Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൭.൧൦

(Srimad Bhagavatam Canto 7, Chapter 10 — Prahlāda's Boon, and the Burning of Tripura in Malayalam)

Vyasa

Also known as bhaktiyogasya tatsarvamantarayatayarbhaka

Prahlāda's Boon, and the Burning of Tripura. Śrīmad Bhāgavatam Canto 7, Chapter 10 — 71 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

#of 71
ശ്രീനാരദ ഉവാച
ഭക്തിയോഗസ്യ തത്സര്വമന്തരായതയാര്ഭകഃ ।
മന്യമാനോ ഹൃഷീകേശം സ്മയമാന ഉവാചഹ ॥ ൧ ॥
ശ്രീപ്രഹ്രാദ ഉവാച
മാ മാം പ്രലോഭയോത്പത്ത്യാ സക്തം കാമേഷു തൈര്വരൈഃ ।
തത്സങ്ഗഭീതോ നിര്വിണ്ണോ മുമുക്ഷുസ്ത്വാമുപാശ്രിതഃ ॥ ൨ ॥
ഭൃത്യലക്ഷണജിജ്ഞാസുര്ഭക്തം കാമേഷ്വചോദയത് ।
ഭവാന് സംസാരബീജേഷു ഹൃദയഗ്രന്ഥിഷു പ്രഭോ ॥ ൩ ॥
നാന്യഥാ തേഽഖിലഗുരോ ഘടേത കരുണാത്മനഃ ।
യസ്ത ആശിഷ ആശാസ്തേ ന സ ഭൃത്യഃ സ വൈ വണിക് ॥ ൪ ॥
ആശാസാനോ ന വൈ ഭൃത്യഃ സ്വാമിന്യാശിഷ ആത്മനഃ ।
ന സ്വാമീ ഭൃത്യതഃ സ്വാമ്യമിച്ഛന്യോ രാതി ചാശിഷഃ ॥ ൫ ॥
അഹം ത്വകാമസ്ത്വദ്ഭക്തസ്ത്വം ച സ്വാമ്യനപാശ്രയഃ ।
നാന്യഥേഹാവയോരര്ഥോ രാജസേവകയോരിവ ॥ ൬ ॥
യദി ദാസ്യസി മേ കാമാന്വരാംസ്ത്വം വരദര്ഷഭ ।
കാമാനാം ഹൃദ്യസംരോഹം ഭവതസ്തു വൃണേ വരമ് ॥ ൭ ॥
ഇന്ദ്രിയാണി മനഃ പ്രാണ ആത്മാ ധര്മോ ധൃതിര്മതിഃ ।
ഹ്രീഃ ശ്രീസ്തേജഃ സ്മൃതിഃ സത്യം യസ്യ നശ്യന്തി ജന്മനാ ॥ ൮ ॥
വിമുഞ്ചതി യദാ കാമാന്മാനവോ മനസി സ്ഥിതാന് ।
തര്ഹ്യേവ പുണ്ഡരീകാക്ഷ ഭഗവത്ത്വായ കല്പതേ ॥ ൯ ॥
ഓം നമോ ഭഗവതേ തുഭ്യം പുരുഷായ മഹാത്മനേ ।
ഹരയേഽദ്ഭുതസിംഹായ ബ്രഹ്മണേ പരമാത്മനേ ॥ ൧൦ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
നൈകാന്തിനോ മേ മയി ജാത്വിഹാശിഷ
ആശാസതേഽമുത്ര ച യേ ഭവദ്വിധാഃ ।
തഥാപി മന്വന്തരമേതദത്ര
ദൈത്യേശ്വരാണാമനുഭുങ്ക്ഷ്വ ഭോഗാന് ॥ ൧൧ ॥
