥ ൧ ॥
ദീക്ഷിതാ ബ്രഹ്മസത്രേണ സര്വഭൂതാത്മമേധസാ ।
പ്രതീച്യാം ദിശി വേലായാം സിദ്ധോഽഭൂദ്യത്ര ജാജലിഃ ॥ ൨ ॥
താന്നിര്ജിതപ്രാണമനോവചോദൃശോ
ജിതാസനാന് ശാന്തസമാനവിഗ്രഹാന് ।
പരേഽമലേ ബ്രഹ്മണി യോജിതാത്മനഃ
സുരാസുരേഡ്യോ ദദൃശേ സ്മ നാരദഃ ॥ ൩ ॥
തമാഗതം ത ഉത്ഥായ പ്രണിപത്യാഭിനന്ദ്യ ച ।
പൂജയിത്വാ യഥാദേശം സുഖാസീനമഥാബ്രുവന് ॥ ൪ ॥
പ്രചേതസ ഊചുഃ
സ്വാഗതം തേ സുരര്ഷേഽദ്യ ദിഷ്ട്യാ നോ ദര്ശനം ഗതഃ ।
തവ ചങ്ക്രമണം ബ്രഹ്മന്നഭയായ യഥാ രവേഃ ॥ ൫ ॥
യദാദിഷ്ടം ഭഗവതാ ശിവേനാധോക്ഷജേന ച ।
തദ് ഗൃഹേഷു പ്രസക്താനാം പ്രായശഃ ക്ഷപിതം പ്രഭോ ॥ ൬ ॥
തന്നഃ പ്രദ്യോതയാധ്യാത്മജ്ഞാനം തത്ത്വാര്ഥദര്ശനമ് ।
യേനാഞ്ജസാ തരിഷ്യാമോ ദുസ്തരം ഭവസാഗരമ് ॥ ൭ ॥
മൈത്രേയ ഉവാച
ഇതി പ്രചേതസാം പൃഷ്ടോ ഭഗവാന്നാരദോ മുനിഃ ।
ഭഗവത്യുത്തമശ്ലോക ആവിഷ്ടാത്മാബ്രവീന്നൃപാന് ॥ ൮ ॥
നാരദ ഉവാച
തജ്ജന്മ താനി കര്മാണി തദായുസ്തന്മനോ വചഃ ।
നൃണാം യേന ഹി വിശ്വാത്മാ സേവ്യതേ ഹരിരീശ്വരഃ ॥ ൯ ॥
കിം ജന്മഭിസ്ത്രിഭിര്വേഹ ശൌക്രസാവിത്രയാജ്ഞികൈഃ ।
കര്മഭിര്വാ ത്രയീപ്രോക്തൈഃ പുംസോഽപി വിബുധായുഷാ ॥ ൧൦ ॥
ശ്രുതേന തപസാ വാ കിം വചോഭിശ്ചിത്തവൃത്തിഭിഃ ।
ബുദ്ധ്യാ വാ കിം നിപുണയാ ബലേനേന്ദ്രിയരാധസാ ॥ ൧൧ ॥
കിം വാ യോഗേന സാങ്ഖ്യേന ന്യാസസ്വാധ്യായയോരപി ।
കിം വാ ശ്രേയോഭിരന്യൈശ്ച ന യത്രാത്മപ്രദോ ഹരിഃ ॥ ൧൨ ॥
ശ്രേയസാമപി സര്വേഷാമാത്മാ ഹ്യവധിരര്ഥതഃ ।
സര്വേഷാമപി ഭൂതാനാം ഹരിരാത്മാത്മദഃ പ്രിയഃ ॥ ൧൩ ॥
യഥാ തരോര്മൂലനിഷേചനേന
തൃപ്യന്തി തത്സ്കന്ധഭുജോപശാഖാഃ ।
പ്രാണോപഹാരാച്ച യഥേന്ദ്രിയാണാം
തഥൈവ സര്വാര്ഹണമച്യുതേജ്യാ ॥ ൧൪ ॥
യഥൈവ സൂര്യാത്പ്രഭവന്തി വാരഃ
പുനശ്ച തസ്മിന്പ്രവിശന്തി കാലേ ।
ഭൂതാനി ഭൂമൌ സ്ഥിരജങ്ഗമാനി
തഥാ ഹരാവേവ ഗുണപ്രവാഹഃ ॥ ൧൫ ॥
ഏതത്പദം തജ്ജഗദാത്മനഃ പരം
സകൃദ്വിഭാതം സവിതുര്യഥാ പ്രഭാ ।
യഥാസവോ ജാഗ്രതി സുപ്തശക്തയോ
ദ്രവ്യക്രിയാജ്ഞാനഭിദാഭ്രമാത്യയഃ ॥ ൧൬ ॥
യഥാ നഭസ്യഭ്രതമഃപ്രകാശാ
ഭവന്തി ഭൂപാ ന ഭവന്ത്യനുക്രമാത് ।
