Lord Krishna

ವಸಿಷ್ಠಪ್ರೋಕ್ತಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಜಯಕವಚಸ್ತೋತ್ರಮ್

(Vasisthaproktam Trailokyavijayakavacastotram in Kannada)

Also known as trailokya vijaya kavacha stotram · vasisthaproktam trailokyavijayakavacastotra · srutam sarvam munisrestha kirtyamanam tvaya vibho

Vasishtha gives this armour to Sagara in the thirty-third chapter of the middle part of the Brahmanda Purana, and it is built around the ten-syllabled Gopala mantra, which the third verse spells out by description rather than setting down plainly. Two sets of credentials are given, one for the mantra and one for the armour — Sadashiva as seer of the first and Prajapati of the second, with Krishna named as the deity of both. What follows places a different form of the name over each part of the body in turn: Om at the head, Krishna at the eyes, Hari at the brows, Govinda at the nose, Gopala at the cheek, Gopisha at the rows of teeth, through some thirty verses. It ends on the warning that belongs to the form and is part of it — give away your kingdom, give your head, give your life, but do not give this away, not even in extremity.

ಸಗರ ಉವಾಚ।
ಶ್ರುತಂ ಸರ್ವಂ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೀರ್ತ್ಯಮಾನಂ ತ್ವಯಾ ವಿಭೋ ।
ಕವಚಂ ವದ ಸರ್ವತ್ರ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಜಯಪ್ರದಮ್ ॥ ೧॥
ವಸಿಷ್ಠ ಉವಾಚ।
ಶೃಣು ವತ್ಸ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಕವಚಂ ಪರಮಾದ್ಭುತಮ್ ।