കഥാ മദീയാ ജുഷമാണഃ പ്രിയാസ്ത്വ-
മാവേശ്യ മാമാത്മനി സന്തമേകമ് ।
സര്വേഷു ഭൂതേഷ്വധിയജ്ഞമീശം
യജസ്വ യോഗേന ച കര്മ ഹിന്വന് ॥ ൧൨ ॥
ഭോഗേന പുണ്യം കുശലേന പാപം
കലേവരം കാലജവേന ഹിത്വാ ।
കീര്തിം വിശുദ്ധാം സുരലോകഗീതാം
വിതായ മാമേഷ്യസി മുക്തബന്ധഃ ॥ ൧൩ ॥
യ ഏതത്കീര്തയേന്മഹ്യം ത്വയാ ഗീതമിദം നരഃ ।
ത്വാം ച മാം ച സ്മരന്കാലേ കര്മബന്ധാത്പ്രമുച്യതേ ॥ ൧൪ ॥
ശ്രീപ്രഹ്രാദ ഉവാച
വരം വരയ ഏതത്തേ വരദേശാന്മഹേശ്വര ।
യദനിന്ദത്പിതാ മേ ത്വാമവിദ്വാംസ്തേജ ഐശ്വരമ് ॥ ൧൫ ॥
വിദ്ധാമര്ഷാശയഃ സാക്ഷാത്സര്വലോകഗുരും പ്രഭുമ് ।
ഭ്രാതൃഹേതി മൃഷാദൃഷ്ടിസ്ത്വദ്ഭക്തേ മയി ചാഘവാന് ॥ ൧൬ ॥
തസ്മാത്പിതാ മേ പൂയേത ദുരന്താദ് ദുസ്തരാദഘാത് ।
പൂതസ്തേഽപാങ്ഗസംദൃഷ്ടസ്തദാ കൃപണവത്സല ॥ ൧൭ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
ത്രിഃസപ്തഭിഃ പിതാ പൂതഃ പിതൃഭിഃ സഹ തേഽനഘ ।
യത്സാധോഽസ്യ കുലേ ജാതോ ഭവാന്വൈ കുലപാവനഃ ॥ ൧൮ ॥
യത്ര യത്ര ച മദ്ഭക്താഃ പ്രശാന്താഃ സമദര്ശിനഃ ।
സാധവഃ സമുദാചാരാസ്തേ പൂയന്തേഽപി കീകടാഃ ॥ ൧൯ ॥
സര്വാത്മനാ ന ഹിംസന്തി ഭൂതഗ്രാമേഷു കിഞ്ചന ।
ഉച്ചാവചേഷു ദൈത്യേന്ദ്ര മദ്ഭാവവിഗതസ്പൃഹാഃ ॥ ൨൦ ॥
ഭവന്തി പുരുഷാ ലോകേ മദ്ഭക്താസ്ത്വാമനുവ്രതാഃ ।
ഭവാന്മേ ഖലു ഭക്താനാം സര്വേഷാം പ്രതിരൂപധൃക് ॥ ൨൧ ॥
കുരു ത്വം പ്രേതകൃത്യാനി പിതുഃ പൂതസ്യ സര്വശഃ ।
മദങ്ഗസ്പര്ശനേനാങ്ഗ ലോകാന്യാസ്യതി സുപ്രജാഃ ॥ ൨൨ ॥
പിത്ര്യം ച സ്ഥാനമാതിഷ്ഠ യഥോക്തം ബ്രഹ്മവാദിഭിഃ ।
മയ്യാവേശ്യ മനസ്താത കുരു കര്മാണി മത്പരഃ ॥ ൨൩ ॥
ശ്രീനാരദ ഉവാച
പ്രഹ്രാദോഽപി തഥാ ചക്രേ പിതുര്യത്സാമ്പരായികമ് ।
യഥാഹ ഭഗവാന് രാജന്നഭിഷിക്തോ ദ്വിജാതിഭിഃ ॥ ൨൪ ॥
പ്രസാദസുമുഖം ദൃഷ്ട്വാ ബ്രഹ്മാ നരഹരിം ഹരിമ് ।
സ്തുത്വാ വാഗ്ഭിഃ പവിത്രാഭിഃ പ്രാഹ ദേവാദിഭിര്വൃതഃ ॥ ൨൫ ॥
ശ്രീബ്രഹ്മോവാച
ദേവദേവാഖിലാധ്യക്ഷ ഭൂതഭാവന പൂര്വജ ।