ഏവം പരേ ബ്രഹ്മണി ശക്തയസ്ത്വമൂ
രജസ്തമഃസത്ത്വമിതി പ്രവാഹഃ ॥ ൧൭ ॥
തേനൈകമാത്മാനമശേഷദേഹിനാം
കാലം പ്രധാനം പുരുഷം പരേശമ് ।
സ്വതേജസാ ധ്വസ്തഗുണപ്രവാഹ-
മാത്മൈകഭാവേന ഭജധ്വമദ്ധാ ॥ ൧൮ ॥
ദയയാ സര്വഭൂതേഷു സന്തുഷ്ട്യാ യേന കേന വാ ।
സര്വേന്ദ്രിയോപശാന്ത്യാ ച തുഷ്യത്യാശു ജനാര്ദനഃ ॥ ൧൯ ॥
അപഹതസകലൈഷണാമലാത്മ-
ന്യവിരതമേധിതഭാവനോപഹൂതഃ ।
നിജജനവശഗത്വമാത്മനോഽയ-
ന്ന സരതി ഛിദ്രവദക്ഷരഃ സതാം ഹി ॥ ൨൦ ॥
ന ഭജതി കുമനീഷിണാം സ ഇജ്യാം
ഹരിരധനാത്മധനപ്രിയോ രസജ്ഞഃ ।
ശ്രുതധനകുലകര്മണാം മദൈര്യേ
വിദധതി പാപമകിഞ്ചനേഷു സത്സു ॥ ൨൧ ॥
ശ്രിയമനുചരതീം തദര്ഥിനശ്ച
ദ്വിപദപതീന് വിബുധാംശ്ച യത്സ്വപൂര്ണഃ ।
ന ഭജതി നിജഭൃത്യവര്ഗതന്ത്രഃ
കഥമമുമുദ്വിസൃജേത്പുമാന് കൃതജ്ഞഃ ॥ ൨൨ ॥
മൈത്രേയ ഉവാച
ഇതി പ്രചേതസോ രാജന്നന്യാശ്ച ഭഗവത്കഥാഃ ।
ശ്രാവയിത്വാ ബ്രഹ്മലോകം യയൌ സ്വായമ്ഭുവോ മുനിഃ ॥ ൨൩ ॥
തേഽപി തന്മുഖനിര്യാതം യശോ ലോകമലാപഹമ് ।
ഹരേര്നിശമ്യ തത്പാദം ധ്യായന്തസ്തദ്ഗതിം യയുഃ ॥ ൨൪ ॥
ഏതത്തേഽഭിഹിതം ക്ഷത്തര്യന്മാം ത്വം പരിപൃഷ്ടവാന് ।
പ്രചേതസാം നാരദസ്യ സംവാദം ഹരികീര്തനമ് ॥ ൨൫ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
യ ഏഷ ഉത്താനപദോ മാനവസ്യാനുവര്ണിതഃ ।
വംശഃ പ്രിയവ്രതസ്യാപി നിബോധ നൃപസത്തമ ॥ ൨൬ ॥
യോ നാരദാദാത്മവിദ്യാമധിഗമ്യ പുനര്മഹീമ് ।
ഭുക്ത്വാ വിഭജ്യ പുത്രേഭ്യ ഐശ്വരം സമഗാത്പദമ് ॥ ൨൭ ॥
ഇമാം തു കൌഷാരവിണോപവര്ണിതാം
ക്ഷത്താ നിശമ്യാജിതവാദസത്കഥാമ് ।
പ്രവൃദ്ധഭാവോഽശ്രുകലാകുലോ മുനേ-
ര്ദധാര മൂര്ധ്നാ ചരണം ഹൃദാ ഹരേഃ ॥ ൨൮ ॥
വിദുര ഉവാച
സോഽയമദ്യ മഹായോഗിന് ഭവതാ കരുണാത്മനാ ।
ദര്ശിതസ്തമസഃ പാരോ യത്രാകിഞ്ചനഗോ ഹരിഃ ॥ ൨൯ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഇത്യാനമ്യ തമാമന്ത്ര്യ വിദുരോ ഗജസാഹ്വയമ് ।
സ്വാനാം ദിദൃക്ഷുഃ പ്രയയൌ ജ്ഞാതീനാം നിര്വൃതാശയഃ ॥ ൩൦ ॥
ഏതദ്യഃ ശൃണുയാദ്രാജന് രാജ്ഞാം ഹര്യര്പിതാത്മനാമ് ।
ആയുര്ധനം യശഃ സ്വസ്തി ഗതിമൈശ്വര്യമാപ്നുയാത് ॥ ൩൧ ॥

Explore More