ಮನ್ತ್ರಂ ಚ ಸಿದ್ಧಿದಂ ಶಶ್ವತ್ಸಾಧಕಾನಾಂ ಸುಖಾವಹಮ್ ॥ ೨॥
ಗೋಪೀಜನಪದಸ್ಯಾನ್ತೇ ವಲ್ಲಭಾಯ ಸಮುಚ್ಚರೇತ್ ।
ಸ್ವಾಹಾನ್ತೋಽಯಂ ಮಹಾಮನ್ತ್ರೋ ದಶಾರ್ಣೋ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿದಃ ॥ ೩॥
ಸದಾಶಿವಸ್ತ್ವಸ್ಯ ಋಷಿಃ ಪಙ್ಕ್ತಿಶ್ಛನ್ದ ಉದಾಹೃತಮ್ ।
ದೇವತಾ ಕೃಷ್ಣ ಉದಿತೋ ವಿನಿಯೋಗೋಽಖಿಲಾಪ್ತಯೇ ॥ ೪॥
ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಜಯಸ್ಯಾಥ ಕವಚಸ್ಯ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ ।
ಋಷಿಶ್ಛನ್ದಶ್ಚ ಜಗತೀ ದೇವೋ ರಾಜೇಶ್ವರಃ ಸ್ವಯಮ್ ॥ ೫॥
ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಜಯಪ್ರಾಪ್ತೌ ವಿನಿಯೋಗಃ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಃ ।
ಪ್ರಣವೋ ಮೇ ಶಿರಃ ಪಾತು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಾಯ ನಮಃ ಸದಾ ॥ ೬॥
ಪಾಯಾತ್ಕಪಾಲಂ ಕೃಷ್ಣಾಯ ಸ್ವಾಹೇತಿ ಸತತಂ ಮಮ ।
ಕೃಷ್ಣೇತಿ ಪಾತು ನೇತ್ರೇ ಮೇ ಕೃಷ್ಣಸ್ವಾಹೇತಿ ತಾರಕಾಮ್ ॥ ೭॥
ಹರಯೇ ನಮ ಇತ್ಯೇಷ ಭ್ರೂಲತಾಂ ಪಾತು ಮೇ ಸದಾ ।
ಓಂ ಗೋವಿನ್ದಾಯ ಸ್ವಾಹೇತಿ ನಾಸಿಕಾಂ ಪಾತು ಸನ್ತತಮ್ ॥ ೮॥
ಗೋಪಾಲಾಯ ನಮೋ ಗಣ್ಡಂ ಪಾತು ಮೇ ಸತತಂ ಮನುಃ ।
ಕ್ಲೀಂ ಕೃಷ್ಣಾಯ ನಮಃ ಕರ್ಣೌಂ ಪಾತು ಕಲ್ಪತರುರ್ಮಮ ॥ ೯॥
ಶ್ರೀಂ ಕೃಷ್ಣಾಯ ನಮಃ ಪಾತು ನಿತ್ಯಂ ಮೇಽಧರಯುಗ್ಮಕಮ್ ।
ಓಂ ಗೋಪೀಶಾಯ ಸ್ವಾಹೇತಿ ದನ್ತಪಙ್ಕ್ತಿಂ ಮಮಾವತು ॥ ೧೦॥
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣೇತಿ ರದಚ್ಛಿದ್ರಂ ಪಾತು ಮೇ ತ್ರ್ಯಕ್ಷರೋ ಮನುಃ ।
ಓಂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಾಯ ಸ್ವಾಹೇತಿ ಜಿಹ್ವಿಕಾಂ ಪಾತು ಮೇ ಸದಾ ॥ ೧೧॥
ರಾಮೇಶ್ವರಾಯ ಸ್ವಾಹೇತಿ ತಾಲುಕಂ ಪಾತು ಮೇ ಸದಾ ।
ರಾಧಿಕೇಶಾಯ ಸ್ವಾಹೇತಿ ಕಣ್ಠಂ ಮೇ ಪಾತು ಸರ್ವದಾ ॥ ೧೨॥
ನಮೋ ಗೋಪೀಗಣೇಶಾಯ ಗ್ರೀವಾಂ ಮೇ ಪಾತು ಸರ್ವದಾ ।
ಓಂ ಗೋಪೇಶಾಯ ಸ್ವಾಹೇತಿ ಸ್ಕನ್ಧೌ ಪಾತು ಸದಾ ಮಮ ॥ ೧೩॥
ನಮಃ ಕಿಶೋರವೇಷಾಯ ಸ್ವಾಹಾ ಪೃಷ್ಠಂ ಮಮಾವತು ।
