Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൯.൧൯

(Srimad Bhagavatam Canto 9, Chapter 19 — Yayāti's Parable of the Goat in Malayalam)

Vyasa

Also known as sa itthamacaran kaman straino pahnavamatmana

Yayāti's Parable of the Goat. Śrīmad Bhāgavatam Canto 9, Chapter 19 (The Dynasties of Sun and Moon), 29 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീശുക ഉവാച
സ ഇത്ഥമാചരന് കാമാന് സ്ത്രൈണോഽപഹ്നവമാത്മനഃ ।
ബുദ്ധ്വാ പ്രിയായൈ നിര്വിണ്ണോ ഗാഥാമേതാമഗായത ॥ ൧ ॥
ശൃണു ഭാര്ഗവ്യമൂം ഗാഥാം മദ്വിധാചരിതാം ഭുവി ।
ധീരാ യസ്യാനുശോചന്തി വനേ ഗ്രാമനിവാസിനഃ ॥ ൨ ॥
ബസ്ത ഏകോ വനേ കശ്ചിദ് വിചിന്വന് പ്രിയമാത്മനഃ ।
ദദര്ശ കൂപേ പതിതാം സ്വകര്മവശഗാമജാമ് ॥ ൩ ॥
തസ്യാ ഉദ്ധരണോപായം ബസ്തഃ കാമീ വിചിന്തയന് ।
വ്യധത്ത തീര്ഥമുദ്ധൃത്യ വിഷാണാഗ്രേണ രോധസീ ॥ ൪ ॥
സോത്തീര്യ കൂപാത് സുശ്രോണീ തമേവ ചകമേ കില ।
തയാ വൃതം സമുദ്വീക്ഷ്യ ബഹ്വ്യോഽജാഃ കാന്തകാമിനീഃ ॥ ൫ ॥
പീവാനം ശ്മശ്രുലം പ്രേഷ്ഠം മീഢ്വാംസം യാഭകോവിദമ് ।
സ ഏകോഽജവൃഷസ്താസാം ബഹ്വീനാം രതിവര്ധനഃ ।
രേമേ കാമഗ്രഹഗ്രസ്ത ആത്മാനം നാവബുധ്യത ॥ ൬ ॥
തമേവ പ്രേഷ്ഠതമയാ രമമാണമജാന്യയാ ।
വിലോക്യ കൂപസംവിഗ്നാ നാമൃഷ്യദ് ബസ്തകര്മ തത് ॥ ൭ ॥
തം ദുര്ഹൃദം സുഹൃദ്രൂപം കാമിനം ക്ഷണസൌഹൃദമ് ।
ഇന്ദ്രിയാരാമമുത്സൃജ്യ സ്വാമിനം ദുഃഖിതാ യയൌ ॥ ൮ ॥
സോഽപി ചാനുഗതഃ സ്ത്രൈണഃ കൃപണസ്താം പ്രസാദിതുമ് ।
കുര്വന്നിഡവിഡാകാരം നാശക്നോത് പഥി സന്ധിതുമ് ॥ ൯ ॥
തസ്യതത്ര ദ്വിജഃ കശ്ചിദജാസ്വാമ്യച്ഛിനദ് രുഷാ ।
ലമ്ബന്തം വൃഷണം ഭൂയഃ സന്ദധേഽര്ഥായ യോഗവിത് ॥ ൧൦ ॥
സമ്ബദ്ധവൃഷണഃ സോഽപി ഹ്യജയാ കൂപലബ്ധയാ ।
കാലം ബഹുതിഥം ഭദ്രേ കാമൈര്നാദ്യാപി തുഷ്യതി ॥ ൧൧ ॥
തഥാഹം കൃപണഃ സുഭ്രു ഭവത്യാഃ പ്രേമയന്ത്രിതഃ ।
ആത്മാനം നാഭിജാനാമി മോഹിതസ്തവ മായയാ ॥ ൧൨ ॥
യത് പൃഥിവ്യാം വ്രീഹിയവം ഹിരണ്യം പശവഃ സ്ത്രിയഃ ।