ദിഷ്ടയാ തേ നിഹതഃ പാപോ ലോകസന്താപനോഽസുരഃ ॥ ൨൬ ॥
യോഽസൌ ലബ്ധവരോ മത്തോ ന വധ്യോ മമ സൃഷ്ടിഭിഃ ।
തപോയോഗബലോന്നദ്ധഃ സമസ്തനിഗമാനഹന് ॥ ൨൭ ॥
ദിഷ്ടയാ തത്തനയഃ സാധുര്മഹാഭാഗവതോഽര്ഭകഃ ।
ത്വയാ വിമോചിതോ മൃത്യോര്ദിഷ്ടയാ ത്വാം സമിതോഽധുനാ ॥ ൨൮ ॥
ഏതദ് വപുസ്തേ ഭഗവന്ധ്യായതഃ പരമാത്മനഃ ।
സര്വതോ ഗോപ്തൃ സന്ത്രാസാന്മൃത്യോരപി ജിഘാംസതഃ ॥ ൨൯ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
മൈവം വിഭോഽസുരാണാം തേ പ്രദേയഃ പദ്മസമ്ഭവ ।
വരഃ ക്രൂരനിസര്ഗാണാമഹീനാമമൃതം യഥാ ॥ ൩൦ ॥
ശ്രീനാരദ ഉവാച
ഇത്യുക്ത്വാ ഭഗവാന് രാജംസ്തതശ്ചാന്തര്ദധേ ഹരിഃ ।
അദൃശ്യഃ സര്വഭൂതാനാം പൂജിതഃ പരമേഷ്ഠിനാ ॥ ൩൧ ॥
തതഃ സമ്പൂജ്യ ശിരസാ വവന്ദേ പരമേഷ്ഠിനമ് ।
ഭവം പ്രജാപതീന്ദേവാന്പ്രഹ്രാദോ ഭഗവത്കലാഃ ॥ ൩൨ ॥
തതഃ കാവ്യാദിഭിഃ സാര്ധം മുനിഭിഃ കമലാസനഃ ।
ദൈത്യാനാം ദാനവാനാം ച പ്രഹ്രാദമകരോത്പതിമ് ॥ ൩൩ ॥
പ്രതിനന്ദ്യ തതോ ദേവാഃ പ്രയുജ്യ പരമാശിഷഃ ।
സ്വധാമാനി യയൂ രാജന്ബ്രഹ്മാദ്യാഃ പ്രതിപൂജിതാഃ ॥ ൩൪ ॥
ഏവം ച പാര്ഷദൌ വിഷ്ണോഃ പുത്രത്വം പ്രാപിതൌ ദിതേഃ ।
ഹൃദി സ്ഥിതേന ഹരിണാ വൈരഭാവേന തൌ ഹതൌ ॥ ൩൫ ॥
പുനശ്ച വിപ്രശാപേന രാക്ഷസൌ തൌ ബഭൂവതുഃ ।
കുമ്ഭകര്ണദശഗ്രീവൌ ഹതൌ തൌ രാമവിക്രമൈഃ ॥ ൩൬ ॥
ശയാനൌ യുധി നിര്ഭിന്നഹൃദയൌ രാമശായകൈഃ ।
തച്ചിത്തൌ ജഹതുര്ദേഹം യഥാ പ്രാക്തനജന്മനി ॥ ൩൭ ॥
താവിഹാഥ പുനര്ജാതൌ ശിശുപാലകരൂഷജൌ ।
ഹരൌ വൈരാനുബന്ധേന പശ്യതസ്തേ സമീയതുഃ ॥ ൩൮ ॥
ഏനഃ പൂര്വകൃതം യത് തദ് രാജാനഃ കൃഷ്ണവൈരിണഃ ।
ജഹുസ്തേഽന്തേ തദാത്മാനഃ കീടഃ പേശസ്കൃതോ യഥാ ॥ ൩൯ ॥
യഥാ യഥാ ഭഗവതോ ഭക്ത്യാ പരമയാഭിദാ ।
നൃപാശ്ചൈദ്യാദയഃ സാത്മ്യം ഹരേസ്തച്ചിന്തയാ യയുഃ ॥ ൪൦ ॥
ആഖ്യാതം സര്വമേതത്തേ യന്മാം ത്വം പരിപൃഷ്ടവാന് ।
ദമഘോഷസുതാദീനാം ഹരേഃ സാത്മ്യമപി ദ്വിഷാമ് ॥ ൪൧ ॥
ഏഷാ ബ്രഹ്മണ്യദേവസ്യ കൃഷ്ണസ്യ ച മഹാത്മനഃ ।