ಉದರಂ ಪಾತು ಮೇ ನಿತ್ಯಂ ಮುಕುನ್ದಾಯ ನಮೋ ಮನುಃ ॥ ೧೪॥
ಹ್ರೀಂ ಶ್ರೀಙ್ಕ್ಲೀಙ್ಕೃಷ್ಣಾಯ ಸ್ವಾಹಾ ಕರೌ ಪಾತು ಸದಾ ಮಮ ।
ಓಂ ವಿಷ್ಣವೇ ನಮಃ ಸ್ವಾಹಾ ಬಾಹುಯುಗ್ಮಂ ಮಮಾವತು ॥ ೧೫॥
ಓಂ ಹ್ರೀಮ್ಭಗವತೇ ಸ್ವಾಹಾ ನಖಪಙ್ಕ್ತಿಂ ಮಮಾವತು ।
ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯೇತಿ ನಖರನ್ಧ್ರಂ ಮಮಾವತು ॥ ೧೬॥
ಓಂ ಹ್ರೀಂಶ್ರೀಮ್ಪದ್ಮನಾಭಾಯ ನಾಭಿಂ ಪಾತು ಸದಾ ಮಮ ।
ಓಂ ಸರ್ವೇಶಾಯ ಸ್ವಾಹೇತಿ ಕೇಶಾನ್ಮಮ ಸದಾವತು ॥ ೧೭॥
ನಮಃ ಕೃಷ್ಣಾಯ ಸ್ವಾಹೇತಿ ಬ್ರಹ್ಮರನ್ಧ್ರಂ ಸದಾವತು ।
ಓಂ ಮಾಧವಾಯ ಸ್ವಾಹೇತಿ ಭಾಲಂ ಮೇ ಸರ್ವದಾವತು ॥ ೧೮॥
ಓಂ ಹ್ರೀಂಶ್ರೀಂರಸಿಕೇಶಾಯ ಕಟಿಂ ಮಮ ಸದಾವತು ।
ನಮೋ ಗೋಪೀಜನೇಶಾಯ ಊರೂ ಪಾತು ಸದಾ ಮಮ ॥ ೧೯॥
ಓಂ ನಮೋ ದೈತ್ಯನಾಶಾಯ ಸ್ವಾಹೇತ್ಯವತು ಜಾನುನೀ ।
ಯಶೋದಾನನ್ದನಾಯೇತಿ ನಮೋಽನ್ತೋ ಜಙ್ಘಕೇಽವತು ॥ ೨೦॥
ರಾಸಾರಮ್ಭಪ್ರಿಯಾಯೇತಿ ಸ್ವಾಹಾನ್ತೋ ಹ್ರೀಂ ಮಮಾವತು ।
ವೃನ್ದಾಪ್ರಿಯಾಯ ಸ್ವಾಹೇತಿ ಸಕಲಾಙ್ಗಾನಿ ಮೇಽವತು ॥ ೨೧॥
ಪರಿಪೂರ್ಣಮನಾಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಪ್ರಾಚ್ಯಾಂ ಮಾಂ ಸರ್ವದಾವತು ।
ಸ್ವಯಂ ಗೋಲೋಕನಾಥೋ ಮಾಮಾಗ್ನೇಯ್ಯಾಂ ದಿಶಿ ರಕ್ಷತು ॥ ೨೨॥
ಪೂರ್ಣಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಶ್ಚ ದಕ್ಷಿಣೇ ಮಾಂ ಸದಾವತು ।
ನೈರೃತ್ಯಾಂ ಪಾತು ಮಾಂ ಕೃಷ್ಣಾಃ ಪಶ್ಚಿಮೇ ಪಾತು ಮಾಂ ಹರಿಃ ॥ ೨೩॥
ಗೋವಿನ್ದಃ ಪಾತು ವಾಯವ್ಯಾಮುತ್ತರೇ ರಸಿಕೇಶ್ವರಃ ।
ಐಶಾನ್ಯಾಂ ಮೇ ಸದಾ ಪಾತು ವೃನ್ದಾವನವಿಹಾರಕೃತ್ ॥ ೨೪॥
ವೃನ್ದಾಪ್ರಾಣೇಶ್ವರಃ ಶಶ್ವತ್ಪಾತು ಮಾಮೂರ್ದ್ಧ್ವದೇಶತಃ ।
ಸದೈವ ಮಾಮಧಃ ಪಾತು ಬಲಿಧ್ವಂಸೀ ಮಹಾಬಲಃ ॥ ೨೫॥
ಜಲೇ ಸ್ಥಲೇ ಚಾನ್ತರಿಕ್ಷೇ ನೃಸಿಂಹಃ ಪಾತು ಮಾಂ ಸದಾ ।
ಸ್ವಪ್ನೇ ಜಾಗರಣೇ ಚೈವ ಪಾತು ಮಾಂ ಮಾಧವಃ ಸ್ವಯಮ್ ॥ ೨೬॥
ಸರ್ವಾನ್ತರಾತ್ಮಾ ನಿರ್ಲಿಪ್ತಃ ಪಾತು ಮಾಂ ಸರ್ವತೋ ವಿಭುಃ ।
ಇತಿ ತೇ ಕಥಿತಂ ಭೂಪ ಸರ್ವಾಘೌಘವಿನಾಶನಮ್ ॥ ೨೭॥
ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಜಯಂ ನಾಮ ಕವಚಂ ಪರಮೇಶಿತುಃ ।