ന ദുഹ്യന്തി മനഃപ്രീതിം പുംസഃ കാമഹതസ്യ തേ ॥ ൧൩ ॥
ന ജാതു കാമഃ കാമാനാമുപഭോഗേന ശാമ്യതി ।
ഹവിഷാ കൃഷ്ണവര്ത്മേവ ഭൂയ ഏവാഭിവര്ധതേ ॥ ൧൪ ॥
യദാ ന കുരുതേ ഭാവം സര്വഭൂതേഷ്വമങ്ഗലമ് ।
സമദൃഷ്ടേസ്തദാ പുംസഃ സര്വാഃ സുഖമയാ ദിശഃ ॥ ൧൫ ॥
യാ ദുസ്ത്യജാ ദുര്മതിഭിര്ജീര്യതോ യാ ന ജീര്യതേ ।
താം തൃഷ്ണാം ദുഃഖനിവഹാം ശര്മകാമോ ദ്രുതം ത്യജേത് ॥ ൧൬ ॥
മാത്രാ സ്വസ്രാ ദുഹിത്രാ വാ നാവിവിക്താസനോ ഭവേത് ।
ബലവാനിന്ദ്രിയഗ്രാമോ വിദ്വാംസമപി കര്ഷതി ॥ ൧൭ ॥
പൂര്ണം വര്ഷസഹസ്രം മേ വിഷയാന് സേവതോഽസകൃത് ।
തഥാപി ചാനുസവനം തൃഷ്ണാ തേഷൂപജായതേ ॥ ൧൮ ॥
തസ്മാദേതാമഹം ത്യക്ത്വാ ബ്രഹ്മണ്യധ്യായ മാനസമ് ।
നിര്ദ്വന്ദ്വോ നിരഹങ്കാരശ്ചരിഷ്യാമി മൃഗൈഃ സഹ ॥ ൧൯ ॥
ദൃഷ്ടം ശ്രുതമസദ്ബുദ്ധ്വാ നാനുധ്യായേന്ന സന്ദിശേത് ।
സംസൃതിം ചാത്മനാശം ച തത്ര വിദ്വാന് സ ആത്മദൃക് ॥ ൨൦ ॥
ഇത്യുക്ത്വാ നാഹുഷോ ജായാം തദീയം പൂരവേ വയഃ ।
ദത്ത്വാ സ്വജരസം തസ്മാദാദദേ വിഗതസ്പൃഹഃ ॥ ൨൧ ॥
ദിശി ദക്ഷിണപൂര്വസ്യാം ദ്രുഹ്യും ദക്ഷിണതോ യദുമ് ।
പ്രതീച്യാം തുര്വസും ചക്ര ഉദീച്യാമനുമീശ്വരമ് ॥ ൨൨ ॥
ഭൂമണ്ഡലസ്യ സര്വസ്യ പൂരുമര്ഹത്തമം വിശാമ് ।
അഭിഷിച്യാഗ്രജാംസ്തസ്യ വശേ സ്ഥാപ്യ വനം യയൌ ॥ ൨൩ ॥
ആസേവിതം വര്ഷപൂഗാന് ഷഡ്വര്ഗം വിഷയേഷു സഃ ।
ക്ഷണേന മുമുചേ നീഡം ജാതപക്ഷ ഇവ ദ്വിജഃ ॥ ൨൪ ॥
സ തത്ര നിര്മുക്തസമസ്തസങ്ഗ
ആത്മാനുഭൂത്യാ വിധുതത്രിലിങ്ഗഃ ।
പരേഽമലേ ബ്രഹ്മണി വാസുദേവേ
ലേഭേ ഗതിം ഭാഗവതീം പ്രതീതഃ ॥ ൨൫ ॥
ശ്രുത്വാ ഗാഥാം ദേവയാനീ മേനേ പ്രസ്തോഭമാത്മനഃ ।
സ്ത്രീപുംസോഃ സ്നേഹവൈക്ലവ്യാത് പരിഹാസമിവേരിതമ് ॥ ൨൬ ॥
സാ സന്നിവാസം സുഹൃദാം പ്രപായാമിവ ഗച്ഛതാമ് ।
വിജ്ഞായേശ്വരതന്ത്രാണാം മായാവിരചിതം പ്രഭോഃ ॥ ൨൭ ॥
സര്വത്ര സങ്ഗമുത്സൃജ്യ സ്വപ്നൌപമ്യേന ഭാര്ഗവീ ।
കൃഷ്ണേ മനഃ സമാവേശ്യ വ്യധുനോല്ലിങ്ഗമാത്മനഃ ॥ ൨൮ ॥
നമസ്തുഭ്യം ഭഗവതേ വാസുദേവായ വേധസേ ।
സര്വഭൂതാധിവാസായ ശാന്തായ ബൃഹതേ നമഃ ॥ ൨൯ ॥

Explore More