അവതാരകഥാ പുണ്യാ വധോ യത്രാദിദൈത്യയോഃ ॥ ൪൨ ॥
പ്രഹ്രാദസ്യാനുചരിതം മഹാഭാഗവതസ്യ ച ।
ഭക്തിര്ജ്ഞാനം വിരക്തിശ്ച യാഥാര്ഥ്യം ചാസ്യ വൈ ഹരേഃ ॥ ൪൩ ॥
സര്ഗസ്ഥിത്യപ്യയേശസ്യ ഗുണകര്മാനുവര്ണനമ് ।
പരാവരേഷാം സ്ഥാനാനാം കാലേന വ്യത്യയോ മഹാന് ॥ ൪൪ ॥
ധര്മോ ഭാഗവതാനാം ച ഭഗവാന്യേന ഗമ്യതേ ।
ആഖ്യാനേഽസ്മിന്സമാമ്നാതമാധ്യാത്മികമശേഷതഃ ॥ ൪൫ ॥
യ ഏതത്പുണ്യമാഖ്യാനം വിഷ്ണോര്വീര്യോപബൃംഹിതമ് ।
കീര്തയേച്ഛ്രദ്ധയാ ശ്രുത്വാ കര്മപാശൈര്വിമുച്യതേ ॥ ൪൬ ॥
ഏതദ്യ ആദിപുരുഷസ്യ മൃഗേന്ദ്രലീലാം
ദൈത്യേന്ദ്രയൂഥപവധം പ്രയതഃ പഠേത ।
ദൈത്യാത്മജസ്യ ച സതാം പ്രവരസ്യ പുണ്യം
ശ്രുത്വാനുഭാവമകുതോഭയമേതി ലോകമ് ॥ ൪൭ ॥
യൂയം നൃലോകേ ബത ഭൂരിഭാഗാ
ലോകം പുനാനാ മുനയോഽഭിയന്തി ।
യേഷാം ഗൃഹാനാവസതീതി സാക്ഷാദ്
ഗൂഢം പരം ബ്രഹ്മ മനുഷ്യലിങ്ഗമ് ॥ ൪൮ ॥
സ വാ അയം ബ്രഹ്മ മഹദ്വിമൃഗ്യ-
കൈവല്യനിര്വാണസുഖാനുഭൂതിഃ ।
പ്രിയഃ സുഹൃദ് വഃ ഖലു മാതുലേയ
ആത്മാര്ഹണീയോ വിധികൃദ്ഗുരുശ്ച ॥ ൪൯ ॥
ന യസ്യ സാക്ഷാദ്ഭവപദ്മജാദിഭീ
രൂപം ധിയാ വസ്തുതയോപവര്ണിതമ് ।
മൌനേന ഭക്ത്യോപശമേന പൂജിതഃ
പ്രസീദതാമേഷ സ സാത്വതാം പതിഃ ॥ ൫൦ ॥
സ ഏഷ ഭഗവാന് രാജന്വ്യതനോദ്വിഹതം യശഃ ।
പുരാ രുദ്രസ്യ ദേവസ്യ മയേനാനന്തമായിനാ ॥ ൫൧ ॥
രാജോവാച
കസ്മിന്കര്മണി ദേവസ്യ മയോഽഹഞ്ജഗദീശിതുഃ ।
യഥാ ചോപചിതാ കീര്തിഃ കൃഷ്ണേനാനേന കഥ്യതാമ് ॥ ൫൨ ॥
ശ്രീനാരദ ഉവാച
നിര്ജിതാ അസുരാ ദേവൈര്യുധ്യനേനോപബൃംഹിതൈഃ ।
മായിനാം പരമാചാര്യം മയം ശരണമായയുഃ ॥ ൫൩ ॥
സ നിര്മായ പുരസ്തിസ്രോ ഹൈമീരൌപ്യായസീര്വിഭുഃ ।
ദുര്ലക്ഷ്യാപായസംയോഗാ ദുര്വിതര്ക്യപരിച്ഛദാഃ ॥ ൫൪ ॥
താഭിസ്തേഽസുരസേനാന്യോ ലോകാംസ്ത്രീന് സേശ്വരാന്നൃപ ।
സ്മരന്തോ നാശയാം ചക്രുഃ പൂര്വവൈരമലക്ഷിതാഃ ॥ ൫൫ ॥
തതസ്തേ സേശ്വരാ ലോകാ ഉപാസാദ്യേശ്വരം നതാഃ ।
ത്രാഹി നസ്താവകാന്ദേവ വിനഷ്ടാംസ്ത്രിപുരാലയൈഃ ॥ ൫൬ ॥
അഥാനുഗൃഹ്യ ഭഗവാന്മാ ഭൈഷ്ടേതി സുരാന്വിഭുഃ ।