ಮಯಾ ಶ್ರುತಂ ಶಿವಮುಖಾತ್ಪ್ರವಕ್ತವ್ಯಂ ನ ಕಸ್ಯಚಿತ್ ॥ ೨೮॥
(ಫಲಶ್ರುತಿಃ)
ಗುರುಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ವಿಧಿವತ್ಕವಚಂ ಧಾರಯೇತ್ತು ಯಃ ।
ಕಣ್ಠೇ ವಾ ದಕ್ಷಿಣೇ ಬಾಹೌ ಸೋಽಪಿ ವಿಷ್ಣುರ್ನ ಸಂಶಯಃ ॥ ೨೯॥
ಸ ಸಾಧಕೋಽವಸದ್ಯತ್ರ ತತ್ರ ವಾಣೀರಮೇ ಸ್ಥಿತೇ ।
ಯದಿ ಸ್ಯಾತ್ಸಿದ್ಧಕವಚೋ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತೋ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ ೩೦॥
ನಿಶ್ಚಿತಂ ಕೋಟಿವರ್ಷಾಣಾಂ ಪೂಜಾಯಾಃ ಫಲಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ।
ರಾಜಸೂಯಸಹಸ್ರಾಣಿ ವಾಜಪೇಯಶತಾನಿ ಚ ॥ ೩೧॥
ಮಹಾದಾನಾನಿ ಯಾನ್ಯೇವ ಭುವಶ್ಚಾಪಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಾ ।
ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಜಯಸ್ಯಾಸ್ಯ ಕಲಾಂ ನಾರ್ಹನ್ತಿ ಷೋಡಶೀಮ್ ॥ ೩೨॥
ವ್ರತೋಪವಾಸನಿಯಮಾಃ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಾಧ್ಯಯನೇ ತಥಾ ।
ಸ್ನಾನಂ ಚ ಸರ್ವತೀರ್ಥೇಷು ನಾಸ್ಯಾರ್ಹನ್ತಿ ಕಲಾಮಪಿ ॥ ೩೩॥
ಸಿದ್ಧತ್ವಮಮರತ್ವಂ ಚ ದಾಸತ್ವಂ ಶ್ರೀಹರೇರಪಿ ।
ಯದಿ ಸ್ಯಾತ್ಸಿದ್ಧಕವಚಃ ಸರ್ವಂ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ನಿಶ್ಚಿತಮ್ ॥ ೩೪॥
ಸ ಭವೇತ್ಸಿದ್ಧಕವಚೋ ದಶಲಕ್ಷಂ ಜಪೇತ್ತು ಯಃ ।
ಯೋ ಭವೇತ್ಸಿದ್ಧಕವಚೋ ವಿಜಯೀ ಸ ಭವೇದ್ಧ್ರುವಮ್ ॥ ೩೫॥
ರಾಜ್ಯಂ ದೇಯಂ ಶಿರೋ ದೇಯಂ ಪ್ರಾಣಾ ದೇಯಾಶ್ಚ ಭೂಪತೇ ।
ಏತತ್ತು ಕವಚಂ ವತ್ಸ ನ ದೇಯಂ ಸಙ್ಕಟೇಽಪಿ ಚ ॥ ೩೬॥
ಮಯಾ ಪ್ರಕಾಶಿತಂ ಯತ್ತೇ ಚೈತೇಷಾಂ ತ್ರಾಣಕಾರಣಾತ್ ।
ಮಮಾಜ್ಞಾಕರಣಾಚ್ಚೈವ ತದ್ವಿದ್ಧಿ ಕುಲಭಾಸ್ಕರ ।
ಇದಂ ಧೃತ್ವಾ ತು ಕವಚಂ ಚಕ್ರವರ್ತ್ತೀ ಭವಾನ್ಭವ ॥ ೩೭॥
॥ ಇತಿ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಮಧ್ಯಮಭಾಗೇ ತ್ರಯಸ್ತ್ರಿಂಶತ್ತಮಾಧ್ಯಾಯಾನ್ತರ್ಗತಂ ವಸಿಷ್ಠಮುನಿಪ್ರೋಕ್ತಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಜಯಕವಚಸ್ತೋತ್ರಂ ಸಮಾಪ್ತಮ್ ॥

Explore More