ശരം ധനുഷി സന്ധായ പുരേഷ്വസ്ത്രം വ്യമുഞ്ചത ॥ ൫൭ ॥
തതോഽഗ്നിവര്ണാ ഇഷവ ഉത്പേതുഃ സൂര്യമണ്ഡലാത് ।
യഥാ മയൂഖസന്ദോഹാ നാദൃശ്യന്ത പുരോ യതഃ ॥ ൫൮ ॥
തൈഃ സ്പൃഷ്ടാ വ്യസവഃ സര്വേ നിപേതുഃ സ്മ പുരൌകസഃ ।
താനാനീയ മഹായോഗീ മയഃ കൂപരസേഽക്ഷിപത് ॥ ൫൯ ॥
സിദ്ധാമൃതരസസ്പൃഷ്ടാ വജ്രസാരാ മഹൌജസഃ ।
ഉത്തസ്ഥുര്മേഘദലനാ വൈദ്യുതാ ഇവ വഹ്നയഃ ॥ ൬൦ ॥
വിലോക്യ ഭഗ്നസങ്കല്പം വിമനസ്കം വൃഷധ്വജമ് ।
തദായം ഭഗവാന്വിഷ്ണുസ്തത്രോപായമകല്പയത് ॥ ൬൧ ॥
വത്സശ്ചാസീത്തദാ ബ്രഹ്മാ സ്വയം വിഷ്ണുരയം ഹി ഗൌഃ ।
പ്രവിശ്യ ത്രിപുരം കാലേ രസകൂപാമൃതം പപൌ ॥ ൬൨ ॥
തേഽസുരാ ഹ്യപി പശ്യന്തോ ന ന്യഷേധന്വിമോഹിതാഃ ।
തദ്വിജ്ഞായ മഹായോഗീ രസപാലാനിദം ജഗൌ ।
സ്മയന്വിശോകഃ ശോകാര്താന്സ്മരന്ദൈവഗതിം ച താമ് ॥ ൬൩ ॥
ദേവോഽസുരോ നരോഽന്യോ വാ നേശ്വരോഽസ്തീഹ കശ്ചന ।
ആത്മനോഽന്യസ്യ വാ ദിഷ്ടം ദൈവേനാപോഹിതും ദ്വയോഃ ॥ ൬൪ ॥
അഥാസൌ ശക്തിഭിഃ സ്വാഭിഃ ശമ്ഭോഃ പ്രാധാനികം വ്യധാത് ।
ധര്മജ്ഞാനവിരക്ത്യൃദ്ധിതപോവിദ്യാക്രിയാദിഭിഃ ॥ ൬൫ ॥
രഥം സൂതം ധ്വജം വാഹാന്ധനുര്വര്മശരാദി യത് ।
സന്നദ്ധോ രഥമാസ്ഥായ ശരം ധനുരുപാദദേ ॥ ൬൬ ॥
ശരം ധനുഷി സന്ധായ മുഹൂര്തേഽഭിജിതീശ്വരഃ ।
ദദാഹ തേന ദുര്ഭേദ്യാ ഹരോഽഥ ത്രിപുരോ നൃപ ॥ ൬൭ ॥
ദിവി ദുന്ദുഭയോ നേദുര്വിമാനശതസങ്കുലാഃ ।
ദേവര്ഷിപിതൃസിദ്ധേശാ ജയേതി കുസുമോത്കരൈഃ ।
അവാകിരഞ്ജഗുര്ഹൃഷ്ടാ നനൃതുശ്ചാപ്സരോഗണാഃ ॥ ൬൮ ॥
ഏവം ദഗ്ധ്വാ പുരസ്തിസ്രോ ഭഗവാന്പുരഹാ നൃപ ।
ബ്രഹ്മാദിഭിഃ സ്തൂയമാനഃ സ്വം ധാമ പ്രത്യപദ്യത ॥ ൬൯ ॥
ഏവം വിധാന്യസ്യ ഹരേഃ സ്വമായയാ
വിഡമ്ബമാനസ്യ നൃലോകമാത്മനഃ ।
വീര്യാണി ഗീതാന്യൃഷിഭിര്ജഗദ്ഗുരോ-
ര്ലോകം പുനാനാന്യപരം വദാമി കിമ് ॥ ൭൦ ॥
ഏവം വിധാന്യസ്യ ഹരേഃ സ്വമായയാ
വിഡമ്ബമാനസ്യ നൃലോകമാത്മനഃ ।
വീര്യാണി ഗീതാന്യൃഷിഭിര്ജഗദ്ഗുരോ-
ര്ലോകാന് പുനാനാന്യപരം വദാമി കിമ്

Explore More